Scholium.

Ad primum putat Apostolos fuisse baptizatos, ita August. epist. 108. et 3. de orig. animae, c. 9. Referunt Nictph. 2. hist c. 3. ex Evodio, et Euthym. in 3. Joan. Christum baptizasse Petrum, et a Petro, Andream, Joannem, Jacobum, baptizatos, et ab his caeteros Apostolos, et a Petro et Joan. 72. discipulos. Baptistam fuisse baptizatum, tenet Solui d. 5. q. 2. et Auctor imperf. homil. 4. in Matth. et indicat Hieron. in 3. Matth.

Ad primum (c) argumentum dicendum, quod Glossa quaedam super illud Joan. 13. Qui lotus est, etc videtur dicere, quod Apostoli fuerunt baptizati. Quod probabile est, quia Christus fecit eos Sacerdotes, conferens eis in coena potestatem conficiendi corpus Christi dicens : Quotiescumque, etc. et conferens eis post resurrectionem potestatem absolvendi, Joan. 20. Quorum remiseritis, etc. contulit eis etiam officium baptizandi solemni ter, Matth. ult. Euntes baptizate, etc. ordo autem sacerdotii supponit Baptismum saltem de congruo, Extrav. de Presb. non bapt. c. Veniens. Nec videtur necessitas, quod Christus cum Apostolis in hoc dispensaverit, quia nulla videtur ratio dispensandi nec aliqua necessitas, vel utilitas consecuta, cum nec ipsi essent gratiores Deo per hoc quod non baptizati, nec fuissent efficaciores Doctores in Ecclesia. Imo videtur, quod minus efficaces, quia minus valet Magister moralis, qui non vult opere implere quod docet, secundum Gregorium. Christus etiam in seipso voluit Baptismum suscipere, saltem Joannis, antequam legem Baptismi aliis imponeret, quia Act. 1. dicitur : Caepit Jesus facere et docere.

Consimiliter supponendum est de Beata Virgine, nisi forte ipsa sit excepta ab illa lege, et de ea fuisset ratio dispensandi, quia forte habuit in conceptione filii sui illam plenitudinem gratiae, ad quam Deus disposuit eam pervenire.

Ad aliud dico (d), quod baptizatus Baptismo sanguinis, si postea est nobiscum viator, tenetur, affectu, et pro loco, et tempore recipere effectu Sacramentum, id est, Baptismum fluminis:hoc autem quod supponitur est bene possibile, sicut de quibusdam legitur, quod sunt facti bis confessores, quia sustinuerunt bis poenas pro fide, propter quas tamen non sunt mortui. Si autem Baptismus sanguinis sit completus, quia sic baptizatus moritur, et non remanet nobiscum viator, non est obligatus ad praeceptum viatoris; Sacramenta autem non habent locum, nisi pro statu viae, ut tactum est distinctione prima.

Ad aliud dico, quod nullus recipit frustra Baptismum, quia gratia ibi augetur, nisi pervenerit ad terminum ; et si forte prius pervenerit, additur ibi meritum, obediendo praecepto divino. Nec etiam est frustra post plenitudinem gratiae, si quis eam haberet, addere opera meritoria.

Ad aliud dico, quod ille non injuriatur Sacramento ; nec facit, quod sit falsum signum, quia vel ibi confertur gratia aliqua, et tunc est signum practicum verum; vel nulla, si jam prius erat gratia perfecta, et tunc est signum verum practicum,non respectu ejus, quod est gratia in fieri, sed in esse.

Si autem objicitur, quod saltem non habet secum significatum, scilicet ablutionem a peccato, dico, quod illa ablutio significatur vel tunc in fieri, vel tanquam quae nunc infit, vel tanquam infienda quantum est ex parte Sacramenti, si scilicet aliquid inesset, a quo anima esset abluenda.