185

of those who abuse you, and to have an equal inward love for all, good and evil, and to lay down your soul for all each day, for salvation I say, and that one somewhere might be saved or even all, if it is possible. These things will make you an imitator of the Master, child, and will show you to be a true image of the creator, and an imitator in all things (329) of the divine perfection. And the creator then - attend to what I am about to express to you! - will send the divine Spirit; I do not mean another soul for you, like the one you had, but a Spirit, the one from God I say to you, and it breathes into and will dwell and essentially tabernacle and illumine and make radiant and recast all, and will make the corruptible incorruptible and will renew again the house that has grown old, the house of your soul I say. And with this it will also make the whole body altogether incorruptible and will make you a god by grace, like the prototype, O wonder, O mystery unknown to all the passionate, unknown to lovers of the world, unknown to the ambitious, unknown to the proud, unknown indeed to the wrathful, unknown also to the resentful, unknown to lovers of the flesh, unknown to lovers of money, and unknown to the envious, unknown to all slanderers, unknown to hypocrites, yes, unknown also to gluttons, unknown to secret eaters (330) and drunkards and fornicators.

185

τῶν σοί ἐπηρεαζόντων, ἴσην τε πρός πάντας ἔχειν ἀγαθούς καί πονηρούς τε ἐνδιάθετον ἀγάπην, ὑπέρ πάντων δέ τιθέναι τήν ψυχήν σου καθ᾿ ἑκάστην, ὑπέρ σωτηρίας λέγω, καί τοῦ ἕνα που σωθῆναι ἤ καί πάντας, εἰ οἷόν τε. Ταῦτα μιμητήν ∆εσπότου ἀπεργάσονταί σε, τέκνον, καί εἰκόνα ἀληθῆ σε ἀποδείξουσι τοῦ κτίστου, μιμητήν τε κατά πάντα (329) τελειότητος τῆς θείας. Ὁ δέ κτίστης τότε - πρόσχες, ὅπερ μέλλω σοι ἐκφράσαι! Θεῖον ἀποστείλει Πνεῦμα˙ οὐ ψυχήν σοι λέγω ἄλλην, οἵαν ἔσχες, ἀλλά Πνεῦμα, τό ἐκ τοῦ Θεοῦ σοι λέγω, καί ἐμπνεύει καί οἰκήσει καί οὐσιωδῶς σκηνώσει καί φωτίσει καί λαμπρύνει καί ἀναχωνεύσει ὅλον, τόν φθαρτόν τε ἀφθαρτίσει καί ἀνανεώσει αὖθις τόν παλαιωθέντα οἶκον, οἶκον τῆς ψυχῆς σου λέγω. Ταύτῃ δέ συναφθαρτίσει καί τό σῶμα ὅλον ὅλως καί θεόν σε κατά χάριν ὅμοιον τοῦ πρωτοτύπου ἀπεργάσεται, ὤ θαῦμα, ὤ μυστήριον τό πᾶσιν ἄγνωστον τοῖς ἐμπαθέσιν, ἄγνωστον τοῖς φιλοκόσμοις, ἄγνωστον τοῖς φιλοδόξοις, ἄγνωστον ὑπερηφάνοις, ἄγνωστον ὄντως ὀργίλοις, ἄγνωστον καί μνησικάκοις, ἄγνωστον τοῖς φιλασάρκοις, ἄγνωστον τοῖς φιλαργύροις, ἄγνωστον τοῖς φθονεροῖς τε, ἄγνωστον πᾶσι λοιδόροις, ἄγνωστον ὑποκριταῖς γε, ἄγνωστον καί γαστριμάργοις, ἄγνωστον τοῖς λαθροφάγοις (330) καί μεθύσοις τε καί πόρνοις˙