Scholium.

Accipientem beneficium simoniace teneri restituere Extra. Cum detestabile, de Simonidi, c. Si quis l. qucest. 1. Non tamen tenetur ad id jure divino; tum quia alias, si eo ignorante fleret Simonia, ad id teneretur; tum etiam quia per alia peccata homo non efficitur jure divino incapax beneficii. Ita Navar. c. 23. num. 103. 104. Covar. reg. Peccatum, part. 2. sig. 9. Alia tamen spiritualia simoniace accepta non tenetur quis dimittere ante sententiam, quia hoc Jure non habetur. Lesa, lib. 2. c. 35. dub. 29. 30. Docet Doctor an incurratur irregularitas in furti va Ordinum susceptione et in administratione in Ordine non suscepto, vel in censura, et per clara et expressa Jura.

Simoniacus (p) autem in beneficio non sic graviter punitur; tamen ex quo sibi constat quod simoniace illud obtinuit, tenetur resignare, et toto tempore quo tenet, injuste tenet, et tenetur ad restitutionem omnium, quae percepit. Haec probantur de Simonia in diversis capitulis. De furto in Ordine, distinguo, quia aut prohibetur per excommunicationem, ne quis accedat nisi de illo Episcopatu, et prius legitime examinatus et receptus; aut non est talis excommunicatio vel prohibitio. In utroque casu furtive se ingerens est irregularis, sed in primo indispensabiliter, nisi per Papam; in secundo dispensabiliter per Episcopum. Probatur Extra de eo, qui furtive Ordines suscepit, in 1 . cap. et 2. in text. et in gloss.

De tertio crimine, quod ad ipsum sequatur irregularitas, habetur Extra de Clerico non ordinato ministrante, per totum. De quarto, habetur Extra de Clerico excommunicato, vel deposito ministrante, per totum. Et hoc intellige majori excommunicatione, quia, ut habetur ibidem, c. Si cel. licet in minori excommunicatione celebrans graviter peccet, nullius tamen irregularitatis notam incurrit. Intellige etiam postquam scivit se esse excommunicatum. Si enim haberet ignorantiam invincibilem, non tenetur cavere ab actibus Ordinum; nec exercendo illos, incurrit irregularitatem, Ut habetur ibidem, extra Apostolicae, in gloss. utpote si quis excommunicavit alium per litteras, et a tempore sigillationis litterae, voluit eum statim esse excommunicatum, ille non tenetur se habere pro excommunicato, quousque littera ad eum pervenerit.

Si autem non sit ignorantia invincibilis, nec omnimoda incertitudo, ut si per famam vel rumorem publicum devenerit ad eum notitia de excommunicatione, irregularis est, licet cum eo mitius agatur. Probatur Extra de translatione Episcoporum, inter corporalia. Sic etiam si non servetur paena interdicti,ut habetur Extra de excessibus praelatorum et subditorum, Tanta; tamen illud capitulum bene posset exponi. Sequitur etiam non servantem suspensionem, ut habetur Extra de sententia, et re judic. Cum aeterni, et Ex tra de sententia excommunicationis, cum medicinalis.