C ASALEN. 719

post sodalitatum institutionem numquam applicatas fuisse Missas easdem, hanc esse testatricis mentem censendo.

Disceptatio Synoptica

Cui quaestioni ut satis fieret, prae primis animadversum fuit, sane onus Missae celebrandae ab onere applicationis distingui. Siquidem in Missae Sacrificio triplex consideratur fructus ; primus generalissima cuius fideles omnes fiunt participes; alter" specialissima quo fruitur sacerdos, tertius qui medius dicitur quemque sacerdos iis applicat pro quibus Sacrificium offert. - Exinde non repugnat quod Missa de Requie in paramentis nigris et proprio ritu celebrata, a Sa- cerdote applicetur pro vivis, uti reposuit S. Rituum Congr. die 13 Octobris 1856, dubio « An liceat Sacerdotibus uti paramentis nigris et celebrare Missam de Requie ut satis- faciat obligationi quam susceperunt celebrandi pro vivis » respondens « Affirmative modo non diverse praescripserit qui dedit eleemosynam ». Item ex responsione eiusdem S. Congr. in die Commemorationis omnium fidelium defun- ctorum possunt Missa« applicari etiam pro vivis. - Exinde iuris praeceptum vel fidelis petitio celebrandi Missam, ne- cessario non secumfert obligationem Missam applicandi. - Qua de re S. C. S. O. quaestioni « An in celebratione nuptia- rum Sacerdos teneretur celebrare pro sponsis » respondit die 1 Septembris 1841 « Sacerdos non tenetur applicare pro sponsis, nisi ab eisdem eleemosynam recipiat ». Et S. C. C. dubio « An Sacerdos in exequiis persolvendis Missam cele- brans, non recepto stipendio,, debeat pro ipso defuncto vel potius pro aliis petentibus et eleemosynam afferentibus sa- crificium applicare queat » die 27 Apr. 1895 respondendum censuit « Negative ad primam partem ; Affirmative ad se- cundam ». In themate vero, voluntatem fuisse piae funda- tricis exigendi tantum Missae celebrationem, non applica- tionem, coniici potest non tantum ex adiunctis ab oratore enarratis, sed etiam ex verbis legati ; nimirum «. . . in onore del S. Cuore di Gesù... in onore del S. Cuore di Maria... »