X. Soliloquium sive Psalterium BMV. [Continuatio]

LXXX.

813. Exsultate Deo nato

Mei sensus et non mundo,

Nam consensu supplantato

Separat vos ab immundo.

814. Ab immundo me spiritu

Mater munda mundissima,

Ut sine carnis strepitu

Vivat Iesus in anima.

815. Anima illa tabescit,

A qua, virgo, te divertis,

Sed protinus convalescit,

Ad quam pie te convertis.

816. Convertis mox ad salvantem

Deum, qui, quod vis, adnuit,

Alienum adorantem

Deum, qui suos destruit.

817. Destruit adversarius

In me semper substantiam,

Cum non do solitarius

Tibi, Maria, gloriam.

818. Gloriam dant ora, mentes

Tibi, mater egregia,

Quae tibi aperientes

Os suum reples gratia.

819. Gratia tua, Maria,

Sic aspergar ipse reus,

Ut in omni mecum via

Non vertetur Iesus Deus.

LXXXI.

820. Deus stetit incarnatus

In utero, virgo, tuo,

Laetificans omnes status

In adventu sancto suo.

821. Suo pacis imperio

Parent confestim omnia,

Cuius, mater, dominio

Mancipes cordis devia.

822. Devia mens quam nescia

Quaerere Iesum nesciet,

Nisi sibi in invia

Tua claritas obviet.

823. Obviet ergo, Maria,

Lux tua menti miserae,

Quae devio in hac via

Recta firmet hanc prospere.

824. Prospere quidem ambulat

Tua succinctus gratia,

Isque, Maria, pullulat

Honos mores cum gloria.

825. Gloria ineffabilis

Tibi, Maria, iugiter,

Qua gens innumerabilis

Gloriatur feliciter.

LXXXII.

826. Deus, quis tibi similis,

Faciens, quod inimicos

Puella vicit humilis?

Praedicandum hoc per vicos.

827. Per vicos habitabiles

Civitatum, oppidorum

Actus tui laudabiles

Micant, victrix tyrannorum.

828. Tyrannorum tu capita,

Mulier sancta, trivisti,

Tua tanta sunt merita,

Quod Seraphim transcendisti.

829. Transcendisti ad gaudium

Cbristi Iesu, nati tui,

Ut des nobis remedium

Facta princeps regni sui.

830. Sui ergo imperii

Imperatrix et perfecta,

Munus eius da gaudii,

O Maria, quam dilecta,

LXXXIII.

831. Quam dilecta, virgo recta,

A Domino fis virtutum,

Quam electa, quam perfecta

Per Domini facta nutum.

832. Nutum Dei praesentiens

Humano carens exemplo,

Sine macula serviens

Deo manebas in templo.

833. In templo te vox caelitus

Viro dandam insonuit,

Cuius virga divinitus

Floreret, quae et floruit.

834. Floruit tecum, Maria,

Is Ioseph crescens gratia,

Deserviens fide pia

Tibi cum pudicitia.

835. Pudicitia humili

Virgines aptas exemplo,

Laudem semper dans iubili

Domino cordis in templo.

836. In templo corporis tui

Verbum Dei concepisti,

Sed sancti spiritus sui

Plena prius micuisti.

837. Micuisti mundo toti

Vita, fama et doctrina,

Effecta orbis aegroti

Salus atque medicina.

838. Medicina spiritalis,

Qua curantur flagitia,

Illis solum datur malis,

Quibus tu es propitia.

839. Propitiare igitur

Meis infirmitatibus

Prece Ioseph, qui fruitur

lam tecum caeli fructibus.

840. Fructibus fruar mellitis

Gaudiorum jn patria,

Maria, Ioseph meritis,

Gloriae Iesu gloria.

841. Gloria tibi, Maria,

Materia magnae laudis,

Quae libenter aure pia

Ad te clamantes exaudis.

LXXXIV.

842. Benedixisti, domina,

Tua benedictione,

Quod laesit prima femina

Sua maledictione.

843. Maledictione fugata

Per tuam sanctitudinem

Operis, virgo sacrata,

Reatus turpitudinem.

844. Turpitudinem peccati

Omnem, mater, ignorasti,

Et tamen ritum mandati

Legis, Maria, servasti.

845. Servasti, Maria, legem,

Lex purificationis,

Praesentando Iesum regem

Ulnis templo Simeonis.

846. Simeonis hunc senectus

Venerabilis suscepit,

Qui gaudio tunc refectus

Laudare Dominum coepit.

847. Coepit quoque prophetare

De te et tuo filio,

Animam tuam amare

Filii caedi gladio.

848. Gladio passi filii

Corde caesa iuxta crucem,

Palmam summi martyrii

Tenes et fidei lucem.

849. Lucem praesentans, Maria,

Iesum lucis originem,

A mentali terge via

Carnalem turpitudinem.

850. Turpitudinem horridam

Daemonum ut non timeam,

Te decoram, te lucidam

Fac morte mecum habeam.

851. Eamque societatem

Sanctorum atque sanctarum,

Quorum colo dignitatem

Indigne licet et parum.

852. Parum, heu me, vos colui,

Sed vos pleni caritate

Peccatoris precatui,

Sancti, vos nunc inclinate.

853. Inclina te pro me iuste,

Simeon, ad hanc Mariam,

Ut per te culpae vetustae

Adhibeat curam piam.

854. Piam et te percipiam

Simeonis dignitate,

Mater, ad cuius gratiam

Animae sunt inclinatae.

LXXXV.

855. Inclina te, mi domina,

Ad inopem et pauperem

Nec non inter certamina

Iuxta me sis, ut superem.

856. Superem adversarium

Salutis meae animae

Per tuum adiutorium,

Mater spei certissimae.

857. Certissime tu suavis,

Super omnes dulcis, mitis,

Bonis succurrens et pravis,

Cuilibet opem immittis.

858. Mitisque, Maria, fiam

Astante te prece pia,

Memoriam tui piam

Agens cum laudis gloria.

859. Gloria tibi, Maria,

Materia magnae laudis,

Quae libenter aure pia

Ad te clamantes exaudis.

LXXXVI.

860. Fundamenta firmissima

Unicae fidei Christi

Tu sola, fidelissima,

Constanter retinuisti.

861. Retinuisti, Maria,

Fidem iuxta Iesu crucem,

Ceteris in morte pia

Linquentibus vitae ducem.

862. Ducem Iesum videns tecum

Iohannes in cruce mori,

Te in matrem cepit secum

Adoptionis non thori.

863. Thori non hunc in filium

Iohannem habens, Maria,

Ab eodem obsequium

Percepisti fide pia.

864. Pia, pura, placens, pulchra

Haec vere copulatio,

Corrupta mortis sepulcra

Vitans vitalis unio.

865. Unionem tam pudicam

Recolenti cum laudibus

Te, Maria, des amicam

Sancti Iohannis precibus.

866. Precibus tantae virginis

Me servare, mater Christi,

Fac vim sacri voluminis,

Quae legem retinuisti.

867. Retinuisti cadentes

Remittens eis delicta,

Quamobrem sunt inter gentes

Gloriosa de te dicta.

868. Dicta de te, facta per te

Humano bona generi,

A linguis cunctis aperte

Haud valent plene disseri.

869. Disseri cuncti nequeunt

Tuas miserationes,

Quibus ad vitam redeunt

Multae generationes.

870. Rationes de tempore

Pro reo solvas homine,

Qui servit corde, corpore,

Maria, tibi dominae.

LXXXVII.

871. Domine Deus salutis,

Per matris tuae precatum

Gravis meae iuventutis

Ne recorderis reatum.

872. Reatum multum et gravem

Vitae meae praeteritae

Dele ferens caeli clavem,

Inventrix ovis perditae.

873. Perditae sunt omnes horae,

In quibus te non cogito,

Tunc enim a temptatore

Motu pulsor illicito.

874. Licitoque mox aperi,

Voluntate sum proximus,

Cum, Maria, pons inferi,

Ad te meus est animus.

875. Animus, inquam, hominis

Qui te, Maria, cogitat,

Vincit motus libidinis,

Quia Iesus hunc visitat.

876. Visitat Iesus Dominus,

Qui visitat te, Maria,

Sed relinquit hunc protinus,

Cuius ad te non est via.

877. Via siquidem es vitae,

Quae vita Iesus creditur,

Qui ergo te quaerit rite,

Vita Iesus huic iungitur.

878. Iungitur et is, Maria,

Principi daemoniorum,

Vitae cuius non es via,

Nec est in libro vivorum.

879. Vivorum etenim vitam

Amisit in mundi via,

Quia viam expeditam

Non quaesivit te, Maria.

880. Maria, via virtutis,

Exquiram te sollicite,

Ne perdam vitam salutis,

Salus animae perditae.

881. Perditae sunt, existimo,

Animae te non quaerentes,

Sed in die novissimo

Ridebunt te nunc colentes.

882. Colentes te Iesum colunt,

Et pax est in horum domo,

Mundum nolunt, caelum volunt,

Qui te colit, felix homo.

883. Homo, qui te habuerit,

Iunctum Deo se noverit,

Sed qui te deseruerit,

Et illum Deus deserit.

884. Deserit hic daemonia,

Deserit quoque vitia

Qui te tenet memoria,

Maria, iusti gloria.

885. Gloria ineffabilis

Tibi, Maria, iugiter,

Qua gens innumerabilis

Gloriatur feliciter.

LXXXVIII.

886. Misericordias multas

Faris, mater, hominibus

Et super bonis exsultas

Fidelium operibus.

887. Operibus magnificis

Tuarum, virgo, manuum,

Quibus homines perficis,

Decus, laus in perpetuum.

888. Perpetuum testamentum

Pacis et indulgentiae

Hominibus in augmentum

Statuis, mater gloriae.

889. Gloriae compos divinae

Praeposita sis sanctorum

Dominaque sine fine

Terrae, marisque polorum.

890. Polorum reddis sedibus

Homines factos humiles,

Pro repulsis spiritibus,

Superbia inutiles.

891. Inutiles nos eramus,

Antequam, virgo, pareres,

Sed post partum respiramus

Effecti Christi proceres.

892. Proceres tui heredes

Vere sunt beatissimi

Humanaeque metu caedis

Mente non valent adimi.

893. Adimi meo spiritu

Non valeam in obitu,

A malo, mater, spiritu

Tuo salves intuitu.

894. Tui tuo astiterunt

Almi fratres obitui,

Quos et nubes attulerunt

Repente tuae domui.

895. Domui tuae proximi

Apostoli tunc, Maria,

Miraculi tam maximi

Mirabantur signa pia.

896. Pia mox devotione

Ac omni reverentia

Exsequias matris bonae

Peragentes cum gloria.

897. Cum gloria non modica

Et angeli descenderunt,

Qui tibi laudum cantica,

O Maria, concinerunt.

898. Cecinerunt et omnia

Agmina tibi sanctorum

Laudem multam cum gloria

Una cum rege eorum.

899. Eorum rex tibi dedit

Primatum in caelestibus,

Quo te fides nostra credit

Orare pro fidelibus.

900. Fidelibus migrantibus

Statim assunt daemonia,

Ut de suis defectibus

Hos accusent per omnia.

901. Omnia vero linquentes,

Quae ad te pertinuerunt,

Te viventem iam paventes

Et migrantem effugerunt.

902. Erunt ergo tuae laudes

In cunctis regionibus,

Maria, quae fugas fraudes

Daemonum a fidelibus.

903. Fidelibus succurrere

Saepe soles in obitu,

Me, Maria, in vespere

Tuo salves intuitu.

904. Intuitu quidem tuo

Non peribunt illustrati,

Licet pro reatu suo

Virgis Dei sint plagati.

905. Plagati temporaliter

Et aliter ab homine

Per Mariam perenniter

Salva animam, Domine.

LXXXIX.

906. Domine, sis refugium

Reverenti tuam matrem

Compulsoque in inviam

Ostendas te dulcem fratrem.

907. Fratrem nostrum se faciens

Iesus ex te nasci volens,

Per te nos sit eripiens

Peccatorum mortem nolens.

908. Nolens homines perdere,

Pro quibus fis mater Dei,

In vitae meae vespere

Recordare, virgo, mei.

909. Mei cunctos tunc defectus

Volet Satan recitare,

Sed tuus fulgens aspectus

Hunc faciat latitare.

910. Latitare non potero,

Sed apparens despiciar,

Nisi die tam aspero

A te, mater, respiciar.

911. Respiciar ergo reus

A te die tam anxia,

Maria, quam fecit Deus

Praeceptricem in gloria.

912. Gloria ineffabilis

Tibi, Maria, iugiter,

Qua gens innumerabilis

Gloriatur feliciter.

XC.

913. Qui habitat vero corde

Tecum, mater altissima,

Ab omni peccati sorde

Expias eius intima.

914. Intima meae animae

Suscipe, precor, in curam,

Quatenus ferae pessimae

Dei sinant creaturam.

915. Creaturam me munias

Angelis, furum fessato

Qui latentes insidias

Effugant tuo mandato.

916. Mandato tuo parati

Angelorum principatus

Basilisci venanti

Tergant a me visus, flatus.

917. Flatus praestent paracliti,

Quibas afflari sanum est,

Per nomen unigeniti,

Quod confiteri bonum est.

918. Bonum est magnum, Maria,

In te semper confidere,

Res salubris in hac via

Te cum Iesu recolere.

919. Recole, regina clemens,

Te pro reis factam esse,

Et nunc in cor ad te gemens

Mitte, quidquid est necesse.

920. Necesse est in hac via

Iesu gratiam habere,

Qua vivat, et tu, Maria,

Hanc habens velis praebere.

921. Praebere, Maria, soles

Tuis donum speciale,

Hosque Iesus, tua proles,

Prudentiae condit sale.

922. Sale sacro scientiae

Condito iam Basilio

Sedens in throno gloriae

Visa es loqui filio.

923. Filio Iesu suggerens

Dare pacem ecclesiae,

Quod et fecit mox atterens

Apostatam in acie.

924. Acie nequam hostium

Circumdato cordi meo

Per precantem Basilium

Subvenias coram Deo.

925. Deo Iesu me, Maria,

Commendans, cui cor pium est,

Memoria cuius pia

Mentem refici bonum est.

XCI.

926. Bonum est et confiteri

Tibi, mater, et psallere,

Nomen tuum revereri

Mane semper et vespere.

927. Vespere et hora cuncta

Debet tui memorari

Sacramentis plebs inuncta

Christi, nati tui cari.

928. Cari sunt, qui te diligunt,

O Maria, Deo summo

Uberes fructus colligunt

In futuro sine nummo.

929. Sine nummo pecuniae

Non habetur hic gratia,

Sed dantur Iesu gratiae

Per te gratis et gloria.

930. Gloria ineffabilis

Tibi, Maria, iugiter,

Qua gens innumerabilis

Gloriatur feliciter.

XCII.

931. Dominus regnans decenter

Super omnes reges terrae

Veniam velit clementer

Per te mihi mox conferre.

932. Conferre Simon, Maria,

Te Iesum cruce signatis

Vidit visione pia

In sermone veritatis.

933. Veritatis praedicator

Iacobus de Vitriaco

Narrat, crucis nuntiator,

Visum converso monacho.

934. Monacho Cisterciensi

Apparens, spes omnis terrae,

Vice rei poena tensi,

Velis levamen conferre.

935. Conferreque cum filio

Digneris, virgo sublimis,

Verba pacis pro impio,

Qui offendit eum nimis.

936. Nimis enim apud Deum

Es, Maria, credibilis

Et per te fit erga reum

Deus multum placabilis.

937. Habilis ad laudem Dei

Per te fiat sensus meus,

O Maria, mater spei,

Per quam reis parcet Deus.

XCIII.

938. Deus, Deus ultionum,

Per tuae matris honorem

Metu tribulationum

Cordi meo da vigorem.

939. Vigorem tuae gratiae

Da, mater, ut convaleam,

Donec sit corpus furiae

Missum in terrae foveam.

940. Foveam autem inferi

Subire animam meam

Non permittas, spes miseri,

Sed eleves sursum eam.

941. Eam tenens superius

Per sancta desideria,

Quae recolit inferius

Te, Maria, cum gloria.

942. Gloria ineffabilis

Tibi, Maria, iugiter,

Qua gens innumerabilis

Gloriatur feliciter.

XCIV.

943. Venite, exsultemus

In laudibus salvatricis,

Procidentes adoremus

Spem animae peccatricis.

944. Peccatricis familiae,

Commendatae saepe tibi,

Memor, mater, sis hodie,

Peccata remittens sibi.

945. Sibi fere praecipiam,

Te turbae petunt hominum,

Ut horum ignorantiam

Excuses apud Dominum.

946. Dominum Iesum offendit

Abatissa mortaliter,

Cum tentata condescendit

Dapifero carnaliter.

947. Carnaliterque concepit

De servo suo masculum,

Quod mox revelare coepit

Conventus offendiculum.

948. Offendiculum audiens

Hoc praesul a sororibus,

Illuc privare veniens

Cogitat hanc honoribus.

949. Honoribus vero multis

Te, Maria, haec honorans

Curis totis tunc sepultis

Solum fugit ad te orans.

950. Orans ergo cum fletibus

Ante tuam imaginem

Obdormiens in precibus

Mariam vidit virginem.

951. Virginem te loqui sibi

Audivit et praecipere,

Ut angeli darent ibi

Auxilium puerperae.

952. Puerperae mox genitum

Angeli deportaverunt

Ad eremitam inclitum,

Cui fovendum commiserunt.

953. Commiserunt septennio

Illum illi te volente;

O Maria, quid audio,

Quid agis in te colente?

954. Olente graviditate

Duos misit praesul viros,

Qui uteri accusatae

Retulerunt visus miros.

955. Miros reddunt per aspectus

Praesuli probra denuo,

Qui veniam ob defectus

Petit ab hac continuo.

956. Continuoque deici

Aemulas eius voluit,

Sed abatissa supplici

Prece pacem obtinuit.

957. Obtinuit tantam certe

Gratiam haec abatissa,

Cui sic opprobia per te

Et peccata sunt dimissa.

958. Dimissa sit et, Maria,

Cuncta mihi contagio

Per merita tua pia

Et criminis abiectio.

959. Abiectio si qua fiat,

Pax sistat patientia,

Tua gratiaque piat

Reos multos cum gloria.

960. Gloria ineffabilis

Tibi, Maria, iugiter,

Qua gens innumerabilis

Gloriatur feliciter.

XCV.

961. Cantate summae virgini

Canticum novum, virgines,

Et omnes eius nomini

Benedicatis, homines.

962. Homines magnificantes

Tuam magnificentiam,

Sacra virgo, suspirantes

Ad vitae sanctimoniam.

963. Sanctimoniam habere

Vitae me desiderantem

Quandoque fac obtinere

Hinc, Maria, te rogantem.

964. Rogantem enim dominam

Audiet Iesus protinus,

Qui in matrem te feminam

Elegit sibi Dominus.

XCVI.

965. Dominus regum omnium,

Quem baiulasti parvulum,

Se det per te propitium

In imminens periculum.

966. Periculum huius vitae

Magnum plenum versutia

Evadere fac me rite,

Maria, Sion filia.

967. Filia Dei et mater,

In meritis praecipua,

Luce per te Deus pater

Me perlustret assidua.

968. Assidua laetitia

In vobis simul gaudeam

Et in cordis memoria

Perpetim vos retineam.

969. Retineamque firmiter,

Quanta benevolentia

Nos, mater, fili, pariter

Pertractatis cum gloria.

970. Cum gloria magna multum

Sanctum Petrum suscepisti,

Ob fidei verae cultum

Factus novus matyr Christi.

971. Christicola Florentiae

Rapta vidit, quid is frater

Honoris tunc et gloriae

Obtinuit per te, mater.

972. Mater summae bonitatis,

Per amborum suffragia

Meis ignosce peccatis,

Quae sanctorum es gloria.

973. Gloria ineffabilis

Tibi, Maria, iugiter,

Qua gens innumerabilis

Gloriatur feliciter.

xcvii.

974. Cantate nostrae dominae,

Quae fecit mirabilia,

Hanc pulsantes precamine

Omnes pro indulgentia.

975. Indulgentia donetur

Per te, mater, hominibus,

Mundus super se laetetur,

Exsultet caelum laudibus.

976. Laudibus tuis gaudere

Debemus omnes, domina,

Quos facis Iesum videre

Et vera mundi lumina.

977. Lumina per te capiunt

Corda, corpora plebium,

Maria, cui deserviunt

Salus et languor omnium.

978. Omnium tu medicina

Vulnera curans protinus,

Laetare, caeli regina,

Quia surrexit Dominus.

XCVIII.

979. Dominus rex iudicabit

Animas cuncti populi,

Corpus nostrum reformabit

Beatus auctor saeculi.

980. Saeculi iustum iudicem

Offendi multo scelere,

Sed mihi placa vindicem,

Beata mater munerum.

981. Munere nos sustentare

Tuo, virgo, continua,

Tu paradisi altare,

Tu regis alti ianua.

982. Ianuam tuo servulo

Aperias in patria,

Per quam lucis cubiculo

Ovans tenet caelestia.

983. Caelestia, terrestria

Per te fiunt stabilia,

Maria, cui per omnia

Omnis honor et gloria.

984. Gloria manens immensa

Vobis a vestris subditis,

Fili pure, mater pura,

Qui caelum verbo clauditis.

XCIX.

985. Iubilate Iesu matri,

Cunctae Christi familiae,

Ut vivatis Deo patri

Per hanc reducti gratiae.

986. Gratiae nostrum inanes

Sine Iesu sunt gratia,

Qua, Maria, plena manes,

In qua reflorent omnia.

987. Omnia per te laetantur

Caeli civium agmina,

Et homines iucundantur,

O gloriosa domina.

988. Domina, da mihi reo

Remissionis gratiam,

Ut tibi datam a Deo

Laudem misericordiam.

C.

989. Misericordiam Dei

Reos facis percipere,

Qui iam pleni per te spei

Deum fatentur munere.

990. Munere tuo suffultus

Carnis spernit participem,

Saeculi fugit tumultus,

Mundi triumphat principem.

991. Principem autem gloriae

Cum sua non vult anima

A tua, virgo, facie

Egressus honestissima.

992. Honestissima virginum,

Mihi semper appropria

Remissionem criminum

Dans, Maria, cum gloria.

993. Gloria manens immensa

Vobis a vestris subditis,

Fili pure, mater pura,

Qui caelum verbo clauditis.

CI

994. Domine rex, exaudias

Matris tuae mancipium

Et per banc me perficias,

Christe, redemptor omnium.

995. Omnium Christi servorum

Te adorat exercitus,

Maria, spes salvandorum,

Illapsa nobis caelitus.

996. Caelitus nobis effluit

Per te misericordia,

Et cor nostrum, quod aruit,

Caelestis intrat gratia.

997. Gratia tua mihi det

Salubrem potum fletuum,

Qui me purget et solidet

Et nunc et in perpetuum.

998. Perpetuum dant honorem

Nomini tuo populi,

Hisque se dat salvatorem

Christus in fine saeculi.

999. Saeculi salvas scelestos,

Omni laude dignissima,

Mariae per dies festos

Omnis benedic anima.

CII.

1000. Benedic, anima mea,

Sanctae Mariae virgini,

Ut proxima tibi ea

Cedant tenebrae lumini.

1001. Lumini tuae gratiae

Iungar, virgo clarissima,

Per quod soli iustitiae

Sint pura cordis intima.

1002. Intima sit humilitas

Te laudare sollicita,

Mater, cuius fecunditas

Solis reduxit orbita.

1003. Orbita desideria

In me diu caelestium

Suscita tua gratia,

Beata spes mortalium.

1004. Mortalium spiritibus

Aegris salus refunditur,

Tuis, virgo, virtutibus

Lapsis fides revertitur.

1005. Revertitur et placatus

Ad corda paenitentium

Per tuos Deus precatus

Donans eis remedium.

1006. Remedium gratum, mater,

Tua prece dat sedula

Filius sive is pater,

Qui est et ante saecula.

1007. Saecula regens omnia,

Quem adlactasti, Dominus

Dat tibi pro familia

Aurem benignam protinus.

1008. Protinus ergo rogita,

Maria, pro familia,

Ut ea facta placita

Deo patri sit gloria.

1009. Gloria manens immensa

Vobis a vestris subditis,

Fili pure, mater pura,

Qui caelum verbo clauditis.

ciii.

1010. Benedic, anima mea,

Mariae praelationem,

Ut recipias ab ea

Largam benedictionem.

1011. Benedictionem gentium

In omni, virgo, patria

Dedit tibi rex omnium,

Qui regna dat caelestia.

1012. Caelestia munimina

Percipiam feliciter

Nomen tuum, o domina,

Hic confitendo iugiter.

1013. Iugiter tuam faciem

Pande mihi, christifera,

Quae homines ad requiem

Partim levas in aera.

1014. Aera me fac perflare

Gratiae valde lucida,

Ut ad Iesum evolare

Mens iam resurgat torpida.

1015. Torpida caro nimium

Animae mortem ingerit,

In qua per te daemonium

Viam nocendi deserit.

1016. Deserit tibi devotus

Mundum carni dans limitem,

Calcat Christo suo fotus

Superbum ac satellitem.

1017. Satellitem superbiae

Excludas a me penitus

Mihique, mater gratiae,

Largire dona spiritus.

1018. Spiritus humilitatis

Per te detur huic homini,

O medullae meae, satis

Mariae confitemini.

CIV.

1019. Confitemini Mariae,

Corda, voces et opera,

Vos illustret omni die

Excelsa super sidera.

1020. Sidera, sol atque luna

Sunt amicta quamvis velo,

Virgo, pari carens una,

Nova veniens e caelo.

1021. Caelo Iesu te vicinam

Devota mente credimus

Et ad te caeli reginam

Mentes manusque tollimus.

1022. Tollimusque nostras laudes

Ad te superna gratia,

Ut nostrum ad mundi fraudes

Nullum levet iactantia.

1023. Iactantia hac carere

Fac me, mater amabilis,

Ut queam tibi placere

Pauper, servus et humilis.

1024. Humilis virgo Maria,

Domus pudici pectoris,

Per te munda stet in via

Compago nostri corporis.

1025. Corporis mei miseri

Expelle somnolentiam,

Et, ne terat, hoc conteri

Dona per abstinentiam.

1026. Abstinentiam que per te

Servent mea praecordia,

Maria, quam decet certe

Laus et perennis gloria.

1027. Gloria manens immensa

Vobis a vestris subditis,

Fili pure, mater pura,

Qui caelum verbo clauditis.

cv.

1028. Confitemini nomini

Dominae dominantium,

Quae misericors homini

Dat robur, fert auxilium.

1029. Auxilium in adversis

Tuis praesta cultoribus,

Effulgens a te conversis

Nocturna lux viantibus.

1030. Viantibus in hac via

Cooperta caligine

Lucens clare, lux Maria,

Reple nos tuo lumine.

1031. Lumine tuo placito,

Quo virtutes corda ferant,

Reddantur clara subito,

Quae obscura prius erant.

1032. Erant ante tuam lucem

Errantes Dei servuli,

Nunc sequuntur lucis ducem

Terrore victo saeculi.

1033. Saeculi iam munimina

Spernunt homines plurimi,

Per te sumentes, domina,

Donum Dei altissimi.

1034. Altissimi ergo matris

Laus et honor sit nomini,

Et vos, fratres Iesu fratris,

Parenti confitemini.

CVI.

1035. Confitemini in primis

Matri misericordiae,

Per quam bonam factam nobis

Datur triumphus gratiae.

1036. Gratiae tuae splendore,

Quo demptio fit criminum,

Corde fatemur et ore

Resurrexisse Dominum.

1037. Dominum, virgo praeclara,

Lactatasti satis ubere,

Qui nos salvans crucis ara

Victor surgit e funere.

1038. E funere quoque surgens

Te visitat diluculo,

Daemonum vires confringens,

Tyrannum trudens vinculo.

1039. Vinculo mortis soluti

Per partus tui gratiam

Te laudamus laeti, tuti

Et nos novi per veniam.

1040. Veniam mox inveniam,

Cuius sensus saepe cadant,

Quoniam, me per gratiam

Si respicis, lapsi stabunt.

1041. Stabunt cuncti potentia

Tuo stantes servitio,

His inerit munditia

Et spiritalis unctio.

1042. Unctio per te pneumatis

Sic cor ungat et labia,

Quod formam Christi dogmatis

Servem inde cum gloria.

1043. Gloria manens immensa

Vobis a vestris subditis,

Fili pure, mater pura,

Qui caelum verbo clauditis.

CVII.

1044. Paratum, virgo, cor meum,

Paratum tibi psallere,

Ut praebeas illi Deum

Maiore tuo munere.

1045. Munere caeli munerat

Vacantes tuis laudibus

Iesus Christus et numerat

Cum angelis caelestibus.

1046. Caelestibus autem donis

Plenissima prae omnibus,

Memor miserationis

Nostris faveto precibus.

1047. Precibus meis maxime

Aurem tuam accommoda

Meae, mater, dans animae

Vitae perennis commoda.

1048. Commoda das vitalia,

Sed vana salus hominis,

Non habens prompta labia

Ad laudem tui nominis.

1049. Nominis tui virtutem

Si ruminet rite reus,

Illi per te dat salutem

Plasmator hominis Deus.

cviii.

1050. Deus, laudem sacra meam,

Qua laudo dignam laudibus,

Nec dilui sinas eam

Credentium de finibus.

1051. Finibus nostris, domina,

Haec laus tua permaneat,

Dilectio stet gemina,

Laetus dies hic transeat.

1052. Transeat dies cor meum

Sine sorde, sine fraude,

Per te, virgo, laudans Deum,

Plena modulis in laude.

1053. Laude Iesu firma meam

Linguam atque praecordia,

Gustem gaudium per eam

Mundana vincens gaudia.

1054. Gaudium da menti, mater,

In adversis ne concidat,

Assit per te iuvans frater,

Quo vita nusquam decidat.

1055. Decidat adversarius

Omnis, qui me persequitur,

Per te, virgo, qua longius

Mucro latronis conditur.

1056. Conditur Dei gratia

Tuis astans obsequiis

Saginatur laetitia,

Laetus potitur praemiis.

1057. Praemiis iam maioribus

Caeli fruens in gloria

Tuis tandem in precibus

Beata nobis gaudia.

1058. Gaudia tibi et melos,

Iubilus ac psalmodia,

Maria, cui super caelos

Laus, honor, virtus, gloria.

1059. Gloria vobis pariter,

Qui caelum verbo clauditis,

Maria, Iesu, pariter

Serasque eius solvitis.

CIX.

1060. Dixit Dominus cunctorum

Ad Dominum dominorum:

Ponam perfidos errorum

Scabellum pedum tuorum.

1061. Tuorum lex mandatorum

Crescit in terra multorum,

Fili Domini caelorum,

Lux splendoribus sanctorum.

1062. Sanctorum sanctum, Maria,

Virga Sion, protulisti,

Gratia cuius in via

Reges irae confregisti.

1063. Confregisti mortis portas,

Quae virtutem, virgo, fluis,

Vitae porta, vitam portas,

Dominus a dextris tuis.

1064. Tuisque per te famulis

Assit brachium supernum,

Quo nos solvat a vinculis

Stans sacerdos in aeternum.

1065. In aeternum in laudibus,

Virgo, tuis exercebor

Nominisque virtutibus

Tui semper confitebor.