COMMENTARIUS.

In hac distinctione movet duas quaestiones : Prima est, an peccatum aliquod post hanc vitam remitti possit. Secunda quaestio est de obligatione sigilli confessionis.

SGHOUUM.

Poenam pro peccato dimisso in hac vita solvi saepe in alia vita, probat ex variis locis August. et ex illo 1. Corinth. 3. ipse salvus erit, etc. et hanc probant omnia, quae probant dari purgatorium. 1. Machab. 12. Sancta est cogitatio pro defunctis orare. Tob. i. Panem tuum, et vinum constitue super sepulchrum justi. Matth. 12. Non dimittetur in hoc saeculo, neque in futuro. De hoc Bellarm. lib. 1. de purg. per totum. Feuarden. noster exactissime in sua Theomachia lib. 11. 12. et 13. Castro v. Purgatorium.

In (a) ista quaestione una conclusio est certa, scilicet quod peccato dimisso in hac vita, poena debita.pro ipso potest solvi post hanc vitam. Quod probatur ratione, quia nullus cum debito poenae beatificatur, aliter enim poenae simul solvendae essent cum gloria: aut post gloriam ; sed neutro modo, quia nec poena potest stare cum gloria nec succedere gloriae, igitur si quis aliquando est debitor poenae, oportet quod prius illam solvat. Iste autem, qui digne poenituit in extremis, quod possibile est, ut dictum est dist. praeced. non solvit dignam poenam pro peccato, de quo poenituit ; ergo illam solvet post hanc vitam.

Hoc etiam dicunt auctoritates, quas Magister adducit in littera. Una est Augustini 21. de Civit. Dei cap. 27. ubi tractat illud 1. ad Corinth. 3. De his qui aedificant lignum, faenum, stipulam. Post istius (inquit) corporis mortem, donec veniatur ad diem damnationis et remunerationis, si hoc temporis intervallo spiritus defunctorum, qui aedificaverunt lignum, faenum, stipulam, ignem dicantur perpeti transitoriae tribulationis venialia concremantem, non redarguo. Et sequitur : Gravior erit ignis ille, quam quidquid homo pati poterit in hac vita.

Et idem, de vera et falsa paenitentia, et ponitur de paenit. dist. 7 loquens de sero poenitente : Vivat, et non moriatur (intellige de vita gratiae), non promittimus quod evadat omnem poenam ; non prius purgandus est igne purgationis, qui in aliud saeculum distulit fructum conversionis. Hic autem ignis, etsi aeternus non sit, miro tamen modo gravis est ; excellit enim omnem poenam, quam unquam passus est aliquis in hac vita. Et hanc sententiam dicit Magister dist. 20. cap. 2. Si, inquit, et ante expletionem paenitentiae decesserint, ignem purgatorium sentiunt, et gravius puniuntur, quam si hic explessent paenitentiam Nec mirum, quia poena quanto minus voluntaria, tanto minus satisfactoria; et tota ista sententia de purgatorio fundatur in verbo Apostoli, 1. ad Corinth. 3. ubi dicit : ipse salvus erit,

sic tamen quasi per ignem. Dicit de imperfecto moriente cum venialibus.