36. De s. Jacobo Tarentasiensi.

In 1. Vesperis.

Antiphonae.

1. Gaude, metropolis,

Urbs Tarentasiae,

Bonae gens indolis,

Schola justitiae,

Dum vacas idolis

Atque spurcitiae,

Mittitur ad te Jacobus.

2. Vir illustris Honoratus,

Mundo placens, Deo gratus,

Arelati praesulatus

Tunc tenebat apicem.

3. Circa montes Alpium

Fuit mos gentilium

Figmenta sculptilium

Tamquam Deos colere.

4. Honoratus nutu Dei

Propter causam hujus rei

Paganorum flens errorem

Mittit verbi largitorem.

5. Arat et serit Jacobus,

Quod non fert hostis improbus,

Per fines Tarentasiae

Fana fiunt ecclesiae.

R. Hic apostolice

Suscitans famulum,

Precibus publice

Reserans tumulum,

Quem per quatriduum

Mors secum collocat,

Non est ambiguum,

Jacobus revocat.

V. ''Venite et videte opera Dei,

quae posuit prodigia super

terram.''

Ad Magnificat.

A. Jacobus inclitus,

Flos archipraesulum,

Pastor sollicitus

Et gregis speculum,

Convertit primitus

Ad fidem populum

In Tarentasia.

Ad Matutinum.

Invitatorium.

Voce pari, mente pura

Persolvamus laudum jura

Christo regi, cujus legi

Nos subegit Jacobus.

In 1. Nocturno.

Antiphonae.

1. Beatus Jacobus,

genere nobilis,

Respuens prospera

vitae volubilis,

Decorem patriae

desiderabilis

dilexit.

2. Deserens funditus

arma militiae

Peragrat exsulans

fines provinciae,

Carnis luxuriam

frangit esurie

nimia.

3. Post idolatriam

fit catechuminus,

Baptismi gratiam

suscipit protinus,

Per quam abluitur

quodlibet facinus

hominis.

Responsoria.

1. Venerandi confessoris

Jacobi solemnia

Solvens jura sui moris

Celebret ecclesia,

Per quem portat salvatoris

Jugum Tarentasia,

V. ''Plantatus in domo Domini,

in atriis domus Dei nostri.''

2. Verbis pluens, minis tonans,

Coruscans miraculis,

Dum jejunos refocillat

Auditores epulis,

Gloriosus invenitur

Circumquaque populis.

V. ''Justus Dominus et justitias

dilexit, aeguitatem vidit vul-

tus ejus.''

3. Honorati Jacobique

virtus et miracula

Lirinensi depulerunt

draconem ab insula,

Ubi tandem monachorum

fiunt habitacula.

V. Delectare in Domino, et dabit

tibi petitiones cordis tui.

In 2. Nocturno.

Antiphonae.

1. Junctus erat bos cum bove,

Ligna trahens domus novae.

Bovem pigrum tardi cursus

Coram multis vorat ursus

2. Movet fama Dei virum,

Supervenit, fecit mirum,

Increpatum velut joco

Junxit ursum bovis loco.

3. Quantitate vel mensura

Trabes brevis in structura,

Dum vir Dei deprecatur,

Quinque pedes augmentatur.

Responsoria.

1. Erat princeps in Gallia

Regni movens imperia,

Cujus erat notitia

Jacobo necessaria.

V. ''Apud Dominum gressus ho-

minis dirigetur et viam ejus

volet.''

2. In asello congeriem

Nivis ponit et glaciem,

Ut discat urbis seriem,

Regnantis adit faciem.

V. ''Benedicite, gelu et frigus, Do-

mino, benedicite, glacies et ni-

ves, Domino.''

3. Aestivo nix in tempore

Velut durata frigore

Aestus attacta robore

Frigidior est marmore.

V. ''Benedictus Deus Israel, quia

facit mirabilia solus.''

In 3. No cturno.

Antiphonae.

1. Iter capit pervium

Jacobus et ceteri,

Dolet hinc daemonium,

Et tortores inferi

Moliuntur, Jacobum

Et sequaces laedere,

Sed omnino reprobi

Suo cadunt vulnere.

2. Caumate prae nimio

Quaerentes umbraculum,

Umbrae beneficio

Se committens paululum,

Nivis miser bajulus

Dum vult requiescere,

Ei studet aemulus

Ocellum eruere.

3. Ocellum eripuit

Corvus nequam asino,

Ereptum restituit

Dispensante Domino,

Asinus recuperat

Interventu Jacobi,

Quod ante perdiderat

Hostis arte reprobi.

Responsoria.

1. Caritatis

uniti glutino

Laetam iter

agunt in Domino,

Cuncti valent,

cuncta sunt prospera,

Dei vivunt

protecti dextera.

V. ''Custodi nos, Domine, ut pu-

pillam oculi, sub umbra ala-

rum tuarum protege nos.''

2. Nutu Dei,

rectoris omnium,

Aegritudo

subintrat febrium,

Ad honorem

ignoti praesulis

Infirmatur

quidam ex famulis.

V. ''Dominus erigit elisos, Domi-

nus dirigit justos.''

3. Servus Dei

tristis et anxius,

De confratris

salute dubius,

Iter agens

plorans ingreditur

Et suspirans

pie conqueritur.

V. ''Salus autem justorum a Do-

mino , est protector eorum in

tempore tribulationis.''

In Laudibus.

Antiphonae.

1. Febris invaluit

Nulli compatiens,

Cum Deo placuit,

Languidus moriens

Emisit spiritum.

2. Praesul quidem hoc ignorans,

Pro salute fratris orans,

Affligit se crebro plorans

Pro sodalis absentia.

3. Praesentatas principi,

Monet nivem recipi,

Princeps ira tumidus

Tamquam canis rabidus

Servum Dei impetit.

4. Avertit se cultor Dei

Nec respondens quidquam ei,

In commune princeps ictus

Diris poenis est afflictus.

5. Redit praesul ad curiam

Et dat offensae veniam,

Prostratum suis genibus

Sanat fugatis febribus.

Ad Benedictus.

A. Princeps itineris

Causam percipiens,

Non tenax muneris

Munera largiens

Cendronum praebuit,

Villas et alia,

Quae poni voluit

In privilegia.

In 2. Vesperis.

A. Christianae dux cohortis

Fit praesagus suae mortis,

Eapropter Honoratum

Quaerifc apud Arelatum.

V. Ambo simul una die

Per coelestes gradus viae

Coelo mittunt animas.

Ad Magnificat.

A. Praesulis ad reditum

Infirmus obierat,

Flet decus antistitum,

Quem semper amaverat,

Demum tumbam adiens

Dat ploratus cum lacrimis,

Sepultus hoc audiens

Procedit ab intimis.