274. De sancto Hilario.

1. Praesul fuit Pictavensis

nobilis Hilarius,

Fide, corde, ore Christi

confessor clarissimus.

2. Laicali cum uxore

constitutus ordine,

Unicam habebat natam

Abram beatissimam.

3. Moribus honestis Deo

serviebant pariter,

Jejunantes et orantes

castitate caelibes.

4. Nec lumen abscondi tantum

potuit sub modio,

Sed super lucendo cunctis

ponitur candelabrum.

5. Ille pius, ille prudens

ac eloquentissimus.

Sobrius, pudicus, castus,

humilis, pacificus.

6. Favor crescit popularis,

vox coelestis intonat,

Fit sacerdos naufraganti

utilis ecclesiae.

7. Ariana pullulabat

haeresis pestifera,

Fidem fuco pravitatis

maculans catholicam.

8. Valens erat caput sectae

hujus cum Ursacio,

Rege sibi depravata

favente Constantio.

9. Qui videntes se non posse

coram sancto vincere,

Virum bonum et modestum

condemnant exsilio.

10. Unde anno redit quarto

jubente Constantio,

Haeresim convicit illam

generali synodo.

11. Sed agente rege pravo

falsis cum episcopis,

Rursus fides Arimino

violatur oppido.

12. Tunc sacerdos regi sacros

tres libellos obtulit

Pro licentia pugnandi

contra hostes fidei.

13. Nullus tamen inde locus

datur prudentissimo,

Rege magis compellente

Pictavum regreditur.

14. Gratulantur collaudantes

universi Dominum,

Quod ecclesia doctorem,

grex pastorem recipit.

15. Non cessabat plebem sanctis

erudire monitis,

Mortuis vitam donabat,

vivis indulgentiam.

16. Filiam direxit divos

grandaevus ad thalamos

Sponsi sibi repromissi,

Jesu Christi Domini.

17. Mater natam poscit sequi

supplex a pontifice,

Quam et ipsam destinavit

splendori perpetuo.

18. Multa quidem fecit mire

vivens mirabilia,

Quae si cuncta scriberentur,

deessent, qui legerent.

19. Felix tandem miles Christi,

athleta sophisticus,

Fortis quoque agonista

migrat ad coelestia.

20. Ordines archangelorum

gaudent in coelestibus,

Coeli cives simul cuncti

adventum Hilarii.

21. Quem pro nobis exorare

flagitemus Dominum,

Vitam nobis sanctam, finem

bonum, regnum tribuat.

22. Regnum pacis secum nobis

impetret perpetuae,

Ubi Christus secum suos

colligit in gloria.

23. Quod praestare Deus pater

dignetur cum filio,

Spiritus et ipse sanctus,

unus verus Dominus.