PSALMUS I. Felicitas justorum, et impiorum miseria.
Dicit ergo: His malis caret,nec hoc tantum sed in lege Domini voluntas ejus.
Psalmus II. Christi imperium panis conatibus homines expugnabunt.
PSALMUS III. David fugiens Absalom a Deo salutem sperat.
PSALMUS IV. David hortatur ad pacem et omnia bona speranda.
PSALMUS V. Contra malignum, auxilium divinum implorat justus.
PSALMUS VI. Oratio poenitentis Dei misericordiam implorantis.
PSALMUS VIII. In operibus suis mirabilis Dominus.
PSALMUS IX. Celebratur potentia Dei qui impios disperdit et pauperes tuetur.
Dicit ergo : Sic adulabuntur impii
PSALMUS XI. Oratio pro imploranda Dei ope contra impios.
PSALMUS XII. Deprecatio animae fidelis in tribulatione.
Dicit ergo: Sic fecisti, sed tandem
Dicit ergo : Sic retribuet mihi et justitiam, et puritatem: et hoc justum,
PSALMUS XVIII. Deum praedicant creaturae et divina. Peccatorum condonatio postulatur.
PSALMUS XIX. Oratio pro principe ad bellum proficiscente.
PSALMUS XX. Christi post depictos inimicos gratiarum actio.
PSALMUS XXI. Christus moriturus obsecrat ut sibi adsit Deus, et eum laudat.
Dicit ergo : Sic rogo : nec mirum :
Dicit ergo : Sic mea dimitte delicta, nec hoc tantum peto, imo, respice ini - micos meos,
PSALMUS XXVI. David sitam profitetur fiduciam in Deo, et ejus implorat auxilium.
PSALMUS XXVIII. Vocantur filii Dei ad adorandum Dominum, cujus vox describitur.
PSALMUS XXIX. Gratiarum actio pro liberatione a morte et tribulatione.
PSALMUS XXX. Precatio Christi et fidelium se Deo in moerore commitentium.
PSALMUS XXXIII. Benedicit Dominum qui est justorum lumen et tutela, et impiorum aversor.
PSALMUS XXXIV. Inimicis excidium, sibi salutem precatur.
Dicit ergo : Confundantur, pro peccatis praeteritis : et revereantur,
PSALMUS XXXV. Impiorum malitia justitia Dei: iustorum gloria.
PSALMUS XXXVI. Bonorum et malorum dispares sunt spes et exitus.
Dicit ergo : 0 infirme, Noli aemulari, indignari scilicet, et offendi, in malignantibus,
PSALMUS XXXVIII. Agit de vanitate et brevitate vitae. Deum orat ut peccatum remittat, et sibi adsit.
PSALMUS XLI. Homo exsul et conturbatus anhelat ad meliorem vitam,
PSALMUS XLII. Spem in Domino reponit a quo judicari exoptat.
PSALMUS XLVI. Deus omnis terroe Dominus
PSALMUS XLVII. Magnus et laudabilis Dominus qui fundavit Sion.
PSALMUS XLVIII. Nihil prosunt opes contra infernum.
Dicit ergo : Audite haec, quae di- cturus sum, omnes gentes
PSALMUS L Poenitentis animae amara contritio.
PSALMUS LI. Frustra in divitiis sperant impii: salus est sperantibus in Domino.
Dicit ergo : Sic gaudebunt justi super afflictum iniquum, et dicent ridendo :
PSALMUS LII. Impiorum insipientia, numerus et paena.
Dicit ergo : Tales sunt mali, sed
Jacta super Dominum curam tuam.
Dicit ergo: Sic psallam, quia es Deus meus
Dicit ergo : Sic vana salus hominis, sed nos. faciemus vir Iidem,
PSALMUS LX. Exsul petit reditum, longam vitam, et ampliationem regni Christi.
Dicit ergo : Sic exclamari, et tu exaudisti me, et hoc in petra, Christo.
PSALMUS LXII. Exsul se in Dei laudibus consolatur : praedicit hostium ruinam.
PSALMUS LXIII. Implorat Dei opem contra inimicos : peribunt, et laetabitur justus.
Dicit ergo : Tanta mala patior, propter quod salvum fac : et etiam quia
Dicit ergo : Bene solvi quae non ra- pueram, quia o Deus Pater, tuscis,
Dicit ergo : Quae praemisi, sustinui ab omnibus simpliciter, et etiam extra-
Dicit ergo : Haec mala mihi intulerunt, ego vero e contrario, orationem meam, ad te,
Dicit ergo : Sic laudabo, et placebit talis laus Deo super vitulum novellum, .
PSALMUS LXIX. Oratio ad opem Dei petendam in magnis periculis.
PSALMUS LXX. Opem Dei implorat adversus persecutores : promittit se Deo gratias acturum.
Dicit ergo : Non est similis tibi : quia quantas ostendisti, etc.
PSALMUS LXXI. Christi regnum justum, pacificum et felix precatur.
Dicit ergo : Sic sit nomen ejus benedi- ctum, et dictum est, quia ante solem
PSALMUS LXXII. Impii felices in hac vita peribunt: Domino adhaerere bonum est.
Dicit ergo : Sic invidus, instabilis fui, terrena inordinate dilexi, et nescivi,
Dicit ergo : Sic rogo ut memor sis, quia ecce inimicus, Judaeorum scilicet populus, ((improperavit
Dicit ergo : Quoniam sic est ut praemisi, propter hoc vovete, et post votum, reddite Deo vestro.
PSALMUS LXXVII. Judaeos excitat memorando beneficia et flagella Dei.
Dicit ergo : Sic dedit volatilia ad capiendum apta : et post manducaverunt, et saturati sunt, nimis,
Dicit ergo : Sic eos in rebus suis affinxit, et post misit in eos iram,
Dicit ergo : Sic est destructa vinea Judaeae, sed, o Deus virtutum, quae
PSALMUS LXXXI. Domini deorum terrae judex judices improbos arguit.
PSALMUS LXXXII. Exponit hostium improperia, et illis exsilium imprecatur.
Dicit ergo : Sic rogo, ut placatus sis avertendo malum, et culpae et paenae :
Dicit ergo : Sic nullus similis, quia Deus est qui glorificatur in consilio, sanctorum suorum :
PSALMUS XCVII. Hortatio ad congratulandum Christo venturo.
Dicit ergo : Dixi, quod psallatis, et ecce modum addo quo psallere debetis.
Dicit ergo : Sic custodiebant testimo-
PSALMUS CII. Omnes creaturas invitat ad recolenda Dei beneficia.
Dicit ergo : Benedic, anima mea, Domino. Tob. xiii, 19 : Anima mea, benedic Dominum, quoniam,
PSALMUS CIV. Hortatur ad cultum Del, memorans ejus beneficia.
Dicit ergo : Sic fuit memor testamenti, promissionis scilicet, quod testamentum disposuit ad Abraham
Dicit ergo : Haec promissa fecit, et etiam dixit. Expone, ut prius.
PSALMUS CV. Deus ob suam bonitatem laudandus : Judaeorum ingratitudo.
Dicit ergo : Haec beneficia illis contulit, et in tantum aperta, quod ipsi crediderunt, verbis ejus.
Dicit ergo : Sic confitemini confessione peccati, et praecipue laudis,
PSALMUS CVII. Dicit cor suum ad Dei cultum paratum, et ideo victoriam sperat.
PSALMUS CVIII. Opem Dei implorat, et proditori dignas paenas praedicit.
PSALMUS CX. Laudat Deum ob beneficia, et incitat ad ejus timorem.
PSALMUS CXII. Laudandus Deus super omnia excelsus et exaltans humiles.
PSALMUS CXIV. Gratiarum actio pro liberatione a periculis.
PSALMUS CXVI. Ad laudandum Deum provocatio.
PSALMUS CXVIII. Multis modis ostendit beatam pilam in legis observatione esse positam.
PSALMUS CXIX. Vitae miserias luget, ab his liberari efflagitat.
PSALMUS CXX. Securus qui se Deo committit.
PSALMUS CXXII. Actus fiduciae in Deum tempore tribulationis.
PSALMUS CXXVI. Vani hominum labores quibus non opitulatur Dominus.
PSALMUS CXXVIII. Funestus impiorum exitus.
PSALMUS CXXIX. Oratio pro precando fiducialiter peccatorum petita.
PSALMUS CXXX. Humilitatis sincera professio.
PSALMUS CXXXIII. Hortatio ad benedicendum Domino.
Dicit ergo : Sic percussit magnos reges, et fortes, . Sehon scilicet, regem Amorrhaeorum,
PSALMUS CXXXVIII. Sciens Deum nihil latere, suam in eum fiduciam profitetur.
Dicit ergo : Sic omnia cognovisti, et prima: et hoc patet, supple, quia, tu, non alius, formasti me,
PSALMUS CXXXIX. Orat pro sua salute : hostibus imprecatur.
PSALMUS CXL. Petii regi a Domino tempore persecutionis.
Dicit ergo : Domine, clamavi, tam diu est, non modo clamo primo, ad te, Clamo, Ad te,
PSALMUS CXLI. Circumdatus a Saule orat pro sua salute.
PSALMUS CXLIII Gratias agit pro victoria: petit hostium exitium.
PSALMUS CXLV. Solus beatus qui soli Deo fidit.
Dicit ergo : Tanta est ejus potentia, talis veritas et justitia, et etiam o Sion,
PSALMUS CXLVI. Hortatio ad laudandum Deum ob ejus beneficia.
PSALMUS CXLVII. Ecclesiam invitat ad laudandum Deum qui eam bonis cumulavit.
PSALMUS CXLVIII. Invitat omnes creaturas ad laudandum Deum.
PSALMUS CXLIX. Gratiarum actio pro insigni victoria.
PSALMUS CL. In omnibus et ubique Deum celebrandum profitetur.
Dicit ergo : " Timeat Dominum omnis terra: " continens pro contento : omnes tam boni quam mali generaliter. Jerem x, 7: Quis non timebit te, o Rex gentium ? " Timeat, " et si non amore, saltem timore peccatum caveat. Eccli I, 27: Timor Domini expellit peccatum. Eccle. xii, 13: Deum time, et mandata ejus observa.
" Ab eo autem. " Quasi diceret: Timeant omnes : " Autem, " sed, " ab eo commoveantur omnes inhabitantes orbem, " in terra contenti. Vel inhabitantes orbem, id est, Ecclesiam : et sic etiam ipsi boni. Et dicitur, " ab eo : " commoventur enim boni a Deo, et non ab alio. Job, xxxvii, 1 : Super hoc expavit cor meum, et emotum est de loco suo. Non lingua ergo tertia commovet eos, de qua Eccli. xxviii, 15 : Lingua tertia multos com-movit: lingua diabolica. I ad Cor. XIII, 1: Si linguis hominum loquar, et Angelorum. Ecce duae linguae. Sed tertia diabolica, quae loquens Evae totum commovit.
Vel inhabitantes terram dicuntur mali, qui ipsam inhabitant per amorem, qui debent timore Dei commoveri de loco suo. Avarus de arca sua, gulosus de mensa, superbus de cathedra. Job, IX, 6 : Qui commovet terram de loco suo. Isa. xiii, 11: Visitabo super orbis mala. Nota ergo, quod homo sic appellatur terra triplici ratione. Ratione consimilis dispositionis, originis, et humiliationis. De primo, Seneca de Naturalibus quaestionibus: " In corpore hominis sunt humida, et " dum hoc secundum magis et minus sicut " in terra, sicut aquae per meatus extra-" neos discurrunt in terra, sic aquosus hu-" mor et sanguis per totum corpus : et sic-" ut in terra continentur vapores inclusi, " sic in corpore spiritus. " Secundo modo, ratione originis : hoc patet, quia ortus est de terra. Genes. III, 19 : Donec revertaris in terram, de qua sumptus es. Tertio, ratione humiliationis. Verum est enim quod Deum habemus Patrem. Act. xvii, 28 : Ipsius enim et genus sumus. Sed matrem habemus terram. Job, xxxviii, 32 : Vesperum super filios terrae consurgere facis. Ex hac ergo parte ignobiles sumus. Ut ergo nos humiliet, terram dicit a parte matris, non caelum a parte patris.
" Quoniam ipse dixit. " Hic ratio quare timendus. Et primo, a potestate quam ostendit in creando. Secundo, ab illa quam quotidie demonstrat gubernando, ibi, " Dominus dissipat. "
In prima duo. Primo, quia solo verbo naturam fecit, ibi, " Ipse mandavit. " Secundo, quia factam de nihilo formavit, ibi " Ipse dixit. " Sed proprio ordine loquitur, quoniam secundum videtur fuisse quasi majoris potentiae.
Dicit enim : Sic timeatur et justum est, " quoniam ipse dixit, " verbum aeternum genuit, " et facta sunt, " in illo verbo formata et distincta. " Ipse mandavit, " tamquam potentiam suum verbum extendens ad remotissimum in infinitum, scilicet ad nihil, " et creata sunt, " omnia scilicet de nihilo facta. Vel potest significari in his factio creaturae, et collatio in hunc mundum. " Ipse dixit, et facta sunt, " de non esse scilicet, in esse deducta et formata. Eccle. VIII, 4 : Sermo illius potestate plenus est. Sap. xviii, 15 : Omnipotens sermo tuus, Domine, etc. " Ipse mandavit, " id est, legem suam datam per Moysem misit, Eccli. XXIV, 33 : Legem mandavit Moyses in praeceptis iustitiarum. " Et creata sunt, "informata, ut jam essent per gratiam, quae prius erant per naturam. Ezech. xx, 11 : Dedi eis praecepta mea, et judicia mea, quae faciens homo, vivet in eis. Et hoc de moralibus, Ad Ephes. II, 10 : Ipsius factura sumus, quoad naturam : creati in Christo Jesu, quoad gratiam. Et notantur quatuor. Primo, operatoris potestas, quoniam solo verbo operatur, Job, IX, 19 : Si fortitudo quaeritur, robustissimus est. Secundo, operum numerositas, quia non dixit factum, sed " facta : " nec dicit quantum, vel quanta, quia innumerabilia, et indicibilia, Job, v, 9 : Qui facit magna et inscrutabilia, et mirabilia, absque numero. Eccli. xliii, 28 : In sermone ejus composita sunt omnia. Item, operationis velocitas, " Dixit et facta sunt, " non fiebant. Psal. cxlvii, 15 : Velociter currit sermo ejus. Eccli. xviii, 26 : Haec omnia citata in oculis Dei. Item, hujus artificis singularitas : quia de nihilo fecit omnia, et alii omnes de aliquo. Psal. lxxxv, 8 : Non est similis tui in diis, Domine: non est secundum opera tua.
" Dominus dissipat. " Hic de potestate in gubernando, et dicuntur duo. Primo, quod potest super omnem aliam voluntatem. Secundo, quod nullus super suam, ibi, " Consilium autem Domini. " In prima duo. Primo, quod habet potestatem impediendi ne fiant. Secundo, puniendi si permittit fieri. Reprobat autem et hoc, tam minorum, quod ostendit primo, quam majorum, quod ostendit secundo, ibi, " Et reprobat consilia principum. "
Ait ergo : Sic potest in creando, et etiam in gubernando. " Dominus enim dissipat consilia gentium, " quando vult, ut non fiant omnino, nec noceant suis : quando vult non dissipat. Job, v, 13 : Apprehendit sapientes in astutia, et consilium pravorum dissipat. Isa. VIII, 10 : Inite consilium, et dissipabitur: loquimini verbum, et non fiet.
" Reprobat autem cogitationes populorum, " Judaeorum scilicet : si enim Christum occiderunt, non tamen factum est quod intenderunt. Jerem. XI, 19 : Eradamus eam de terra viventium. Imo magis ibi plantatus est. Job, v, 12 : Dissipat cogitationes malignorum, ne possint implere manus eorum quod coeperant. Isa. LIX, 7 : Cogitationes eorum, cogitationes inutiles. " Et reprobat consilia, " Caiphae et aliorum. I ad Corinth I, 19 : Et prudentiam prudentium reprobabo. Job, XII, 17 : Adducit consiliarios in st u ltum finem, et judices in stuporem. " Et reprobat consilia " Gentium, gentiliter viventium, luxuriosorum, et reprobat cogitationes populorum avarorum, qui omnibus se servos faciunt propter pecuniam : " et reprobat consilia principum superborum, ut sic destruat omne peccatum : quia I Joan. II, 16 : Quod est in mundo, concupiscentia carnis est, et concupiscentia oculorum, et superbia vitae.
" Consilium autem Domini. " Hic est secundum, in quo ostendit quod nullus potest super ejus voluntatem : et tangit duo quasi duobus praecedentibus respondentia. Scilicet quod nullus potest super consilium, nullus super cogitationes. Vel consilium confertur ad paenas reproborum, cogitationes ad praemia beatorum.