Dicit ergo : " Vae terrae, " id est, firmis et obduratis in peccato, " et mari, " id est, fluxibilibus de peccato in peccatum. Isa. lvii, 26 : impii quasi mare fervens.

Vel sic : " Vae terrae et mari, " id est, peccatoribus qui sunt fluentes deorsum, sicut mare : et stabiles sicut terra, quia non ascendunt sursum.

Et subdit causam : " Quia descendit, " scilicet, ab electis expulsus, " ad vos, " scilicet, perdendos amplius et decipiendos, " diabolus, " scilicet, de caelo ejectus, " habens iram magnam, " id est, iratus de sua ejectione, et Sanctorum salute : " sciens quod modicum tempus habet, " scilicet ad saeviendum in Sanctos, et ideo ardentius impugnat eos.

Et nota, quod hic tanguntur duo modi impugnationis tempore Antichristi :unus erit per simulatam humilitatem, et notatur, cum dicit: " Descendit. " Alius erit per aptam crudelitatem, et notatur, cum dicit : " Habens iram magnam. "

" Et postquam vidit draco quod projectus esset in terram, persecutus est mulierem quae peperit masculum. "

Haec est secunda pars illius partis : " Vae terrae et mari. " In qua ostenditur, quod videns se ejectum, Ecclesiam persequitur aperte.

Et dicuntur duo. Primo, quomodo persequitur Ecclesiam in majoribus : secundo, in minoribus, ibi, v. 17 : " Et iratus est draco. "

Prima persecutio duplex est. Una spiritualis, de qua determinatur primo. Alia corporalis, de qua secundo, ibi, v. 15 : " Et misit serpens. "

In prima tanguntur duo. Primo, tangitur diaboli persecutio : secundo, Sanctorum liberatio, ibi, v. 14 : " Et datae sunt mulieri. "