210. "Hymnus de Domino Salvatore."

1. Aeternus orbis conditor,

Christus, parente non minor,

Originali tempore

Dignatus orbem condere,

2. Hora sub bac novissima

Mundi petivit infima

Promissus ante plurimis

Propheticis oraculis,

3. Ut providus Ezechiel,

Corona plebis Israhel,

Clausam notavit ianuam

Summo tonanti perviam.

4. Ergo manente viscerum

Pudore virginalium

Divina proles terreae

Se miscuit substantiae.

5. Vacante diversorio

Locatur in praesaepio

Caeleste praebens pabulum

Sancto gregi fidelium.

6. Vultu coruscans angelus

Hunc prodidit pastoribus;

Dux stella caelitus Magis

Monstravit ortum principis.

7. Hinc saevientis irritum

Evasit hostis impetum,

Sedes Canopi proximas

Fuga salubri visitans ;

8. Sed parvulis insontibus

Caedes parata comminus

Primo dicavit hostiam

Arae Dei gratissimam.

9. Nec iussa legis abnuit

Servare, qui legem dedit,

Dum rite circumciditur

Deique templo sistitur.

10. Ad vota post sollemnia

Cum lux rediret annua,

Comes puer parentibus

Sacrae subit limen domus.

11. Doctissimis hic patribus

Plus ipse doctus additus

Non se docendo praetulit,

Sed audiendo subdidit.

12. Lavandus auctor gratiae

Undae sinu Iordanicae

Omni carens contagio

Submissus est et servulo.

13. Accitus et conviviis

Non nata vina nuptiis

Illa dedit potentia,

Per quam creavit omnia.

14. Quantos iubendo languidos

Effecerit sanissimos,

Nec mens potest evolvere,

Nec vox valet depromere.

15. Quantos ab ipso funere

Vitae referret pristinae,

Praedatus horret tartarus,

Ditatus exsultat polus.

16. Numquid pedestrem tramitem

Pressi maris pronuntiem,

Cum se tonanti sterneret

Fluctus, Satusque cederet?

17. Quinis virorum milibus

Ex quinque victum panibus

Satis superque praebuit

Augendo, quod superfuit.

18. Ex plebe sanctorum tribus

Coram locatis testibus

Se transfigurans in novam

Ut sol refulsit gloriam.

19. Lucro vacantes impio

Eliminans sacra domo

Caedensque flagris asperis

Est ultus offensam patris.

20. Est inde passa scandalum

Mens invidorum principum

Morti studens hunc tradere,

Qui venerat vitam dare.

21. Tunc iudicari pertulit,

Quem iudicem mundus tremit;

Caput subegit sentibus,

Vultum sputorum sordibus.

22. Commercium mirabile,

Rerum quod auctor in cruce

Ultro volens mortem pati

Se carne permisit mori.

23. Post dormiens somno suo

Terrae quievit lectulo,

Frustra cubante milite

Ad busta clausa lapide.

24. Nam fracta Ditis ostia

Virtute stravit propria

Mortisque rupit vincula

Vicitque regna pallida

25. Sol ille splendidissimus

Imis refulgens Manibus,

Quem nulla nox intercipit,

Nec densa nubes occulit.

26. Laxata mox captivitas

Sedes revisit caelicas,

Quam prima labes intulit,

Dum protoplastus corruit.

27. Ut lux reduxit tertia

Ortus sui primordia,

Orbi revexit maxima

Christus resurgens gaudia,

28. Testes suae victoriae

Donans eos exsistere,

Quos ante pugna terruit,

Post spe triumphus extulit.

29. His ergo convescentibus

Conviva iucundissimus

Est pastus humanis cibis

Non ad saginam corporis.

30. Gregis Petro sui fidem

Mandavit inde perpetem,

Caeli datis qui clavibus

Relictus est heres pius.

31. Nec multa post dilatio

Hanc intulit nubes polo

Stipante se caelestium

Multa caterva civium.

32. In patris illic dextera

Kegnans sedet per saecula.

33. Nunc trinitati debitam

Os omne pangat gloriam,

Laudet patrem cum filio

Et spiritu paraclito.

AdminBookmark

AdminBookmark