X. Soliloquium sive Psalterium BMV. [Continuatio]

L.

437. Miserere semper mei,

Mater misericordiae,

Miserere nimis rei,

Virgo, largitrix gratiae.

438. Gratiae tis plenitudo

Peccata mea deleat,

Et meriti magnitudo

In me fidem adaugeat.

439. Adaugeat et spem veram,

Laetitiam et gaudium

Caritatemque sinceram,

Gratiae beneficium.

440. Beneficium utile

Aciei dans mentali,

Maria, firmans humile

Cor spiritu principali.

441. Principali digna laude,

Dignitate singularis,

Redde procul hostis fraude

Laetitiam salutaris.

442. Salutaris, inquam, tui,

Quod saeculum desiderat,

Ut sanguinis multi sui

Iniquitatem auferat.

443. Auferat et per te, peto,

Meum a me flagitium,

Ut spiritu vobis laeto

Offeram sacrificium.

444. Sacrificium obtulit

Gregorius Dei irae

Imaginemque protulit,

Quam depinxit Lucas mire.

445. Mire imago delata

Tuae, virgo, speciei

Valida peste fugata

Mitigavit iram Dei.

446. Dei angeli, Maria,

Auditi sunt tunc cantare

In processione pia:

Regina caeli, laetare.

447. Regina caeli, laetare,

Sicut dixit, resurrexit,

Quem meruisti portare,

Et ad caelos se transvexit.

448. Transvexit tuus filius

Patres per aquam nimiam,

Per te filius amplius

Effundens suam gratiam.

449. Gratiam Iesu, Maria,

Sumam, servem tete duce,

Te pulsante prece pia

Mundi Gregorio luce.

450. Luce quoque prece digna

Casti viri sine dolo

Da virtutis atque signa

Imagini, qua te colo.

451. Colo te, mater divina,

Tuam cernens imaginem,

Quam colens quondam regina

Vicit omnem libidinem.

452. Libidinem abhorrentem

Frater regis concupivit,

At ipsa concupiscentem

Turri clausum custodivit.

453. Custodivit hanc praecedens

Mariae manus pro certo,

Cum rex verbis fratris credens

Occidi iussit deserto.

454. Deserto eam tradentes

Nitebantur cognoscere,

Quam illic iter agentes

Fecisti secum rapere.

455. Rapere dives decrevit,

Quam nutricem parvi fecit,

Cui, quia moechari sprevit,

Vir puerum interfecit.

456. Fecit ob hoc parvi pater

Dare nautis submergendam,

Sed huic rupi datae, mater,

Dedisti vitae praebendam.

457. Praebendam herbae virtutis

Tunc, Maria, pandens ei,

Qua gratiam sunt salutis

Adepti leprosi rei.

458. Rei quidam existentes

Erga devotam reginam,

Lepra morbidi languentes

Ceperunt plagam divinam.

459. Divinam curationem

Per herbam percipientes,

Cum reginae passionem

Fuerunt clare fatentes.

460. Fatentes erant sanati

Nomen tuum, o Maria,

Sic manum adversitati

Reginae mittens in via.

461. In via adversitatis

Sic a malis hominibus

Me salva, dux pietatis,

Reginae talis precibus.

462. Cibus consummationis

Tua mihi laus, Maria,

Et potus laetationis

Sit, quacumque versor via.

463. Via vir valde viliter

Ruit atque subsannatur,

Nisi in eo fortiter

Nomen tuum imprimatur.

464. Imprimatur hoc igitur

Sic in me per te, Maria,

Quod omne, quod persequitur

Me, per hoc vincam in via.

465. In via tua, mens mea,

Cur non semper meditaris

Mariam hanc et in ea

Modicum quid gloriaris?

LL

466. Quid gloriaris in vanum,

Quid, cor meum, gloriaris?

Nonne caro dat insanum

Te, cum secum delectaris?

467. Delectaris ad ruinam

Carnaliter delectando,

Sed placas iram divinam

In Maria gloriando.

468. Gloriando tua laude

Reclusa quaerens salutem

Procul per te pulsa fraude

Daemonis vicit virtutem.

469. Virtutem tuam percepit

Te, Maria, invocata,

Nec daemon eam decepit

Imagine simulata.

470. Simulata ostensio

De te fulgentis feminae

Transiit falsa visio

Tuo, Maria, nomine.

471. Nomine tuo nituit

Ferens claves sacristiae,

Quam in gradum restituit

Largitas tuae gratiae.

472. Gratiae mater, Maria,

Claves eius deportasti,

Cum oleret luxus via,

Revertentemque salvasti.

473. Salvasti sic Beatricem,

Maria, mirabiliter,

Des etiam salvatricem

Te mihi immobiliter.

474. Immobiliter teneas

Claustrales, ne hinc exeant,

Apostatasque moneas,

Maria, donec redeant.

475. Redeant tuis meritis

Ad veram humilitatem,

Renuntient illicitis,

Amplectentur paupertatem.

476. Paupertatem per te veram

Quaeram, feram hilariter,

Maria, gratiae peram

Expones cunctis iugiter.

477. Iugiter et tu, cor meum,

Lauda nomen tam urbanum,

Ne facias magis reum

Per favorem te mundanum.

478. Mundanum amorem fuge,

Qui non servat fidem suam,

Et super te ipsum luge,

Qui foedasti vitam tuam.

479. Tuam famam pestiferam

Committe dulci virgini,

Quae olivam fructiferam

Offert se domo Domini.

480. Domini Iesu divitis

Veras dantis divitias

Seres tuis sim meritis,

Virgo, dividens gratias.

481. Gratias vanas hominum

Tua, Maria, gratia

Respuam propter Dominum,

Cui sempiterna gloria.

482. Gloria tibi, regina,

Pauperum exspectatio,

Quam substantia divina

Perlustrat privilegio.

LII.

483. Dixit in se insipiens:

Divitias quaeram mundi,

Denationem nesciens

Thesauri sui abundi.

484. Abundi sunt mundi doli

Et dolores et pavores,

Quis me perdi pati noli,

Vivificans virgo mores.

485. Mores latemus foedavit

Ad avaritiam tractus,

Qui pauperes pauper pavit,

Illos sprevit dives factus.

486. Factus inde reus Deo

Fideiussor eremita

Accusatus coram eo

Pro latomi fuit vita.

487. Itaque tunc reprehensus

A iudice Iesu Christo

Per te, Maria, defensus

Mox a casu fuit isto.

488. Isto modo datus tibi,

Ut corriperet superbum,

Annuntians visa sibi

Et salutis suae verbum.

489. Verbum dives non audiens

Eremitam hinc reppulit,

Quem angelus accipiens

Ante tribunal sustulit.

490. Tulit increpationes

Rursum raptus graviores,

Sed tuas orationes

Percepit salubriores.

491. O res discreta plurimum,

Eremitam protexisti

Alium, vertens pessimum

In pauperem rursum Christi.

492. Christi mater tu, Maria,

Ambos Iesu gratiores

Reddidisti cura pia

Ad laudis tuae rumores.

493. Mores et tu meos fove,

Ne cum turbis corrumpantur,

Virgo, mater prolis novae,

Per quam cuncta renovantur.

494. Renovantur per te sedes

Dignitatis angelicae,

Et sub tuos sternunt pedes

Angeli se mirifice.

495. Mirifice mansuescit

Visitatus a te reus,

Per te, Maria, virescit,

Per te salvat illum Deus.

LIII.

496. Deus in nomine tuo

Posuit magnam virtutem,

Ut prolatum ab homine

Conferat ei salutem.

497. Salutem omnis animae

Alieni praepediunt,

Sed fortes nocent minime,

Cum Mariae vim sentiunt.

498. Sentiunt iam bonitatem

Nominis tui, Maria,

Quotquot Iesu deitatem

Confitentur fide pia.

499. Pia virgo, pia mater,

Cui laus, honor post et ante.

Pius pater sit et frater

Nobis Iesus te precante.

500. Precante me te Mariam

Intentoque suae laudi

Fac, laudare Iesum sciam,

Ut exaudiar, exaudi.

501. Exaudita laus a Deo

Non est, Maria, reorum,

Nisi pie coram eo

Advocata sis eorum.

502. Horum autem Iesus pius

Inclinat se cito laudi,

Quos exaudis pie prius,

Igitur me mox exaudi.

LIV.

503. Exaudi, mater, orantem

Filium adoptionis

Et supplicem te precantem

Non repellas sine donis.

504. Donis tuis, o Maria,

Alexii laus ascendit,

Quam imago tui pia

Templi custodi praetendit.

505. Praetendit adfans iterum

Hominem devotionis,

Collegam esse pauperum,

Sed divinis dignum donis.

506. Donis gratia Mariae

Bis commendans sanctum istum,

Per precem eius hodie

Placa mihi Iesum Christum.

507. Christum quaerens Alexius

Terga vertit mundi honis

Teque pulsans hinc saepius

Hunc invenit tuis donis.

508. Donis etiam humanis

Illicitis terga vertam

Omnibusque rebus vanis

Et ad Iesum me convertam.

509. Convertam quoque, Maria,

Os ad te laudationis,

Ne me calcet in hac via

Infernalis pes praedonis.

510. Donis misericordiae

Respiret pusillanimis,

Quibus mentis inopiae

Languorem, virgo, reprimis.

511. Reprimis iniquitates

Et labores tu mitigas,

In omnibus potens pates,

Quae Satanae vim adligas.

512. Adligas quoque virtutem

Satanicorum membrorum,

Ne Iesu plebis salutem

Praepediat lex eorum.

513. Eorum sollerter vitam

Contempler ac prodigia,

Qui te tamquam margaritam

Invenerunt cum gloria.

514. Gloria tibi, Maria,

Per quam piatur impius,

Cuius ipse laude pia

Maneam solitarius.

LV.

515. Miserere, virgo, mei

Ab homine conculcati,

Qui legem carnis, non Dei

Pandit cordis vanitati.

516. Vanitati multae dato

Fertur bellum occultatum,

Sed me, mater, dulci nato

Commendes sic impugnatum.

517. Impugnatum invocantem

Nomen tuum audi pio,

Fortissima, formidantem

Fortificans omni die.

518. Die quadam invocavit

Te Mariam monialis,

Quam daemon saepe vexavit

Illusionibus malis.

519. Malis carnis haec impia

Lucro vacans mortifero

Coloniae provincia

Ministrabat presbytero.

520. Presbyteroque mortuo

De peccatis compungitur

Et paenitens continuo

Monialis efficitur.

521. Efficitur hinc furore

Valde plenum daemonium,

Unde terribili more

Illusit ei nimium.

522. Nimium illa vexata

Sparsit aquam benedictam,

Crucis faciens sacrata

Signa super se adflictam.

523. Adflictam sic non cessavit

Ex toto daemon turbare,

Donec datum observavit

Consilium salutare.

524. Salutare remedium

Ad te clamans impetravit,

Nam ab ea daemonium

Ut sagitta evolavit.

525. Volavit ab hac in viam

Remotam malus spiritus,

Semper fugiens Mariam,

A Maria perterritus.

526. Territus parum postea

Te, Maria, non audiens

Temptat, ne sit praeterea

Confessionem faciens.

527. Faciens tamen priori

Confessionem vividam,

Per te data sic honori

Vicit hostis vim horridam.

528. Horridam vincam et ego

Sic hostilem nequitiam

Per te, Maria, quam lego

Collatam reis gratiam.

529. Gratiam nusquam mereor,

Iesu, miser obtinere,

Qui nec mei misereor,

Sed tu mihi miserere.

LVI.

530. Miserere, virgo, mei,

Miserere mihi, mater,

Qua confidunt semper rei,

Qua fit Iesus noster frater.

531. Frater noster per te factus

Iesus Christus, Deus homo,

Per te mortis rasit actus,

Quos Adam egit in pomo.

532. Pomo vetito gustato

Fit homo servus inferni,

Sed fructu tuo collato

Heres regni fit aeterni.

533. Aeterni portas gaudii,

Maria, multis aperis,

In terris Dei filii

Vices gerens et superis.

534. Superis raptus minister

Sui praesulis in festo

Vidit, quam summus magister

Sit precibus tuis praesto.

535. Praesto magnis, non parvulis

Archidiaconus quidam

Tui devoti praesulis

Sese fecit homicidam.

536. Homicidam sic effectum

Praesule pro servo tuo

Contundi os interfectum

In festo fecisti suo.

537. Suo spiritu positus

Ante supernum iudicem

Vidit minister inclitus

Stare matrem te supplicem.

538. Supplicem querimoniam

Te, Maria, tunc facere,

Ut haberes iustitiam

Cito de tanto scelere.

539. Scelere sic exposito

Per te, Maria, in caelis

Iussit Iesus, ut subito

Citaretur infidelis.

540. Infidelis ante Deum

Citatus mox exspiravit

Ministro citante eum,

Cum visa festo narravit.

541. Narravitque se vidisse

Praesulem excerebratum,

Te praesulis ostendisse

Christo caput cruentatum.

542. Cruentatum sie nequiter

Cum, Maria, te laudavit,

Coronari feliciter

Impetrasti, cum migravit.

543. Cum migravit et dyscolus

Praesul peremptor praesulis,

Hunc, Maria, diabolus

Strinxit igneis vinculis.

544. Vinculis sic vinculantur

Servos tuos persequentes,

Si, antequam moriantur,

Non sint vere paenitentes.

545. Paenitentes, virgo, veros

Nos reddere persevera,

In laude Iesu sinceros

Et ia laude tua mera.

546. Mera fide nos illustra

Tu, quae Maria diceris,

Ne anima nostra frustra

Nusquam inhiat superis.

547. Superis iungas gaudiis

Tua, Maria, gratia

Nos expletis exsequiis

Finis nostri cum gloria.

548. Gloria tibi, Maria,

Per quam piatur impius,

Cuius ipse laude pia

Maneam solitarius.

LVII.

549. Si vere te, virgo vera,

Filii colant hominum,

Utique fide sincera,

Placabis eis Dominum.

550. Dominum Iesum negavit

Miles effectus egenus,

Cum daemoni praesentavit

Hunc rusticus dolo plenus.

551. Plenus daemon versutia

Hunc negare te monuit,

Maria, plena gratia,

Quod facere mox renuit.

552. Renuit te, spes lapsorum,

Negare miles, Maria,

Daemonisque frangens forum

Adiit templum in via.

553. Viatorem nimis reum

Se fecisse pandens tibi,

Ut respiceres in eum

Coram te plorantem ibi.

554. Ibi per os imaginis

Vidit te Iesu loquentem,

Animam tibi hominis

Dari instanter petentem.

555. Petentem primo reppulit

Nec responsum dans filius,

Secundo tibi retulit,

Quod negaret hunc impius.

556. Impius cum gemitibus

Magis instans prece tibi

Vidit te flexis genibus

Placare Dominum sibi.

557. Ibi videns te linquentem

Super altare filium

Ac de ara descendentem

Rogare propter impium.

558. Impium, Maria, tibi

Salvum Iesus tunc donavit

Teste alio, qui ibi

Clam orans visa narravit.

559. Narravit miles militi

Haee, Maria, magnalia

Factusque pauper diviti

Consors accepta filia.

560. Filia David, Maria,

His vitalem dans terminum,

Sic sis mihi propitia,

Sic places mihi Dominum.

561. Dominum Iesum spernimus

Nos errantes peccatores,

Sed, domina, te petimus,

Huic reformes nostros mores.

562. Mores, morum sacrarium,

Meos, mater, sic depara,

Quod voces incantantium

Non me trahant ad tartara.

563. Tartara iam confregisti

Cum infernali principe,

Nos, Maria, mater Christi,

A poenis horum eripe.

LVIII.

564. Eripe me, dux virtutum,

De virtutum inimicis,

Iter mihi parans tutum,

Iter termini felicis.

565. Felicissima domina,

Quid fecisti presbytero,

Ferenti tot certamina

In corpore mortifero?

566. Mortifero lapsu labens

Et consensu et opere

In teque suam spem habens,

Te spem vidit in vespere.

567. Pereunte quidem eo,

Maria, iam in peccatis

Nocte quadam iuncta reo

Carne suae voluptatis

568. Voluptatis amputatrix,

Mox mutans desideria

Salvasti, vitae salvatrix,

Ambos a petulantia.

569. Petulantia carnalis

Ex tunc linquit presbyterum,

Per te, Maria, a malis

Versum in virum alterum.

570. Alterum se videns factum

Pridem pronus luxuriae,

Per te tersit mortis actum

Omnem a sua facie.

571. Faciei sanctae tuae

Intentus factus, Maria,

Psalterium laudis tuae

Tibi cantans in spe pia.

572. Pia tua suffragia

Implorando continue,

Gratias agens labia

Tibi movit assidue.

573. Assidue se abscondens

A turba pro te, Maria,

Te in sinu suo condens

Mensa, lecto, sede, via.

574. Via tribulationum

Per te iam fortificatus,

Omne dixit esse bonum,

Os fidelis incolatus.

575. Incolatus finem sui

Non legi, sancta Maria,

Sed hunc iuvent servi tui,

Si indiget prece pia.

576. Pia mater, salves eum,

Si poenas adhuc subeat,

Sin autem videat Deum,

Me meritis promoveat.

577. Moveat te me iuvare

De te, cuius eloquia

Ut mel menti sunt amarae,

Lux et via per devia.

578. Via mundi luce Dei

Meum, mater, cor ambias

Et fortitudinem ei

Praestes atque custodias.

579. Custodias vitam meam

Custodia rationis,

Ne condemnet poenis eam

Ira consummationis.

580. Consummationis meae

Tremebunda angustia,

Sis animae praesto reae

Tunc apparens cum gloria.

581. Gloria tibi, Maria,

Per quam piatur impius,

Cuius ipse laude pia

Maneam solitarius.

LIX.

582. Deus, reppulisti preces

Mea et vota solita

Propter peccatorum faeces

Et opera illicita.

583. Illicita vero facta

Tollat beata munere,

Quae te Deum stans intacta

Meruit mundo parere.

584. Parere, qui te plasmavit,

Meruisti, virgo pura,

Lactareque, qui te pavit,

Stupet hinc omnis natura.

585. Natura prorsus humana

Tuum petit praesidium,

Quia salus illi vana,

Cui non praestas auxilium.

586. Auxilium tu salutis

Reginaldo dans decano

Unctionemque virtutis

Stimulo carnis vesano.

587. Sano Aurelianensi

Hoc decano sic effecto,

Remedii spes immensi

Medearis huic infecto.

588. Infecto carnis sordibus

Da, Maria, remedium,

Dominici dans precibus

Praedicto iam auxilium.

589. Auxilium da iugiter

Assistenti tuae laudi

Ac, Maria, celeriter

Pro me precantes exaudi.

LX.

590. Exaudi me, virgo, precor,

Orantem et pro proximis,

Hominum laus, decus, bonor,

Gestis fulgens clarissimis.

591. Clarissimis miraculis

Coruscas in hominibus,

Assistens in periculis

Nomen tuum timentibus.

592. Timentibus daemonia

Fis turris fortitudinis,

O Maria, lux pervia

ln obscuris libidinis.

593. Libidinis malos motus

Reginaldus non sentivit,

Ex quo, cum foret aegrotus,

Tua virtus hunc linivit.

594. Ivit ob hoc in ordinem

Dominici vir placitus,

Cui dans prius originem

Dedisti formam habitus.

595. Habitus, Maria, formam

Ostendens, auctrix ordinis,

Dominicum das in normam,

Destructorem libidinis.

596. Libidinis exstirpatrix,

Castitatis lex propria,

Esto milii procuratrix

Meritorum in gloria.

597. Gloria tibi, Maria,

Per quam piatur impius,

Caius ipse laude pia

Maneam solitarius.

LXI.

598. Domnae tibi subiciam

Cor et corpus, o regina,

Ut habeam propitiam

Te confestim in ruina.

599. ln ruina novissima

Mei gravis corpusculi

A te sumatur anima

Tui, Maria, famuli.

600. Famuli secundae mortis

Me ponent ut maceriam,

Nisi pandas, virgo fortis,

Tuam mihi potentiam.

601. Potentiam mirabilem

Tuam, Maria, sitio,

Quae iuvit non culpabilem

Clericum in incendio.

602. Incendio carne pia

Laesa nudo iam pulmone

Cantavit ''Ave Maria

''Iucunda devotione.

603. Devotione tam mira

Percepta, quam huic dedisti,

Magis motus quidam via

Suffocavit servum Christi.

604. Christi genetrix, Maria,

Campo sepultis ossibus

Decoras pro fide pia

Miraculis hunc pluribus.

605. Pluribusque virtutibus

Ostensis tua gratia

Ibidem tuis laudibus

Facta fuit ecclesia.

606. Ecclesia tota Dei

Tuam praedicat gloriam,

Veniam das enim ei

Et in hostes potentiam.

607. Potentiam morte tuam

Iuxta me, Maria, pone,

Ut virtutem hostes suam

Tua perdant visione.

608. Visione iam virtutum

Tuarum visa litera

Carnalia velut lutum

Evitem et ut onera.

609. Onera mundi fugiam,

Quis iam pressus fui reus,

Per tuam, mater, gratiam

Sitque pondus meum Deus.

LXII.

610. Deus, Deus, lux de luce,

Ad quem mente vigilandum

Matris prece tete duce

Vitem iter evitandum.

611. Vitandum somnum, Maria,

Fac me semper evitare,

Visione dignans pia

Quendam quondam excitare.

612. Arae loco dormientem,

Maria, corripuisti,

Asserens rem indecentem

In templo Domini Christi.

613. Christi mater, tunc apparens

Ad monachum excitandum,

Pellam, ut virescam arens,

Otium a me vitandum.

614. Vitandum carnalem motum

Vitare, virgo, cupio,

Quamobrem activum potum

Gratiae tuae sitio.

615. Sitio tantae gratiae

Adipem et pinguedinem,

Quae repleat cotidie

Interiorem hominem.

616. Hominem exteriorem

Vincam tactus hac gratia,

Ut laudis tuae decorem

Magis laudem cum gloria.

617. Gloria tibi, Maria,

Per quam piatur impius,

Cuius ipse laude pia

Maneam solitarius.

LXIII.

618. Exaudi, Deus, orantem

Pro cognatis et amicis

Ob Mariae dignitatem,

Per quam cuncta benedicis.

619. Dicis etiam, Domine,

Quod oremus pro malignis,

Orante mecum virgine

Malos tangat vivus ignis.

620. Ignis, mater caritatis,

Quem Iesus misit in mundum,

Persequentium me gratis

Cordium intret profundum.

621. Profundum intret etiam

Cordis mei sacer ignis,

Ut amore perficiam

Cum benignis et malignis.

622. Malignis pro me resistas,

Ne me calor horum necet,

Et votis meis assistas,

Nam, Maria, laus te decet.

LXIV.

623. Te decet hymnus et votum,

Maria, pacis visio,

Caeli, terra, mare totum

Sub tuo sunt imperio.

624. Imperio Frederici

Suspensus triduo vixit,

Manus vicit inimici

Nam Ave Maria dixit.

625. Dixit is ''Ave Maria

''Spe quinquies cotidie,

Deo Pater noster tria

Et unum sacrae hostiae.

626. Hostiae communionem

Hinc postulans sibi dari

Ante mortis passionem,

Qua taudem possit salvari.

627. Salvari vivum, Maria,

Fecisti in patibulo,

Donec fuit fide pia

Alitus vitae pabulo.

628. Pabulo panis vitalis

Refectus mox exspiravit

Fideique cinctus alis

Per te ad Iesum migravit.

629. Gravi tantum infamiae

Et scandali suspendio

Honori bonae gratiae

Tuo reddas imperio.

630. Imperio tui nati

Reddis animas sublatas;

O virgo, quam sunt beati

Dantes tibi laudes gratas!

631. Gratas enim Iesu facis

Talium conscientias,

Ab eis lupi rapacis

Longe fugans saevitias.

632. Saevitias autem irae

Et aemulorum odia

Illaesum me fac transire,

Maria, pacis gloria.

633. Gloria mea, Maria,

Et mentis refrigerium,

Fac me mori morte pia,

Morte vera fidelium.

634. Fidelium viaticum.

Scilicet eucharistia,

Ad gaudium me caelicum

Per te ducat cum gloria.

635. Gloria tibi, Maria,

Per quam piatur impius,

Cuius ipse laude pia

Maneam solitarius.

LXV.

636. Iubilate dulci nato

Virginis matris Mariae,

Eius munere beato

Indigentes tota die.

637. Die qualibet ac nocte

Te quaerunt, virgo, populi,

Nam mentes plebis indoctae

Intuentur tis oculi.

638. Oculi quoque cunctorum,

Qui regnum Dei cupiunt,

Ut miserearis horum,

In te, mater, respiciunt.

639. Respiciunt spem insignem

Te corda patientium,

Quae transeuntes per ignem

Ducis in refrigerium.

640. Refrigerium etiam

Tuae, virgo, dulcedinis

Pressus, passus inveniam,

Plenus amaritudinis.

641. Amaritudinis plenus

Invenit te dulcem reus,

Maria, cui cunctum genus

Gratiarum dedit Deus.

LXVI.

642. Deus misericordiae,

Deus benedictionis,

Da mihi lumen gratiae

Vi matris orationis.

643. Orationis puritas

Tui redolentis oris

Meas, Maria, semitas

Illuminet cunctis horis.

644. Horis cunctis et momentis

Per te timeam Dominum,

Ut claudantur ora mentis

Latoribus peccaminum.

645. Peccaminum mox maculas

Oratio tua purgat,

Nam puritatem baiulas,

Quae purgare nos exsurgat.

LXVII.

646. Exsurgat virtus miranda

Tuae, virgo, sanctitatis,

Quae dissipet mox nefanda

Blandimenta voluptatis.

647. Voluptatis tu carnalis

Expers omnino fuisti,

Proles tamen immortalis

Mater coli meruisti.

648. Meruisti transcendere

Cunctorum culmen sanctorum,

Digna dignans nos visere,

Bona mater orphanorum.

649. Orphanorum curam habes,

Ut rursum patrem habeant,

Peccatorum pians labes,

Ut iusti sint et gaudeant.

650. Gaudeant in te intima

Mei cordis incessanter,

O gratia plenissima,

Quam distillas abundanter.

651. Abundanter emicuit

Iam humanum per te genus,

Maria, per quam claruit

Et Iohannes Damascenus.

652. Damascenus hic presbyter,

Doctor plenus veritate,

Corde, voce te iugiter

Laudans non decessit a te.

653. A te, Maria, percepit

Subsidium inde sanum,

Cum imperator praecepit

Amputari sibi manum.

654. Manum suam amputatam

Aemula vidit a gente,

Literam false dictatam

In mortem iusti mittente.

655. Mittente iusto, Maria,

Ad te sua suspiria,

Visione secum pia

Miscuisti colloquia.

656. Quia tibi haec decenter

Ministrabat manus pia,

Decuit, ut tu clementer

Hanc sanares, o Maria.

657. Maria, tu recepisti

Manum in templo suspensam

Iohannique reddidisti

Ad laudem tuam immensam.

658. Immensam tuam virtutem,

Maria, plebs tunc laudavit,

Cum percepisse salutem

Per hanc Iohannem probavit.

659. Probavit et imperator

Iohannem non offendisse,

Sed discipulus dictator

Repertus est hoc fecisse.

660. Fecisse te miracula

Per hunc orbem innumera

Fide credimus sedula,

O Maria christifera.

661. Fera semper infernalis

Hic homines deglutiret,

Nisi manus triumphalis

Tua eos custodiret.

662. Iret ad mortem aeternam

Gens peccatrix incessanter,

Nisi gratiam supernam

Huic conferres abundanter.

663. Abundanter intingatur

Cor meum tua gratia,

Virgo, per quam impugnatur

Arida conscientia.

664. Scientia sancta plenus,

Iam, Maria, videns Iesum

Hic Iohannes Damascenus

Offerat me tibi laesum.

665. Laesum et tu sana reum

Per Iohannis suffragia,

Quo habere digna Deum

Sit mea conscientia.

666. Conscientia tabescit

Errans per orbis devia,

Cui, Maria, non lucescit

Nominis tui gloria.

667. Gloria tibi, Maria,

Per quam piatur impius,

Cuius ipse laude pia

Maneam solitarius.

LXVIII.

668. Salvum me fae, o Maria,

Mersum aquis tempestatis,

Rursum ponens me in via

Aeternae securitatis.

669. Securitatis beatae

Praevia dux et semita,

Ex carnis infirmitate

Trepidam mentem visita.

670. Visita me, visitatrix,

Visitando iuvans satis,

Quae dolorum mitigatrix

Fers effectum sanitatis.

671. Sanitatis medicinam,

O Maria, protulisti,

Per quam plagam serpentinam

Radicitus amovisti.

672. Amovisti daemonium,

Qui regnabat in homine

Iam in libro viventium

Tuo scripto precamine.

673. Precamine sancto tuo

Dolentem Iesus audiat

Et in salutari suo

Me pauperem suscipiat.

674. Suscipiat et caritas

Tua, virgo, quod supplico,

Laudesque meas placitas

Reddat regi magnifico.

675. Magnifico laus filio,

Qui te matrem praeelegit,

Teque laudet cum gaudio,

Quicumque sub eo degit.

676. Degit saeculo corpore,

Sed corde caelis habitat

Homo, qui omni tempore

Laudes Mariae recitat.

677. Recitat hinc et os meum

Tuae laudis insignia,

Ut praesentes ante Deum

Cordis mei suspiria.

678. Suspiria non ascendunt

Ad thronum vitae perennis,

Nisi, quae prius intendunt

In te. praelata sollennis.

679. Sollennis ergo praeventrix,

Quae praevenis in gratia,

Maria, sis interventrix

Pro me sursum in gloria.

680. Gloria tibi, Maria,

Qua fit rursus rectus reus,

Cuius, precor, prece pia

Peccatori parcat Deus.

LXIX.

681. Deus, in adiutorium

Meum velis intendere,

Per Mariae suffragium,

Quae meruit te parere.

682. Parere te, virgo, Christum

Res fuit necessaria,

Ut salvarent mundum istum

Nati passi mysteria.

683. Mysteria tui partus

Ineffabilia manent,

Ad quae sensus noster ortus,

Quorum virtutes nos sanent.

684. Sanent et mentes hominum,

Qui quaerunt animam meam,

Per te, regina virginum,

Ut laedere cessent eam.

685. Eam et tu de cetero

Serves cum diligentia,

Pro qua, Maria, refero

Tibi laudem cum gloria.

686. Gloria tibi suprema,

O Maria, Iesu mater,

Primaque laus et extrema

Filio, cui Deus pater.

687. Pater noster, qui in caelis

Imperat regens omnia,

Per te manu Michaelis

Animas lustrat gloria.

688. Gloria tibi, Maria,

Materia magnae laudis,

Quae libenter aure pia

Ad te clamantes exaudis.

LXX.

689. In te, domina, speravi,

Ut me salves, accelera,

Cordis mei vermi gravi

Pietatis da viscera.

690. Viscera valde dulcia

Tuae misericordiae

Amara conscientia

Percipiat cotidie.

691. Cotidie refugio

Ad te, mater spei bonae,

Quia salvari cupio

Sub tua defensione.

692. Defensione stupenda

Stipas, qui tibi serviunt,

Imperatrix reverenda,

Cui omnia oboediunt.

693. Oboediunt per te Christo

Gentes pridem huic rebelles,

Et a mundo plures isto

Adhuc ad caelum compelles.

694. Pelles humanas inflatas

Humilians humillima

Et dudum humiliatas

Virtute replens maxima.

695. Maxima mirabilia

Manuum, virgo, tuarum,

Insignia prodigia

Facit nomen tuum clarum.

696. Clarum nomen hoc ruminet

Sic animus semper meus,

Quod me per id illuminet,

O Maria, Iesus Deus.

LXXI.

697. Deus iudicium magnum

In fine mundi tenebit,

Et ardentis ignis stagnum

Malos subire iubebit.

698. Iubebitque recreari

Animam meam impiam,

Nisi velis deprecari,

Mater, eius clementiam.

699. Clementiam enim suam

Nullatenus denegabit,

Pro quo fundes precem tuam,

Sed, quos voles, acceptabit.

700. Acceptabit et bonitas

Tuae sacrae maiestatis

Preces pauperum licitas,

Adamatrix paupertatis.

701. Paupertatis amatorem

Sectatoremque pauperum

Fac me, virgo, ne laborem

In divitiis scelerum.

702. Scelerum purificatrix

Et virtutum firmamentum,

Benedictionis collatrix,

Benedic nostrum conventum.

703. Conventum tangens malignum

Adeo tua gratia,

Quod per te, Maria, dignum

Reddatur rursus gloria.

704. Gloria tibi, Maria,

Materia magna laudis,

Quae libenter aure pia

Ad te clamantes exaudis.

LXXII.

705. Quam bonus sit Iesus Deus

Servis tuis, o Maria,

Cito sentit homo reus

Universae carnis via.

706. Via quidem migrantium

Lupum non sinis rapacem

Hic te, mater, colentium

Peccatorum videns pacem.

707. Pacem mihi nunc procura,

Virgo, pacis exordium,

Ne mittar ira ventura

In aeternum incendium.

708. Incendium per te vivum

Divini sumam amoris,

Quo cunctum irae motivum

Exuratur et rancoris.

709. Horis cunctis, Iesu, mortis

Sit animus memor meus,

Cur rex tulit crucem fortis

Pro homine, ut quid, Deus ?

LXXIII.

710. Utquid, Deus, me repellis,

Quia plenum scis me malis?

Expers fellis, plenus mellis

Es tu, Deus immortalis.

711. Mortalis iam recorderis,

Qui non potest non peccare,

Et salvare me digneris

Prece tuae matris carae.

712. Care sibi vendicavit

Nos, virgo, tuus filius,

Cum pro nobis baiulavit

Crucem mali non conscius.

713. Conscius hactenus ego

Per te, iusta, iustificer,

Et carne quam vane dego,

Ut mens vivat, mortificer.

714. Mortificer in saeculo,

Ut caelesti vita vivam

Et caritatis vinculo

Dem laudem cotemplativam.

715. Contemplativam gloriam

Dem vobis, mater et fili,

Per vestram sacram gratiam,

Quae purum facit ex vili.

716. Ex vilique limo factus

Sic eligam humilia,

Quod, Maria, mei actus

Per te digni sint gloria.

717. Gloria tibi, Maria,

Materia magna laudis,

Quae libenter aure pia

Ad te clamantes exaudis.

LXXIV.

718. Confitebimur, Maria,

Facta, quae de te legimus,

Plus milies gratissima,

Quam dicere sufficimus.

719. Sufficimus, inquam, mater,

Gratiae fari copiam,

Qua te dotat Deus pater

Propter nostram inopiam.

720. Inopiam quam citius

Nostram et defectiones

Tuae tollant celerius

Salubres orationes.

721. Orationes, Maria,

Admittas ante filium

Pro cunctis, qui manu pia

Nobis praestant auxilium.

722. Auxilium summe sumat

Nomini tuo devotus,

Quo in servum me resumat

Per te Iesus orbi notus.

LXXV.

723. Notus parum in Iudaea

Deus ex te, virgo, natus

In qualibet iam platea

Israel est commendatus.

724. Commendatus, inquam, Iesus

Multum inter christianos,

Vitalis est illis esus,

Qui oculos habent sanos.

725. Sanos autem sano corde

Oculos habent, Maria,

Qui non squalent culpae sorde,

Uncti fide Iesu pia.

726. Pia fide hac, Maria,

Illustra me, lux celebris,

Nam cui luces in hac via,

Non ambulat in tenebris.

727. Tenebris vero clauditur

Cum hoste manens mendace,

Qui Mariam non sequitur.

Cuius locus fit in pace?

728. In pace fit locus ei,

Qui sequitur te, Maria,

Horas noctis et diei

Securus transit in via.

729. Viatores enim cunctos

Ducis ad domum Domini,

Mente, Maria, coniunctos

Gratiae suae lumini.

730. Luminibus me virtutum

Privarunt saepe vitia,

Sed sis mecum, lumen tutum,

Maria, lucis gloria.

731. Gloria tibi, Maria,

Materia magnae laudis,

Quae libenter aure pia

Ad te clamantes exaudis.

LXXVI.

732. Voce mea ad te clamo,

Expulsorum recreatrix,

Quia laudem tuam amo,

Esto mihi reformatrix.

733. Reformatrix deformium,

Non me sinas deformari

Per voluptatis vitium

Nec nimium tribulari.

734. Tribulari me sentiens

Exquiram te continuo,

Qua cor et os praemuniens

Ad haec pati non renuo.

735. Non renuo nec renuam

Hie pro culpis venerari,

Si me per te spem mutuam

Non desinas consolari.

736, Sola rite desolatos

Consolari soles clare

Ac, Maria, contristatos

Quam plurimum confortare.

737. Arena maris plurima

Nusquam potest numerari,

Sic nec tua dulcissima

Gratia quit aestimari.

738. Maria quidem diceris,

Amara multum hostibus,

Maria, mare miseris

Abundans bonis omnibus.

739. Omnibus plane, Maria,

Gratiae sinum aperis,

Aegrum sanas manu pia

Atque reples cor pauperis.

740. Peris procul pecuniae

Abiectis currunt devoti,

Ut thesaurum his gratiae

Des, Maria, quo sint foti.

741. Foti sensus hac gratia

Non labuntur mortaliter,

Sed inter adversantia

Stant, Maria, viriliter.

742. Viriliter, o Maria,

Per te certem cum serpente,

Vigilans feram in via

Annos aeternos in mente.

743. Mente laeta, carne spreta

Ad te, Maria, veniam,

Ut doceas me discreta,

Quando Iesum inveniam.

744. Inveniam Iesum per te,

Qui placito te responso

Exaudit, at credo certe,

Et palam et in absconso.

745. Consolari velis ergo

Per Iesum, cum desolabor,

Me, qui mente ad te pergo,

Ut hinc fiat levis labor.

746. Labor mentis mitigatur

Laudibus tuis deditae,

Quid Mariae debeatur

Laudis, mente attendite.

747. Attendite, quam sit bonum

Ad Mariam accedere,

Quae vim valet passionum

In dulcorem convertere.

748. Convertere, convertere,

O cor meum, ad Mariam,

Ut deducat te prospere

In aeternae vitae viam.

749. Viam meam sic ambias

Hinc, Maria propitia,

Quod hostiles nequitias

Per te vincam cum gloria.

750. Gloria tibi, Maria,

Materia magnae laudis,

Quae libenter aure pia

Ad te clamantes exaudis.

LXXVII.

751. Attendite, desolati,

Mariam consolatricem,

Ut vestrae infirmitati

Porrigat manum victricem.

752. Victricem te Caesar novit,

Igni dans imperatricem,

Hanc, quia se tibi vovit,

Ignis fecisti victricem.

753. Victricem banc per te factam

Vox de caelo insonuit,

Quia prudens se intactam

Ab omni viro servavit.

754. Servavit hanc virtus tua

A candentis supplicio,

Et a culpa salvus sua

Donatur vir Laurentio.

755. Laurentio sancto quendam

Dedit Caesar hic calicem,

Quem sanct us gratam emendam

Fecit per precem supplicem.

756. Supplicem precem faciat

Ad te pro me Laurentius,

Ne morientis rapiat

Animam hostis impius.

757. Impius per te redimam

Poenam pravorum ultricem,

Ut Mariam dignissimam

Hinc te dicat plebs victricem.

758. Victricem patientiam

Hinc, Maria, da famulo,

Gratiae fluens pluviam

Cordis mei latibulo.

759. Latibulo scripturarum

Diu, virgo, figurata,

Modo per orbem terrarum

Praedicaris declarata.

760. Declarata per Sibyllam

Fuit proles tua grata

Caesari, per te ad illam

Visionem declarata.

761. Clara thalamo subito

Visio facta caelitus

Caesarem ab illicito

Culmine movit penitus.

762. Penitus Octavianus

Coli deus mox despexit,

Cum inter virginis manus

Puerum sursum aspexit.

763. Aspexit enim insuper

Cum Sibylla sibi cara

Et sonuit vox desuper:

Caeli, inquit, haec est ara.

764. Ara, Maria, dicitur

Ecclesia facta ibi,

Quae testis huius redditur,

In qua dat plebs laudem tibi.

765. Tibi credimus, Maria,

Angelos in obsequium

Fuisse cum laude pia,

Cum peperisti filium.

766. Filium, Maria, tuum

Colebant animalia,

Utpote factorem suum,

Creantem haec et omnia.

767. Omnia regna penitus

Uti pace disposuit,

Cum nasci Dei genitus

Ex te, Maria, voluit.

768. Voluit quippe salvator

In tempore nasci pacis,

Qui venerat verus lator

Salutis nostrae veracis.

769. Veracis matris genitus

Hoc complevit veraciter,

Tibi, Maria, subditus

Atque Ioseph humiliter.

770. Humiliter volens nasci

Civis caelestis gloria

Et a te, Maria, pasci,

Qui semper alit omnia.

771. Omnia idola fracta

Fuerunt daemoniorum

Ex te, Maria, intacta

Genito Deo deorum.

772. Deorum Domino nato

Ex matre immaculata

Eius est stilo beato

Nativitas declarata.

773. Declarata sunt sacrata

Mysteria scripturarum

Te virgine fecundata

Ad salutem animarum.

774. Animarum humanarum

Fis, Maria, suscitatrix,

Decoratrix feminarum

Virorumque relevatrix.

775. Relevatrix Adam patris

Et in limbo iacentium,

Optantes virginis matris

Desideratum filium.

776. Filium tuum viderunt

A mortuis resurgentem

Et per eum perceperunt

Hi gloriam permanentem.

777. Permanentem veritatem

Tantorum mirabilium

Per omnem fatur aetatem

Plebs te, virgo, scientium.

778. Scientium scientia

Nullatenus aedificat,

Quae de te credibilia

Scripta, mater, non indicat.

779. Indicat sancta lectio,

Quae vitam tuam praedicat,

Quod omnium perfectio

Virtutum te clarificat.

780. Clarificat, amplificat

Laudes tuas et replicat

Homo, quem sibi vendicat

Per te Deus et dedicat.

781. Dedicat benedictio

Tna Christo nato ''mundum,

''Virgo, cuius oratio

Spiritum fugat immundum.

782. Immundum hunc ergo spernam

Foeda respuens omnia,

Cum ante te me prosternam,

Maria, digna gloria.

783. Gloriari me oportet

In tuo nunc servitio,

Ut, Maria, me supportet

Tua commiseratio.

784. Orationes, Maria,

Quas tibi supplex facio,

Miseratione pia

Praesenta Iesu filio.

785. Filiolus tuus fiam

Te, Maria, concedente,

Ut secure Iesum sciam

Doctus a te carne, mente.

786. Mente tota vos diligam,

Vos cogitem, vos teneam,

Pro vobis mundum negligam

Et me ipsum abhorream.

787. Abhorream, inquam, ea,

Quae noxia sunt in via

Voluntasque tota mea

Sit et Iesus et Maria.

788. Maria, lingua dicere

Nequit, quam sis laudabilis,

Nec litera exprimere,

Quam dulcis, quam amabilis.

789. Amabilis fit repente

Per te Iesus peccatori,

Reos salvas a serpente

Et lacu inferiori.

790. Inferioribus multos

Iam absorptos liberasti

Mortuosque iam sepultos,

Maria, resuscitasti.

791. Suscitasti de pulvere

Egenum astans pauperi,

Eruens servos propere

Tuos a porta inferi.

792. Inferiora penetrat,

Maria, tua gratia,

Superiora impetrat

Nos adire cum gloria.

793. Gloria tibi, Maria,

Materia magnae laudis,

Quae libenter aure pia

Ad te clamantes exaudis.

LXXVIII.

794. Deus, venerunt iam gentes

In tuam hereditatem,

Filium matris stupentes,

Quae servat virginitatem.

795. Virginitatem stupendam

Tuam, mater, adoramus,

Reverendam, diligendam

Et colendam te laudamus.

796. Laudamus per te Dominum,

Cuius eramus obliti,

A tenebris peccaminum

Per te prius expediti.

797. Expediti per te simus

Ab omnibus inimicis,

Qui te praesto fore scimus

Iesu servis et amicis.

798. Amicis laudis Mariae

Parce, Iesu, fili regis,

Et nos rege per hanc pie

Noctem diemque qui regis.

LXXIX.

799. Qui regis fide videntes,

Quod tibi beneplacitum,

Fac crescere nostras mentes

Per matris tuae meritum.

800. Meritum Otho, Maria,

Accipere volens sibi,

Peregrinus se in via

Commendavit saepe tibi.

801. Tibi laudis obsequium

Is, Maria, conans dare

Caeleste beneficium

Per te cepit iuxta mare.

802. Iuxta mare quidem eum

Visione visitasti

Promittens huic ergo Deum,

Quo eum laetificasti.

803. Astiterunt et tunc ei

Socii sui mirantes

Gaudentemque servum Dei

Super hoc interrogantes.

804. Interrogantes citius

De visis certificavit,

Sicut refert Caesarius,

Et confestim exclamavit.

805. Clamavit patere sibi

Per te caelum, o Maria,

Et mox expirantis ibi

Ascendit anima pia.

806. Pia Maria, taliter

Illustra meum obitum,

Fac me mori feliciter

Per horum maguum meritum.

807. Meritum tuum excedit

Omne, Maria, meritum,

Cor, quod ad te non accedit,

Quidquid sperat, est irritum.

808. Irritum est, quod oramus,

Et ingratum, quod agimus,

Nisi tibi committamus,

Quod acceptari cupimus.

809. Cupimus ergo gratiam

Apud te nos invenire,

Virgo, quae per potentiam

Salvas, quod solet perire.

810. Perire nusquam poterit,

Qui nunc tibi servierit,

Et si mortuus fuerit,

Vita sibi non deerit.

811. Deerit et meae menti

Tua, Maria, gratia?

Absit, sed sic le quaerenti

Dabis vitam in gloria.

812. Gloria tibi, Maria,

Materia magnae laudis,

Quae libenter aure pia

Ad te clamantes exaudis.