QUAESTIO III.

Utrum in lege Mosaica fuerit licitum repudiare uxorem?

D. Thom. in addit. q. 67. art. 2. et hic q. 2. art. 2. D. Bonaven. ort. 3. q. 1. 2. 3. Durand. quaest. 4. Paludan. quaest. 1. Bellarm. lib. 1. de matrim. c. 17. Henriquez lib. 11. de matrim. cap. 8. num. 15.

De (r) repudio, quaero utrum in lege Mosaica fuerit licitum repudiare uxorem? Quod sic. Deuter. 24. Si acciderit homo uxorem, et non invenerit gratiam ante occulos ejus, propter aliquam foeditatem, scribet ei libellum repudii, et dabit in manu ejus, et dimittet eam de domo sua. Praeterea Malach. 2. Cum odio habueris uxorem, dimitte eam, dicit Dominus Deus Israel.

Praeterea, Extra de regul. Jur. Per quas causas aliquid nascitur, per easdem dissolvitur ; sed matrimonium nascitur per consensum mutuum; ergo dissolvi potest per dissensum mutuum.

Praeterea distinct. 34. Si cujus : Si in clericatu marito constituto, uxor adulteravit, dato repudio eam dimittere debet: ergo repudium uxoris est licitum, etiam in lege Evangelica.

Contra, quia videtur esse contra legem naturae, quam promulgavit Adam, Genes. 2. Adhaerebit homo uxori suae, ex qua Christus concludit : Quod ergo Deus conjunxit, homo non separet.

Praeterea, contractus matrimonii est essentialiter datio potestatis proprii corporis alteri irrevocabiliter, pro potestate corporis illius alterius; ergo nulla accommodatio vel datio ad tempus potest esse matrimonium. Sed si repudium licet, talis contractus non est nisi ad tempus, quia si perpetuo fuisset, ergo repudiata maneret uxor, et tunc illicite dimitteretur. Sequitur ergo quod si repudium fuit licitum in lege Mosaica, quod ibi nullum fuit matrimonium.

Praeterea nunquam licuit mulieri repudiare virum ; ergo nec e converso, cum quantum ad ea quae sunt conjugii, ad paria judicentur.