In librum quartum sententiarum
Quaestio i. utrum transubstantiatio sit possibilis?
Quaestio i. de essentia sacrificii in genere.
Quaestio iii. virum fiat sacrificium in missa.
Quaestio v. quid offertur in hoc sacrificio ?
Quaestio vii. quisnam sit effectus hujus sacrificii ?
Quaestio i. utrum fuerint licita aliquando bigamia ?
Quaestio iv. utrum resurrectio sit naturalis
Quaestio v. utrum resurrectio futura sit in instanti
Quaestio i. utrum in deo sit justitia?
Quaestio xiv. . utrum corpora beatorum erunt agilia?
Virum ad essentiam beatitudinis pertineat securitas?
D. Thom. 1. 2. quaest. 5. art. 4.(ubi Cajet. Conrad.) et. hic quaest. 2. Gabr. quaest. 2. art. 3.
Occham. 4. quaest. ult. art. 4. dub. 6. Palnd. q. 7. Solus q. 3. art. 4. Vastjuez 1. 2. disp. 21. cap, 3. Vide Scot. 9. Met. q. 15.
Utrum ad (a) essentiam beatitudinis pertineat securitas? Quod sic, l3.de Trinit. cap. 7. post alia pertinentia ad beatitudinem enu merata, subdit : Et quod est omnino beatissimum, ita semper fore certissimum erit.
Praeterea, de essentia beatitudinis est, quod sit ultimata perfectio ; ergo ex ratione sui excludit a subjecto omnem privationem oppositam: ergo ex ratione sui constituit subjectum incorruptibile et intransmutabile secundum eam.
Praeterea, 1. Ethicor. Felicitas est operatio optima secundum vitam perfe ctam; hoc secundum ipsum includit perpetuitatem quamdam, alioquin felix posset miser fieri, quod habet pro inconvenienti.
Praeterea, ad perfectionem viatoris primam concurrunt essentialiter fides, spes et charitas, et ad secundam, actus illorum: ergo ad perfectionem apprehensoris. concurrunt essentialiter actus perfecti correspondentes istis. Consequentia probatur, quia non minorem integritatem requirit perfectio secunda beati in suo gradu, quam viatoris in suo, alioquin beatus unde beatus, non haberet omnem perfectionem per se, cujus esset capax: nunc autem actui spei non succedit nisi tentio ; tentio non videtur nisi securitas: ergo, etc.
Oppositum 1. Ethic. cap. 6. nihil est perfectius ex hoc, quod diuturnius. Exemplificatur de albo unius diei et unius anni: quod omnino verum est de perfectione permanente, quia tali accidit tempus, vel quaecumque duratio major vel minor; ergo cum securitas includat perpetuitatem durationis, non pertinet per se ad beatitudinem, quae est perfectio simul tota.
Praeterea, ista securitas, si est actus, aut intellectus, aut voluntatis. Si intellectus, non pertinet ad beatitudinem, nisi ut praevium, ex quaest. 3. et 4. hujus dist. Si volunta tis, non est fruitio, imo habet fruitionem pro objecto ; in sola autem fruitione est beatitudo, ex quaest, praecedente; ergo, etc.