Dicit ergo : " Et vidi, " id est, intellexi in visione spirituali: " et ecce nubem candidam, " id est, Christi humanitatem mundam, quae nubes dicitur propter suam elevationem ad unionem Filii Dei, levis propter immunitatem peccati. Isa. XIX, 1 : Ecce Dominus ascendet super nubem levem : et cum hoc fuit rubea in Passione. Isa. lxiii, 2 : Quare ergo rubrum est indumentum tuum ? Candida in Resurrectione. Cantic. v, 10 : Dilectus meus candidus et rubicundus. Daniel. vii 9 : Vestimentum ejus candidum.

" Et supra nubem sedentem, " tamquam judicem : quia sedere judicis est. Et dicitur sedere super nubem : quia, sicut dicit Haymo : " Christus divinitatis potentia praesidet humanitati suae : ergo supra nubem sedere dicitur, quia in illa judicabit, et quia ei praesidet divinitatis potentia. " Unde sensus est: " Sedentem, " scilicet habentem potentiam divinitatis, " super nubem, " scilicet super carnem in qua judicabit.

" Similem Filio hominis. " Non jam Filius hominis, sed similis : quia homo post peccatum mortalis et passibilis est. Christus autem assumpsit mortalitatem et passibilitatem, et ideo vere Filius hominis : sed resurgens a mortuis jam non moritur, et ideo similis bene Filio hominis dicitur.

" Habentem in capite suo, " id est, in seipso qui est caput Ecclesiae, vel etiam in deitate, " coronam auream, " supple, ad similitudinem triumphantis, " et in manu sua, " id est, in potestate, " falcem acutam, " id est, scientiam judiciariam, vel sententiam. Joan. v, 27 : Potestatem dedit ei judicium facere, quia Filius hominis est : quae dicitur falx, in quantum resecat de terra cupidos. Infra enim, v. 16, dicitur mittere falcem suam in messem. Ventilabrum dicitur, in quantum superbos separat a bonis, sicut paleas a grano. Matth. III, 12 : Cujus ventilabrum in manu sua, et permundabit aream suam. Idem dicitur gladius, in quantum interficit carnales immundos. Deuter.XXXIII, 42 : Et gladius meus devorabit carnes, id est, homines carnales.

Aliter sic : " Et vidi, " id est, spiritualiter cognovi, " et ecce nubem candidam, " id est, Ecclesiam sanctam, non habentem maculam neque rugam, quae pluit doctrinis, coruscat miraculis, et tonat minis. De quo, Eccli. XXIV, 7 : Et thronus meus in columna nubis, id est, Ecclesia.

" Et supra nubem sedentem, " scilicet, ut judicem, ut doctorem, ut regem. Isa. xxxiii, 22 : Dominus judex noster, Dominus rex noster, Dominus legifer noster.

" Similem filio hominis, " quia in judicio apparebit mansuetus bonis.

" Et in capite suo coronam auream, " id est, gloriam aeternam, qua suos remunerabit pro victoria. Et dicit eam habere in capite : quia eamdem gloriam quam habet Christus homo, dabit suis, licet non tantam. Vel, per coronam signatur aeternitas, per auream sapientia : unde, " Et in capite suo coronam auream, " id est, sapientiam aeternam.

" Et in manu sua falcem acutam , " id est, justitiae severitatem, qua malos puniet in futuro. "In manu sua, " id est, in voluntate sua, et potestate. Vel, sicut dicit Haymo, per falcem intelligite praedicatio, quam habet Christus in manu sua, id est, operatione.

" Et alius Angelus exivit de templo, clamans voce magna ad sedentem super nubem : Mitte falcem tuam et mete, quia venit hora ut metatur, quoniam aruit messis terrae.

Et misit qui sedebat super nubem falcem suam in terram, et demessa est terra. "

Hic ostenditur ordo judicii.

Et dicuntur quatuor. Primo, introducitur desiderium Sanctorum desiderantium : secundo, sententia judicis ut impleatur tale desiderium, ibi, v. 16 : " Et misit qui sedebat. " Tertio ostenditur, quod Christus cum Sanctis judicabit, ibi, v. 17 : " Et alius Angelus. " Quarto, Christus imperat Sanctis, ibi, v. 18 : " Et alius Angelus exivit. "