QUAESTIO UNICA.

Utrum virtutes, dona et beatitudines et fructus sint idem habitus inter se 1

Alensis 3. p. q. 72 membr. 1. ct2. D. Thom. 1. 2. q. 68. art. 1. (ubi Cajet. Medina,) et Me q. 1. art. 1. D. Bonavent. art. 1. q. 1. Richard. art. 1. q. Durand. q. 1. Argent.1. q.l.art 2. Vasq. i. 2. dist. 89. cap. 2. Valent, ibi d. 5. quaest. 8. part. 2. Major hic quaest. 1. Orando jiroposit. 5. Salas 1. 2. tractat. 12. dist. unic. sect. i. Vide Scotum 6. Metaphysic, quaest, 1

Circa istam (a) trigesimam quartam distinctionem, in qua Magister agit de septem donis, quaeritur utrum virtutes, dona et beatitudines et fructus sint idem habitus inter se? Quod sic. Gregorius super illud Job. 1. Nati sunt ei septem filii , et tres filiae ; quaere ibi.

Praeterea, si isti essent alii ab aliis, nullus ex una parte esset idem alii ex alia parte. Consequens est falsum, quia fortitudo est donum et virtus.

Et si dicatur, quod fortitudo haec et illa sunt alterius rationis, contra, quia habent actum ejusdem rationis.

Contra, non est idem numerus donorum, beatitudinum et virtutum ; numerata etiam non concordant, sicut patet, quia aliquid est beatitudo, quod non est donum, et e converso, et aliquid donum, quod non est virtus, et sic de aliis.

SUPPLEMENTUM R. P. F. JOANNIS PONCII

QUOD AD FINEM USQUE LIBRI PROTENDITUR

(a) Circa istam trigesimam quartam distinctionem, etc. Unicae quaestionis, quam circa hanc distinctionem movet Doctor, principalis scopus, et intentum est, examinare qua ratione septem dona Spiritus, de quibus hic agit Magister, se habeant ad octo Beatitudines, duodecim fructus spiritus et virtutes, praesertim practicas, an scilicet ita inter se distinguantur realiter, ut illud quod danum est, non sit beatitudo ulla ex illis, aut fructus aut virtus, et illud quod est virtus, similiter non sit donum, nec fructus, nec beatitudo, et ita de reliquis. Quia vero haec difficultas satis exacte solvi non potest nisi intellecta natura eorum, quorum distinctio inquiritur, plura alia complectitur praesens quaestio, quae breviter quidem, sed sufficienter a Doctore tacta, paulo fusius tractare operae pretium duxi, tum ad uberiorem ipsius doctrinae confirmationem ; tum etiam ad pleniorem harum rerum quarum cognitio ad multa deservire potest, notitiam. Sequar autem ipsiusmet Doctoris ordinem, qui circa difficultatem principalem primo aliorum, Henrici, sancti Bonaventurae, divi Thomae et Richardi opiniones rejicit: postea suam, sed, ut solet, modeste satis, utpote sine assertione statuit ; deinde habitum ut sic, in suas species dividit, et ea occasione, quid sit pars animae concupiscibilis, quid irascibilis, et quomodo inter se distinguantur ostendit ; denique quid per dona, beatitudines et fructus intelligi debet, brevissime explicat.