Tertia Quadragena.

1. Domine, me exaudias

Et ad clamantem venias,

Quando te invocavero,

Tempus est, ut pius fias

Tollens meas miserias,

Quas fatigatus tolero;

De caelo tuo supero

Condolens mihi misero,

Tempus est, ut aspicias

Et ah hoste pestifero,

Praepostero et aspero

Me benignus eripias.

2. Benedic, anima mea,

Deo, qui carnis trabea

Pro te voluit velari,

Qui te granum a palea

Separando ad horrea

Caeli volens te portari,

Permisit se triturari

Graviter et flagellari

Pro te crucis in area,

Discens sic propitiari

Tibi tamquam singulari,

Quamquam esses sibi rea.

3. Benedic iterum ei,

Cum sit locus tuae spei

A facie formidinis,

Tuae locus requiei,

Tui dies iubilaei

Amictum habens luminis'';

''Hic est panis dulcedinis

Vere firmans cor hominis,

Per quem salvi fiunt rei,

Tuae miserere finis

Et dos beatitudinis,

Si pulchrae sis faciei.

4. Confitemini Domino

Omni die et crastino

Sine fine in saeculum,

Non honore clandestino

Solummodo, ut buccino,

Sed per honorem patulum;

Hic olim auxit populum

In deserto dans pabulum

Mirabilius pristino

Et ei in funiculum

Donavit terram exsulum

Tenendam sine termino.

5. Confitemini iterum,

Nunc, semper et in posterum,

Domino cunctipotenti

Pensantes tempus alterum

Prodigiorum veterum

Fuisse veteri genti Tunc non erat, qui petenti

Panem daret indigenti,

Ut nune ad mundi vesperum,

Quo datur forma recenti

Animae esurienti

Opus maximum operum.

6. Confitemini tertio,

Redempti magno pretio

Sanguinis agni effusi,

Nulla sit mundi regio

Nulla vel congregatio

Aut per se quiquam diffusi,

Qui per concilium Chusi,

Si sensibus sunt obtusi,

Non cantent cum praeconio,

Nobis, qui fuimus trusi

In inferno et inclusi,

Dominus est redemptio.

7. Paratum cor meum esse,

Deus meus, est necesse

Ut digne psallere queam,

Sed quoniam sunt ingressae

Iniquitates in messe

Concutientes spem meam,

Ideo in Idumaeam,

Terram sanguine rubeam,

Quam peperit virga Iesse,

Extendo me, ne peream

Et ut gratiam habeam,

Quam pro me quaero penes se.

8. Deus, laudem tibi soli

Cantant non homines soli

Sed et omnis creatura,

Incessanter cantant poli

Deo patri atque proli,

Flaminique sit laus pura;

Laudes sunt propria iura,

Quae exigis a factura

Remota specie doli,

Quemquam, moves pia cura,

Si negligis te cultura,

Laudes negligere noli.

9. Dixit Dominus genitor

Genito: tu es conditor

Orbis mecum et spiritus,

Tu iam eius ut meditor

Perditi mundi institor,

Et praecedet, paraclitus,

Qui erit tibi digitus,

Ut virtute sit praeditus

Uterus, tui portitor,

Et ut clausus introitus

Fiat semper et exitus,

Tecum assit ut ianitor.

10. Confitebor, si valeam,

Tibi, Deus, cum debeam

Toto corde et anima,

Nam si recte te timeam,

Te dedisti escam meam

Te ipso facto victima;

O anima pauperrima,

Vilis et abiectissima,

Demerita, quod lugeam,

Iam gaude de tam opima

Esca pretiosissima,

Quae te vult facere deam.

11. Beatus vir, qui timidus

Te amando et pavidus

Observat tua mandata,

Oriris ei lucidus

In tenebris et fulgidus

Nocte peccati fugata;

Memoria eius grata

Cuique est perpetuata,

Qui ex bonis est placidus,

Licet de gratia data

Proximis et divulgata

Fremat dentibus invidus.

12. Laudate pueritia,

Senectute et media

Aetate omnes Dominum,

Pauperem de inopia

Suscitans et miseria

Sterilitatem virginum

Propter salutem hominum

Adprobat per clandestinum

Commercium in Maria,

Cui per posse trans terminum

Servans honorem pristinum

Matrem facit de filia.

13. In exitu de tartaro

Et de populo barbaro

Post redemptum Israelem,

Ecce, ego me praeparo,

Nisi impediat caro,

Ut gratiam hanc revelem;

Me monstrando Azaelem

Dignum duxi, ut anhelem,

Ne dicatur, litus aro,

Nam, si minus haec protelem

Vel regratiando zelem,

Commendandus ero raro.

14. Dilexi, quoniam cito

Mihi venit neophyto

Gratia me exaudiens,

Quoniam mihi perdito

Morti diraeque tradito

Occurrit et praeveniens;

O Christe, lucis oriens,

Fac, quod vivens et moriens

Tibi, de quo non haesito,

Placeam semper serviens

Tibi atque oboediens

Immunis ab illicito.

15. Credidi, quod sum locutus,

Et quibus sum satis tutus,

Explicito et cum glosa

Sanctus doctores secutus

Scriptis suisque adiutus,

Quorum mors est pretiosa,

Et, licet non speciosa

Sit laus ex vita lutosa,

Malo mugire ut brutus

Quam tacere fructuosa

Fidei et luminosa

Factus totaliter mutus.

16. Laudate, omnes populi,

Regem totius saeculi

Sine fine iubilantes,

Non sint magni vel parvuli,

Non senes vel iuvenculi

A laude eius cessantes,

Sint omnes perseverantes

In laudibus et cantantes,

Quoniam eius oculi

Respiciunt in laudantes

Et sunt eos praeservantes

In transitu periculi.

17. Confitemini et date

Deo laudes et cantate,

Quoniam est summe bonus,

In eo omnes sperate,

Nam surrexit insperate

Speranti tamquam patronus,

Animarum est colonus

Earum supportans onus,

Ne corruant indilate,

Nam ut sanctus sonat tonus

Vallatus est suus thronus

Multimoda pietate.

18. Beati immaculati,

Qui vadunt discalceati

Terrenorum affectibus,

Qui te sequi sunt parati

Per viam tui mandati

Et in praeceptis omnibus,

Sed, qui iniquitatibus

Et mundi vanitatibus

Lubrice sunt profundati,

Iustificationibus

Resistentes et legibus,

Raro dicuntur beati.

19. Ad Dominum, cum tribulor

Aut tremore coagulor,

Clamorem meum facio,

Nunc scis, Deus, quod stimulor

Lingua nequam et iaculor

Ictu desolatorio,

Quod hi me habent odio,

Quos plus fovi in gremio,

Et zelo tui aemulor,

Quare nisi te nescio

Adire pro subsidio,

Cui licet reus famulor.

20. Levavi mentis oculum

Ad te, ut propugnaculum

Contra hostes advenias,

Ut te dans in obstaculum

Et propellens periculum

Non dormites nec dormias;

Nam, nisi me custodias

Et de te mihi facias

Refugii latibulum,

Inveniam malas vias

Sustinendo miserias

Ex nunc usque in saeculum.

21. Laetatus sum, dum ibimus

Domum tuam, si quaerimus

Pacem, quam nobis dedisti,

Si vindictam differimus

Et hanc tibi transmittimus

Faciendam, ut iussisti;

Pacem semper voluisti

Et pro nobis hanc quaesisti,

Ut in latere legimus,

Quod scrutari permisisti

Perforatione tristi,

Ne unquam discordes simus.

22. Ad te oculos levavi,

Deus meus, cui peccavi

Et, qui in caelis habitas,

Sursum cernensque pensavi,

Quod, quia in te speravi,

Nec est mea iniquitas

Maior quam tua bonitas

Vel gratiae immensitas,

Ad quam semper anhelavi,

Memor erit severitas

Tua et rigorositas

Mihi, prout iudicavi.

23. Nisi quia propitium

Te scivi, Deus, et pium

Testantibus vulneribus,

Non ausus sum refugium

Vendicare te proprium

Peccatis renitentibus,

Sed qui mederis omnibus

Portis cordis patentibus,

De laqueo venantium

Eruens me et gentibus

Eris insidiantibus,

Promptus in adiutorium.

24. Qui confidunt cum timore

In te, Deus., et amore

Sicut montes sunt firmati,

Tu eis es lux aurorae

Circumcingens hos splendore,

Ne fiant obtenebrati,

Non permittis, quod virgati

Faventes iniquitati

Fiant eis in errore,

Sed quod per te sint salvati

Et in pace situati

Fugato persecutore.

25. In convertendo captivum

Ad te Deum, fontem vivum,

Cura tibi est maxime;

Tu donas ei motivum

Salutis regulativum

Monens eum saepissime,

Nam auster tuus animae

Adest perflans, ut lacrimae

Per oculos ducant rivum,

In quo diligentissime

Laventur sordes intimae

Paenitentis est laxivum.

26. Nisi Dominus fuerit

Mecum et me adiuvent,

Labor meus est in vanum,

Nec est, qui quidquam fecerit

Sine eo vel egerit,

Qui extrahat inde granum;

Deus meus, pone manum

Super reum nunquam sanum,

Qui te medicantem quaerit,

Nec dedigneris profanum

Indignumque publicanum,

Qui coram te culpam querit.

27. Beati omnes timentes

Te et tibi servientes,

Hora cenae et prandii

Qui te ipsum sunt sumentes,

In mensa tua edentes,

Propriae sponsae filii;

Ipsa est cena gaudii,

Qua excluduntur impii

Vestem mundam non habentes,

Admittunturque alii

A paenitentiarii

Sede mundi venientes.

28. Saepe expugnatus fui

Iuvenis et, cum senui,

Ab bostibus, qui fuerant,

Sed te duce praevalui

Et sic, quod, quando potui,

Contra me non potuerunt;

Supra me fabricaverunt

Sibi ipsisque fecerunt

Poenas ignis perpetui,

Quia, dum Sion oderunt,

Te ipsum provocaverunt,

Ut fias damnator sui.

29. De profundis ad te clamo

Persequentis captus hamo

Et non valens evadere,

Me extrahens de thalamo

Alligavit suo chamo,

Quem non valeo rumpere'';

''Ad me ergo respicere

Digneris et descendere

De arduo cracis ramo

Vel tecum fac ascendere,

Ut condolens fel bibere

Tecum possim cum calamo.

30. Domine, non est elatum

Cor meum vel exaltatum,

Dixit David et non ego,

Nam raro humiliatum

Est meum et inclinatum

Ut in libro meo lego;

Si hanc veritatem tego

Vel, quod absit, eam nego,

Tibi non erit celatum,

Plus valet humili "dego"

Quam superbienti "rego"

Vel "teneo principatum".

31. Memento, Deus, secundi

David, qui primi fecundi

Nitor medullam sugere,

Non quod mysteria fundi

Profundissima profundi

Tota possim extrahere;

Mihi debet sufficere,

Si valeam colligere

Flores quosdam, qui sunt mundi,

Residuumque linquere

Illis, qui alta sapere

Possunt et qui sunt facundi.

32. Ecce, quam bonum fratribus

Atque cunctis hominibus,

Ut in unum sint concordes,

Nam tui sunt in talibus,

Deus meus, concordibus

Oculi misericordes,

Sed, nisi tu ipse cor des

Discordantesque concordes

Mitigatis rancoribus,

Semper remanebunt sordes

Inter superbos vecordes

Odiis immortalibus.

33. Ecce, nunc benedicimus

Deo nostro, quem colimus

Gratias semper agentes,

Manus nostras extollimus

In eum, per quem vivimus

Sine eo morientes.

Non sint corda, non sint mentes,

Non sint vires adiacentes,

Non anima vel animus,

Qui non tibi servientes

Fiant et oboedientes,

Ut faciendum legimus.

34. Laudate nomen Domini,

Omnes servi et domini,

Quia sanctum et suave,

Venite, congregamini

Et suae sanctitudini

Devote dicamus Ave,

Hic lancea facta clave

Apertum cordis conclave

Offert exsuli homini

Eum eximendo a vae

Per tormentum suum grave

Seque datum discrimini.

35. Confitemini deorum

Domino et dominorum,

Qui fecit mirabilia,

Qui motum fecit caelorum,

Planetarum et astrorum

Distinctione varia,

Hic habens in memoria

Corda, quae sunt humilia,

Hereditas est eorum,

Omni carni cibaria

Praestans in mensa propria

Cibus factus viatorum.

36. Super flumina sedere

Babylonis et lugere

Recordando praeterita

Debeo et iam silere

Debent [et] organa vere,

Cum tempora sint perdita,

Quibus debui merita

Omni cura sollicita

Augmentare et augere,

Sed, ecce, exinanita

Sunt omnia et irrita,

Nihil feci, restat flere.

37. Confitebor in conspectu

Angelorum pro defectu,

Quem iam emendare volo,

Si quid feci in despectu

Ut contumax vel neglectu,

Plus continuare nolo,

Sed, si agam haec in dolo

Pro victu corporis solo

Aut temporali profectu,

Extra fingens, quod te colo,

Scio, quod tu stans in polo

Vides hoc in intellectu.

38. Domine, probans novisti

Et noscens intellexisti

Meas cogitationes,

Vias meas praevidisti

Et super me posuisti

Tuas miserationes.

Sed non agenti, quod mones,

Nec audienti sermones,

Quos fieri voluisti,

Scio, quod vitae praedones

Intentusque praecones

Ut nuntios praemisisti.

39. Eripe me, [o] Domine,

A pestilenti turbine

Iniqua machinantium,

Ab infideli homine,

Anhelanti conamine

Ad opus proditorium;

Nunquam mecum sit labium

Nequam murmuratorium

Sub quocunque velamine,

Nec habeam in socium

Linguosum detractorium,

Carentem moderamine

40. Domine, clamare satis

Ad ostium pietatis

Possum, sed non exaudies

Nisi precibus aptatis

Ut incensum et paratis,

Per quas ad me tu venies;

Sed cum incensi species

Sit spes mea, tu audies

Me sperantem in te gratis

Et saltem usque septies

Ad gratiam recipies

Spe recepta pro rogatis.

41. Voce mea et spiritu

Lacrimoso cum gemitu

Te, Deum meum, postulo,

Adesto pie mihi tu

Introitu et exitu

Per viam, in qua ambulo,

Posito offendiculo

Mihi et retiaculo,

Non in clamoso sonitu

Traditus sum periculo,

Nisi gratiae baiculo

Respicias intuitu.

42. Domine, orationem

Atque obsecrationem

Meam percipe auribus

Videns persecutionem

Atque tribulationem,

Quam patior ab hostibus,

In miserationibus

Tuis misericordibus

Habeo devotionem,

Ut malis irruentibus

Per te fugatis omnibus

Des mihi salvationem.

43. Benedictus, qui proelium

Meum agis et brachium

Contra hostes meos tendis,

Qui eos ad fumigium

Tangis et ad incendium,

Dum obstinatos perpendis,

Propitiusque descendis

Et benigne te ostendis

Cunctis esse refugium,

Qui pro culpis corrigendis

Et in aliis agendis

Te quaerunt in auxilium.

44. Exaltabo te laudibus

Tam diebus quam noctibus

Glorificans nomen tuum

Totis animae viribus,

Potentiis, conatibus

Semper et in perpetuum,

Cum causa sis eflectuum,

Eos ornans per mutuum

Variatis decoribus,

Nunquam per discontinuum

Te debent radicem suum

Laudis dare neglectibus.

45. Lauda ergo pauperrima

Dominum mea anima

Nunc et, quamdiu fuero,

Quidquid es, a causa prima

Nobilitate maxima

Te eductam considere,

Ergo mihi vae misero,

Si me geris et te gero

Ad inferni novissima,

Nec agis laudes supero,

Qui te portans in humero

Pro te factus est victima.

46. Laudate Deum, quoniam

Ad eius facta gloriam

Iucunda est laudatio,

Hic sanans mentem sauciam

Dispersis reddit patriam,

In quibus est contritio;

Eius est numeratio

Stellarum et vocatio

Per totam peripheriam,

Motuum ordinatio,

Effectuum cognitio,

Qui parat terrae pluviam.

47. Lauda, Ierusalem, talem

Artificem supernalem,

Qui confortat seras tuas,

Lauda, Sion, aeternalem

Dominum et immortalem

Et ad laudandum exuas

Sordes omnes et diluas

Tuncque devote induas

Te monstrando talem, qualem

Oportet ad assiduas

Laudes atque perpetuas

Virum esse spiritalem.

48. Laudate Dominum caeli

In erectione veli

Vitae mundi signifera,

Laudate eum, angeli,

Virtutes et archangeli

Et cuncta eius opera,

Serviant ei sidera,

Caelum, mundus et cetera,

Et committat Raphaeli

Ut sanet mentis vulnera

Sic, ut captantes supera

Commendentur Michaeli.

49. Cantate Deo canticum

Omni laude magnificum

In sanctorum ecclesia,

Det Israel hymnificum

Iubilum et prosodicum

Concrepantem melodia;

Exsultet Sion filia

In choro cum symphonia

Tenens organum musicum,

Psalmum dicat cum gloria

Buccinans in laetitia

Et exiens in publicum.

50. Laudate in virtutibus

Sanctis vocatis omnibus

Deum, nostrum creatorem,

Nablis benesonantibus

Et instrumentis dulcibus

Laudemus et redemptorem,

Laudemus et protectorem

Nostrum et gubernatorem

Cunctis votis et vocibus,

Adorantes salvatorem,

Qui ad locum tutiorem

Nos perducat cum laudibus.

Cantica.

Isaiae.

1. Confitebor tibi, quia

Salus mundi et venia

De fonte tuo hauritur,

Quia et abundantia

Gratiarum et copia

Semper in te reperitur Ad quamcunque partem itur,

Tui nullus locus scitur

Carens misericordia,

Intus, extra invenitur,

Sub et supra stabilitur

Dulcedo et clementia.

Ezechiae.

2. Ego dixi: gemitibus

Iam debeo et fletibus

Tempus meum expendere,

Nam vivitur in talibus

Plus quam in vanitatibus,

Quibus scit mors se tegere;

Iam in meo sum vespere,

Quo oportet succidere

Vitam ruptis ordinibus,

Nam, cum debui texere

Opus bonumque facere,

Vagus fui in omnibus.

Annae matris Samuelis.

3. Exsultavit facta vilis

Anima mea sterilis

Ex toto se neglegere,

Prius fuit volatilis,

Alta petens et agilis

Et suspensa in aere;

Nunc posita in pulvere,

Luto faecis et cinere,

Pauper et miserabilis,

Caput nequit erigere

Aut seipsam excutere

Iumentis facta similis.

Filiorum israel.

4. Cantemus ambo ligati

Uni sanctae trinitati,

Corpus meum et spiritus,

Ab Aegypto liberati

Et ab hoste exemptati

Sumus per eum penitus;

Sed, si non mutetur ritus

Dominii et servitus

Perversus lege peccati

Et, quod volens vel invitus,

Qui praefuit, sit subditus,

Retro sumus religati.

Habacuc.

5. Domine, audivi legis

Tuae mandata, qua regis

Hoc saeculum, et timui,

Eam semper mihi legis

Manifeste et detegis,

Ne tradam hanc neglectui Deus meus, si potui

Hanc servare nec volui

Parvipendens iussa regis,

Extenso parce arcui,

Sagittanti et ictui,

Ne me laedant, ovem gregis.

Moysi.

6. Audite, caeli, quae dico,

Praedicetur omni vico

Dei magnificentia,

Sit laus eius in publico,

Tam in terrae umbilico

Quam in circumferentia;

Viae eius iudicia

Aequa lance librantia

Sine quocunque obliquo,

Sed gens sine prudentia

Et non habens consilia

Hoc neglegit ab antiquo.

Augustini et Ambrosii.

7. Te Deum patrem laudamus

Confitentesque clamamus:

Tibi sit laus et gloria,

Te filium invocamus

Spiritum et imploramus,

Assis nobis cum gratia,

Te unum in essentia,

Unum et in potentia

Devote magnificamus,

Terrena et caelestia

Regentem sapientia

Humiles et adoramus.

Trium puerorum.

8. Benedicite omnia

Opera laudabilia

Deo nostro et laudate,

Angeli et caelestia,

Aeria, terrestria,

Ferae et aves pennatae,

Sol et luna, res creatae

Quaeque, omnes disparatae,

Per innumerabilia

Nomina intitulatae,

Ipsum superexaltate,

Ipsi honor et gloria.

Zachariae.

9. Benedictus sit omnium

Rex, redemptor fidelium,

Nos gubernans per gratiam,

Qui salutis mysterium

Disponens necessarium

Mediare per Mariam

Ad parandam suam viam

Praemisit plus quam Eliam

Iohannem, suum nuntium,

Et ad dandam scientiam

Peccati remissoriam

Dedit in testimonium.

Mariae Virginis.

10. Magnificat, fert maxima

Magnarum, mea anima

Dominum, meum filium,

Quia fui humillima,

Ex hoc iam beatissima

Ero in ore omnium Magna fecit, cum gremium

Meum per clausum ostium

Intrans usque ad intima

Praeelegit in solium,

Ut eum redderem pium

Agnum pro mundi victima.

Simeonis.

11. Nunc dimittis Simeonem

Per interpretationem

Jn pace, cui ta dignaris

Dare benedictionem

Atque consolationem

Tui facti salutaris'';

''Ergo nunc miserearis

Nobis atque largiaris

Lucis revelationem

Ac nos tuos tuearis

Per gratiae singularis

Benignam largitionem.

Athanasii.

12. Quicunque vult, ut congruit,

Salvus esse, se statuit,

Ut credat, quod praecipitur,

Deum timet et metuit

Atque facere renuit

Illud, per quod offenditur;

Trinus et unus dicitur

Idem ipse et creditur,

Sic semper erit et fuit,

Quod per alpha et O scitur,

Ut in pagina scribitur,

Si unquam reus valuit.

Letania,

1. Kyrie, eleison, Christo,

Et iam ostende nobis te,

Ne tardaveris amplius,

Post psalmos tui psalmistae

David atque citharistae

Esto nobis propitius

Nobiscum agens mitius,

Quod non homo adhuc prius,

Nobis omnibus assiste

Et, si tibi humilius

Supplicamus, nos citius

Exaudias tollens triste.

2. Pater, nobis miserere,

Fili Dei, et medere

Et conforta nos, spiritus;

Tres personae estis vere,

Coaequales sine fere,

Unus Deus absconditus,

Simplex et incompositus,

Per quem mundus et conditus,

Et moventur caeli spherae,

Sine quo idem penitus

Cito rueret funditus

Non se valens sustinere.

3. Sancta Maria, proxima

Et immediatissima

Aeterni regis solio,

Sola excellentissima

In caelis et dignissima

Corona et imperio,

Esto nobis tuitio,

Praesidium, protectio

Contra mundi nequissima

Et nos commenda filio

Utendo privilegio

Matris, ut vult lex optima.

4. Sancte Michael, inclite

Paradisi praeposite,

Cum sancto salutifero

Cum medicoque comite

Atque custodibus vitae,

Qui statis coram supero,

Ab exsule lutifero

Et a suo pestifero

Conventu nos eripite

Interventuque propero

In hoc mundo mortifero

Nobis omnes succurrite.

5. Sancte Iohannes, gratia

Baptista Christi praevia,

Et prophetarum contio,

Qui salutis praeconia

Nobis per figuralia

Dedistis ab initio,

Cum adiuncto consortio

Patriarcharum hoc pio

Affectu et mente pia

Precamur, ut subsidio

Vestro ac patrocinio

Gaudeamus hac patria.

6. Sancte Petre, expers doli

Et claviger alti poli

Ingressum dans agonistis,

Discipuli caelicoli

Et vos omnes apostoli

Cum sanctis evangelistis,

Ut credimus, quod fuistis

Iuristae Dei in istis

Terrenis subiecti soli,

Sic pro nobis, ut scivistis,

Quod expedit, et vidistis,

Orate nunc benevoli.

7. Sancte Stephane, primatum

Martyrii rubricatum

Tenens effuso sanguine,

Te et omnem laureatum

Martyrum chorum sacratum

Excitamus precamine,

Ut in mundi certamine,

Ubi exempto nemine

Quisque sentit se vexatum,

Nobis deleto crimine

Faciatis iuvamine

Deum favere pacatum.

8. Sancte Martine nobilis

Et consors venerabilis

Pontificum et doctorum

Cohors inexpugnabilis,

Vincens et non vincibilis

Beatorum confessorum,

Interventu meritorum

Regem orate caelorum,

Ut, qui nobis terribilis

Fit ob noxam peccatorum,

Dando veniam eorum

Fiat propitiabilis.

9. Sancta Magdali Maria,

Quam vera paenitentia

Consecravit altissimo,

Katharina, Agnes pia

Et virginum militia

Pollens decore maximo,

Toto corde et animo

Devoto et humillimo

Rogamus vos, ut noxia

Tollentes clementissimo

Domino et piissimo

Commendetis clementia.

10. Omnes sancti, qui caelorum

Tenetis fulgidum chorum

Cum beatis virginibus,

Qui per canticum sonoram

Tripudiumque decorum

Repletis caelum laudibus,

Vestris orationibus

Et intercessionibus

Indigentes vestrum forum

Adimus, ut respectibus

Ad nos conversis mitibus

Donetis finem laborum.

11. Propitius qui fuisti,

Dum in cruce perpendisti,

Iam parce nobis, Domine,

Si sanguinem effundisti

Et hominem eruisti

De inferni voragine,

Pro ullo nostro crimine

Deleto paenitudine

Corde amaro et tristi

Iam debes nos iuvamine

Privare vel tutamine,

Quos tam care redemisti.

12. Peccatores te rogamus,

Audi nos, te obsecramus,

Donans pacem tuam cunctis,

Ecclesiam, pro qua stamus

Et per quam nos gubernamus

Observantiis iniunctis,

Rege potentia nunc tis

Fidelibusque defunctis,

Pro quibus te invocamus,

Da requiem cum compunctis

Et cum gratia inunctis,

Quod et pro nobis optamus

13. Fili Dei, exaudi nos

Et perduc nos peregrinos

Ad patriam, quam tendimus'';

''Agnus Dei, custodi nos,

Tam advenas quam vicinos,

Nullum a te secludimus,

Ad te parvus et minimus,

Magnus, maior et maximus

Inter saeculi scabinos

Properamus et currimus,

Ut tu, [o] benignissimus,

Recipias sic festinos.

14. Pater noster, propitium

Te imploramus et pium

Dicentes: Ave Maria,

Quae tuum portans filium

Causas agit humilium

Supplex in tua curia.

Tibi natoque gloria

Spiritusque memoria

Sit in corde fidelium,

Detur nobis et venia

Per Mariam et gratia

Et salutis auxilium.