Scholium.

Variae acceptiones characteris, ac ejus definitio secundum Theologos et proprietates consequentes.

Hic (a) intelligendum est, quod quaestio an est nihil manifestum praesupponit, nisi quod dicitur per nomen, sicut patet ex quaestione de definitione Sacramenti in communi dist. 1. Primo ergo supponetur significatum hujus nominis character, secundum quod hic est quaestio de eo. Secundo, inquiretur de principali, an aliquid tale sit in anima per susceptionem Baptismi.

De primo transferendo verbum ex verbo, character significat idem quod figura; et sic accipitur ad Hebr. 1. ubi nos habemus, figura substantioe, ponitur character in Graeco. Et hoc modo dicimus characteres, figuras quibus litterae scribuntur: et hoc modo dicimus characteres in incantationibus et hujusmodi, quasdam figuras protractas ; et hoc modo accipitur in Apocalyps. character bestiae, figura in fronte, vel in manu, quae significat ipsam pertinere ad familiam bestiae. Generalius autem accipitur c haracter pro signo ; et hoc modo Baptismus potest dici character, quia signum quoddam est. Forma etiam verborum in Sacramento aliquo potest dici character, sicut Magister loquitur de charactere dist. ista, ut dictum est quaestione praecedenti.

Sed his omnibus praetermissis de charactere, ut loquimur in proposito, Theologi concipiunt communiter per characterem quoddam spirituale impressum a Deo suscipienti Sacramentum non iterabile. Ex ista ratione nominis sequuntur aliquae proprietates characteris, quarum duae sunt communes sibi, et cuilibet formae, scilicet quod est forma assimilativa alii habenti, et quod est forma distinctiva a non habente. Et aliae speciales, quarum una est, quod est signum rememorativum Sacramenti suscepti: alia, quod est signum conformativum Christo, cujus Sacramentum suscipitur, et etiam obligatorium ei, eo modo quo suscipiens Sacramentum obligatur per ejus susceptionem.

Ex ista etiam ratione nominis patet, quod character non est gratia, nec virtus aliqua infusa, puta fides, spes, charitas, quia tales virtutes non semper imprimuntur suscipienti Sacramentum non iterabile, utpote ficto suscipienti ordinem vel confirmationem; character autem semper imprimitur. Hoc etiam apparet ex quadam alia conditione, quam communiter loquentes attribuunt characteri, scilicet quod est indelebilis: virtutes autem istae sunt delebiles, ut patet de peccante mortaliter, in quo non remanent istae virtutes.