COMMENTARIUS.

(b) Hic dicitur quod beatitudo, etc. Haec sententia est plurium auctorum, Richardi in hac d. 2. art. i. quaest. 6. Majoris quaest. 3. Argent. q. 3. Rassol. quaest. 2. Supplem. Gabrielis art. 3. 0cchami in primo quaest. 2. Alensis 3. part. quaest. 23. in 2. Henrici Quodl. 13. quaest. 2. Aegidii quodl. 3. quaest. ultima, nostri Vegae lib. 1. in Trid. cap. 3. Cordub. lib. 1. quaestionarii quaest. 42. Henriquez lib. ult. de fine hominis in principio, et plurium aliorum. Citatur pro ea D. Bonaventura in hac d. 1. part. dist.

art. 3. ubi de ea non agit, sed de dotibus, ipse enim, ut in praecedentibus dictum est, statuit beatitudinem formalem principaliter in habitu deificante potentiam. Citari solet et noster Doctor hic propter differentiam, quam infra assignat inter beatitudinem naturae et potentiae, sed immerito, ut mox videbimus. Haec sententia probatur primo, quia homo secundum intellectum et voluntatem unitur objecto beatificanti, nempe Deo in se ; beatitudo autem consistit in tali unione ; ergo in ea quae est utriusque potentiae. Secundo, quia per utramque facultatem movetur homo in Deum; ergo per utramque acquiritur unio ad Deum, et fit quies succedens motui in terminum. Tertio, arguit ipse Doctor, quia per utramque potentiam perficitur homo in actu primo ergo per utramque etiam perficitur in actu secundo, seu per utriusque actum. Quarto, probatur a modernis, ut Vega et Corduba, tanquam definita a Benedicto XII. In extravaganti de visione animarum, ubi definitur ex tali visione et fruitione animae eorum sunt beatae, etc. Item, ex Clement. Ad nostrum de haereticis, etc. ubi definitur lumen gloriae esse necessarium ad videndum et fruendum Deo. Item, Catechismus Pii V. Solida beatitudo, inquit, quam essentialem communi nomine licet vocare, in eo sila est, ut Deum videamus, ejusque pulchritudine perfruamur, etc. Item, sancti Patres et Scriptura nunc statuunt beatitudinem in visione, nunc in cognitione: ergo in utraque operatione est sita.