44. De sancto Leonhardo.

In 1. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. Laetetur Sion inclita

Pro electorum gloria,

Inter quos gaudet gratia

Leonhardus deifica,

Qui nobis adsit precibus

Ejus festa colentibus.

Ad Matutinum.

Invitatorium.

Laus regi summo,

superas cui militat ordo,

Quo signis sanctus

mundo rutilat Leonardus.

In 1. Nocturno.

Antiphonae.

1. Sanctus iste legi Dei

Insistendo floruit,

Vitae fructus instar ligni

Salutaris protulit.

2. Sanctitatis in timore

Servivit altissimo,

Cujus monte cum sanctorum

gaudet nunc collegio.

3. Vana sprevit corde puro

ambiens coelestia,

Templum Dei salutare

factus atque hostia.

4. Gloriose coronatur

tuns, Christe, vernula,

Quia tibi voluntate

adhaesit mundissima.

5. Ore, mente benedixit,

Christe, tuo nomini,

Qui ubique populorum

haberis mirabilis.

G. Aequitatem amplectendo

[et viam] justitiae

Ad coetorum tendens regna

migravit feliciter.

Responsorio.

1. Gentis Francigenae

Chlodovaeo sceptra tenente

Ecclesiae nardus

felix satus est Leonardus,

V. Ut nova lux mundo

procedens stemmate claro.

2. Hunc rex de sacri

susceptum fonte lavacri

Patri Remigio

commendavit venerando,

V. Ut pia magnifici

sequeretur dicta magistri.

3. Regibus haerentum

vitavit morem parentum,

Uti militia

pro Christi philosophia,

V. Terrea contempsit,

solis coelestibus haesit.

4. Libertate data

vinctis patris prece sacra

Claustris exibant,

ad propria quique redibant;

V. Os justi pietas,

quam laudat sexus et aetas.

In 2. Nocturno.

Antiphonae.

1. Dolo caret sancti vita

veritate lucida,

Unde Sion montis nactus

est nunc tabernacula.

2. Cordis ei voluntatem

tribuisti, Domine,

Coronando eum digne

corona laetitiae.

3. Innocentum iter sequens

animi munditia

Jacob scala Hierusalem

novae scandis moenia.

4. Sequestratus a malignis

dignis vitae moribus

Eidem conregnat coelo,

cujus haesit laudibus.

5. Supernorum jucundatur

concentu hymnidico,

Quem in terris promerendo

suspirabat animo.

6. Arbor cedrus ut odora

flagrabat virtutibus,

Nocte, die insistendo

divinis operibus.

Responsoria.

1. Tempore transacto

prolem paritura virago

Nutabat dubiis

vitae [regina] periclis,

V. Quam sancti precibus

curavit coelica virtus.

2. Qui quadro totum

perlustrat flumine mundum,

Per sancti meritis puteum

replet illico lymphis;

V. O Christi virtus,

qua justi sic decorantur.

3. Ut lucifer radiis

micat hicpater undique signis,

Lumina dans caecis,

virtutem coelitus aegris,

V. Erigit et claudos

ac solvit carcere clausos.

4. O Leonharde pater,

pietatis et ubere mater,

Impetra nobis

sacra prece gaudia lucis,

V. Qua rutilas felix,

cum Christo deliciaris.

In 3. Nocturno.

Ad Cantica.

A. Dulcia cum sanctis

citharizans cantica laudis

Nostras, sancte pater,

de coelis suscipe laudes.

Responsoria.

1. Solis justitiae

matris sub honore Mariae

Construxit sacrum

mediocri schemate templum,

V. In quo magnificae

complevit tempora vitae.

2. Nobilium alacres

athletae facta sequentes

Christi militia

geminam subiere palaestram,

V. Spiritus atque caro

quo possent vivere coelo.

3. Sancte Leonarde,

Christi confessor,

Audi rogantes servulos

Et impetratam coelitus

Tu defer indulgentiam.

V. O sancte Leonarde,

sidus aureum,

Domini gratia

servorum gemitus

solita suscipe clementia.

4. Carceris o fractor,

captivorumque solutor

Mellifluis precibus

nostros dissolve reatus,

V. Qui nostros audis,

tribuendo dona salutis.

In Laudibus.

Antiphonae.

1. Laudemus Dominum,

qui tractat singula rerum,

Sede sedet sanctus

diva cum quo Leonardus.

2. Intrans Jerusalem

Sion exsultantis in arcem

Ardet in adspectu

Domini Cherubim residentis.

3. Sese mactantem

fontemque Deum sitientem

Gloria suscepit,

pro qua mortalia sprevit.

4. Cui mare, terra, polus

servit, tremit ac veneratur,

Declarat sanctum

per signa pie Leonardum.

5. Inter concives

patriae coelestis ovantes

Pura mente pius

laudat Dominum Leonardus.

Ad Benedictus.

A. Copiosae pietatis

Leonarde inclite,

Tuis festis assistentes

nunc de coelo respice,

Lucem nobis impetrando

apud regem gloriae,

Ipsum coeli in decore

quo possimus cernere.

In 2. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. O pater Leonarde,

opifex celer non tarde,

qui signa das, celeberrime,

brachiis divinae potentiae,

plebis attritae baccas

disrumpe assisteque

huic familiae tua

precanti salvari ope.