Dicit ergo : " Et vox, " vel, " vocem " habent alii. " Et vox quam, " scilicet, vocem, " audivi. " Vox scilicet spiratio interna, vel admonitio Angelica. " Quam audivi , " auditu interiori, " de caelo, " in quo notatur hujus Angeli sublimitas, " iterum loquentem mecum, " id est, mihi desideranti. Unde quia desiderium cordis est locutio qua anima loquitur Deo, et Joannes desiderabat ista scire : ideo dicit : " Loquentem mecum, " et non mihi, sed mecum in cordis secreto. " Et dicentem, " id est, praecipientem : " Vade. " Glossa, id est, Dei gratiam promerere : " et accipe librum apertum, " id est, Scripturae intelligentiam quam Deus aperuit nascendo, patiendo, resurgendo, ascendendo. Hic liber est apertus bonis, malis vero signatus, sicut supra, v. 4, dictum est : " Signa quae locuta sunt, etc. "

" De manu Angeli, " id est, Christi, qui mysteria revelavit, " stantis super mare, " id est, qui superavit omnes amaritudines Passionis, " et super terram, " id est, qui superavit omnes cupiditates hujus mundi.

Et dicitur : " Stantis, " quia post resurrectionem Christus regnat immortalis et impassibilis. Vel, in hoc notatur quod ipse regnat super omnia, secundum illud Psalmistae, Psal. VIII, 8: Omnia subjecisti sub pedibus ejus.

" Et abii ad Angelum, dicens ei ut daret mihi librum. "

Hic est secundum ubi ostenditur affectus Joannis ad accipiendum Scripturae intelligentiam.