Prima Quinquagena.

1. Ave, lignum,

quod suo tempore

Fructum dedit

sine dedecore,

Cum ex tuo

processit pectore,

Qui corruptum

prima sub arbore

Suscitaret

tollens de stercore

Peccatorem.

2. Ave, monti

Sion praeposita,

In quo regnans

digne per merita

Gentes regis

et laxas debita,

Ne in die

irae reposita

Confringantur

in vase perdita

Per ardorem.

3. Ave, virgo,

susceptrix pauperum,

Quos exaltans

de fundo scelerum

Salvos facis,

ne ruant iterum,

Ergo tuum

admitte puerum

In medio

tuorum uberum,

Ne formidet.

4. Ave, caeli

splendor et gloria,

Per quam mundo

redit laetitia,

Lumen vultus

patris et gratia

Signata sunt

in te per omnia,

In te pater

certa vestigia

Sui videt.

5. Ave, templum

veri pacifici,

Domus placens

summo artifici,

Sic ornata

cultu multiplici,

Ne qua labe

posses iam infici,

Ex quo doni

virtute mystici

Es afflata.

6. Ave, virgo,

quae nobis prospicis,

Tu furorem

et iram iudicis,

Quam meremur,

sedare sufficis,

Ne arguti

cum apostaticis

Puniamur

poena maleficis

Praeparata.

7. Ave, virgo,

caelorum gaudium,

Synagoga

cincta caelestium,

Dum in alta

ducta per filium

Conscendisti

paternum solium,

In quo tandem

fiet iudicium

Populorum.

8. Ave, virgo,

regina siderum,

Luna, mortis

depellens Hesperum

Matutinum

ad mundi vesperum

Produxisti,

stella, luciferum,

Cum per tuum

nos visit uterum

Rex caelorum.

9. Ave, virgo,

praevisa caelitus,

Ab aeterno

thronus dispositus,

Quem ornavit

intus paraclitus,

Non invenit

praeter te penitus,

In qua patris

se unigenitus

Collocaret.

10. Ave, templum

caelestis curiae,

Sedes apta

regi iustitiae

Per te venit

de throno gloriae

Inclinato

monte potentiae,

Ut ad nostrae

vallem miseriae

Transmigraret.

11. Ave, in qua

regi complacuit.

Cum te terra

virtus evanuit,

Nam rex David

postquam refriguit

Sola senem

fovere meruit,

Quae prae cunctis

decens apparuit,

Sunamitis.

12. Ave, terra,

cui sputum miscuit

Pater, unde

lumen restituit

His, quos umbra

mortis detinuit,

Per te lassis

salutem tribuit

Is, qui moestis

olim condoluit

Ninivitis.

13. Ave, per quam

lux novi sideris

Lapsum nostri

respexit generis,

Visitando

clausos in inferis

Et eductos

de domo carceris

Secum victor

ad cives aetheris

Revocavit.

14. Ave, virgo,

Christi cenaculum,

In quo stratum

pudoris lectulum

Vir invenit

intrans ad parvulum

Sicque suum

in tabernaculum

Suscitatum

ad vitam populum

Reportavit.

15. Ave, per quam

redit haereditas,

Quae coronas

restaurat perditas,

Per te via,

vita et veritas

Vitae nobis

monstravit semitas,

In qua quies,

pax et securitas

Sunt paratae.

16. Ave, per quam

iudex clementiam

Mirificat

tenens iustitiam,

Dum offensus

reis dat veniam,

Iustis confert

et auget gratiam

Et conversos

transfert ad gloriam

Indilate.

17. Ave, per quam

terrena superis

Iunxit auctor

antiqui foederis

Inclinavit

caelos, ut veteris

Adae culpam

tollat a posteris,

Et descendit

per te, quae diceris

Iacob scala.

18. Ave, virgo,

lucerna Domini,

Suo pridem

dicata nomini,

Lampas apta

nostrae caligini,

Per quam dragmam

datam discrimini

Renovavit

remittens homini

Gesta mala.

10. Ave, mater,

in cuius gremio

Gabrielis

epithalamio

Caro nupsit

excelsi filio,

In quo novo

facto solstitio

Fulsit mundus

ex plenilunio

Ventris tui.

20. Ave, per quam

misit auxilium

Rex virtutum,

dux salutarium,

Hic sacerdos,

hic sacrificium

Patris in so

complens consilium,

Semetipsum

dedit in pretium

Gregis sui.

21. Ave, cunctis

praelata feminis,

Nomen tenens

matris et virginis,

Quam praeventam

dono dulcedinis

Coronavit

rex magni nominis

Super caelos,

unde non desinis

Nos tueri.

22. Ave, virgo

proles Davidica,

Laus Israel,

patrum spes unica,

Iam habitans

in aula caelica

Laudum audis

de caelis cantica,

In quam phalanx

cupit angelica

Intueri.

23. Ave, virga,

de caelo germinans,

Virga iugum

Aegypti terminans,

Sola mortis

virus eliminans,

Sola, quam rex

in altis dominans

Solus novit,

te solam nominans

Dignam flore.

24. Ave, terra

culturae nescia,

Sola caeli

compluta pluvia,

Iam pro spinis

producit lilia

Terra quondam

serpenti pervia,

Ex quo tua

perfudit labia

Man cum rore.

25. Ave, per quam

pactum cum homine

Firmat Deus

in suo sanguine,

Ut iam currat

sub tuo nomine

Exsul pacis

aperto limine,

Cum timenti

sis in discrimine

Turris fortis.

26. Ave, domus

decore praedita,

Dei sedes

ad austrum posita

In qua caeli

dragma recondita

Apud patrem

est interposita,

Ut evadat

gens dudum perdita

Poenas mortis.

27. Ave, salus

totius saeculi,

Dicant ergo,

dicant nunc singuli:

Ave, per quam

in ortu parvuli

De squalore

progressa stabuli

Nostri fines

intrat oraculi

Lux caelorum.

28. Ave, per quam

refloret spiritus,

Carni patet

ad regnum reditus,

Oleaster

olivae insitus

Per te fructum

fecit ut primitus,

Cum surrexit

flos primogenitus

Mortuorum.

29. Ave, dignum

Deo sacrarium,

In qua sedit

rex post diluvium,

Quo te lavit

ad refrigerium,

Tu desertum

siccum et invium,

Per quam suum

reduxit devium

Rex virtutum.

30. Ave, mater,

quae nostrum vespere

Tuo mane

mutasti prospere,

Nox praecessit

et, ecce, libere

Novae luci

se valet credere,

Qui se fructu

gaudet puerperae

Restitutum.

31. Ave, cuius

sol horologium

Intrans novum

facit solstitium,

Ut per carnis

electuarium,

Morbum curet

in nobis regium,

Quem induxit

in caput hostium

Ultor legis.

32. Ave. virgo,

quae tuos eripis,

Dum in throno

locata principis,

Quem de caelo

transmissum concipis,

Regem oras

et nato praecipis

Et gravatam

super nos excipis

Manum regis.

33. Ave, caelum,

factum divinitus,

Quod depingit

excelsi digitus,

Firmat pater,

ornat paraclitus,

Ex tunc pluit

collatum caelitus

Man cum rore,

dies est redditus

Orto sole.

34. Ave, legis

clausa sub modio,

Lux refulgens

de rubi medio,

Rege servum

sub tuo radio,

Ne me mortis

turbet confusio,

Ad te curro,

qui solam sitio

Te cum prole.

35. Ave, virgo,

dux nostri cunei,

Turris, in qua

dependent clipei,

Quibus hostis

cedunt aculei,

Sume scutum

et arma fidei,

Ut possimus

ad castra revehi

Cum tropaeo.

36. Ave, domus

praeclara titulis,

De qua prodit

promissus saeculis,

Fons diversis

apertus rivulis,

Qui sedabit

sitim iu singulis,

Cum iustorum

in tabernaculis

Psallent Deo.

37. Ave, lumen

post aequinoctium

Matris ortum

intra praesepium,

Novae lucis

educens radium,

Quam a primo

dierum omnium

Lux signavit

ad lucem gentium

Nascituram.

38. Ave, vestis

regalis fimbria,

Cuius tactu

stat immunditia

Sicut dudum

in sanguinaria,

Incurvatus

miser per vitia

Nescit viam

nisi te praevia

Post iacturam.

39. Ave, cuius

ventris in loculo

Nomen patris

inscriptum calculo

Formam reddit

antiquam saeculo,

Nec iam homo

sub mortis titulo

Transit, ex quo

novus de stabulo

Sol illuxit.

40. Ave, per quam

sub veste pauperis

Regis proles

admixta miseris

Lacum subit

et faecem carceris,

In quo nostri

livorem vulneris

Sui tersit

unguento lateris

Et obduxit.

41. Ave, cuius

intra cubiculum

Parvo redit

vitae spiraculum,

Dum accedens

Iesus ad loculum

Nostri tulit

doloris lectulum,

In te sibi

iungens corpusculum

Nostrae mortis.

42. Ave, vitae

fons indeficiens,

Fons de domo

Dei progrediens,

Ad te curro

te solam gestiens,

Fons in porta

Bethlem scaturiens,

Quem in bello

petebat sitiens

Manu fortis.

43. Ave, stella,

quae lumen pauperum

De secreto

producis viscerum,

Lux emittens

vitae luciferum,

Cuius splendor

ortus ad vesperum

Suo mane

fugavit Hesperum

Primae matris.

44. Ave, virgo,

per quam rex siderum

Patrum complet

promissa veterum,

Rerum signa

solvens et operum

Dum recurrit

vita per puerum,

Quem in tuum

transfudit uterum

Sinus patris.

45. Ave, caeli

digna palatio,

Nostri regis

apta coniugio,

Ut iu Vasthi

locata solio

Tuam salves

gentem a gladio,

Sola vultus

ex privilegio

Regi grata.

46. Ave, sancto

fecunda spiritu,

Urbs beata,

quam in circuitu

Vallat torrens,

ne carnis strepitu

Frangi possis,

in regis transitu

Regi clauso

pudoris aditu

Reserata.

47. Ave, per quam

snb carnis trabea

Clausos solvit

iudex de fovea,

Ut sit heres

lucis ut antea,

Quem delusum

fraude viperea

Sub fornace

tenebat ferrea

Dux peccati.

48. Ave, porta

per quam sol radium

Nostrum fudit

in sanctuarium,

Dum rex suum

per ventris ostium

Templum intrans

pacis fert nuntium,

Ne iam ultra

formident gladium

Desperati.

49. Ave, de qua

procedit victima,

Qua redempta

consurgit anima

Per te dragma

recurrit decima,

Per te redit

ovis centesima,

Ubi tuta

depascit azyma

Veritatis.

50. Ave, Sion,

de cuius solio

Surgit infans

decore regio,

Tu vas novum

plenum mysterio,

Quod cum sale

mersum in fluvio

Gustum primae

tulit de medio

Vetustatis.