John Duns Scotus, In Librum Quartum Sententiarum

D. Thom. 3. part. quaest. 88. art. 1. D. Bonav. hic art. 1. quaest. 1. 2. Richard. art. 1. quaest. 1. 2. 3. Dnrand. quaest. 1. Ilug. Vict de sacr. part. 14. cap. 9. Graliaa. dist. 4. de princip. Sotas dist. 16. quaest. 1. Abutens, in 18. Matth. quaest. 140. Alber. hic art. 5. Saar, tom. 4. disp. 13. sect. 1.

Girca (a) distinctionem vigesimam secundam, quaero unicam quaestionem: Utrum peccata per poenitentiam dimissa in recidivante redeant eadem numero. Videtur quod sic. Augustinus contra Donatistas lib. 1. cap. 5. Redire dimissa peccata, ubi fraterna charitas non est, apertissime Dominus in Evangelio in illo

servo docet, eo quod dominus dimissum debitum repetiit, quia ille conservo suo debitum nollet dimittere, Matth. 18. Et in hac auctoritate Christi fundantur omnia dicta Doctorum dicentium peccata redire, quorum multae auctoritates ponuntur in littera.

Item Jac. 2. Qui offendit in uno, factus est omnium reus. Item, contri tus de peccato,si postea contemnit confiteri, aut redit idem peccatum, et sic habetur propositum: aut non, et sic erit dimissum sine secunda et tertia parte poenitentiae ; quod est inconveniens.

Item, tenebra potest redire eadem numero, quia privatio numeratur, vel ex numeratione habitus, cui opponitur, vel subjecti; sed tenebra sequens lumen habet idem subjectum cum tenebra praecedente, et est privatio ejusdem luminis in numero, quia idem lumen in numero maneret, si tenebra non inesset: ergo eodem modo peccatum, quod est tenebra spiritualis in mente, potest eadem numero redire.

Contra, successivum non redit idem numero; peccatum est hujusmodi: ergo, etc. Probatio majoris, quia tunc contradictoria possent simul esse vera. Sit enim in hoc instanti unum contradictoriorum verum, si istud postea redit idem numero in illo recidivante, aliud contradictoriorum potest esse verum.

Item, peccatum non inest alicui, nisi per actum aliquem peccantis: sed ille actus non redit idem numero in recidivante; ergo nec peccatum.