Secunda Quinquagena.

1. Ave, per quam

spero restitui,

Cum ad vitam

resurgent mortui,

Quod in Eva

male distribui,

Tunc gaudium

dabis auditui,

Ut te possim

et tuo perfrui

Fructu tecum.

2. Ave, mitis

oliva gloriae,

Fructum ferens,

cuius deliciae

Gustum habent

plenum esurie,

Cum descrescens

crescat cotidie,

Ubi fratres

pascit meridie

Ioseph secum.

3. Ave, virgo,

salutis baiula,

Sicut vetus

signavit tabula,

Dum ascendens

ut fumi virgula

Florem defers

de caeli specula,

Cuius odor

detersa macula

Reddit vitam.

4. Ave, digna

Deo iuvencula,

Per quam prima

recurrunt saecula.

Sua Samson

arat in vitula,

Dum ad nostra

solvenda vincula

Caeli profers

de ventris cellula

Margaritam.

5. Ave, pacis

columba redditae,

Felle carens,

dum sinc fomite

Mersis defers

sab mortis gurgite

Ramum pacis

et vitae perditae,

Quem de tuo

produxit stipite

Radix Iesse.

6. Ave, virga

fecunda nucleo,

Qui devicto

mortis aculeo

Suos solvit

de nervo ferreo,

Nec iam lapsum

ut prius timeo,

Quem virtutis

obumbras clipeo

Indefesse.

7. Ave, cuius

ingressus vasculum

Orbis factor

per crucis baculum

De caverna

propulsat regulum,

Novi regis

effecta ferculum,

In quo suum

nunc regit populum

In salute.

8. Ave, per quam

succurri misero,

Sperat miser

errans ab utero,

Qui ad mortem

gressu praepostero

Currens nomen

regale peiero,

Sub Heliae

iacens iunipero

Dissolute.

9. Ave, mater sanctae spei,

Regis sponsa, cella Dei,

Tibi psallam, scala rei,

Per quam mihi memor mei

Dux caelestis aciei

Misit adiutorium.

10. Ave, porta regi grata,

Per quam transit calceata

Virtus patris ex te nata,

Ut resurgat innovata

Idumaea desolata

In figura gentium.

11. Ave, petra praeelecta,

Per quam dudum plebs deiecta

Exaltatur fide recta,

Nulla viri manu secta,

In quam templi sarta tecta

Princeps pacis terminat.

12. Ave, parens sine pari,

Valde te nos venerari

Laude decet singulari,

Per quam caelo, terrae, mari

Ex superno salutari

Laudem Deus germinat.

13. Ave, caeli margarita,

Terra sulco non attrita,

Per quam nobis vera vita,

Diu votis expetita,

Christus datur custodita

Ventris pudicitia.

14. Hic natura sic procedit,

Perscrutando victa redit,

Ius naturae caelo cedit,

Dum stirps sancta florem edit,

Dicat ergo, qui sic credit:

Ave, plena gratia.

15. Ave, parens contra morem,

Terra caeli bibens rorem

Germinasti salvatorem,

Virgo Deum, virga florem,

Sic bos suum possessorem

Parit intra stabulum.

16. Ave, decus puellare,

Stella maris absque mare

Caeli ferens luminare,

Maris iter singulare,

Per quod facit transmeare

Legislator populum.

17. Ave, terra benedicta,

Ne vocetur derelicta

Terra dudum maledicta,

Porta patet interdicta,

Ex quo cessit mors devicta

Crucis beneficio.

18. Ave, in qua sub momento

Pallet aurum ex argento,

Satum celans sub fermento,

Dum relicto firmamento

Sol se carnis indumento

Tuo vestit gremio.

19. Ave, per quam urbs superna

Ventris fulget ex lucerna,

In lege, qua sempiterna

Sede regnant in paterna,

Quos lex mortis ad inferna

Ab antiquo traxerat.

20. Ave, per quam lapsum genus

Surgit, dives fit egenus,

Venter tuus ager plenus,

Ex quo prodit flos amoenus,

Sub quo perdit alienus

Praedo, quod invaserat.

21. Ave, virgo, cuius pectus

Caeli replet architectus,

Ne desperet iam proiectus,

Cum in ligno sit erectus

Legis serpens, ut senectus

Renovetur saeculi.

22. Ave, vellus Deo notum,

Rore caeli madens totum,

Nil committens contra votum,

Nullum carnis passa motum,

Aquae vivae hauris potum

In salutem populi.

23. Ave, per quam est renata

Pax cum nato, pacis nata,

Dum terrenus fide data

Terra caelo coaptata

Fit caelestis relegata

Veteri discordia.

24. Ave, per quam plebs adiuta

Te tuente currit tuta

Nec iam morti dat tributa,

Rosa nata de cicuta,

Cuius morte distributa

Sunt armati spolia.

25. Ave, virgo, virga zeli,

Viam pandens Israeli,

Mons ostensus Danieli,

In quo templum regi caeli

Fit legato sub fideli

Ornante paraclito.

26. Ave, sacro vernans flatu,

Nardus, cuius odoratu

Tractus redit minor natu,

Primo mota sub reatu

Confirmatur terra statu

Libertatis reddito.

27. Ave, cella grata Deo,

Locus aptus Elisaeo,

Ut restringat se sub eo

Et devicto Philistaeo

Pacem nobis cum tropaeo

David noster referat,

28. Ave, mitis, ave, pia,

In qua mare cum Maria

Dulci sonat harmonia,

Praeparata regi via,

Qua de mundi phantasia

Nos ad vitam transferat.

29. Ave, petra singularis,

Quae intacta salutaris

Aquae fontem illis paris,

Quos post cursum huius maris

Sublimabit in praeclaris

Superna promissio.

30. Ave, per quam rex salutem

Fecit crucis per virtutem,

Lucc creans iuventutem,

Nec est ultra, cur me putem

Ob antiquam servitutem

Destinatum gladio.

31. Ave, vitis, arbor vitae,

Vitae botrus, de te vite

Prodit agnus sine lite,

Cuius nobis corpus mite

Potum mittit, quem nunc rite

De altari sumimus.

32. Ave, verbi vas arcanum,

Mundo ferens caeli granum,

Cuius odor reddit sanum,

Cuius sapor ius profanum

Prorsus tollit, quod per manum

Primae matris hausimus.

33. Ave, per quam rex egeno

Iudicavit, cum in foeno

Se coniunxit gemma caeno,

Ut reddatur iure pleno

Servitutis rupto fraeno

Liber servus Domini.

34. Ave, de qua lex naturae

Satis stupet, quae iuncturae,

Quis sit ordo geniturae,

Quod pudoris salvo iure

Se creator creaturae

Unit, Deus homini.

35. Ave, virgo quam privatis

Sede primae dignitatis

Dux praefecit bonitatis,

Ut te. duce cum beatis

Hortum intret voluptatis

Amota custodia.

36. Ave, virga, grata flori,

In qua contra legem thori

Man descendit iunctum rori,

Dum pax lege meliori

Reum negat dignum mori

Favente iustitia.

37. Ave, cella plena favi,

Cuius prodit ex conclavi,

Ad quem pressus carne gravi

Per te meum cor levavi,

Ad te clamo, quam amavi

A primaevo tempore.

38. Ave, dudum concupita,

Urbs in monte sancto sita,

In quam contra legis scita

Legislator intrat ita,

Quod post fructum insignita

Manes floris decore.

39. Ave, per quam vita mortem,

Morte vicit fortis fortem,

Cum deplorans nostram sortem

Nostrae sortis se consortem

In te facit, ut exsortem

Primae sorti redderet.

40. Ave, virgo, quam elegit

Rex in thronum, qui nos regit,

Opus tale nullus egit,

Cum sic in te se collegit,

Quod pudoris non effregit

Ebur, cum ascenderet.

41. Ave, per quam salus crevit,

Cum ros caeli te replevit,

Hic est ille, qui non sprevit

Nostrum genus, sed complevit

In te sola, quae decrevit

Ab aeterno fieri.

42. Ave, per quam in fornacem

Rex descendit ferens pacem,

Novam stella parit facem,

Rorem lucis efficacem

Qui conturbat contumacem

Exactorem inferi.

43. Ave, cuius in factura

Stupet omnis creatura,

Tota pulchra, tota pura,

Quae cum rege paritura

Iure tenes regni iura,

Cui nil in te displicet.

44. Ave, virgo, cuius natus

Est ex servo rex creatus,

Cum post mortem est renatus

Illi regni principatus,

In quo dudum iudicatus

Novus iudex iudicet.

45. Ave, virgo tangens caelum,

Fructum ferens intra velum,

Qui Iudaeae passus zelum

Fert iniuste mortis telum,

Ut transducat sic camelum

Per foramen lateris.

46. Ave, per quam delinquenti

Parcit virga testamenti,

Dum ardori venienti

Rorem infers, in quo genti

Regnum pandit revertenti

Auctor novi foederis.

47. Gaude, terra, caelum, plaude,

Venit iudex dignus laude,

Cui delusum caeca fraude

Reum solvit, ergo gaude,

Felix homo, dic et aude,

Dic: ave, laus virginum.

48. Ave, per quam lux illuxit,

Quam superna lux reduxit,

O quam felix, de qua suxit

Potum lactis, qui destruxit

Claustra mortis, ubi luxit

Diu genus hominum.

49. Ave, lignum incombustum,

Visu pulchrum et venustum,

Liguum mortis pellens gustum,

Dum dilectus suum iustum

Revelavit per angustum

Tui ventris aditum.

50. Ave, thronus novi regis,

Tu columna novae legis,

Quae sub nube solem tegis,

De te ductor sui gregis

Vocem suis nunc collegis

Dat per unigenitum.