QUAESTIO I.

Utrum ista tria, contritio, confessio et satisfactio sint partes Paenitentiae ?

Alens. 4. part. 66. per lotum. D. Thom. 3. part. quaest. 84. art. 2. et 3. et quaest. 90. art. 2. et per totum D. Bonavent. hic dub. i. Richard. art. 1. quaest. 1. Marsil. i.quaest. 10. Durand. 4. dist. 14. quaest. 3. Saar. tom. 4. disp. 18. sect. 2.

Circa istam distinctionem quaero, utrum ista tria, contritio, confessio et satisfactio sint partes poenitentiae ? Probo quod non. Peccatum est simplex defectus: ergo potest competere sibi simplex remedium: poenitentia est tale remedium: ergo,etc.

Item, si essent partes poenitentiae, aut ergo integrales aut subjetivae; et accipio integrales communiter ad partes essentiales, et quantitativas. Non integrales, quia totum non praedicatur de tali parte: conteri autem est poenitere, et confiteri est poenitere, et satisfacere est poenitere: ergo, etc. Nec sunt partes subjectivae, quia in qualibet parte subjectiva perfecte salvatur ratio totius sine alia parte ; Socrates enim est perfecte homo, dato quod plures non essent in specie humana: sed in contritione sine aliis non salvatur perfecte ratio poenitentiae ; ergo, etc.

Item, si essent partes Poenitentiae, aut poenitentiae virtutis, aut Poenitentiae Sacramenti. Non primum, quia poenitentia virtus est simplex forma in anima, quia spiritualis, et per consequens indivisibilis. Consimiliter confessio et satisfactio non sunt spiritualia, sed sensibilia extra mentem. Nec secundum, quia omne Sacramentum est signum sensibile, vel consistit in signo sensibili ; contritio non est aliquid sensibile, sed spirituale quid in anima: ergo non est pars Sacramenti.

Item, nulla pars est posterior naturali ordine suo toto ; sed Poenitentiam Sacramentum sequitur naturali ordine satisfactio; ergo, etc.

Item, fructus non est pars ejus, cujus est fructus. Patet exemplo, ut pomum non est pars arboris; et ratione, quia fructus est ultimum, quod expectatur de eo, cujus est fructus: nulla autem pars ejus est tale ultimum. Sed satisfactio est fructus poenitentiae, secundum glossam super illud Matth. 3. Facite dignos fructus paenitentiae? et secundum sententiam Augustini de vera et falsa paenitentia; et ponitur in ista dist. cap. 2.

Contra, Magister in littera, qui dicit, quod ad perfectionem poenitentiae ista tria requiruntur, non autem requiruntur ad perfectionem alicujus, intrinsece loquendo, plura, nisi sint aliquo modo partes ejus.