152
to be *ἐθέλω*; for the *e* existing with a consonant, is by nature often dropped; *εφη*, *φῆ*; *εβη*, *βῆ*. And *θέλω* seems to be more regular than *ἐθέλω*. For *ἐθέλω* is in some way a derivative. For words ending in -λω with more than two syllables, preceded by *e*, not having another *l* preceding, are perispomenon, for example: *ὠφελῶ*, *ἀμελῶ*; but *ἐθέλω* is barytone. For this reason *θέλω* is more regular than *ἐθέλω*. And we have certain barytone verbs, for example: *μέλω*, *ελω*, *κέλω*. The condition "not having another *l* preceding" is added because of *ἀνατέλλω*. or do you wish, so that you yourself may have the prize-. * Εθρισεν. he cut off. From *θερίζειν*.* ̓Εθρυλλίχθη. he was disturbed. Εθου. from *ἐθέμην*. *εθεσο*, by dropping the *s* and crasis, *εθου*. And the imperative *θοῦ* and *εθου*. ̓Εθανατώθη. he was judged as liable to death. Εθει. he was running. ̓Εθηήσαντο. they marvelled. And *ἐθήησαν*. ̓Εθίζω. from *εθω* comes *ἐθίζω*, as from *ελπω* comes *ἐλπίζω*. ̓Εθόωσεν. he sharpened. ̓Εθρίγγωσεν. he fortified with a fence. ̓Εθαυμάστωσε. he made conspicuous and marvellous through victory. ̓Εθείρω. I take care of the hair by custom. From *εθω*, *ἐθείρω*. And from *εθω* comes *ἐθαῖρος* and *ἑταῖρος*, as it were one who visits another by custom. epsilon.625 Εθυσασ. instead of *θύσῃ*. This is in Philoxenus. Εθηκεν. he made. And Julian also held a horse race. ̓Εθοινήσαντο. they feasted. ̓Εθώπευον. I was flattering. ̓Εθελουσίωσ. willingly. ̓Εθελοκάκωσ. willingly choosing the bad. ̓Εθελοντί. willingly. ̓Εθελοντηδόν. with an *ē*. Thucydides. And *ἐθελοντὴν* is an adverb. Having willingly undertaken perilous dangers. E with I. (Masculine.) Εἰανόσ. variegated, a robe, fine. Ειλωσ. the slave. And it is declined *ειλωτος*. And the nation. *ειλωτες* among the Lacedaemonians were the bastards and those who became slaves from captives. From Helos; and Helos is a city in the Peloponnese. Therefore the Lacedaemonians, because they were always at odds epsilon.626 with one another, called their slaves *ειλωτας* out of dishonor and insult. Εἰνάλιοσ. a sea divinity. Ειρ. a whirlwind or a flash of lightning, or the name of a river. Εἰσαγγελεύσ. the denouncer of public and great matters. And *εἰσαγγελία* is the denunciation or the name of a public lawsuit. Εἰσιτήριοσ. the entrance speech. Εἰσιτητόσ. passable. Εἰσωποί. instead of faces. Εἰδήμων. knowing, intelligent, learned. From *ειδω*, I know. Εἰκασμόσ. a speech that represents a matter with hesitation, in which we use either *ισως*, or *τάχα*, or *τυχόν*. Εἰκαῖοσ. vain. Εἰκαιομύθων. of vain speakers. Εικελοσ. the like. From *εικω*, I make like. Εἰλεδανόσ. the bond. Εἰλυθμόσ. the sinking. From *εἰλύω*, I cover over. Εἰλίπους βοῦσ. the ox that twists its feet in its gait. epsilon.627 Ειο. it means his own. For there is *ἐμοῦ*, *σοῦ*, *ου*. And these genitives never have two long or short vowels, but one is long, and the other short; for example *Πριαμίδεω*, *Πηλιάδεω*, *̓Ωκεανοῖο*. For this reason they poetically took the iota, and it became *σεῖο*, *μεῖο*, *ειο*. Εἰραφιώτησ. Dionysus. From being sewn into the thigh of Zeus. Or from *ἐρέφεσθαι*, which means to be crowned, it became *ἐραφιώτης* and *εἰραφιώτης*. Or from *εριφος*, *εἰραφιώτης*; for they say he was reared by kids. Ειρ. the name of a river. Ειρεροσ. slavery. Or the *κοῦσπος*. From *εραν*, the earth, slavery concerning the earth. Or from *εριον* (wool) *ερος*, and by reduplication *ερερος* and by pleonasm of the *i* *ειρερος*. Or from *τείρω*, I wear out, *τείρερος*, and by dropping the *t* *ειρερος*. Εἰρηναῖοσ. conciliatory. Εἰρηνοποιόσ. one who brings about peace in others. For one could not provide other things, which one does not have oneself. But properly a peacemaker is one who leads his own rebellion of the flesh and of the spirit and the epsilon.628 civil war of nature into a peaceful harmony. For when the flesh no longer lusts against the spirit, but the grace of the spirit prevails over the passions of the body. *Εἰλυόσ. the lair. and *εἰλύω*, I hide.* Εἰροπόκοσ. one who weaves or combs wool. From *εριον* and *πέκω*, I comb, comes *ἐροπόκος* and *εἰροπόκος*. Ειρων. the deceiver, the flatterer. From *ειρω*, I say, comes *ειρων*, the one who through
152
ἐθέλω ειναι· τὸ γὰρ ˉε μετὰ συμφώνου ὑπάρχον, πέφυκε πολλάκις ἀποβάλλεσθαι αὐτό· εφη, φῆ· εβη, βῆ. δοκεῖ δὲ τὸ θέλω ἀναλογώτερον ειναι τοῦ ἐθέλω. τὸ γὰρ ἐθέλω παράγωγον κατὰ τὶ εστι. τὰ γὰρ διὰ τοῦ λˉω ὑπὲρ δύο συλλαβὰς τῷ ε παραληγόμενα, μὴ εχοντα ετερον ˉλ προηγούμενον, περισπῶνται, οιον· ὠφελῶ, ἀμελῶ· τὸ δὲ ἐθέλω βαρύνεται. τούτου χάριν τὸ θέλω ἀναλογώτερόν ἐστι τοῦ ἐθέλω. εχομεν δὲ τινὰ ῥήματα βαρυτονούμενα, οιον· μέλω, ελω, κέλω. πρόσκειται μὴ εχοντα ετερον ˉλ προηγούμενον, διὰ τὸ ἀνατέλλω. η ἐθέλεις, οφρ' αὐτὸς εχῃς γέρας-. * Εθρισεν. ἀπέκοψεν. ἐκ τοῦ θερίζειν.* ̓Εθρυλλίχθη. ἐταράχθη. Εθου. ἀπὸ τοῦ ἐθέμην. εθεσο, κατὰ ἀποβολὴν τοῦ ς καὶ κράσει εθου. καὶ τὸ προστακτικὸν θοῦ καὶ εθου. ̓Εθανατώθη. ὡς ενοχος θανάτου ἐκρίθη. Εθει. ετρεχεν. ̓Εθηήσαντο. ἐθαύμασαν. καὶ ἐθήησαν. ̓Εθίζω. παρὰ τὸ εθω ἐθίζω, ὡς ελπω ἐλπίζω. ̓Εθόωσεν. ἀπώξυνεν. ̓Εθρίγγωσεν. ἐχαράκωσεν. ̓Εθαυμάστωσε. περίβλεπτον καὶ θαυμαστὸν ἐποίησε διὰ τῆς νίκης. ̓Εθείρω. τὸ ἐξ εθους ἐπιμελοῦμαι τῶν τριχῶν. παρὰ τὸ εθω, ἐθείρω. ἐκ δὲ τοῦ εθω ἐθαῖρος καὶ ἑταῖρος, οἱονεὶ ὁ ἐξ εθους τινὶ ἐπιφοιτῶν. epsilon.625 Εθυσασ. ἀντὶ τοῦ θύσῃ. τοῦτο παρὰ Φιλοξένῳ. Εθηκεν. ἐποίησεν. ὁ δὲ ̓Ιουλιανὸς καὶ ἱππικὸν ἀγῶνα εθηκε. ̓Εθοινήσαντο. εὐωχήθησαν. ̓Εθώπευον. ἐκολάκευον. ̓Εθελουσίωσ. ἑκουσίως. ̓Εθελοκάκωσ. ἑκουσίως ἐκλεγόμενος τὸ κακόν. ̓Εθελοντί. ἐθελουσίως. ̓Εθελοντηδόν. διὰ τοῦ ˉη. Θουκυδίδης. καὶ ἐθελοντὴν ἐπίῤῥημα. τοὺς παραβόλους κινδύνους ἐθελοντὴν ἀναδεδεγμένος. Τὸ Ε μετὰ τοῦ Ι. ( ̓Αρσενικόν.) Εἰανόσ. ποικίλος, πέπλος, λεπτός. Ειλωσ. ὁ δοῦλος. καὶ κλίνεται ειλωτος. καὶ τὸ εθνος. ειλωτες παρὰ Λακεδαιμονίοις οἱ νόθοι καὶ οἱ ἐξ αἰχμαλώτων δοῦλοι γενόμενοι. ἀπὸ τοῦ Ελους· Ελος δὲ πόλις ἐν Πελοποννήσῳ. οἱ ουν Λακεδαιμόνιοι διὰ τὸ ἀεὶ διαφόρους ειναι epsilon.626 ἀλλήλοις, τοὺς δούλους αὐτῶν ἐκάλουν ειλωτας κατὰ ἀτιμίαν καὶ υβριν. Εἰνάλιοσ. θαλάσσιος δαίμων. Ειρ. λαίλαψ η λαμπηδὼν, η ονομα ποταμοῦ. Εἰσαγγελεύσ. ὁ τῶν δημοσίων καὶ μεγάλων μηνυτής. καὶ εἰσαγγελία ἡ δηλατωρία η δημοσίου δίκης ονομα. Εἰσιτήριοσ. ὁ εἰσόδιος λόγος. Εἰσιτητόσ. πορευτός. Εἰσωποί. ἀντὶ πρόσωποι. Εἰδήμων. ἐπιστήμων, συνετὸς, λόγιος. ἀπὸ τοῦ ειδω τὸ γινώσκω. Εἰκασμόσ. ὁ μετὰ δισταγμοῦ εἰκονίζων πρᾶγμα λόγος, ἐν ῳ κεχρήμεθα η τῷ ισως, η τῷ τάχα, η τῷ τυχόν. Εἰκαῖοσ. μάταιος. Εἰκαιομύθων. ματαιολόγων. Εικελοσ. ὁ ομοιος. παρὰ τὸ εικω, τὸ ὁμοιῶ. Εἰλεδανόσ. ὁ δεσμός. Εἰλυθμόσ. ἡ κατάδυσις. ἀπὸ τοῦ εἰλύω τὸ ἐπικρύπτω. Εἰλίπους βοῦσ. ὁ τοὺς πόδας εἰλίσσων ἐν τῇ πορείᾳ. epsilon.627 Ειο. σημαίνει τὸ ἑαυτοῦ. εστι γὰρ ἐμοῦ, σοῦ, ου. καὶ αυται αἱ γενικαὶ οὐδέποτε δύο σύμφωνα εχουσι μακρὰ η βραχέα, ἀλλὰ τὸ μὲν εν μακρὸν, τὸ δὲ ετερον βραχύ· οιον Πριαμίδεω, Πηλιάδεω, ̓Ωκεανοῖο. τούτου χάριν ἐπέλαβον τὸ ἰῶτα ποιητικῶς, καὶ ἐγένετο σεῖο, μεῖο, ειο. Εἰραφιώτησ. ὁ ∆ιόνυσος. παρὰ τὸ ἐῤῥάφθαι τῷ τοῦ ∆ιὸς μηρῷ. η παρὰ τὸ ἐρέφεσθαι, ο σημαίνει τὸ στεφανοῦσθαι, γέγονεν ἐραφιώτης καὶ εἰραφιώτης. η παρὰ τὸ εριφος εἰραφιώτης· ὑπὸ γὰρ ἐρίφων φασὶν αὐτὸν ἀνατραφῆναι. Ειρ. ονομα ποταμοῦ. Ειρεροσ. ἡ δουλεία. η ὁ κοῦσπος. παρὰ τὸ τὴν εραν, τὴν γῆν, ἡ περὶ τὴν γῆν δουλεία. η παρὰ τὸ εριον ερος, καὶ κατὰ ἀναδιπλασιασμὸν ερερος καὶ πλεονασμῷ τοῦ ˉι ειρερος. η παρὰ τὸ τείρω τὸ καταπονῶ, τείρερος, καὶ ἀποβολῇ τοῦ τ ειρερος. Εἰρηναῖοσ. διαλλακτήριος. Εἰρηνοποιόσ. ὁ τὴν εἰρήνην ἐν αλλοις κατεργαζόμενος. οὐκ αν δέ τις ετερα παράσχοι, ο μὴ αὐτὸς εχῃ. κυρίως δὲ εἰρηνοποιὸς ὁ τὴν ἑαυτοῦ στάσιν τῆς σαρκὸς καὶ τοῦ πνεύματος καὶ τὸν epsilon.628 ἐμφύλιον τῆς φύσεως πόλεμον εἰς εἰρηνικὴν αγων συμφωνίαν. οταν γὰρ ἡ σὰρξ μηκέτι ἐπιθυμεῖ κατὰ τοῦ πνεύματος, ἀλλ' ἡ τοῦ πνεύματος χάρις ἐπικρατήσῃ τῶν σωματικῶν παθῶν. *Εἰλυόσ. ὁ φωλεός. καὶ εἰλύω τὸ κρύπτω.* Εἰροπόκοσ. μαλλοὺς πλέκων η κτενίζων. παρὰ τὸ εριον καὶ τὸ πέκω, τὸ κτενίζω, γίνεται ἐροπόκος καὶ εἰροπόκος. Ειρων. ὁ ἀπατεὼν, ὁ κόλαξ. παρὰ τὸ ειρω τὸ λέγω γίνεται ειρων, ὁ διὰ