211. "Hymnus de Beata Maria Virgine."

1. Virgo Maria, digna parens Dei,

Evae nocentis germine flebili

Ceu flos rosarum sentibus editus,

Sanctis refulsit praedita moribus.

2. Quae se tonanti prima potissimam

Voto pudoris obtulit hostiam,

Sancti maneret ut casa spiritus,

Quem mentis almae casta iuvat domus.

3. Hinc certa constat signa nitescere

Nascentis ipsa lucis origine,

Cum flatus undis est sacer inditus,

Ut segregaret sicca liquentibus;

4. Sic illa prorsus exstitit omnium

Contagione libera sordium,

Dum spiritalis gratia luminis

Prolem creavit eius in intimis.

5. Et cataclysmi dum violentia

Terris inundans perderet omnia,

Archae natantis ille capax sinus

Est octo vivis auxilio datus ;

6. Praesentis aquae lubrica saeculi

Supernatando remige nobili

Haec instar archae stella maris pia,

Mentes pudicas vexit ad aethera.

7. Tum patriarcbae ''praeputii caro

''Truncata quondam vulnere saucio

Signavit ante virgineum decus

Terrena mactans membra reatibus.

8. Flagrare cernens et Moyses ''rubum

''Nullis adustum viribus ignium

Partum notavit virginis inclitum

Nullo virili germine conditum.

9. Summus sacerdos Israhelitici

Coetus Aaron, iussa sequens Dei,

In aede sacra fixit ''amygdala,

''Quae mox recepit frondibus obsita ;

10. His ergo miris maius et hoc fuit,

Florens quod ex se virga nuces tulit,

Prolem beatae virginis indicans,

Quae vicit omnes munere feminas.

11. Felix Isaias ille Dei videns

Achaz tyranni facta redarguens

Emmanuelis praecinuit novam

Ex matre casta progeniem datam.

12. Quis Ieremiae dicta silentio

In laudis huius praetereat loco,

Qui praeferebat dogma propheticum,

Circumdedisset femina quod virum?

13. Quid Daniele de puero pio

Inferre possum, quo referat modo

De monte sectum non grave saxulum

Implesse terrae mole sua sinum?

14. Haec umbra legis gessit enigmata

Christi figurans mystica munera,

Sed veritatis luce modo data

Praesentat ipsas res nova gratia.

15. Nam missus astris Gabriel angelus

Haec nota fecit virginis auribus,

Semper manentis quod patris unicum

Deberet orbi promere filium.

16. Mens ergo dictus credula dans fidem

Flatus superni rore propaginem

Certo dierum tempore concipit,

Quam summa caeli regia non capit.

17. Effecta tandem virgo puerpera

Et caritatis fomite fervida

Non sprevit ire, sedula proximam

Ut visitaret Elisabeth suam.

18. Clausus Iohannes matris in intimis,

Insueta cunctis gaudia parvulis

Dum voce nescit, motibus ingerens

Vatis futuri praetulerat vices.

19. Mater prophetae talia munera

Mirata complet vocibus aethera,

Virgo, beatam te fore praedicans

Inter praestantes munere feminas.

20. Tu corde tristi tunc aderas tuo,

Cum fixus esset in cruce, filio,

Pro se fovendum qui tibi filium

Carum reliquit discipulum suum.

21. Te transeuntis non latuit via,

Cum nube vectus [esset] in aethera,

Eius fores cum addita testibus

In montis alti vertice stantibus.

22. Dignatus idem rursus ab aethere

Ad te petendam haec sola tangere

Per obsequentes te tulit angelos,

Ni fallor, ipsa carne super polos.

23. Hoc evidentis indicii fide

Toto volebat orbe patescere

Praebendo per te plura petentibus

Verae salutis dona fidelibus.

24. Nam forte quidam nunc sacer est locus

In urbe sacra Ierusalem situs ;

Sub iure sancti nominis bunc tui

Servat senatus turba monastici.

25. Hos grandis olim dum premeret fames,

Auri nitentis tu dederas opes

Ara repertas nemine conscio,

Has quis sacrato detulerit loco.

26. Exinde victus sufficientia

Cum stipe fratres pasceret annua,

Mox gratiarum debita munia

Cum laude coepit solvere plebs pia.

27. ludaeus unus, arte vitrarius,

Cum disciplinis pro liberalibus

Natum docendum christicolis suum

Contradidisset, ingeniis acrem,

28. Hunc cum coaevis currere contigit,

Christi sacerdos qua populo dedit

Caelestis escae munera mystica ;

Accessit ipse suscipiens ea.

29. Statim revertens ad propriam domum

Ex more patri praebuit osculum,

Causas retexens laetitiae suae

Dapesque sumptas ecclesiae sacrae.

30. Tunc dirus hostis ille fidelium

Flammis paravit tradere filium ;

Sed tutus ille mansit in ignibus

Dextra beatae virginis obsitus,

31. Pictura notam quam sibi fecerat

Sub aede sacra, quam modo viderat ;

Qui mox renatus fonte sacro Dei

Est corde iunctus ecclesiae matri.

32. O vicedomne, sancte Theophile,

Dic, qua levatus tu quoque sis ope,

Ars cum nefandi te caperet viri,

Ut ius subires sponte diaboli;

33. Quem visione corporea videns

Stabas minantis intuitu tremens,

Qui more visus est tibi principis

Praestare multis culmine subditis.

34. Tunc abnegata catholica fide,

Spes ne qua posset iam veniae fore,

Pactum notabas triste chirographo,

Promisit ante quod tua sponsio.

35. Respexit autem te pietas Dei,

Commissa fleres ut sceleris tui,

Ut cautionis susciperes tuae

Chartam nefandam virginea prece.

36. Oris Maria missa Canopicis

Et denigrata sorde libidinis

Post luta votis aequivocae suae

Est castitati dedita maxime.