Migne Editors, PL028

Patrologiae cursus completus

Elenchus operum quae in hoc tomo continentur.

Praefatio.

S. p. innocentio xii p. m.

Prolegomena in divinam s. hieronymi bibliothecam ex editione benedictiniana.

Prooemium.

Prolegomenon primum de nomine bibliothecae divinae, et de modo quo nobis edita sit.

Prolegomenon ii. de tempore translationum hieronymi, et earum usu in ecclesia.

Censura stephani abbatis cisterciensis ii de aliquot locis bibliorum.

Prolegomenon iii. de canone hebraicae veritatis et scholiis ejusdem marginalibus.

Prolegomenon iv. de titulis et capitulis, versibus et metris sacrorum bibliorum.

Epilogus.

Laus virorum aliquot clarissimorum cum indice manuscriptorum codicum ad quorum fidem restituta est divina hieronymi bibliotheca.

Selecta veterum scriptorum testimonia de hieronymianis versionibus latinis ss. bibliorum.

Synopsis divinae bibliothecae ex epistola hieronymi paulino desumpta.

S. eusebii hieronymi, stridonensis presbyteri, divinae bibliothecae pars prima, quae complectitur canonem hebraicae veritatis, cum annotationibus marg

Ordo primus, legis.

Praefatio s. hieronymi in pentateuchum, ad desiderium.

Tituli libri bresith, id est genesis.

Breves libri bresith, id est genesis.

Capitula libri bresith, id est genesis.

Ex vaticano codice ms. antiquissimo capitula in librum geneseos.

Incipit liber bresith qui graece dicitur genesis.

((b. vii, c. vii, cap. ii)) igitur perfecti sunt coeli et terra, et omnis ornatus eorum. complevitque deus die septimo opus suum quod fecerat, et requ

((cap. iii.)) sed et serpens erat callidior cunctis animantibus terrae, quae fecerat dominus deus. qui dixit ad mulierem: cur praecepit vobis deus ut

((b. x, c. xiii, cap. iv.)) adam vero cognovit evam uxorem suam, quae concepit et peperit cain, dicens: possedi hominem per deum. rursumque peperit fr

((c. xvi, cap. v.)) hic est liber generationis adam. in die qua creavit deus hominem, ad similitudinem dei fecit illum. masculum et feminam creavit eo

((t. iii, b. xii, c. xviii, cap. vi.)) noe vero cum quingentorum esset annorum, genuit sem, cham et japheth. cumque coepissent homines multiplicari su

((cap. vii.)) dixitque dominus ad eum: ingredere tu, et omnis domus tua in arcam, te enim vidi justum coram me in generatione hac. ex omnibus animanti

((t. iv, c. xxi, cap. viii.)) recordatus autem deus noe, cunctorumque animantium, et omnium jumentorum, quae erant cum eo in arca, adduxit spiritum su

((c. xxiii, cap. ix.)) benedixitque deus noe et filiis ejus. et dixit ad eos: crescite et multiplicamini, et implete (( vulg. replete)) terram. et ter

((t. vi, b. xv, cap. x.)) hae generationes filiorum noe, sem, cham et japheth: natique sunt eis filii post diluvium. filii japheth: gomer, et magog, e

((b. xvi, c. xxvii, cap. xi.)) erat autem terra labii unius, et sermonum eorumdem. cumque proficiscerentur de oriente, invenerunt campum in terra senn

((t. vii, b. xvii, c. xxix, cap. xii.)) dixit autem dominus ad abram: egredere de terra tua, et de cognatione tua, et de domo patris tui, (( vulg. add

((b. xix, cap. xiii.)) ascendit ergo abram de aegypto, ipse et uxor ejus, et omnia quae habebat, et lot cum eo, ad australem plagam. erat autem dives

((t. viii, c. xxxii, cap. xiv.)) factum est autem in illo tempore, ut amraphel, rex sennaar, et arioch rex ponti, et chodorlahomor, rex elamitarum, et

((t. ix, b. xxi, c. xxxiii, cap. xv.)) his ita transactis, factus est sermo domini ad abram per visionem, dicens: noli timere, abram: ego protector tu

((t. x, cap. xvi.)) igitur sarai, uxor abram, non genuerat liberos sed habens ancillam aegyptiam nomine agar, dixit marito suo: ecce conclusit me dom

((b. xxii, c. xxxiv, cap. xvii.)) postquam vero nonaginta et novem annorum esse coeperat, apparuit ei dominus: dixitque ad eum: ego deus omnipotens, a

((t. xii, b. xxxiii, c. xxxv, cap. xviii.)) apparuit autem ei dominus in convalle mamre sedenti in ostio tabernaculi sui, in ipso fervore diei. cumque

((t. xiv, b. xxv, c. xxxviii, cap. xx.)) profectus inde abraham in terram australem, habitavit inter cades et sur, et peregrinatus est in geraris. dix

((t. xv, b. xxvi, c. xxxviii, cap. xxi.)) visitavit autem dominus saram, sicut promiserat, et implevit quae locutus est. concepitque et peperit filium

((t. xvi, b. xxvii, c. xlii, cap. xxii.)) quae postquam gesta sunt, tentavit deus abraham, et dixit ad eum: abraham! ille respondit: adsum. ait illi:

((t. xvii, c. xliii, cap. xxiii.)) vixit autem sara centum viginti septem annis. et mortua est in civitate arbee, quae est hebron, in terra chanaan: v

((t. xviii, b. xxviii, c. xliv, cap. xxiv.)) erat autem abraham senex, dierumque multorum: et dominus in cunctis benedixerat ei. dixitque ad servum se

((t. xviii, b. xxiv, cap. xxx.)) abraham vero aliam duxit uxorem nomine ceturam, quae peperit ei zamran et jecsan, et madan, et madian, et jesboc, et

((t. xxii, b. xxxii, c. xlviii, cap. xxvii.)) senuit autem isaac, et caligaverunt oculi ejus, et videre non poterat: vocavitque esau filium suum major

((t. xxiii, c. l., cap. xxviii.)) vocavit itaque isaac jacob, et benedixit ei, praecepitque ei dicens: noli accipere conjugem de genere chanaan: sed v

((b. xxxiv, c. lii, cap. xxix.)) profectus ergo jacob venit ad terram orientalem. et vidit puteum in agro, tres quoque greges ovium accubantes juxta e

((c. liv, cap. xxx.)) cernens autem rachel quod infecunda esset, invidit sorori suae, et ait marito suo: da mihi liberos, alioquin moriar. cui iratus

((t. xxvii, c. lviii, cap. xxxii.)) jacob quoque abiit itinere quo coeperat fueruntque ei obviam angeli dei, quos cum vidisset, ait: castra dei sunt

((t. xxviii, cap. xxxiv.)) egressa est autem dina, filia liae, ut videret mulieres regionis illius. quam cum vidisset sichem filius emor evaei, prince

((c. lx, cap. xxxv.)) interea locutus est deus ad jacob surge, et ascende bethel, et habita ibi, facque altare deo qui apparuit tibi quando fugiebas

((cap. xxxvii.)) habitavit autem jacob in terra chanaan, in qua peregrinatus est pater suus. et hae sunt generationes ejus (( hebr. jacob. vulg tacet

((t. xxxii, c. lxviii, cap. xxxviii.)) eodem tempore descendens judas a fratribus suis divertit ad virum odollamitem, nomine hiram. viditque ibi filia

((t. xxxiii, b. xxxix, c. lxix, cap. xxxix.)) igitur joseph ductus in aegyptum est, emitque eum putiphar eunuchus pharaonis, princeps exercitus (( vul

((t. xxxiv, c. lxx, cap. xl.)) his itaque gestis, accidit ut peccarent duo eunuchi, pincerna regis aegypti, et pistor, domino suo. iratusque pharao co

((c. lxxi, cap. xli.)) post duos annos vidit pharao somnium. putabat se stare super fluvium, de quo ascendebant septem boves, pulchrae et crassae nimi

((b. xli, c. lxxii, cap. xlii.)) audiens autem jacob quod alimenta venderentur in aegypto, dixit filiis suis: quare negligitis? audivi quod triticum v

((b. lxii, c. lxxiii, cap. xliii.)) interim fames omnem terram vehementer premebat. consumptisque cibis, quos ex aegypto detulerant, dixit jacob ad fi

((cap. xliv.)) praecepit autem joseph dispensatori domus suae, dicens: imple saccos eorum frumento, quantum possint capere, et pone pecuniam singuloru

((cap. xlv)). non se poterat ultra cohibere joseph multis coram astantibus: unde praecepit ut egrederentur cuncti foras, et nullus interesset alienus

((t. xxxvi, c. lxxiv, cap. xlvi.)) profectusque israel cum omnibus quae habebat, venit ad puteum juramenti, et mactatis ibi victimis deo patris sui is

((cap. xlvii.)) ingressus ergo joseph nuntiavit pharaoni, dicens pater meus et fratres, oves eorum et armenta, et cuncta quae possident, venerunt de

((t. xxvii, c. lxxx, cap. xlviii.)) his ita transactis, nuntiatum est joseph quod aegrotaret pater suus: qui, assumptis duobus filiis manasse et ephra

((t. xxxviii, c. lxxxi, cap. xlix.)) vocavit autem jacob filios suos, et ait eis: congregamini, ut annuntiem quae ventura sunt vobis in diebus novissi

((b. xlvi, cap. l.)) quod cernens joseph, ruit super faciem patris flens et deosculans eum. praecepitque servis suis medicis ut aromatibus condirent p

Tituli libri exodi.

Breves libri exodi.

Capitula libri exodi.

Incipit liber elle smoth qui graece dicitur exodus.

((c. ii, cap. ii.)) egressus est post haec vir de domo levi, accepta uxore stirpis suae. quae concepit, et peperit filium, et videns eum elegantem, ab

((c. v, cap. iii.)) moses autem pascebat oves jethro cognati (( vulg. soceri)) sui, sacerdotis madian: cumque minasset gregem ad interiora deserti, ve

((c. xii.)) post haec ingressi sunt moses et aaron, et dixerunt pharaoni: haec dixit dominus deus israel: dimitte populum meum ut sacrificet mihi in d

((cap. vii.)) dixitque dominus ad mosen: ecce constitui te deum pharaonis: et aaron frater tuus erit propheta tuus. tu loqueris (( vulg. add. ei)) omn

((b. v, cap. viii, 2 plaga.)) dixit quoque dominus ad mosen: ingredere ad pharaonem, et dices ad eum: haec dicit dominus: dimitte populum meum, ut sac

((t. vi, cap. x, 8 plaga.)) et dixit dominus ad mosen: ingredere ad pharaonem: ego enim induravi cor ejus, et servorum illius: ut faciam signa mea hae

((c. xvii, cap. xi)). et dixit dominus ad mosen: adhuc una plaga tangam pharaonem et aegyptum, et post haec dimittet vos, et exire compellet. dices er

((t. vii, b. vi, c. xviii, cap. xii.)) dixit quoque dominus ad mosen et aaron in terra aegypti: mensis iste, vobis principium mensium: primus erit in

((t. vii, c. xxi, cap. xiii.)) locutusque est dominus ad mosen, dicens: sanctifica mihi omne primogenitum, quod aperit vulvam in filiis israel tam de

((c. xxiii, cap. xiv.)) locutus est autem dominus ad mosen, dicens: loquere filiis israel: reversi castrametentur e regione phiahiroth, quae est inter

((c. xxv.)) sumpsit ergo maria prophetis (( vulg. prophetissa)) soror aaron, tympanum in manu sua: egressaeque sunt omnes mulieres post eam cum tympan

((cap. xvi.)) profectique sunt de elim, et venit omnis multitudo filiorum israel in desertum sin, quod est inter elim et sinai: quinto decimo die mens

((t. x, b. x, c. xxx, cap. xvii.)) igitur profecta omnis multitudo filiorum israel de deserto sin per mansiones suas, juxta sermonem domini, castramet

((c. xxxii, cap. xviii.)) cumque audisset jethro, sacerdos madian, cognatus mosi, omnia quae fecerat deus mosi, et israeli populo suo, eo quod adduxis

((t. xi, b. xi, c. xxxiv, cap. xix.)) mense tertio egressionis ((h.)) filiorum israel de terra aegypti, in die hac venerunt in solitudinem sinai. nam

((c. xl, cap. xxi.)) haec sunt judicia quae propones eis. si emeris servum hebraeum, sex annis serviet tibi: in septimo egredietur liber gratis. cum q

((c. lv, cap. xxii.)) si quis furatus fuerit bovem, aut ovem, et occiderit, vel vendiderit: quinque boves pro uno bove restituet, et quatuor oves pro

((c. xcvii, cap. xxiv.)) mosi quoque dixit: ascende ad dominum tu, et aaron, nadab, et abiu, et septuaginta seniores ex israel, et adorabitis procul.

((c. ciii, cap. xxv.)) locutusque est dominus ad mosen, dicens: loquere filiis israel, ut tollant mihi primitias ((h. oblationes)), ab omni homine qui

((cap. xxvi.)) tabernaculum vero ita facies: decem cortinas de bysso retorta, et hyacintho, ac purpura, coccoque bis tincto, variatas opere plumario f

((cap. xxvii.)) facies et altare de lignis settim, quod habebit quinque cubitos in longitutidine, et totidem in latitudine, id est, quadrum, et tres c

((c. cvii, cap. xxviii.)) applica quoque ad te aaron fratrem tuum cum filiis suis de medio filiorum israel, ut sacerdotio fungantur mihi: aaron, nadab

((cap. xxx.)) facies quoque altare ad adolendum thymiama de lignis settim, habens cubitum longitudinis, et alterum latitudinis, id est, quadrangulum,

((c. cxv, cap. xxxi.)) locutusque est dominus ad mosen, dicens: ecce, vocavi ex nomine beseleel filium uri filii hur de tribu juda, et implevi eum spi

((b. xx, c. cxxix, cap. xxxiv.)) ac deinceps: praecide, ait, tibi duas tabulas lapideas instar priorum, et scribam super eas verba, quae habuerunt tab

((cap. xxxvi.)) fecit ergo beseleel, et ooliab, et omnis vir sapiens, quibus dedit dominus sapientiam et intellectum, ut scirent fabre operari quae in

((c. cxxxvi, cap. xxxvii.)) fecit autem beseleel et arcam de lignis settim, habentem duos semis cubitos in longitudine, et cubitum ac semissem in lati

((cap. xxxviii.)) fecit et altare holocausti de lignis settim, quinque cubitorum per quadrum, et trium in altitudine: cujus cornua de angulis procedeb

((c. cxxxvii, cap. xl.)) locutusque est dominus ad mosen, dicens: mense primo, die prima mensis, eriges tabernaculum testimonii, et pones in eo arcam,

Tituli libri levitici, id est, vajecra.

Breves libri levitici.

Capitula libri levitici, id est vajecra.

Incipit liber vajecra qui graece dicitur leviticus.

((cap. ii.)) anima cum obtulerit oblationem ((h. munera)) sacrificii domino, simila erit ejus oblatio, fundetque super eam oleum, et ponet thus, ac de

((cap. iii.)) quod si hostia pacificorum fuerit ejus oblatio, et de bobus voluerit offerre, marem sive feminam, immaculata offeret coram domino. ponet

((t. ii, b. ii, c. ii, cap. iv.)) locutusque est dominus ad mosen, dicens: loquere filiis israel: anima, cum (( vulg. quae)) peccaverit per ignorantia

((c. iii, cap. v.)) si peccaverit anima, et audierit vocem adjurantis, testisque fuerit quod aut ipse vidit aut conscius est: nisi indicaverit, portab

((c. iv, cap. vi.)) locutus est dominus ad mosen, dicens: anima quae peccaverit, et contempto domino, negaverit depositum proximo suo, quod fidei ejus

((cap. vii.)) haec quoque est lex hostiae pro delicto, sancta sanctorum est: idcirco ubi immolabitur holocaustum, mactabitur et victima pro delicto: s

((c. x, cap. viii.)) locutusque est dominus ad mosen, dicens: tolle aaron cum filiis suis vestes eorum, et unctionis oleum, vitulum pro peccato, duos

((c. xii, cap. x.)) arreptisque nadab et abiu filii aaron thuribulis, posuerunt ignem et incensum desuper, offerentes coram domino ignem alienum: quod

((b. vi, c. xv, cap. xi.)) locutus est dominus ad mosen et aaron dicens: dicite filiis israel: haec sunt animalia quae comedere debetis de cunctis ani

((b. vii, c. xx, cap. xii.)) locutusque est dominus ad mosen, dicens: loquere filiis israel, et dices ad eos: mulier, si suscepto semine ((h. fuso sem

((b. vii, c. xxii, cap. xiii.)) locutusque est dominus ad mosen et aaron, dicens: homo, in cujus cute et carne ortus fuerit diversus color sive pustul

((c. xxiii, cap. xiv)). locutusque est dominus ad mosen, dicens: hic est ritus leprosi, quando mundandus est: adducetur ad sacerdotem, qui egressus ex

((t. viii, b. viii, c. xxv, cap. xv.)) locutusque est dominus ad mosen et aaron, dicens: loquimini filiis israel, et dicite eis. vir, qui patitur flux

((t. ix, b. ix, c. xxxvii, cap. xvi.)) locutusque est dominus ad mosen post mortem duorum filiorum aaron, quando offerentes ignem alienum interfecti s

((t. x, c. xxiv, cap. xvii.)) et locutus est dominus ad mosen, dicens: loquere aaron et filiis ejus, et cunctis filiis israel, et dices ad eos iste e

((b. x, c. xxxii, cap. xviii.)) locutus est dominus ad mosen, dicens: loquere filiis israel, et dices ad eos: ego dominus deus vester, juxta consuetud

((t. xi, c. xxxiv, cap. xix.)) locutusque est dominus ad mosen, dicens: loquere ad omnem coetum filiorum israel, et dices ad eos: sancti estote, quia

((t. xii, c. lvii, cap. xx.)) locutusque est dominus ad mosen, dicens: haec loqueris filiis israel: homo de filiis israel, et de advenis qui habitant

((t. xiii, c. lxx, cap. xxi.)) dixit quoque dominus ad mosen: loquere ad sacerdotes filios aaron, et dices ad eos: ne contaminetur sacerdos in mortibu

((c. lxxiii, cap. xxii.)) locutus quoque est dominus ad mosen, dicens: loquere ad aaron et ad filios ejus, ut caveant ab his quae consecrata sunt fili

((b. xiii, c. lxxvi, cap. xxiii.)) locutusque est dominus ad mosen, dicens: loquere filiis israel, et dices ad eos: hae sunt feriae domini, quas vocab

((c. lxxx, cap. xxiv.)) et locutus est dominus ad mosen, dicens: praecipe filiis israel, ut afferant tibi oleum de olivis purissimum, ac lucidum, ad c

((cap. xxv.)) locutusque est dominus ad mosen in monte sinai, dicens: loquere filiis israel, et dices ad eos: quando ingressi fueritis terram quam ego

((c. lxxxv, cap. xxvi.)) ego dominus deus vester: non facietis vobis ((h . . . . . . . )) idolum et sculptile, nec titulos erigetis, nec insigem lapid

((b. xvi, c. lxxxviii, cap. xxvii.)) locutusque est dominus ad mosen, dicens: loquere filiis israel, et dices ad eos: homo qui votum fecerit, et spopo

Tituli libri numeri, qui hebraice dicitur vajedabber.

Breves libri numeri.

Capitula libri numeri qui hebraice dicitur vajedabber.

Incipit liber vajedabber qui apud nos dicitur numeri.

((b. iii, cap. ii.)) locutusque est dominus ad mosen et aaron, dicens: singuli per turmas, signa, atque vexilla ((h. non habet)) et domos cognationum

((t. ii, b. iv, c. iii, cap. iii.)) hae sunt generationes aaron et mosi, in die qua locutus est dominus ad mosen in monte sinai. et haec nomina filior

((c. ix, cap. iv.)) locutusque est dominus ad mosen et aaron, dicens: tolle summam filiorum caath de medio levitarum per domos et filias suas, a trige

((t. iii, b. xi, c. xiii, cap. v.)) locutusque est dominus ad mosen, dicens: praecipe filiis israel, ut ejiciant de castris omnem leprosum, et qui sem

((t. iv, b. xiii, c. xvii, cap. vi.)) locutusque est dominus ad mosen, dicens: loquere ad filios israel, et dices ad eos: vir, sive mulier, cum feceri

((t. v, b. xv, cap. vii.)) factum est autem in die, qua complevit moses tabernaculum, et erexit illud: unxitque, et sanctificavit cum omnibus vasis su

((cap. viii.)) locutusque est dominus ad mosen, dicens: loquere aaron, et dices ad eum: cum posueris septem lucernas, contra eam partem, quam candelab

((t. vi, b. xx, c. xix, cap. ix.)) locutus est dominus ad mosen in deserto sinai, anno secundo postquam egressi sunt de terra aegypti, mense primo, di

((b. xxiii, c. xxviii, cap. x.)) locutusque est dominus ad mosen, dicens: fac tibi duas tubas ((h. tibias)) argenteas ductiles, quibus convocare possi

((b. xxvii, c. xxxi, cap. xi.)) interea ortum est murmur populi, quasi dolentium pro labore, contra dominum. quod cum audisset dominus, iratus est. et

((b. xxxii, c. xxxvi, cap. xii.)) locutaque est maria et aaron contra mosen propter uxorem ejus aethiopissam, et dixerunt: num per solum mosen locutus

((b. xxxiii, cap. xiii.)) profectusque est populus de aseroth, fixis tentoriis ((h. castrametati sunt)) in deserto pharan. ibique, locutus est dominus

((b. xxxiv, cap. xiv.)) igitur vociferans omnis turba flevit nocte illa, et murmurati sunt contra mosen et aaron cuncti filii israel, dicentes: utinam

((t. ix, b. xxxvii, c. xlii, cap. xv.)) locutus est dominus ad mosen, dicens: loquere ad filios israel, et dices ad eos: cum ingressi fueritis terram

((t. x, b. xli, cap. xvi.)) ecce autem core filius isaac, filii caath, filii levi, et dathan atque abiram filii eliab, on quoque filius pheleth de fil

((b. xliv, c. xlix, cap. xvii.)) et locutus est dominus ad mosen, dicens: loquere ad filios israel, et accipe ab eis virgas singulas per cognationes s

((t. xi, b. xlv, c. l, cap. xviii.)) dixitque dominus ad aaron: tu, et filii tui, et domus patris tui tecum, portabitis iniquitatem sanctuarii: et tu

((t. xii, b. xlvii, cap. xix.)) locutusque est dominus ad mosen et aaron, dicens: ista religio victimae ((h. religio legis)) quam constituit dominus.

((b. xlviii, c. lv, cap. xx.)) veneruntque filii israel, et omnis multitudo in desertum sin, mense primo, et mansit populus in cades. mortuaque est ib

((b. li, c. lix, cap. xxi.)) quod cum audisset chananaeus rex arad, qui habitabat ad meridiem, venisse scilicet israel per exploratorum viam, pugnavit

((b. lv, cap. xxii.)) profectique castrametati sunt in campestribus moab, ubi trans jordanem jericho sita est. ((t. xiv, c. lxiii.)) videns autem bala

((cap. xxiii.)) dixitque balaam ad balac: aedifica mihi hic septem aras, et para totidem vitulos, ejusdemque numeri arietes. cumque fecisset juxta ser

((cap. xxiv.)) cumque vidisset balaam quod placeret domino, ut benediceret israeli, nequaquam abiit ut ante perrexerat, ut augurium quaereret: sed dir

((t. xv, b. lvi, c. lxv, cap. xxv.)) morabatur autem eo tempore israel in setthim, et fornicatus est populus cum filiabus moab, quae vocaverunt eos ad

((b. lviii, c. lxvii, cap. xxvi.)) postquam noxiorum sanguis effusus est, dixit dominus ad mosen, et eleazarum filium aaronis sacerdotem: numerate omn

((c. lxx, cap. xxvii.)) accesserunt autem filiae salphaad, filii epher, filii galaad, filii machir, filii manasse, qui fuit filius joseph: quarum sunt

((t. xvi, b. lxi, c. lxxiv, cap. xxviii.)) dixit quoque dominus ad mosen: praecipe filiis israel, et dices ad eos: oblationem meam et panes ((h. oblat

((b. lxiv, c. lxxix, cap. xxix.)) mensis etiam septimi prima dies venerabilis et sancta erit vobis. omne opus servile non facietis in ea, quia ((h. no

((b. lxv, c. lxxxii, cap. xxx.)) narravitque moses filiis israel omnia quae ei dominus imperarat: et locutus est ad principes tribuum filiorum israel:

((t. xvii, b. lxvi, c. lxxxiv, cap. xxxi.)) locutusque est dominus ad mosen, dicens: ulciscere prius ((h. non habet prius)) filios israel de madianiti

((b. lxvii, c. lxxxvii, cap. xxxii.)) filii autem ruben et gad habebant pecora multa, et erat illis in jumentis infinita substantia. cumque vidissent

((b. lxviii, cap. xxxiii.)) hae sunt mansiones filiorum israel, qui egressi sunt de aegypto per turmas suas in manu mosi et aaron, quas descripsit mos

((t. xix, b. lxx, cap. xxxiv.)) locutusque est dominus ad mosen, dicens: praecipe filiis israel, et dices ad eos: cum ingressi fueritis terram chanaan

((c. xcii, cap. xxxv.)) haec quoque locutus est dominus ad mosen ((h. et locutus est dominus ad mosen)) in campestribus moab super jordanem, contra je

((b. lxxiv, c. xcvi, cap. xxxvi.)) accesserunt autem principes familiarum galaad filii macchir, filii manasse de stirpe filiorum ((h. principes famili

Tituli libri deuteronomii.

Breves libri deuteronomii.

Capitula libri elle addabarim qui graece dicitur deuteronomium.

Incipit liber elle addabarim qui graece dicitur deuteronomium.

((cap. iii.)) itaque conversi ascendimus per iter basan: egressusque est og rex basan in occursum nobis cum populo suo ((h. cum omni populo suo)) ad b

((b. vi.)) monstratur lectus ejus ferreus, qui est in rabbath ((h. ecce lectus ejus, ferreus est in rabbath)) filiorum ammon, novem cubitos habens lon

((t. iii, b. ix, c. xii, cap. iv.)) et nunc, israel, audi praecepta et judicia, quae ego doceo te: ut faciens ea, vivas, et ingrediens possideas terra

((b. xvii, c. xvi.)) tunc separavit moses tres civitates trans jordanem ((h. in transitu jordanis)) ad orientalem plagam, ut confugiat ad eas qui occi

((b. xx, cap. vi.)) haec sunt praecepta, et caeremoniae, atque judicia, quae mandavit dominus deus vester ut docerem vos, et faciatis ea in terra, ad

((b. xxiii, c. xxiii, cap. vii.)) cum introduxerit te dominus deus tuus in terram, quam possessurus ingrederis, et deleverit gentes multas coram te, h

((b. xxxi, c. xxvi, cap. viii.)) omne mandatum, quod ego praecipio tibi hodie, cave diligenter ut facias, ut possitis vivere, et multiplicemini, ingre

((t. vi, c. xxix, cap. ix.)) audi, israel: tu transgrederis (( vulg. transgredieris)) hodie jordanem, ut possideas nationes maximas et fortiores te, c

((b. xxxix, c. xli, cap. x.)) in tempore illo dixit dominus ad me: dola tibi duas tabulas lapideas, sicut priores fuerunt, et ascende ad me in montem:

((c. xlviii, cap. xi.)) ama itaque dominum deum tuum, et observa praecepta ejus et caeremonias, judicia atque mandata omni tempore. ((b. xliv.)) cogno

((t. ix, b. lv, cap. xiii.)) si surrexerit in medio tui prophetes, aut qui somnium vidisse se dicat, et praedixerit signum atque portentum, et eveneri

((b. lvi, c. lxii, cap. xiv.)) filii estote domini dei vestri ((h. filii estis vos domini dei vestri)): non vos incidetis, nec facietis calvitium supe

((b. lx, c. lxviii, cap. xv.)) septimo anno facies remissionem, quae hoc ordine celebrabitur: cui debetur aliquid ab amico vel proximo ac fratre suo,

((t. x, b. lxv, c. lxxiii, cap. xvi.)) observa mensem novarum frugum, et verni primum temporis ((h. non habet)), ut facias phase domino deo tuo, quoni

((b. lxx, cap. xvii.)) non immolabis domino deo tuo bovem et ovem, in quo est macula, aut quidpiam vitii: quia abominatio est domino deo tuo. ((b. lxx

((b. lxxvi, cap. xviii.)) non habebunt sacerdotes et ((h. non habet)) levitae, et omnes qui de eadem tribu sunt, partem et haereditatem cum reliquo ((

((b. lxxxi, cap. xix.)) cum disperdiderit dominus deus tuus gentes, quarum tibi traditurus est terram, et possederis eam, habitaverisque in urbibus ea

((t. xii, c. lxxxviii, cap. xx.)) si exieris ad bellum contra hostes tuos, et videris equitatum et currus, et majorem quam tu habes, adversarii exerci

((b. lxxxviii, c. xci, cap. xxi.)) quando inventum fuerit in terra, quam dominus deus tuus daturus est tibi, hominis cadaver occisi, et ignorabitur ca

((b. xcii, c. xcvi, cap. xxiii.)) non videbis bovem fratris tui, aut ovem errantem, et praeteribis: sed reduces fratri tuo, etiam si non est propinquu

((b. ciii, c. cvii, cap. xxiii.)) non intrabit eunuchus, attritis vel amputatis testiculis, et abscisso veretro, ecclesiam domini. ((c. cviii.)) non i

((b. cxi, c. cxviii, cap. xiv.)) si acceperit homo uxorem, et habuerit eam, et non invenerit gratiam ante oculos ejus propter aliquam foeditatem: scri

((b. cxxiii, c. cxxxi, cap. xxv.)) si fuerit causa inter aliquos, et interpellaverint judices: quem justum esse perspexerint, illi justitiae palmam da

((b. cxxix, c. cxxxviii, cap. xxvi.)) cumque intraveris terram, quam dominus deus tuus tibi daturus est possidendam, et obtinueris eam, atque habitave

((t. xv, b. cxxxi, cap. xxvii.)) cumque transieritis jordanem in terram, quam dominus deus tuus dabit tibi, eriges ingentes lapides, et calce laevigab

((b. cxxxiii, c. cxlii, cap. xxviii.)) si autem audieris vocem domini dei tui, ut facias atque custodias omnia mandata ejus, quae ego praecipio tibi h

((t. xvi, cap. xxix.)) haec sunt verba foederis, quod praecepit dominus mosi ut feriret cum filiis israel in terra moab: praeter illud foedus, quod cu

((cap. xxx.)) cum ergo venerint super te omnes sermones isti, benedictio, sive maledictio, quam proposui in conspectu tuo, et ductus poenitudine cordi

((t. xvii, c. cxlviii, cap. xxxi.)) abiit itaque moses, et locutus est omnia verba haec ad universum israel, et dixit ad eos: centum viginti annorum s

((cap. xxxii.)) audite, coeli, quae loquor:

((b. cxli.)) venit ergo moses, et locutus est omnia verba cantici hujus in auribus populi, ipse et josue ((h. osee)) filius nun. complevitque omnes se

((b. cxlii, c. cliii, cap. xxxiii.)) haec est benedictio, qua benedixit moses, homo dei ((h. vir dei)), filiis israel ante mortem suam, et ait: dominu

(( cap xxxiv.)) ascendit ergo moses de campestribus moab super montem nebo, in verticem phasgha contra jericho: ostenditque ei dominus omnem terram ga

Ordo secundus, prophetarum.

Praefatio hieronymi in librum josue ben nun .

Tituli libri josue.

Capitula libri jesu nave.

Incipit liber josue ben nun.

((b. vi, c. vii, cap. iv.)) quibus transgressis, dixit dominus ad josue: elige duodecim viros singulos per singulas tribus: et praecipue eis, ut tolla

((b. vii, c. xiii, cap. v.)) postquam ergo audierunt omnes reges amorrhaeorum, qui habitabant trans jordanem ad occidentalem plagam, et cuncti reges c

((b. xi, cap. vi.)) jericho autem clausa erat atque munita, timore filiorum israel, et nullus egredi audebat aut ingredi: ((c. xx.)) dixitque dominus

((b. xiii, c. xxvi, cap. vii.)) filii autem israel praevaricati sunt mandatum, et usurpaverunt de anathemate. nam acham filius charmi, filii zabdi, fi

((t. iv, b. xiv. c. xxxi, cap. viii.)) dixit autem dominus ad josue: ne timeas, neque formides: tolle tecum omnem multitudinem pugnatorum, et consurge

((b. xvii, c. xxxviii, cap. x.)) quae cum audisset adonisedec, rex jerusalem, quod scilicet cepisset josue ai, et subvertisset eam (sicut enim fecerat

((c. lii, cap. xi.)) quae cum audisset jabin rex asor, misit ad jobab regem madon, et ad regem semeron, atque ad regem achsaph: ad reges quoque aquilo

((t. vii, c. lix, cap. xiii.)) josue senex, provectaeque aetatis erat, et dixit dominus ad eum: senuisti, et longaevus es, terraque latissima derelict

((c. lxiv, cap. xiv.)) hoc est quod possederunt filii israel in terra chanaan, quam dederunt eis eleazar sacerdos et josue filius nun, et principes fa

((b. xxiii, c. lxvii, cap. xv.)) igitur sors filiorum judae per cognationes suas ista fuit, a termino edom, desertum sin contra meridiem, et usque ad

((b. xxiv, cap. xvi.)) cecidit quoque sors filiorum joseph, ab jordane contra jericho et aquas ejus ab oriente: solitudo quae ascendit de jericho ad m

((c. lxxvii, cap. xvii.)) cecidit autem sors tribui manasse (ipse est enim primogenitus joseph): machir primogenito manasse patri galaad, qui fuit vir

((t. viii, b. xxvi, c. lxxxi, cap. xviii.)) congregatique sunt omnes filii israel in silo, ibique fixerunt tabernaculum testimonii, et fuit eis terra

((c. lxxxv, cap. xix.)) et egressa est sors secunda filiorum simeon per cognationes suas: fuitque haereditas eorum in medio possessionis filiorum juda

((c. xcv, cap. xxi.)) accesseruntque principes familiarum levi ad eleazar sacerdotem, et josue filium nun, et ad duces cognationum per singulas tribus

((t. xi, b. xxxii, c. cv, cap. xxiii.)) evoluto autem multo tempore, postquam pacem dominus dederat israeli, subjectis in gyro nationibus universis, e

((b. xxxiii, cap. xxiv.)) congregavitque josue omnes tribus israel in sichem, et vocavit majores natu, ac principes, et judices, et magistros: steteru

Tituli libri judicum.

Capitula libri judicum.

Incipit liber sophtim id est, judicum.

((b. ii, cap. ii.)) ascenditque angelus domini de galgal ad locum flentium, et ait: eduxi vos de aegypto, et introduxi in terram, pro qua juravi patri

((b. ix, cap. iv.)) addideruntque filii israel facere malum in conspectu domini post mortem aod, et tradidit illos dominus in manus jabin, regis chana

((c. xx, cap. v.)) cecineruntque debbora et barac, filius abinoem, in illo die, dicentes:

((c. xxi.)) quievitque terra per quadraginta annos.

((t. iv, b. x, cap. vi.)) fecerunt autem filii israel malum in conspectu domini: qui tradidit eos in manu madian septem annis, et oppressi sunt valde

((cap. vii.)) igitur jerobaal, qui et gedeon, de nocte consurgens, et omnis populus cum eo, venit ad fontem qui vocatur harod. erant autem castra madi

((cap. viii.)) dixeruntque ad eum viri ephraim quid est hoc quod facere voluisti, ut non nos vocares, cum ad pugnam pergeres contra madian? jurgantes

((c. xxxii, cap. ix.)) abiit autem abimelech filius jerobaal in sichem ad fratres matris suae, et locutus est ad eos, et ad omnem cognationem domus pa

((b. xiii, c. xxxix, cap. xi.)) fuit illo tempore jephthe galaadites, vir fortissimus atque pugnator, filius mulieris meretricis, qui natus est de gal

((c. xlii, cap. xii.)) ecce autem in ephraim orta seditio est: nam transeuntes contra aquilonem, dixerunt ad jephthe: quare vadens ad pugnam contra fi

((cap. xiii.)) rursumque filii israel malum in conspectu domini, qui tradidit eos in manus philisthinorum, quadraginta annis. ((t. vii, b. xv, c. xlvi

((cap. xiv.)) descendit ergo samson in thamnatha. vidensque ibi mulierem de filiabus philisthim, ascendit et nuntiavit patri suo, et matri (( vulg. ad

((cap. xv.)) post aliquantum autem temporis, cum dies triticeae messis instarent, venit samson, invisere volens uxorem suam, et attulit ei haedum de c

((cap. xvi.)) abiit quoque in gazam, et vidit ibi meretricem mulierem, ingressusque est ad eam. quod cum audissent philisthim, et percrebuisset apud e

((t. viii, b. vi, c. xvi, cap. xvii.)) fuit eo tempore vir quidam de monte ephraim, nomine michas, qui dixit matri suae: mille centum argenteos, quos

((cap. xviii.)) in diebus illis non erat rex in israel, et tribus dan quaerebat possessionem sibi, ut habitaret in ea: usque ad illum enim diem inter

((t. ix, b. xviii, c. lix, cap. xix.)) fuit quidam vir levites habitans in latere montis ephraim, qui accepit uxorem de beth-leem juda: quae reliquit

((cap. xx.)) egressi sunt itaque omnes filii israel, et pariter congregati, quasi vir unus, de dan usque ber-sabee, et terra galaad, ad dominum in mas

((cap. xxi.)) juraverunt quoque filii israel in maspha, et dixerunt: nullus nostrum dabit filiis benjamin de filiabus suis uxorem. veneruntque omnes a

Capitula libri ruth .

((cap. ii.)) erat autem viri elimelech consanguineus, homo potens, et magnarum opum, nomine booz. dixit ruht (( vulg. tac. ruht)) moabitis ad socrum s

((c. vi, cap. iii.)) postquam autem reversa est ad socrum suam, audivit ab ea: filia mi, quaeram tibi requiem, et providebo, ut bene sit tibi. booz is

((c. viii, cap. iv.)) ascendit ergo booz ad portam, et sedit ibi. cumque vidisset propinquum praeterire, de quo prius sermo habitus est, dixit ad eum:

Praefatio hieronymi in libros samuel et malachim.

Tituli libri samuel.

Recapitulatio de libro primo malachim.

Incipiunt libri duo samuelis qui alias dicuntur una liber samuelis vel liber i malachim.

Liber primus.

((t. iv. cap. ii.)) exsultavit cor meum in domino, et exaltatum est cornu meum in deo meo. dilatatum est os meum super inimicos meos: quia laetata sum

((cap. iii.)) puer autem samuel ministrabat domino coram heli, et sermo domini erat pretiosus in diebus illis, non erat visio manifesta. factum est er

((t. xiv, cap. v.)) philisthim autem tulerunt arcam dei, et asportaverunt eam a lapide adjutorii in azotum. tuleruntque philisthim arcam dei, et intul

((t. xix, cap. vii.)) venerunt ergo viri cariath-jarim, et duxerunt (( vulg. reduxerunt)) arcam domini, et intulerunt eam in domum abinadab in gabaa:

((t. xxi, cap. viii.)) factum est autem cum senuisset samuel, posuit filios suos judices israel. fuitque nomen filii ejus primogeniti joel, et nomen s

((cap. ix)). et erat vir de benjamin nomine cis, et filius abiel, filii seror (( ms. seor)), filii bechorat (( ms. beoreth)), filii aphia, filii viri

((t. xxiv, cap. x.)) tulit autem samuel lenticulam olei, et effudit super caput ejus, et deosculatus est eum, et ait: ecce, unxit te dominus super hae

((cap. xi.)) ascendit autem naas ammonites, et pugnare coepit adversum jabes galaad ((h. et castrametatus est super jabes galaad)) dixeruntque omnes v

((t. xxviii, cap. xii.)) dixit autem samuel ad universum israel: ecce audivi vocem vestram, juxta omnia quae locuti estis ad me, et constitui super vo

((cap. xiv.)) et accidit quadam die ut diceret jonathan filius saul ad adolescentem armigerum suum: veni, et transeamus ad stationem philisthim, quae

((t. xxxv, cap. xv.)) et dixit samuel ad saul: me misit dominus, ut ungerem te in regem super populum ejus israel: nunc ergo audi vocem domini: haec d

((t. xxxix, cap. xvi.)) dixitque dominus ad samuelem: usquequo tu luges, saul, cum ego projecerim eum ne regnet super israel? imple cornu tuum oleo, e

((t. xliv, cap. xvii.)) congregantes autem philisthim agmina sua in praelium, convenerunt in soccho judae, et castrametati sunt inter soccho et azeca,

((t. liv, cap. xix.)) locutus est autem saul ad jonathan filium suum, et ad omnes servos suos, ut occiderent david. porro jonathan filius saul diligeb

((cap. xx.)) fugit autem david de najoth, quae erat in rama, veniensque locutus est coram jonatham: quid feci? quae est iniquitas mea, et quod peccatu

((t. lxiv, cap. xxiii.)) et nuntiaverunt david, dicentes: ecce philisthim oppugnant ceila, et diripiunt areas. consuluit igitur david dominum, dicens:

((cap. xxiv.)) ascendit autem david inde, et habitavit in locis tutissimis en-gaddi. cumque reversus esset saul, postquam persecutus est philisthaeos,

((cap. xxv.)) mortuus est autem samuel, et congregatus est universus israel, et planxerunt eum, et sepelierunt eum in domo sua in rama (( vulg. ramath

((cap. xxvi.)) et venerunt ziphaei ad saul in (( ms. de)) gabaa, dicentes: ecce david ((h. num. david)) absconditus est in colle achilae, quae est ex

((cap. xxvii.)) et ait david in corde suo: aliquando incidam uno die in manus saul: nonne melius est ut fugiam, et salver in terra philistinorum, et d

((cap. xxviii)). factum est autem in diebus illis, congregaverunt philisthim agmina sua, ut praeparentur ad bellum contra israel: dixitque achis ad da

((cap. xxix.)) congregata sunt ergo philisthim universa agmina in aphec: sed et israel castrametatus est super fontem, qui erat in jezrael. et satrapa

Liber ii samuelis.

((cap. ii.)) igitur post haec consuluit david dominum, dicens: num ascendam in unam de civitatibus juda? et ait dominus ad eum: ascende. dixitque davi

((cap. iii.)) facta est ergo longa concertatio inter domum saul et inter domum david: david proficiens (( vulg. proficiscens)), et semper seipso robus

((cap. iv.)) audivit autem (( vulg. addunt hisboseth)) filius saul, quod cecidisset abner in hebron, et dissolutae sunt manus ejus, omnisque israel pe

((t. xciii, cap. v.)) et venerunt universae tribus israel ad david in hebron, dicentes: ecce nos, os tuum et caro tua sumus. sed et heri et nudiustert

((t. xcvi, cap. vi.)) congregavit autem rursum david omnes electos ex israel triginta millia. surrexitque (( vulg. ad. david)) et abiit, et universus

((cap. vii.)) factum est autem cum sedisset rex in domo sua, et dominus dedisset ei requiem undique ab universis inimicis suis, dixit ad nathan prophe

((t. cii. cap. ix.)) et dixit david: putasne est aliquis qui remanserit de domo sau, et (( ms. ut)) faciam cum eo misericordiam propter jonathan? erat

((t. ciii, cap. x.)) factum est autem post haec, ut moreretur rex filiorum ammon, et regnavit annon ((h. hanon)) filius ejus pro eo. dixitque david: f

((t. cv, cap. xii.)) misit ergo dominus nathan ad david: qui cum venisset ad eum, dixit ei: duo viri erant in civitate una, unus dives, et alter paupe

((t. cxii, cap. xiv.)) intelligens autem joab filius sarviae quod cor regis versum esset ad absalom, misit thecuam, et tulit inde mulierem sapientem

((cap. xv.)) igitur post haec fecit sibi absalom currum, et equites, et quinquaginta viros qui praecederent eum ((h. ante eum currerent)). et mane con

((cap. xvi.)) cumque david transisset paululum montis verticem, apparuit siba puer miphiboseth in occursum ejus, cum duobus asinis, qui onusti erant d

((t. cxxii, cap. xviii.)) igitur considerato ((h. dinumerato)) david populo suo, constituit super eos tribunos, et centuriones, et dedit populi tertia

((cap. xix.)) nuntiatum est autem joab, quod rex fleret, et lugeret filium suum ((h. et lugeret super absalon )), et versa est victoria ((h. salus)) i

((cap. xx.)) accidit quoque ut ibi esset vir belial, nomine seba, filius bochri ((h. bichri)), vir jemineus: et cecinit buccina, et ait: non est nobis

((cap. xxi.)) facta est quoque fames in diebus david tribus annis jugiter, et consuluit david oraculum ((h. faciem)) domini. dixitque dominus: propter

((cap. xxii.)) locutus est autem david domino verba carminis hujus, in die qua liberavit eum dominus de manu omnium inimicorum suorum, et manu saul. e

((t. cxxxiv.)) dominus petra mea, et robur meum et salvator meus. deus meus (( vulg. tac. meus)), fortis meus, sperabo vulg. tac. vulg. add. ms. ms. m

((cap. xxiii.)) haec autem sunt verba ((h.)) david novissima. dixit david filius isai: dixit vir, cui constitutum est de christo dei jacob ((cui const

((t. cxxxvi, cap. xxiv.)) et addidit furor domini irasci contra israel, commovitque david in eis dicentem: vade, numera israel et judam. dixitque rex

Tituli libri malachim.

Capitulatio libri malachim.

Incipiunt libri duo malachim.

((t. iii, cap. ii.)) appropinquaverunt autem dies david ut moreretur, praecepitque salomoni filio suo, ego ingredior viam universae terrae, confortare

((t. viii, cap. iii.)) confirmatum est igitur regnum in manu salomonis, et affinitate conjunctus est pharaoni regi aegypti accepit namque filiam ejus

((t. xi, cap. iv.)) erat autem rex salomon regnans super omnem israel, et hi principes quos habebat: azarias filius sadoc sacerdotis: elioreph et ahia

((t. xiii, cap. v.)) misit quoque hiram rex tyri servos suos ad salomonem: audivit enim quod ipsum unxissent regem pro patre ejus: quia amicus fuerat

((c. v. cap. vi.)) factum est igitur quadringentesimo et octogesimo anno egressionis filiorum israel de terra aegypti, in anno quarto, mense zio (( ms

((cap. vii.)) domum autem suam aedificavit salomon tredecim annis, et ad perfectum usque perduxit. aedificavit quoque domum saltus libani centum cubit

((t. xx, cap. viii.)) tunc congregati sunt omnes majores natu israel cum principibus tribuum, et duces familiarum filiorum israel, ad regem salomonem

((t. xxx, cap. x.)) sed et regina saba, audita fama salomonis in nomine domini, venit tentare eum in aenigmatibus. et ingressa jerusalem multo cum ((

((t. xxxiii, cap. xi.)) rex autem salomon adamavit mulieres alienigenas multas, filiam quoque pharaonis, et moabitidas, et ammonitidas, idumaeas, et s

((t. xxxix, cap. xii.)) venit autem roboam in sichem: illuc enim congregatus erat omnis israel ad constituendum eum regem. at jeroboam filius nabat, c

((t. xlviii, cap. xiii.)) et ecce vir dei venit de juda in sermone domini in beth-el, jeroboam stante super altare, et thus jaciente (( vulg. faciente

((t. lv, cap. xiv.)) in tempore illo aegrotavit abia filius jeroboam. dixitque jeroboam uxori suae: surge, et commuta habitum, ne cognoscaris quod sis

((t. lxvi, cap. xvi.)) factus est autem sermo domini ad jeu filium hanani contra baasam (( ms. baasa)), dicens: pro eo quod exaltavi te de pulvere, et

((t. lxx, cap. xvii.)) et dixit elias thesbites ((h. advena)) de habitatoribus ((h. de advenis)) galaad ad ahab: vivit dominus deus israel, in cujus c

((cap. xix.)) nuntiavit autem ahab jezabel omnia, quae fecerat elias, et quomodo occidisset universos prophetas gladio. misitque jezabel nuntium ad el

((cap. xx.)) porro benadad, rex syriae, congregavit omnem exercitum suum, et triginta duos reges secum, et equos, et currus, et ascendens pugnabat con

((t. xcii, cap. xxi.)) post verba autem haec (( vulg. ad. tempore illo)) vinea erat naboth jezraelitae, qui erat in jezrael, juxta palatium ahab regis

((cap. xxii.)) transierunt igitur tres anni absque bello inter syriam et israel. in anno autem tertio, descendit josaphat rex juda ad regem israel. (d

((t. cxi, cap. ii.)) factum est autem, cum levare vellet dominus eliam per turbinem in coelum, ibant elias et elisaeus de galgalis. dixitque elias ad

((t. cxvi, cap. iii.)) joram vero filius ahab regnavit super israel in samaria anno octavo decimo josaphat regis judae. regnavitque duodecim annis. et

((cap. vi.)) dixerunt autem filii prophetarum ad elisaeum: ecce locus in quo habitamus coram te angustus est nobis. eamus usque ad jordanem, et tollam

((t. cxxxi, cap. vii.)) dixit autem elisaeus: audite verbum domini: haec dicit dominus: in tempore hoc cras modius similae uno statere ((h. siclo)) er

((cap. viii.)) elisaeus autem locutus est ad mulierem, cujus vivere fecerat filium, dicens: surge, vade tu et domus tua, et peregrinare ubicumque repe

((t. cxliv, cap. ix.)) elisaeus autem prophetes vocavit unum de filiis prophetarum, et ait illi: accinge lumbos tuos, et tolle lenticulam olei hanc in

((cap. xi.)) athalia vero mater ahaziae, videns mortuum filium suum, surrexit et interfecit omne semen regium. tollens autem josaba filia regis joram,

((cap. xii.)) anno septimo jeu, regnavit joas: quadraginta annis regnavit in jerusalem. nomen matris ejus sebia (( ms. sebai)) de ber-sabee. ((t. clvi

((t. clxvii, cap. xiv.)) anno secundo joas filii joahaz regis israel, regnavit amasias filius joas regis juda. ((t. clxviii.)) viginti quinque annorum

((t. clxxvi, cap. xv.)) anno vicesimo septimo jeroboam regis israel, regnavit azarias filius amasiae regis juda. sedecim annorum erat cum regnare coep

((cap. xvi.)) anno decimo septimo phacee filii romeliae, regnavit ahaz filius joatham regis juda. ((h. filius)) viginti annorum erat ahaz cum regnare

((t. cxc, cap. xvii.)) anno duodecimo ahaz regis juda, regnavit osee filius ela in samaria super israel novem annis. fecitque malum coram domino ((h.

((t. cxciv, cap. xviii.)) anno tertio osee filii ela regis israel, regnavit ezechias filius ahaz regis juda. viginti ((h. filius xxv)) quinque annorum

((c. cxcvii, cap. xix.)) quae cum audisset ezechias rex (( ms. tac. rex)), scidit vestimenta sua, et opertus est sacco, ingressusque est domum domini.

((cap. xxi.)) duodecim annorum erat manasses cum regnare coepisset, et quinquaginta quinque annis regnavit in jerusalem: nomen matris ejus aphsiba ((

((cap. xxii.)) octo annorum erat josias cum regnare coepisset, et triginta uno anno regnavit in jerusalem: nomen matris ejus idida, filia adaja de bes

((t. ccxi, cap. xxiii.)) et renuntiaverunt regi quod dixerat. qui misit: et congregati sunt ad eum omnes senes juda et jerusalem. ascenditque rex temp

((cap. xxiv.)) in diebus ejus ascendit nabuchodonosor, rex babylonis, et factus est ei joiacim servus tribus annis, et rursum rebellavit (( ms. bellav

Praefatio hieronymi in librum isaiae.

Incipit liber isaiae prophetae.

((cap. ii.)) verbum , quod vidit isaias, filius amos, super judam et jerusalem. et erit in novissimis diebus praeparatus mons domus domini in vertice

((cap. iii.)) ecce enim dominator dominus exercituum. auferet a jerusalem et a juda validum et fortem, omne robur panis, et omne robur aquae fortem,

((cap. iv.)) et apprehendent septem mulieres virum unum in die illa dicentes: panem nostrum comedemus, et vestimentis nostris operiemur: tantummodo in

((cap. v.)) cantabo (( al. add. nunc)) dilecto meo canticum patruelis mei, vineae suae. vinea facta est dilecto meo. in cornu filio olei. et sepivit e

((cap. vi.)) in anno, quo mortuus est rex ozias, vidi dominum sedentem super solium excelsum et elevatum, et ea quae sub eo erant, replebant templum.

((cap. vii.)) et factum est in diebus ahaz filii joathan, filiae oziae regis juda, ascendit rasin rex syriae, et phacee filius romeliae rex israel, in

((cap. viii.)) et dixit dominus ad me: sume tibi librum grandem, et scribe in eo stylo hominis: velociter spolia detrahe, cito praedare. et adhibui mi

((cap. ix.)) primo tempore alleviata est terra zabulon, et terra nephthali, et novissimo aggravata est via maris trans jordanem galilaeae gentium. pop

((cap. x.)) vae qui condunt leges iniquas: et scribentes, injustitiam scripserunt ut opprimerent pauperes in judicio, et vim facerent causae humilium

((cap. xi.)) et egredietur virga de radice jesse, et flos de radice ejus ascendet. et requiescet super eum spiritus domini spiritus sapientiae et int

((cap. xii.)) confitebor tibi, domine, quoniam iratus es mihi: conversus est furor tuus, et consolatus es me. ecce deus salvator meus: fiducialiter ag

((cap. xiii.)) super montem caliginosum levate signum, exaltate vocem, levate manum, et ingrediantur portas duces. ego mandavi sanctificatis meis, et

((cap. xiv.)) prope est, ut veniat tempus ejus, et dies ejus non elongabuntur. miserebitur enim dominus jacob, et eliget adhuc de israel, et requiesce

((cap. xv.)) quia nocte vastata est ar, moab conticuit: quia nocte vastatus est murus, moab conticuit. ascendit domus, et dibon ad excelsa in planctum

((cap. xvi.)) emitte agnum dominatorem terrae, de petra deserti ad montem filiae sion. et erit: sicut avis fugiens, et pulli de nido avolantes: sic er

((cap. xvii.)) ecce damascus desinet esse civitas et erit sicut acervus lapidum in ruina. derelictae civitates aroer gregibus erunt, et requiescent i

((cap. xviii.)) vae terrae cymbalo alarum, quae est trans flumina aethiopiae, qui mittit in mare legatos, et in vasis papyri super aquas. ite, angeli

((cap. xix.)) ecce dominus ascendet super nubem levem, et ingredietur aegyptum, et commovebuntur simulacra aegypti a facie ejus, et cor aegypti tabesc

((cap. xx.)) in anno, quo ingressus est tharthan in azotum, cum misisset eum sargon rex assyriorum, et pugnasset contra azotum, et cepisset eam: in te

((cap. xxi.)) sicut turbines ab aphrico veniunt, de deserto venit, de terra horribili. visio dura nuntiata est mihi: qui incredulus est, infideliter a

((cap. xxiii.)) ululate, naves maris: quia vastata est domus, unde venire consueverant: de terra cethim revelatum (( al. revelata)) est eis. tacete qu

((cap. xxiv.)) ecce dominus dissipabit terram, et nudabit eam, et affliget faciem ejus, et disperget habitatores ejus. et erit sicut populus, sic sace

((cap. xxvi.)) urbs fortitudinis nostrae sion salvator, ponetur in ea murus et antemurale. aperite portas, et ingrediatur gens justa, custodiens verit

((cap. xxvii.)) in die illa visitabit dominu in gladio suo duro, et grandi, et forti, super leviathan serpentem vectem, et super leviathan serpentem t

((cap. xxix.)) vae ariel civitas, quam expugnavit david: additus est annus ad annum: solemnitates evolutae sunt. et circumvallabo ariel, al.

((cap. xxx.)) vae, filii desertores, dicit dominus, ut faceretis consilium, et non ex me: et ordiremini telam, et non per spiritum meum, ut adderetur

((cap. xxxi.)) vae qui descendunt in aegyptum ad auxilium, in equis sperantes, et habentes fiduciam super quadrigis, quia multae sunt, et super equiti

((cap. xxxii.)) ecce in justitia regnabit rex, et principes in judicio praeerunt. et erit vir sicut qui absconditur a vento, et celat se a tempestate,

((cap. xxxiii.)) vae qui praedaris, nonne et ipse praedaberis? et qui spernis, nonne et ipse sperneris? cum consummaveris depraedationem, depraedaberi

((cap. xxxiv.)) accedite, gentes, et audite, et populi, attendite: audiat terra, et plenitudo ejus: orbis, et omne germen ejus. quia indignatio domini

((cap. xxxv.)) laetabitur deserta et invia, et exsultabit solitudo, et florebit quasi lilium. germinans germinabit, et exsultabit laetabunda et laudan

((cap. xxxvi.)) et factum est in quarto decimo anno regis ezechiae, ascendit sennacherib rex assyriorum super omnes civitates juda munitas, et cepit e

((cap. xxxvii.)) et factum est, cum audisset rex ezechias, scidit vestimenta sua, et obvolutus est sacco, et intravit in domum domini (( al. dei)): et

((cap. xli.)) taceant ad me insulae, et gentes mutent fortitudinem: accedant, et tunc loquantur, simul ad judicium propinquemus. quis suscitavit ab or

((cap. xlii.)) ecce servus meus, suscipiam eum: electus meus, complacuit sibi in illo anima mea: dedi spiritum meum super eum, judicium gentibus profe

((cap. xliii.)) et nunc haec dicit dominus creans te, jacob, et formans te, israel: noli timere, quia redemi te, et vocavi (( al. add. te)) nomine tuo

((cap. xliv.)) et nunc audi, jacob, serve meus, et israel, quem elegi: haec dicit dominus faciens et formans te, ab utero auxiliator tuus: noli timere

((cap. xlv.)) haec dicit dominus christo meo cyro, cujus apprehendi dexteram, ut subjiciam ante faciem ejus gentes, et dorsa regum vertam, et aperiam

((cap. xlvi.)) confractus est bel, contritus est nabo: facta sunt simulacra eorum bestiis et jumentis, onera vestra gravi pondere usque ad lassitudine

((cap. xlvii.)) descende, sede in pulvere, virgo filia babylon, sede in terra: non est solium filiae chaldaeorum, quia ultra non vocaberis mollis et t

((cap. xlviii.)) audite haec, domus jacob, qui vocamini nomine israel, et de aquis juda existis, qui juratis (( al. jurastis)) in nomine domini, et de

((cap. xlix.)) audite, insulae, et attendite, populi, de longe: dominus ab utero vocavit me, de ventre matris meae recordatus est nominis mei. et posu

((cap. l.)) haec dicit dominus: quis est hic liber repudii matris vestrae, quo dimisi eam? aut quis est creditor meus, cui vendidi vos? ecce in iniqui

((cap. lii.)) consurge, consurge, induere fortitudine tua, sion, induere vestimentis gloriae tuae, jerusalem, civitas sancti: quia non adjiciet ultra

((cap. liii.)) quis credidit auditui nostro? et brachium domini cui revelatum est? et ascendet sicut virgultum coram eo, et sicut radix de terra sitie

((cap. liv.)) lauda, sterilis, quae non paris: decanta laudem, et hinni quae non pariebas: quoniam multi filii desertae, magis quam ejus quae habebat

((cap. lv.)) omnes sitientes, venite ad aquas: et qui non habetis argentum (( al. pecuniam)), properate, emite, et comedite: venite, emite absque arge

((cap. lvi.)) haec dicit dominus: custodite judicium, et facite justitiam: quia juxta est salus mea, ut veniat, et justitia mea, ut reveletur. beatus

((cap. lvii.)) justus perit, et nemo est, qui recogitet in corde suo, et viri misericordiae colliguntur, quia non est qui intelligat: a facie enim mal

((cap. lviii.)) clama, ne cesses, quasi tuba exalta vocem tuam, et annuntia populo meo scelera eorum, et domui jacob peccata eorum. me etenim de die i

((cap. lix.)) ecce non est abbreviata manus domini, ut salvare nequeat, neque aggravata est auris ejus, ut non exaudiat: sed iniquitates vestrae divis

((cap. lx.)) surge, illuminare, quia venit lumen tuum, et gloria domini super te orta est. quia ecce tenebrae operient terram. et caligo populos al.

((cap. lxi.)) spiritus domini (( al. add. dei)) super me, eo quod unxerit dominus me: ad annuntiandum mansuetis misit me, ut mederer contritis corde,

((cap. lxii.)) propter sion non tacebo, et propter jerusalem non quiescam, donec egrediatur ut splendor justus ejus, et salvator ejus ut lampas accend

((cap. lxiii.)) quis est iste, qui venit de edom: tinctis vestibus de bosra? iste formosus in stola sua, gradiens in multitudine fortitudinis suae. eg

((cap. lxiv.)) utinam disrumperes coelos, et descenderes: a facie tua montes defluerent. sicut exustio ignis tabescerent, aquae arderent igni, ut notu

((cap. lxv.)) quaesierunt me qui ante non interrogabant. invenerunt qui non quaesierunt me. dixi: ecce ego, ecce ego ad gentem, quae non invocabat nom

((cap. lxvi.)) haec dicit dominus. coelum sedes mea, terra autem scabellum pedum meorum. quae est ista domus, quam aedificabitis mihi? et quis est ist

Prologus hieronymi in jeremiam.

Incipit liber jeremiae prophetae.

((cap. ii.)) et factum est verbum domini ad me, dicens: vade, et clama in auribus jerusalem, dicens: haec dicit dominus: recordatus sum tui, miserans

((cap. iii.)) vulgo dicitur: si dimiserit vir uxorem suam, et recedens ab eo, duxerit virum alterum numquid revertetur ad eam ultra? numquid non poll

((cap. iv.)) si converteris (( al. reverteris)), israel, ait dominus, ad me convertere: si abstuleris offendicula tua a facie mea, al. al. al. al. al.

((cap. vi.)) confortamini, filii benjamin, in medio jerusalem, et in thecua clangite buccina, et super bethacharem levate vexillum: quia malum visum e

((cap. vii.)) verbum, quod factum est ad jeremiam a domino, dicens: sta in porta domus domini, et praedica ibi verbum istud, et dic: audite verbum dom

((cap. viii.)) in illo tempore, ait dominus: ejicient ossa regum juda, et ossa principum ejus, et ossa sacerdotum, et ossa prophetarum, et ossa eorum

((cap. ix.)) quis dabit capiti meo aquam, et oculis meis fontem lacrymarum? et plorabo die ac nocte interfectos filiae populi mei. quis dabit me in so

((cap. x.)) audite verbum, quod locutus est dominus super vos, domus israel. haec dicit dominus: juxta vias gentium nolite discedere: et a signis coel

((cap. xi.)) verbum, quod factum est a domino ad jeremiam, dicens: audite verba pacti hujus, et loquimini ad viros juda, et ad habitatores jerusalem.

((cap. xii.)) justus quidem tu es, domine, si disputem tecum: verumtamen (( al. add. judicia)) justa loquar ad te: quare via impiorum prosperatur: ben

((cap. xiii.)) haec dicit dominus ad me: vade, et posside tibi lumbare lineum, et pones illud super lumbos tuos, et in aquam non inferes illud. et pos

((cap. xiv.)) quod factum est verbum domini ad jeremiam de sermonibus siccitatis. luxit judaea, et portae ejus corruerunt, et obscuratae sunt in terra

((cap. xv.)) et dixit dominus ad me: si steterit moses et samuel coram me, non est anima mea ad populum istum. ejice illos a facie mea, et egrediantur

((cap. xvi.)) et factum est verbum domini ad me, dicens: non accipies (( al. noli accipere)) uxorem, et non erunt (( al. sint)) tibi filii et filiae i

((cap. xvii.)) peccatum juda scriptum est stylo ferreo in ungue adamantino, exaratum super latitudinem cordis eorum, et in cornibus ararum eorum. cum

((cap. xviii.)) verbum, quod factum est ad jeremiam a domino, dicens: surge, et descende in domum figuli, et ibi audies verba mea. et descendi in domu

((cap. xix.)) haec dicit dominus: vade, et accipe (( al. sume)) lagunculam figuli testeam a senioribus populi, et a senioribus sacerdotum: et egredere

((cap. xx.)) et audivit phassur filius emmer sacerdos, qui constitutus erat princeps in domo domini, jeremiam prophetantem sermones istos. et percussi

((cap. xxi.)) verbum, quod factum est ad jeremiam a domino, quando misit ad eum rex sedecias phassur filium melchiae, et sophoniam filium maasiae sace

((cap. xxii.)) haec dicit dominus: descende in domum regis juda, et loqueris ibi verbum hoc, et dices: audi verbum domini, rex juda, qui sedes super s

((cap. xxiii.)) vae pastoribus, qui disperdunt et dilacerant gregem pascuae meae, dicit dominus. ideo haec dicit dominus deus israel ad pastores, qui

((cap. xxiv.)) ostendit mihi dominus: et ecce duo calathi pleni ficis, positi ante templum domini: postquam transtulit nabuchodonosor rex babylonis je

((cap. xxv.)) verbum, quod factum est ad jeremiam de omni populo judae, in anno quarto joacim filii josiae regis juda (ipse est annus primus nabuchodo

((cap. xxvi.)) in principio regni joacim filii josiae regis juda, factum est verbum istud a domino, dicens: haec dicit dominus: sta in atrio domus dom

((cap. xxvii.)) in principio regni joacim filii josiae regis juda, factum est verbum istud ad jeremiam a domino, dicens: haec dicit dominus ad me: fac

((cap. xxviii.)) et factum est in anno illo, in principio regni sedeciae regis juda, in anno quarto, in mense quinto, dixit ad me ananias filius azur

((cap. xxix.)) et haec sunt verba libri, quem misit jeremias propheta de jerusalem ad reliquias seniorum transmigrationis, et ad sacerdotes, et ad pro

((cap. xxx.)) hoc verbum, quod factum est ad jeremiam a domino, dicens: haec dicit dominus deus israel, dicens: scribe tibi omnia verba, quae locutus

((cap. xxxi.)) in tempore illo, dicit dominus: ero deus universis cogitationibus israel, et ipsi erunt mihi in populum. haec dicit dominus: invenit gr

((cap. xxxii.)) verbum quod factum est ad jeremiam a domino, in anno decimo sedeciae regis juda: ipse est annus octavus decimus nabuchodonosor: tunc e

((cap. xxxiii.)) et factum est verbum domini ad jeremiam secundo, cum adhuc clausus esset in atrio carceris, dicens: haec dicit dominus qui facturus e

((cap. xxxiv.)) verbum quod factum est ad jeremiam a domino, quando nabuchodonosor rex babylonis, et omnis exercitus ejus, universaque regna terrae, q

((cap. xxxv.)) verbum, quod factum est ad jeremiam a domino, in diebus joacim filii josiae, regis juda, dicens: vade ad domum rechabitarum, et loquere

((cap. xxxvi.)) et factum est in anno quarto joacim filii josiae regis juda: factum est verbum hoc ad jeremiam a domino, dicens: tolle volumen libri,

((cap. xxxviii.)) audivit autem saphatias filius mathan, et gedelias filius phassur, et juchal filius selemiae, et phassur filius melchiae, sermones,

((cap. xxxix.)) anno nono sedeciae regis juda, mense decimo, venit nabuchodonosor rex babylonis, et omnis exercitus ejus ad jerusalem, et obsidebant e

((cap. xli.)) et factum est in mense septimo, venit ismael filius nathaniae, filii elisama de semine regali, et optimates regis, et decem viri cum eo,

((cap. xlii.)) et accesserunt omnes principes bellatorum, et johannan filius caree, et jezonias filius osaiae, et reliquum vulgus a parvo usque ad mag

((cap. xliii.)) factum est autem, cum complesset jeremias loquens ad populum universos sermones domini dei eorum, pro quibus miserat eum dominus deus

((cap. xliv.)) verbum, quod factum est per jeremiam ad omnes judaeos, qui habitabant in terra aegypti, habitantes in magdalo, et in taphnis, et in mem

((cap. xlv.)) verbum, quod locutus est jeremias propheta ad baruch filium neriae, cum scripsisset verba haec in libro de ore jeremiae, anno quarto joa

((cap. xlvi.)) quod factum est verbum domini ad jeremiam prophetam contra gentes ad aegyptum, adversum exercitum pharaonis nechao regis aegypti, qui e

((cap. xlviii.)) haec dicit dominus exercituum deus israel: vae super nabo! quoniam vastata est, et confusa: capta est cariathaim: confusa est fortis,

((cap. xlix.)) haec dicit dominus: numquid filii non sunt israel? aut haeres non est ei? cur igitur haereditate possedit melchom, gad: et populus ejus

((cap. l.)) verbum quod locutus est dominus de babylone, et de terra chaldaeorum, in manu jeremiae prophetae. annuntiate in gentibus, et auditum facit

((cap. li.)) haec dicit dominus: ecce ego suscitabo super babylonem, et super habitatores ejus, qui cor suum levaverunt contra me, quasi ventum pestil

((cap. lii.)) filius viginti et unius anni sedecias cum regnare coepisset: et undecim annis regnavit in jerusalem, et nomen matris ejus amital, filia

Incipiunt cinoth, id est, lamentationes jeremiae prophetae.

((cap. ii. aleph.)) quomodo obtexit caligine in furore suo dominus filiam sion: projecit de coelo in terram inclytam israel, et non est recordatus sca

((cap. iv. aleph.)) quomodo obscuratum est aurum, mutatus est color optimus, dispersi sunt lapides sanctuarii in capite omnium platearum? (( beth. ))

Incipit oratio jeremiae prophetae.

((cap. v.)) recordare, domine, quid acciderit nobis, intuere, et respice opprobrium nostrum. haereditas nostra versa est ad alienos, domus nostrae ad

Praefatio hieronymi in ezechielem.

Incipit liber ezechielis prophetae.

((cap. ii.)) haec visio similitudinis gloriae domini, et vidi, et cecidi in faciem meam, et audi vocem loquentis. et dixit ad me: fili hominis, sta su

((cap. iii.)) et dixit ad me: fili hominis, quodcumque inveneris, comede: comede volumen istud, et vadens loquere ad filios israel. al. al. al. al.

((cap. iv.)) et tu, fili hominis, sume tibi laterem, et pones eum coram te: et describes in eo civitatem jerusalem. et ordinabis adversus eam obsidion

((cap. v.)) et tu, fili hominis, sume tibi gladium acutum, radentem pilos: et assumes eum, et duces per caput tuum, et per barbam tuam. et assumes tib

((cap. vi.)) et factus est sermo domini ad me dicens: fili hominis, pone faciem tuam ad montes israel, et prophetabis ad eos, et dices: montes israel,

((cap. vii.)) et factus est sermo domini ad me dicens: et tu, fili hominis, haec dicit dominus deus terrae israel: finis venit, venit finis super quat

((cap. viii.)) et factum est in anno sexto, in sexto mense, in quinta mensis: ego sedebam in domo mea, et senes juda sedebant coram me, et cecidit sup

((cap. ix.)) et clamavit in auribus meis voce magna, dicens: appropinquaverunt visitationes urbis, et unusquisque vas interfectionis habet in manu sua

((cap. xi.)) et elevavit me spiritus, et introduxit me ad portam domus domini orientalem, quae respicit solis ortum. et ecce in introitu portae vigint

((cap. xii.)) et factus est sermo domini ad me, dicens: fili hominis, in medio domus exasperantis tu habitas: qui oculos habent ad videndum, et non vi

((cap. xiii.)) et factus est sermo domini ad me, dicens: fili hominis, vaticinare ad prophetas israel, qui prophetant: et dices prophetantibus de cord

((cap. xiv.)) et venerunt ad me viri seniorum israel, et sederunt coram me. et factus est sermo domini ad me, dicens: fili hominis, viri isti posuerun

((cap. xv.)) et factus est sermo domini ad me, dicens: fili hominis, quid fiet ligno (( al. de ligno)) vitis, ex omnibus lignis nemorum, quae sunt int

((cap. xvi.)) et factus est sermo domini ad me, dicens: fili hominis, notas fac jerusalem abominationes suas: al. add. al. al. al. al.

((cap. xvii.)) et factum est verbum domini ad me, dicens: fili hominis, propone aenigma, et narra parabolam ad domum israel, et dices: haec dicit domi

((cap. xix.)) et tu assume planctum super principes israel, et dices: quare mater tua leaena inter leones cubavit, in medio leunculorum enutrivit catu

((cap. xx.)) et factum est in anno septimo, in quinto, in decima mensis: venerunt viri de senioribus israel, ut interrogarent dominum, et sederunt cor

((cap. xxi.)) et factus est sermo domini ad me, dicens: fili hominis, pone faciem tuam ad jerusalem, et stilla ad sanctuaria, et propheta contra humum

((cap. xxii.)) et factum est verbum domini ad me, dicens: et tu, fili hominis, num judicas, num judicas civitatem sanguinum? et ostendes (( al. al. al

((cap. xxiii.)) et factus est sermo domini ad me, dicens: fili hominis, duae mulieres filiae unius matris fuerunt, et fornicatae sunt in aegypto, in a

((cap. xxiv.)) et factum est verbum domini ad me, in anno nono, in mense decimo, in decima mensis, dicens: fili hominis, scribe tibi nomen diei hujus,

((cap. xxv.)) et factus est sermo domini ad me dicens: fili hominis, pone faciem tuam contra filios ammon, et prophetabis de eis. et dices filiis ammo

((cap. xxvi.)) et factum est in undecimo anno, prima mensis, factus est sermo domini ad me, dicens: fili hominis, pro eo quod dixit tyrus de jerusalem

((cap. xxvii.)) et factum est verbum domini ad me, dicens: tu ergo, fili hominis, assume super tyrum lamentum: et dices tyro, quae habitat in introitu

((cap. xxviii.)) et factus est sermo domini ad me, dicens: fili hominis, dic principi tyri: haec dicit dominus deus: eo quod elevatum est cor tuum, et

((cap. xxix.)) in anno decimo , in decimo mense, undecima die mensis, factum est verbum domini ad me, dicens: fili hominis, pone faciem tuam contra ph

((cap. xxx.)) et factum est verbum domini ad me, dicens: fili hominis, propheta, et dic: haec dicit dominus deus: ululate, vae, vae diei: al. al. al.

((cap. xxxi.)) et factum est in undecimo anno, tertio, una mensis, factum est verbum domini ad me dicens: fili hominis, dic pharaoni regi aegypti, et

((cap. xxxii.)) et factum est, duodecimo anno, in mense duodecimo, in una mensis, factum est verbum domini ad me, dicens: fili hominis, assume lamentu

((cap. xxxiii.)) et factum est verbum domini ad me, dicens: fili hominis, loquere ad filios populi tui, et dices ad eos: terra cum induxero super eam

((cap. xxxiv.)) et factum est verbum domini ad me dicens: fili hominis, propheta de pastoribus israel propheta, et dices pastoribus: haec dicit domin

((cap. xxxv.)) et factus est sermo domini ad me, dicens: fili hominis, pone faciem tuam adversum montem seir, et prophetabis de eo, et dices illi: hae

((cap. xxxvi.)) tu autem, fili hominis, propheta super montes israel, et dices: montes israel, audite verbum domini: haec dicit dominus deus: eo quod

((cap. xxxvii.)) facta est super me manus domini, et eduxit me in spiritu domini. et dimisit me in medio campi, qui erat plenus ossibus: et circumduxi

((cap. xxxviii.)) et factus est sermo domini ad me, dicens: fili hominis, pone faciem tuam contra gog, terram magog, principem capitis mosoch ((h. mes

((cap. xxxix.)) tu autem, fili hominis, vaticinare adversum gog, et dices: haec dicit dominus deus: ecce ego super te, gog, principem capitis mosoch e

((cap. xl.)) in vicesimo et quinto anno transmigrationis nostrae, in exordio anni, decima mensis, quarto decimo anno postquam percussa est civitas: in

((cap. xli.)) et introduxit me in templum, et mensus est frontes, sex cubitos latitudinis hinc, et sex cubitos latitudinis inde, latitudinem tabernacu

((cap. xlii.)) et eduxit me in atrium exterius per viam ducentem ad aquilonem, et introduxit me in gazophylacium, quod erat contra separatum aedificiu

((cap. xliii.)) et duxit me ad portam, quae respiciebat ad viam orientalem. et ecce gloria dei israel ingrediebatur per viam orientalem: et vox erat e

((cap. xlv.)) cumque coeperitis terram dividere sortito (( al. in possessionem)), separate primitias domino, sanctificatum de terra, longitudine vigin

((cap. xlvi.)) haec dicit dominus deus: porta atrii interioris, quae respicit ad orientem, erit clausa sex diebus, in quibus opus fit, die autem sabba

((cap. xlvii.)) et convertit (( al. converti)) me ad portam domus, et ecce aquae egrediebantur subter limen domus ad orientem: facies enim domus respi

((cap. xlviii.)) et haec nomina tribuum a finibus aquilonis juxta viam ethalon pergentibus emath, atrium enon terminus damasci ad aquilonem juxta emat

Praefatio s. hieronymi in duodecim prophetas.

Incipit liber osee prophetae.

((cap. ii.)) dicite fratribus vestris: populus meus: et sorori vestrae: misericordiam consecuta. judicate matrem vestram, judicate: quoniam ipsa non u

((cap. iii.)) et dixit dominus ad me: adhuc vade, et dilige mulierem dilectam amico et adulteram: sicut diligit dominus filios israel, et ipsi respici

((cap. iv.)) audite verbum domini, filii israel, quia judicium domino cum habitatoribus terrae: non est enim veritas, et non est misericordia, et non

((cap. v.)) audite hoc, sacerdotes: et attendite, domus israel, et domus regis (( al. add. auribus)) auscultate: quia vobis judicium est, quoniam laqu

((cap. vii.)) cum sanare vellem israel, revelata est iniquitas ephraim, et malitia samariae, quia operati sunt mendacium: et fur ingressus est spolian

((cap. viii.)) in gutture tuo fit tuba quasi aquila super domum domini: pro eo quod transgressi sunt foedus meum, et legem meam praevaricati sunt. me

((cap. ix.)) noli laetari, israel, noli exsultare sicut populi quia fornicatus es a deo tuo, dilexisti mercedem super omnes areas tritici: area et to

((cap. x.)) vitis frondosa israel, fructus adaequatus est ei: secundum multitudinem fructus sui multiplicavit altaria, juxta ubertatem terrae suae exu

((cap. xi.)) sicuti mane transit, pertransiit rex israel. quia puer israel, et dilexi eum: et ex aegypto vocavi filium meum. vocaverunt eos, al. add.

((cap. xii.)) ephraim pascit ventum, et sequitur aestum: tota die mendacium et vastitatem multiplicat: et foedus cum assyriis iniit, et oleum in aegyp

((cap. xiii.)) loquente ephraim, horror invasit israel, et deliquit in baal, et mortuus est. et nunc addiderunt ad peccandum, al. add.

((cap. xiv.)) pereat samaria, quoniam ad amaritudinem concitavit deum suum: in gladio pereant, parvuli eorum elidantur, et fetae ejus discindantur. co

Incipit liber joel prophetae.

((cap. ii.)) canite tuba in sion, ululate in monte sancto meo, conturbentur omnes habitatores terrae: quia venit dies domini, quia prope est dies tene

((cap. iii.)) quia ecce in diebus illis, et in tempore illo, cum convertero captivitatem juda et jerusalem: congregabo omnes gentes, et deducam eas in

Incipit liber amos prophetae.

((cap. ii.)) haec dicit dominus: super tribus sceleribus moab: et super quatuor non convertam eum: eo quod incenderit ossa regis idumaeae usque ad cin

((cap. iii.)) audite verbum, quod locutus est dominus super vos, filii israel: super omni cognatione, quam eduxi de terra aegypti, dicens: tantummodo

((cap. iv.)) audite verbum hoc, vaccae pingues, quae estis in monte samariae: quae calumniam facitis egenis, et confringitis pauperes: quae dicitis do

((cap. v.)) audite verbum istud, quod ego levo super vos planctum, domus israel. cecidit, non adjiciet, ut resurgat virgo israel: projecta est in terr

((cap. vii.)) haec ostendit mihi dominus deus: et ecce fictor locustae in principio germinantium serotini imbris, et ecce serotinus post tonsionem reg

((cap. ix.)) vidi dominum stantem super altare, et dixit: percute cardinem, et commoveantur superliminaria: avaritia enim in capite omnium, et novissi

Incipit liber abdiae prophetae.

Incipit liber jonae prophetae.

((cap. iii.)) et factum est verbum domini ad jonam secundo, dicens: surge et vade in niniven civitatem magnam: et praedica in ea praedicationem, quam

((cap. iv.)) et afflictus est jonas afflictione magna, et iratus est: et oravit ad dominum, et dixit: obsecro, domine, numquid non hoc est verbum meum

Incipit liber michaeae prophetae.

((cap. ii.)) vae qui cogitatis inutile, et operamini malum in cubilibus vestris: in luce matutina faciunt illud, quoniam contra deum est manus eorum.

((cap. iii.)) et dixi: audite, principes jacob, et duces domus israel: numquid non vestrum est scire judicium, qui odio habetis bonum, et diligitis ma

((cap. iv.)) et erit: in novissimo dierum erit mons domus domini praeparatus in vertice montium, et sublimis super colles: et fluent ad eum populi. et

((cap. v.)) nunc vastaberis, filia latronis: obsidionem posuerunt super nos, in virga percutient maxillam judicis israel: et tu, bethlehem ephrata, pa

((cap. vi.)) audite quae dominus loquitur: surge, contende judicio adversum montes, et audiant colles vocem tuam. audiant (( al. audite)) montes judic

((cap. vii.)) vae mihi, quia factus sum sicut qui colligit in autumno racemos vindemiae: non est botrus ad comedendum, praecoquas ficus desideravit an

Incipit liber nahum prophetae.

((cap. ii.)) ascendit qui dispergat coram te, qui custodiat obsidionem (( al. in facie tua custodiens)): contemplare viam, conforta lumbos, al. al.

((cap. iii.)) vae, civitas sanguinum, universa mendacii dilaceratione plena: non recedet a te rapina. vox flagelli, et vox impetus rotae, et equi frem

Incipit liber abacuc prophetae.

((cap. ii.)) super custodiam meam stabo, et figam gradum super munitionem: et contemplabor, ut videam quid dicatur mihi, et quid respondeam ad arguent

((cap. iii.)) domine, audivi auditionem tuam, et timui. domine, opus tuum, in medio annorum vivifica illud. in medio annorum notum facies: cum iratus

Incipit liber sophoniae prophetae.

((cap. ii.)) convenite, et congregamini, gens non amabilis: priusquam pariat jussio quasi pulverem transeuntem diem, antequam veniat super vos ira fur

((cap. iii.)) vae , provocatrix, et redempta civitas, columba. non audivit vocem, et non suscepit disciplinam: in domino non est confisa, ad deum tuum

Incipit liber aggaei prophetae.

((cap. ii.)) in die vigesima et quarta mensis, in sexto mense, in anno secundo darii regis. in septimo mense, vigesima et prima mensis, factum est ver

Incipit liber zachariae prophetae.

((cap. ii.)) et levavi oculos meos, et vidi: et ecce vir, et in manu ejus funiculus mensorum. et dixi: quo tu vadis? et dixit ad me: al.

((cap. iii.)) et ostendit mihi dominus (( al. tac. dominus)) jesum sacerdotem magnum stantem coram angelo domini: et satan stabat a dextris ejus, ut a

((cap. iv.)) et reversus est angelus, qui loquebatur in me, et suscitavit me, quasi virum qui suscitatur de somno suo. et dixit ad me: al. add.

((cap. v.)) et conversus sum, et levavi oculos meos, et vidi, et ecce volumen volans. et dixit ad me: quid tu vides? et dixi:

((cap. vi.)) et conversus sum, et levavi oculos meos, et vidi: et ecce quatuor quadrigae egredientes de (( al. in)) medio duorum montium: et montes, m

((cap. vii.)) et factum est in anno quarto darii regis, factum est verbum domini ad zachariam, in quarta mensis noni, qui est casleu. et miserunt ad d

((cap. viii.)) et factum est verbum domini exercituum, dicens: haec dicit dominus exercituum: zelatus sum sion zelo magno, et indignatione magna zelat

((cap. ix.)) onus verbi domini in terra adrach, et damasci requiei ejus: quia domini est oculus hominis, et omnium tribuum israel. emath quoque in ter

((cap. x.)) petite a domino pluviam in tempore serotino, et dominus faciet nives, et pluviam imbris dabit eis, singulis herbam in agro. quia simulacra

((cap. xi.)) aperi, libane, portas tuas, et comedat ignis cedros tuas. ulula, abies, quia cecidit cedrus, quoniam magnifici vastati sunt: ululate, que

((cap. xii.)) onus verbi domini super israel. dixit dominus extendens coelum, et fundans terram, et fingens spiritum hominis in eo. ecce ego ponam jer

((cap. xiii.)) in die illa erit fons patens domui david, et habitantibus jerusalem, in ablutionem peccatoris et menstruatae. et erit in die illa, dici

((cap. xiv.)) ecce venient (( al. veniunt)) dies domini, et dividentur spolia tua in medio tui. et congregabo omnes gentes ad jerusalem in praelium. e

Incipit liber malachiae prophetae.

((cap. ii.)) et nunc ad vos mandatum hoc, o sacerdotes, si nolueritis audire, et si nolueritis ponere super cor, ut detis gloriam nomini meo, ait domi

((cap. iii.)) ecce ego mitto angelum meum, et praeparabit viam ante faciem meam. et statim veniet ad templum suum dominator, quem vos quaeritis: et an

((cap. iv.)) ecce enim dies veniet succensa quasi caminus: et erunt omnes superbi, et omnes facientes impietatem, stipula: et inflammabit eos dies ven

Ordo tertius, hagiographorum.

Praefatio s. hieronymi in librum job.

Incipit liber job .

((cap. ii.)) factum est autem, cum quadam die venissent filii dei, et starent coram domino, venisset quoque satan inter eos, et staret in conspectu ej

Post haec aperuit job os suum, et maledixit diei suo, et locutus est.

((cap. iii.)) pereat dies in qua natus sum, et nox in qua dictum est: conceptus est homo. dies ille vertatur in tenebras, non requirat eum deus desupe

Respondens autem eliphaz themanites dixit:

((cap. iv.)) si coeperimus loqui tibi (( al. tecum)), forsitan moleste accipies, sed conceptum sermonem tenere quis possit (( al. al. al. al.

((cap. v.)) voca ergo, si est qui tibi respondeat, et ad aliquem sanctorum convertere. vere stultum interficit iracundia, et parvulum occidit invidia.

Respondens autem job, dixit:

((cap. vi.)) utinam appenderentur peccata mea, quibus iram merui: et calamitas, quam patior, in statera, quasi arena maris haec gravior appareret: und

((cap. vii.)) militia est vita hominis super terram: et sicut dies mercenarii dies ejus. sicut servus desiderat umbram, et sicut mercenarius praestola

((cap. viii.)) usquequo loqueris talia, et spiritus multiplex sermones oris tui? numquid deus supplantat judicium: et omnipotens subvertit quod justum

Et respondens , ait:

((cap. ix.)) vere scio quod ita sit, et quod non justificetur homo compositus (( al. comparatus)) deo. si voluerit contendere cum eo, non poterit ei r

((cap. x.)) taedet animam meam vitae meae, dimittam adversum me eloquium meum, loquar in amaritudine animae meae. dicam deo: noli me condemnare: indic

Respondens autem sophar naamathites, dixit:

((cap. xi.)) numquid qui multa loquitur, non et audiet? aut vir verbosus justificabitur? tibi soli tacebunt homines? et cum caeteros irriseris, a null

Respondens autem job, dixit:

((cap. xii.)) ergo vos estis soli homines, et vobiscum morietur sapientia: et mihi est cor, sicut et vobis, nec inferior vestri sum: quis enim haec, q

((cap. xiii.)) ecce omnia (( al. add. haec)) vidit oculus meus, et audivit auris mea, et intellexi singula. secundum scientiam vestram et ego novi: ne

Respondens autem eliphaz themanites, dixit:

((cap. xv.)) numquid sapiens respondebit quasi in ventum loquens, et implebit ardore stomachum suum? arguis verbis eum qui non est aequalis tibi (( al

Respondens autem job, dixit:

((cap. xvi.)) audivi frequenter talia, consolatores onerosi omnes vos estis. numquid habebunt finem verba ventosa? aut aliquid tibi molestum est si lo

((cap. xvii.)) spiritus meus attenuabitur, dies mei breviabuntur, et solum mihi superest sepulcrum. non peccavi, et in amaritudinibus moratur oculus m

Respondens autem baldad suites, dixit:

Respondens autem job, dixit:

((cap. xix.)) usquequo affligitis animam meam, et atteritis me sermonibus? en, decies confunditis me, et non erubescitis opprimentes me, nempe, etsi i

Respondens autem sophar naamathites, dixit:

((cap. xx.)) idcirco cogitationes meae variae succedunt sibi, et mens diversa rapitur. doctrinam, qua me arguis, audiam, et spiritus intelligentiae me

Respondens autem job, dixit:

((cap. xxi.)) audite, quaeso, sermones meos, et agite poenitentiam. sustinete me, et ego loquar et post mea, si videbitur, verba, ridete. numquid con

Respondens autem eliphaz themanites, dixit:

((cap. xxii.)) numquid deo comparari potest homo, etiam cum perfectae fuerit scientiae? quid prodest deo si justus fueris? aut quid ei confers, si imm

Respondens autem job, ait:

((cap. xxiii.)) nunc quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagae meae aggravata est super gemitum meum. quis mihi tribuat ut cognoscam, et i

((cap. xxiv.)) ab omnipotente non sunt abscondita tempora: qui autem noverunt eum (( al. deum)), ignorant dies illius. alii terminos transtulerunt, al

Respondens autem baldad suites, dixit:

((cap. xxv.)) potestas et terror apud eum est, qui (( al. si)) facit concordiam in sublimibus suis. numquid est numerus militum ejus? et super quem no

Respondens autem job, dixit:

((cap. xxvi.)) cujus adjutor es? numquid imbecillis (( al. imbecilli)), et sustentas brachium ejus, qui non est fortis? cui dedisti consilium? forsita

Addidit quoque job, assumens parabolam suam, et dixit:

((cap. xxvii.)) vivit deus, qui abstulit judicium meum, et omnipotens, qui ad amaritudinem adduxit animam meam. quia donec superest halitus in me, et

((cap. xxviii.)) habet argentum, venarum suarum principia: et auro locus est, in quo conflatur. ferrum de terra tollitur: et lapis solutus calore in a

Addidit quoque job, assumens parabolam suam, et dixit:

((cap. xxix.)) quis mihi tribuat, ut sim juxta menses pristinos, secundum dies quibus deus custodiebat me? quando splendebat lucerna ejus super caput

((cap. xxx.)) nunc autem derident me juniores tempore, quorum non dignabar patres ponere cum canibus gregis mei: quorum virtus manuum erat mihi pro ni

((cap. xxxi.)) pepigi foedus cum oculis meis, ut ne cogitarem quidem de virgine. quam enim partem haberet deus in me desuper , et haereditatem omnipot

Finita sunt verba job .

((cap. xxxii.)) omiserunt autem tres viri isti respondere job, eo quod justus sibi videretur. et iratus indignatusque eliu filius barachel buzites de

Respondensque eliu filius barachel buzites, dixit:

((cap. xxxiii.)) audi igitur, job, eloquia mea, et omnes sermones meos ausculta. ecce aperui os meum, loquatur lingua mea in faucibus meis. simplici c

Pronuntians itaque eliu, etiam haec locutus est:

((cap. xxxiv.)) audite, sapientes, verba mea, et eruditi, auscultate me: auris enim verba probat, et guttur escas gustu dijudicat. judicium eligamus n

Igitur eliu haec rursum locutus est:

((cap. xxxv.)) numquid aequa tibi videtur tua cogitatio, ut diceres: justior deo sum. dixisti enim: non tibi placet quod rectum est: vel quid tibi pro

Addens quoque eliu haec locutus est:

((cap. xxxvi.)) sustine me paululum, et indicabo tibi: adhuc enim habeo quod pro deo loquar (( al. prodens loquar)). repetam scientiam meam ((h. scien

((cap. xxxvii.)) super hoc expavit cor meum, et emotum est de loco suo. audite auditionem in terrore vocis ejus, et sonum ((h. meditationem)) de ore i

((cap. xxxviii.)) quis est iste involvens sententias sermonibus imperitis? accinge sicut vir lumbos tuos: interrogabo te, et responde mihi. ubi eras q

((cap. xxxix.)) numquid nosti tempus partus ibicum (( al. hircorum)) in petris, vel parturientes cervas observasti? dinumerasti menses conceptus earum

Et adjecit dominus, et locutus est ad job:

Respondens autem job domino, dixit:

Respondens autem dominus job de turbine dixit:

((cap. xl.)) accinge sicut vir lumbos tuos: interrogabo te, et indica mihi. numquid irritum facies judicium meum: et condemnabis me, ut tu justificeri

((cap. xli.)) non quasi crudelis suscitabo eum? quis enim resistere potest (( al. poterit)) vultui meo? quis ante dedit mihi, ut ((h. et)) reddam ei:

Respondens autem job domino, dixit:

((cap. xlii.)) scio quia omnia potes et nulla te latet cogitatio. quis est iste, qui celat consilium absque scientia? ideo insipienter locutus sum, et

Postquam ((h. et fuit postquam)) autem locutus est dominus verba haec ad job, dixit ad eliphaz themaniten :

Praefatio s. hieronymi in librum psalmorum juxta hebraicam veritatem.

Incipit liber psalmorum.

(( i.)) beatus vir qui non abiit in consilio impiorum, et in via peccatorum non stetit, et in cathedra derisorum non sedit. sed in lege domini volunta

(( ii.)) quare turbantur ((h. turbabuntur)) gentes, et tribus ((h. plebes)) meditabuntur inania? consurgent reges terrae, et principes tractabunt pari

Psalmus david, cum fugeret a facie absolon filii sui.

Victori in psalmis canticum (( h. psalmus )) david.

Victori super haeredidatibus canticum (( h. psalmus )) david.

Victori in psalmis super octava. canticum (( h. psalmus )) david.

Ignoratio david, quod cecinit dominus super verba aethiopis filii jemini.

Victori pro torcularibus canticum (( h. psalmus )) david.

Victori super morte filii canticum (( h. psalmus )) david.

Quare, domine, stas a longe,

Victori david.

Victori pro octava canticum (( h. psalm. )) david.

Victori canticum (( h. psalm. )) david.

Victori david.

Canticum (( h. psalm. )) david.

Humilis et simplicis david.

Oratio david.

Victori servo domini david, quae locutus est domino verba cantici hujus, in die qua liberavit eum dominus de manu omnium inimicorum suorum, et de manu

Victori canticum (( h. psalm. )) david.

Victori pro cervo matutino canticum (( h. psalmus )) david.

Canticum (( h. psalmus )) david.

David.

Canticum (( h. psalmus )) david.

Psalmus cantici pro dedicatione domus david.

Victori canticum (( h. psalmus )) david.

David erudito.

(( xxxiii. )) laudate, justi, dominum,

David quando commutavit os (( h. saporem )) suum coram abimelech, et ejecit eum, et abiit.

David.

Victori servo domini, david.

David.

Canticum (( h. psalm. )) david in commemoratione.

Victori idithun, canticum (( h. psalm. )) david.

Victori david canticum (( h. psal. )).

Victori canticum (( h. psalmus )) david.

Victori doctissimo (( h. erudito )) filiorum core.

(( xliii.)) judica me deus, et discerne causam meam de gente non sancta ((h. in misericorde )). a viro doloso et iniquo salva me. tu enim es, deus, fo

Victori filiorum core eruditio.

Victori pro liliis filiorum core, eruditionis canticum amantissimi.

Victori filiorum core pro juventutibus canticum.

Victori filiorum core canticum ((h. psalmus)).

Canticum psalmi filiorum core.

Victori filiorum core canticum ((h. psalmus)).

Canticum ((h. psalm.)) asaph.

Victori canticum ((h. psalm.)) david: cum venisset ad eum natham propheta, quando ingressus est ad bethsabee.

Victori eruditio david cum venisset doec ((al. doech)) idumaeus, et annuntiasset sauli ((al. saul)), dicens ei: venit david in domum ahimelech ((al. a

Victori per chorum eruditio david.

Victori in psalmis eruditio david: quando venerunt ziphaei et dixerunt saul: nonne david absconditus est apud nos?

Victori in psalmis eruditio david.

Victori pro columba muta, eo quod procul abierit david humilis, et simplex, quando tenuerunt eum palaestini in geth.

Victori ut non disperdas david humilem et simplicem, quando fugit a facie saul in speluncam.

Victori ut non disperdas david humilem et simplicem.

Victori ut non disperdas david humilem et simplicem, quando misit saul, et custodierunt domum, ut occiderent ((al. occideret)) eum.

Victori pro filiis testimonium humilis et simplicis david ad docendum, quando pugnavit adversus syriam mesopotamiae, et adversus syriam soba: et rever

Victori in psalmis david.

Victori per idithun canticum ((h. psalm.)) david.

Canticum ((h. psalm.)) david cum esset in deserto juda.

Victori canticum ((h. psalm.)) david.

Victori carmen ((h. psalm.)) david cantici.

Victori canticum psalmi.

Victori in psalmis ((h. carminibus)), canticum ((h. psalmus)) carminis.

Victori david psalmus cantici.

Victori pro liliis david.

Victori david ad recordandum.

(( lxxi.)) in te, domine, speravi, non confundar in aeternum ((h. in saeculum)). in justitia tua erue me, et libera me: inclina ad me aurem tuam, et s

Salomoni.

Completae sunt orationes david filii isai. canticum ((h. psalmus)) asaph.

Eruditio asaph.

Victori non disperdas, psalmus asaph cantici.

Victori in psalteriis ((h. carminibus)) psalmus asaph cantici.

Victori super idithun psalmus asaph.

Eruditionis (( al. eruditiones)) asaph.

Canticum ((h. psalmus)) asaph.

Victori pro liliis testimonium asaph canticum (( h. psalmus)).

Victori in torcularibus asaph.

Canticum ((h. psalmus)) asaph.

Canticum psalmi asaph.

Victori pro torcularibus, filiorum core canticum ((h. psalmus)).

Victori filiorum core, canticum ((h. psalmus)).

Oratio david.

Filiorum core psalmus cantici.

Canticum carminis ((h. psalmus)) filiorum core, victori per chorum ad praecinendum eruditionis eman ezraitae.

Eruditio ethan ezraitae.

Oratio mosi viri dei.

(( xci.)) qui habitat in abscondito excelsi: in umbraculo domini commorabitur: dicens, domine, spes mea, et fortitudo mea: deus meus, confidam in eo.

Psalmus cantici in die sabbati.

(( xciii.)) dominus regnavit gloria indutus est: indutus est dominus fortitudine, et accinctus est: insuper appendit orbem qui non commovebitur. firmu

(( xciv.)) deus ultionum, domine deus ultionum, ostendere. elevare judex terrae: redde vicissitudinem superbis: usquequo impii, domine, usquequo impi

(( xcv.)) venite, laudemus dominum : jubilemus petrae jesu ((h. forti salutari)) nostro. praeoccupemus vultum ejus in actione ((h. confessione gratiar

((xcvi.)) cantate domino canticum novum: cantate domino, omnis terra. canite domino, benedicite nomini ejus: annuntiate de die in diem salutare ejus:

((xcvii.)) dominus regnavit, exsultet terra: laetabuntur insulae multae. nubes et caligo in circuitu ejus: justitia et judicium firmamentum solii ejus

Canticum ((h. psalmus)).

(( xcix.)) dominus regnabit, commoveantur populi: sessor cherubim, concutiatur terra. dominus in sion magnus, et excelsus est super omnes populos. con

Canticum ((h. psalmus pro confessione)) in gratiarum actione.

David canticum ((h. psalmus)).

Oratio pauperis quando sollicitus fuerit, et coram domino ((h. in conspectu domini)) fuderit eloquium suum.

David.

(( civ.)) benedic, anima mea, domino. domine deus meus, magnificatus es nimis. gloria et decore indutus es: amictus luce quasi vestimento: extendens c

(( cv.)) confitemini domino, invocate nomen ejus: notas facite populis cogitationes ((h. adinventiones)) ejus. cantate ei, et psallite illi: loquimini

Alleluia.

((cvii.)) confitemini domino, quoniam bonus: quoniam in aeternum ((h. saeculum)) misericordia ejus. dicant redempti qui redempti sunt)) a domino: quos

Canticum psalmi david.

Victori david canticum ((h. psalmus)).

David canticum ((h. psalmus)).

(( cxi. )) ((aleph.)) confitebor domino in toto corde: ((beth.)) in consilio justorum ((h. rectorum)) et congregatione. magna opera domini: exquirenda

Alleluia.

((cxiv.)) cum egrederetur israel de aegypto: domus jabob de populo barbaro: factus est judas in sanctificationem ejus: israel potestas illius. mare vi

(( cxv.)) non nobis , domine, non nobis sed nomini tuo da gloriam: propter misericordiam tuam, et veritatem tuam. ne ((h. quare)) dicant gentes: ubi

(( cxvi.)) dilexi quoniam exaudiet ((al. audiet)) dominus vocem deprecationis meae. quoniam inclinavit aurem suam mihi, et in diebus meis invocabo. ci

(( cxvii.)) laudate dominum, omnes gentes: collaudate eum, universi populi ((h. plebes )). quia confortata est super nos misericordia ejus, et veritas

(( cxviii.)) confitemini domino, quoniam bonus: quoniam in aeternum ((h. saeculum)) misericordia ejus, dicat nunc ((h. obsecro)) israel: quoniam in ae

(( cxix. )) ((aleph.)) beati immaculati in via: qui ambulant in lege domini. beati qui custodiunt testimonia ejus: in toto corde requirunt requirent))

Canticum graduum.

Canticum graduum david.

Canticum graduum.

Canticum graduum david.

Canticum graduum.

Canticum graduum salomonis.

Canticum graduum.

Canticum graduum david.

Canticum graduum.

Canticum graduum david.

Canticum graduum.

Alleluia.

(( cxxxvi.)) confitemini domino quoniam bonus: quoniam in aeternum ((h. saeculum)) misericordia ejus. confitemini deo deorum: quoniam in aeternum ((h.

(( cxxxvii.)) super flumina babylonis ibi sedimus, et flevimus: cum recordaremur sion. super salices in medio ejus: suspendimus citharas nostras. quon

David.

Victori david canticum (( h. psalmus)).

Victori canticum (( h. psalmus)) david.

Canticum (( h. psalmus)) david.

Eruditio david, cum esset in spelunca, oratio.

Canticum (( h. psalmus)) david.

David.

Laudatio david.

Alleluia.

(( cxlvii. )) laudate ((h. psallite)) dominum, quoniam bonum est canticum dei nostri: quoniam decorum est, pulchra laudatio. aedificabit ((h. aedifica

Alleluia.

Praefatio hieronymi in libros salomonis.

Incipit liber proverbiorum. hebraice dictus. masloth.

((cap. i.)) ad sciendam sapientiam et disciplinam ad intelligenda verba prudentiae: et suscipiendam eruditionem doctrinae, justitiam et judicium et a

((cap. ii.)) fili mi, si susceperis sermones meos, et mandata mea absconderis penes te: ut audiat sapientiam auris tua: inclina cor tuum ad cognoscend

((cap. iii.)) fili mi, ne obliviscaris legis meae, et praecepta mea custodiat cor tuum. longitudinem enim dierum, et annos vitae, et pacem apponent ti

((cap. iv.)) audite, filii, disciplinam patris, et attendite, ut sciatis prudentiam. donum bonum tribuam vobis, legem meam ne derelinquatis. nam et eg

((cap. v.)) fili mi, attende ad sapientiam meam, et prudentiae meae inclina aurem tuam, ut custodias cogitationes, et disciplinam labia tua conservent

((cap. vi.)) fili mi, si spoponderis pro amico tuo, defixisti apud extraneum manum tuam illaquaetus es verbis oris tui, et captus propriis sermonibus

((cap. vii.)) fili mi, custodi sermones meos, et praecepta mea reconde tibi. fili, serva mandata mea, et vives: et legem meam quasi pupillam oculi tui

((cap. viii.)) numquid non sapientia clamitat, et prudentia dat vocem suam, in summis excelsisque verticibus supra viam, in mediis semitis stans, juxt

((cap. ix.)) sapientia aedificavit sibi domum, excidit columnas septem. immolavit victimas suas, miscuit vinum, et proposuit mensam suam. misit ancill

((cap. x.)) filius sapiens laetificat patrem: filius vero stultus moestitia est matris suae. non proderunt thesauri impietatis: justitia vero liberabi

((cap. xi.)) statera dolosa, abominatio apud dominum: et pondus aequum, voluntas ejus. ubi fuerit superbia, ibi erit et contumelia. ubi autem humilita

((cap. xii.)) qui diligit disciplinam, diligit scientiam: qui autem odit increpationes, insipiens est, qui bonus est, hauriet a domino gratiam: qui au

((cap. xiii.)) filius sapiens, doctrina patris: qui autem illusor est, non audit cum arguitur. de fructu oris homo satiabitur bonis: anima autem praev

((cap. xiv.)) sapiens mulier aedificat domum suam, insipiens exstructam quoque destruet manibus. ambulans recto itinere, et timens deum, despicitur ab

((cap. xv.)) responsio mollis frangit iram: sermo durus suscitat furorem. lingua sapientium ornat scientiam: os fatuorum ebullit stultitiam. in omni l

((cap. xvi.)) hominis est animam praeparare: et domini gubernare linguam. omnes viae hominis patent oculis ejus: spirituum ponderator est dominus. rev

((cap. xvii.)) melior est buccella sicca cum gaudio, quam domus plena victimis cum jurgio. servus sapiens dominabitur filiis stultis, et inter fratres

((cap. xviii.)) occasiones quaerit qui vult recedere ab amico: omni tempore erit exprobrabilis. non recipit stultus verba prudentiae: nisi ea dixeris,

((cap. xix.)) melior est pauper, qui ambulat in simplicitate sua, quam torquens labia sua insipiens. ubi non est scientia animae, non est bonum: et qu

((cap. xx.)) luxuriosa res, vinum, et tumultuosa ebrietas. quicumque his delectatur, non erit sapiens. sicut rugitus leonis, ita terror regis: qui pro

((cap. xxi.)) sicut divisiones aquarum, ita cor regis in manu domini: quocumque voluerit, inclinabit illud. omnis via viri recta sibi videtur: appendi

((cap. xxii.)) melius est nomen bonum, quam divitiae multae: super argentum et aurum, gratia bona. dives et pauper obviaverunt sibi: utriusque operato

((cap. xxiii.)) quando sederis, ut comedas cum principe, diligenter attende quae posita sunt ante faciem tuam: et statue cultrum in gutture tuo, si ta

((cap. xxiv.)) ne aemuleris viros malos, nec desideres esse cum eis: quia rapinas meditatur mens eorum, et fraudes labia eorum loquuntur. sapientia ae

((cap. xxv.)) gloria dei est celare verbum, et gloria regum investigare sermonem. coelum sursum, et terra deorsum, et cor regum inscrutabile. aufer ru

((cap. xxvi.)) quomodo nix in aestate, et pluviae in messe: sic indecens est stulto gloria. sicut avis ad alia transvolans

((cap. xxvii.)) ne glorieris in crastinum, ignorans quid superventura pariat dies. laudet te alienus, et non os tuum: extraneus, et non labia tua. gra

((cap. xxviii)). fugit impius, nemine persequente: justus autem quasi leo considens, absque terrore erit. propter peccata terrae multi principes ejus:

((cap. xxix.)) viro, qui corripientem dura cervice contemnit, repentinus ei superveniet interitus: et eum sanitas non sequetur. in multiplicatione jus

((cap. xxx.)) visio, quam locutus est vir, cumo quo est deus, et qui deo secum morante confortatus, ait: stultissimus sum virorum, et sapientia hominu

((cap. xxxi.)) visio, qua erudivit eum mater sua. quid, dilecte mi quid, dilecte uteri mei quid, dilecte votorum meorum? ne dederis mulieribus subst

Incipit liber ecclesiastes hebraice dictus coeleth.

((cap. i.)) vanitas vanitatum, dixit ecclesiastes: vanitas vanitatum, et omnia vanitas. quid habet amplius homo, de universo labore suo, quo laborat s

((cap. ii.)) dixi ego in corde meo: vadam, et affluam deliciis, et fruar bonis. et vidi quod hoc quoque esset vanitas. risum reputavi errorem: et gaud

((cap. iii.)) omnia tempus habent, et suis spatiis transeunt universa sub coelo. tempus nascendi, et tempus moriendi. tempus plantandi, et tempus evel

((cap. iv.)) verti me ad alia, et vidi calumnias, quae sub sole geruntur, et lacrymas innocentium, et neminem consolatorem: nec posse resistere eorum

((cap. v.)) ne temere quid loquaris, neque cor tuum sit velox ad proferendum sermonem coram deo. deus enim in coelo, et tu super terram: idcirco sint

((cap. vi.)) est et aliud malum, quod vidi sub sole, et quidem frequens apud homines: vir, cui dedit deus divitias, et substantiam et honorem, et nihi

((cap. vii.)) quid necesse est homini majora se quaerere, cum ignoret quid conducat sibi vita sua, numero dierum peregrinationis suae, et tempore quod

((cap. viii.)) sapientia hominis lucet in vultu ejus, et potentissimus faciem illius commutabit. ego os regis observo, et praecepta juramenti dei. ne

((cap. ix.)) omnia haec tractavi in corde meo, ut curiose intelligerem: sunt justi atque sapientes, et opera eorum in manu dei: et tamen nescit homo,

((cap. x.)) muscae morientes perdunt suavitatem unguenti. pretiosior est sapientia et gloria, parva ad tempus stultitia. cor sapientis in dextera ejus

((cap. xi.)) mitte panem tuum super transeuntes aquas: quia post multa tempora invenies illum. da partem septem, necnon et octo: quia ignoras quid fut

((cap. xii.)) memento creatoris tui in diebus juventutis tuae, antequam veniat tempus afflictionis, et appropinquent anni, de quibus dicas: non mihi p

Incipit canticum canticorum, quod hebraice dicitur sir assirim.

((cap. ii.)) ego flos campi, et lilium convallium. sicut lilium inter spinas, sic amica mea inter filias. sicut malus (( al. malum))

((cap. iii.)) in lectulo meo per noctes quaesivi quem diligit anima mea: quaesivi illum, et non inveni. surgam, et circuibo civitatem: per vicos et pl

((cap. iv.)) quam pulchra es, amica mea, quam pulchra es! oculi tui columbarum, absque eo quod intrinsecus latet. capilli tui sicut greges caprarum, q

((cap. v.)) veniat dilectus meus in hortum suum, et comedat fructum pomorum suorum. veni in hortum meum, soror mea sponsa, messui myrrham meam cum aro

((cap. vi.)) dilectus meus descendit in hortum suum ad areolam aromatum, ut pascatur in hortis, et lilia colligat. ego dilecto meo, et dilectus meus m

((cap. vii.)) quid videbis in sulamite, nisi choros castrorum? quam pulchri sunt gressus tui in calceamentis, filia principis! juncturae femorum tuoru

((cap. viii.)) quis mihi det te fratrem meum sugentem ubera matris meae, ut inveniam te foris, et deosculer te, et jam me nemo despiciat? apprehendam

Praefatio hieronymi in danielem prophetam.

Incipit liber danielis prophetae.

(( visio ii.)) in anno secundo regni nabuchodonosor, vidit nabuchodonosor somnium, et conterritus est spiritus ejus, et somnium ejus fugit ab eo. prae

(( visio iii.)) nabuchodonosor rex fecit statuam auream, altitudine cubitorum sexaginta, latitudine cubitorum sex, et statuit eam in campo dura provin

(( visio iv.)) ego nabuchodonosor quietus eram in domo mea, et florens in palatio meo: somnium vidi, quod perterruit me: et cogitationes meae in strat

(( visio v.)) baltassar rex fecit grande convivium optimatibus suis mille: et unusquisque secundum suam bibebat aetatem. praecepit ergo jam temulentus

(( visio vi.)) placuit dario, et constituit super regnum satrapas centum viginti, ut essent in toto regno suo. et super eos principes tres,

(( visio vii.)) anno primo baltassar regis babylonis, daniel somnium vidit: visio autem capitis ejus in cubili suo: et somnium scribens, brevi sermone

(( visio viii.)) anno tertio regni baltassar regis, visio apparuit mihi. ego daniel, post id quod videram in principio, vidi in visione visio.

(( visio x.)) anno tertio cyri regis persarum, verbum revelatum est danieli cognomento baltassar, et verbum verum, et fortitudo magna: intellexitque s

((cap. xi.)) ego autem ab anno primo darii medi stabam ut confortaretur, et roboraretur. et nunc veritatem annuntiabo tibi. ecce adhuc tres reges stab

((cap. xii.)) in tempore autem illo consurget michael princeps magnus, qui stat pro filiis populi tui: et veniet tempus: quale non fuit ab eo, ex quo

(( visio xii.)) erat autem daniel conviva regis, et honoratus super omnes amicos ejus. erat quoque idolum nomine bel apud babylonios: et impendebantur

Praefatio hieronymi in librum paralipomenon.

Incipit liber dabre jamim. id est verba dierum, qui apud nos dicitur paralipomenon.

((cap. ii.)) filii autem israel: ruben, simeon, levi, juda, issachar, et zabulon, dan, joseph, et benjamin, nephtali, gad, et aser.

((cap. iii.)) david vero hos habuit filios, qui ei nati sunt in hebron, primogenitum amnon ex ahinaam jezraelitide, secundum daniel de abigail carmeli

((cap. iv.)) filii juda: phares, esron, et charmi, et hur, et subal.

((cap. v.)) filii quoque ruben primogeniti israel (ipse quippe fuit primogenitus ejus: sed cum violasset thorum patris sui, data sunt primogenita ejus

((cap. vii.)) porro filii issachar: thola, et phua, jasub, et simeron, quatuor.

((cap. ix.)) universus ergo israel dinumeratus est, et summa eorum scripta est in libro regum israel, et juda.

((cap. x.)) philisthim autem pugnabant contra israel, fugeruntque viri israel palaesthinos, et ceciderunt vulnerati in monte gelboe.

((cap. xi.)) congregatus est igitur omnis israel ad david in hebron, dicens:

((cap. xii.)) hi quoque venerunt ad david in siceleg cum adhuc fugeret saul filium cis, qui erant fortissimi et egregii pugnatores, tendentes arcum, e

((cap. xiii.)) iniit autem consilium david cum tribunis, et centurionibus, et universis principibus, et ait ad omnem coetum israel:

((cap. xiv.)) misit quoque iliram rex tyri nuntios ad david, et ligna cedrina,

((cap. xv.)) fecit quoque sibi domos in civitate david: et aedificavit locum arcae dei, tetenditque ei tabernaculum.

((cap. xvi.)) attulerunt igitur arcam dei, et constituerunt eam in medio tabernaculi, quod tetenderat ei david: et obtulerunt holocausta, et pacifica

((cap. xvii.)) cum autem habitaret david in domo sua, dixit ad nathan prophetam:

((cap. xviii.)) factum est autem post haec, ut percuteret david philisthim, et humiliaret eos, et tolleret geth, et filias ejus, de manu philisthim, p

((cap. xix.)) accidit autem, ut moreretur naas rex filiorum ammon, et regnaret filius ejus pro eo:

((cap. xx.)) factum est autem post anni circulum, eo tempore, quo solent reges ad bella procedere, congregavit joab exercitum, et robur militiae, et v

((cap. xxi.)) consurrexit autem satan contra israel: et incitavit david, et numeraret israel.

((cap. xxii.)) dixitque david haec est domus dei, et hoc altare in holocaustum israel.

((cap. xxiii.)) igitur david senex et plenus dierum regem constituit salomonem filium suum super israel.

((cap. xxiv.)) porro filiis aaron hae partitiones erant:

((cap. xxv.)) igitur david et magistratus exercitus segregaverunt in ministerium filios asaph, et eman, et idithun: qui prophetarent in citharis, et p

((cap. xxvi.)) divisiones autem janitorum: de coritis meselemia, filius core, de filiis asaph.

((cap. xxvii.)) filii autem israel secundum numerum suum, principes familiarum, tribuni, et centuriones, et praefecti qui ministrabant regi juxta turm

((cap. xxviii.)) convocavit igitur david omnes principes israel, duces tribuum, et praepositos turmarum, qui ministrabant regi, tribunos quoque et cen

((cap. xxix.)) locutusque est david rex ad omnem ecclesiam: salomonem filium meum unum elegit deus, adhuc puerum, et tenellum: opus autem grande est,

((lib. ii.—cap. i.)) confortatus est ergo salomon filius david in regno suo, et dominus deus ejus erat cum eo, et magnificavit eum in excelsum.

((cap. ii.)) decrevit autem salomon aedificare domum nomini domini, et palatium sibi.

((cap. iii.)) et coepit salomon aedificare domum domini in jerusalem in monte moria, qui demonstratus fuerat david patri ejus, in loco, quem paraverat

((cap. iv.)) fecit quoque altare aeneum viginti cubitorum longitudinis, et viginti cubitorum latitudinis, et decem cubitorum altitudinis.

((cap. v.)) intulit igitur salomon omnia, quae voverat david pater suus, argentum, et aurum, et universa vasa posuit in thesauris domus dei.

((cap. vii.)) cumque complesset salomon fundens preces, ignis descendit de coelo, et devoravit holocausta et victimas: et majestas domini implevit dom

((cap. viii.)) expletis autem viginti annis, postquam aedificavit salomon domum domini, et domum suam: civitates, quas dederat hiram salomoni, aedific

((cap. ix.)) regina quoque saba, cum audisset famam salomonis, venit, ut tentaret eum in aenigmatibus, in jerusalem, cum magnis opibus, et camelis qui

((cap. x.)) profectus est autem roboam in sichem: illuc enim cunctus israel convenerat, ut constituerent eum regem.

((cap. xi.)) venit autem roboam in jerusalem, et convocavit universam domum juda et benjamin, centum octoginta millia electorum atque bellantium, ut d

((cap. xii.)) cumque roboratum fuisset regnum roboam et confortatum, dereliquit legem domini, et omnis israel cum eo.

((cap. xiii.)) anno octavo decimo regis jeroboam, regnavit abia super judam. tribus annis regnavit in jerusalem, nomenque matris ejus michaia, filia u

((cap. xiv.)) dormivit autem abia cum patribus suis, et sepelierunt eum in civitate david:

((cap. xv.)) azarias autem filius obed, facto in se spiritu dei, egressus est in occursum asa, et dixit ei: audite me asa, et omnis juda, et benjamin:

((cap. xvii.)) regnavit autem josaphat filius ejus pro eo, et invaluit contra israel.

((cap. xviii.)) fuit ergo josaphat dives et inclytus multum, et affinitate conjunctus est ahab.

((cap. xix.)) reversus est autem josaphat rex juda in domum suam pacifice in jerusalem.

((cap. xx.)) post haec congregati sunt filii moab, et filii ammon, et cum eis de ammonitis, ad josaphat, ut pugnarent contra eum.

((cap. xxi.)) dormivit autem josaphat cum patribus suis, et sepultus est cum eis in civitate david.

((cap. xxii.)) constituerunt autem habitatores jerusalem ohoziam filium ejus minimum, regem pro eo:

((cap. xxiii.)) anno autem septimo confortatus joiada, assumpsit centuriones, azariam videlicet filium jeroham, et ismael filium johanan, azariam quoq

((cap. xxiv.)) septem annorum erat joas cum regnare coepisset: et quadraginta annis regnavit in jerusalem, nomen matris ejus sebia de bersabee.

((cap. xxvi.)) omnis autem populus juda, filium ejus oziam annorum sedecim, constituit regem pro patre suo amasia.

((cap. xxvii.)) viginti quinque annorum erat joatham cum regnare coepisset, et sedecim annis regnavit in jerusalem:

((cap. xxviii.)) viginti annorum erat ahaz cum regnare coepisset: et sedecim annis regnavit in jerusalem:

((cap. xxx.)) misit quoque ezechias ad omnem israel et judam: scripsitque epistolas ad ephraim et manassen, ut venirent ad domum domini in jerusalem,

((cap. xxxi.)) cumque haec fuissent rite celebrata, egressus est omnis israel, qui inventus fuerat in urbibus juda, et fregerunt simulacra, succiderun

((cap. xxxii.)) post quae et hujuscemodi veritatem, venit sennacherib rex assyriorum, et ingressus judam, obsedit civitates munitas, volens eas capere

((cap. xxxiii.)) duodecim annorum erat manasses cum regnare coepisset, et quinquaginta quinque annis regnavit in jerusalem.

((cap. xxxiv.)) octo annorum erat josias cum regnare coepisset, et triginta et uno anno regnavit in jerusalem.

((cap. xxxv.)) fecit autem josias in jerusalem phase domino, quod immolatum est quarta decima die mensis primi:

((cap. xxxvi.)) tulit ergo populus terrae joabaz filium josiae, et constituit regem pro patre suo in jerusalem.

Praefatio hieronymi in ezram.

Incipit liber ezrae.

((cap. i.)) in anno primo cyri regis persarum, ut compleretur verbum domini ex ore jeremiae, suscitavit dominus spiritum cyri regis persarum: et trans

((cap. ii.)) hi sunt autem filii provinciae qui ascenderunt de captivitate, quam transtulerat nabuchodonosor rex babylonis in babylonem, et reversi su

((cap. iii.)) jamque venerat mensis septimus, et erant filii israel in civitatibus suis: congregatus est ergo populus quasi vir unus in jerusalem, et

((cap. iv.)) audierunt autem hostes judae et benjamin quia filii captivitatis aedificarent templum domino deo israel et accedentes ad zorobabel et ad

((cap. v.)) prophetaverunt autem aggaeus propheta et zacharias filius addo, prophetantes ad judaeos, qui erant in judaea et jerusalem, in nomine dei i

((cap. vii.)) post haec autem verba, in regno artaxerxis regis persarum, ezras filius saraiae, filii azariae, filii helciae, filii sellum, filii sadoc

((cap. viii.)) hi sunt ergo principes familiarum, et genealogia eorum, qui ascenderunt mecum in regno artaxerxis regis de babylone. de filiis phinees,

((cap. ix.)) postquam autem haec completa sunt, accesserunt ad me principes, dicentes: non est separatus populus israel, sacerdotes et levitae, a popu

((cap. x.)) sic ergo orante ezra, et implorante eo, et flente, et jacente ante templum dei, collectus est ad eum de israel coetus grandis nimis viroru

((lib. ii.—cap. i.)) et factum est in mense casleu, anno vicesimo, et ego eram in susis castro. et venit anani unus de fratribus meis, ipse et viri ex

((cap. ii.)) factum est autem in mense nisan, anno vicesimo artaxerxis regis: et vinum erat ante eum, et levavi vinum, et dedi regi: et eram quasi lan

((cap. iii.)) et surrexit eliasib sacerdos magnus, et fratres ejus sacerdotes, et aedificaverunt portam gregis: ipsi sanctificaverunt eam: et statueru

((cap. iv.)) factum est autem, cum audisset sanaballat, quod aedificaremus murum, iratus est valde et motus nimis subsannavit judaeos, et dixit coram

((cap. vi.)) factum est autem, cum audisset sanaballat, et tobias , et gosem arabs, et caeteri inimici nostri, quod aedificassem ego murum, et non ess

((cap. vii.)) postquam autem aedificatus est murus, et posui valvas, et recensui janitores, et cantores, et levitas: praecepi anani fratri meo, et ana

((cap. viii.)) et venerat mensis septimus: filii autem israel erant in civitatibus suis. congregatusque est omnis populus quasi vir unus, ad plateam q

((cap. ix.)) in die autem vicesimo quarto mensis hujus, convenerunt filii israel in jejunio et in saccis, et humus super eos. et separatum est semen f

((cap. x.)) signatores autem fuerunt, neemias, athersatha filius achelai, et sedecias, saraias, azarias, jeremias, pheshur (( al. phassur)), amarias,

((cap. xi.)) habitaverunt autem principes populi in jerusalem reliqua vero plebs misit sortem, ut tollerent unam partem de decem, qui habitaturi esse

((cap. xii.)) hi sunt autem sacerdotes et levitae, et qui ascenderunt cum zorobabel filio salathiel, et josue: sara, jeremias, ezra (( al. esdras)), a

((cap. xiii.)) in die autem illo lectum est in volumine mosi, audiente populo: et inventum est scriptum in eo, quod non debeant introire ammonites et

Praefatio hieronymi in librum esther.

Incipit liber esther.

((cap. ii.)) his ita gestis, postquam regis assueri deterbuerat indignatio, recordatus est vasthi, et quae fecisset, vel quae passa esset: dixeruntque

((cap. iii.)) post haec rex assuerus exaltavit aman filium amadathi, qui erat de stirpe agag: et posuit solium ejus super omnes principes, quos habeba

((cap. iv.)) quae cum audisset mardochaeus, scidit vestimenta sua, et indutus est sacco, spargens cinerem capiti: et in platea mediae civitatis voce m

((cap. v.)) die autem tertio induta est esther regalibus vestimentis, et stetit in atrio domus regiae, quod erat interius, contra basilicam regis: at

((cap. vi.)) noctem illam duxit rex insomnem, jussitque afferri sibi historias, et annales priorum temporum. quae cum, illo praesente, legerentur, ven

((cap. vii.)) intravit itaque rex et aman, ut biberent cum regina. dixitque ei rex etiam in secundo die, postquam vino incaluerat: quae est petitio tu

((cap. viii.)) die illo dedit rex assuerus esther reginae domum aman adversarii judaeorum, et mardochaeus ingressus est ante faciem regis. confessa es

((cap. ix.)) igitur duodecimi mensis, quem adar vocari ante jam diximus, tertiadecima die, quando cunctis judaeis interfectio parabatur, et hostes eor

((cap. x.)) rex vero assuerus, omnem terram et cunctas maris insulas fecit tributarias: cujus fortitudo et imperium, et dignitas atque sublimitas, qua

((cap. xi.)) anno quarto regnantibus ptolemaeo et cleopatra, attulerunt dositheus, qui se sacerdotem et levitici generis ferebat, et ptolemaeus filius

((cap. xii.)) morabatur autem eo tempore in aula regis, cum bagatha et thara eunuchis regis, qui janitores erant palatii. cumque intellexisset cogitat

((cap. xiii.)) rex maximus artaxerxes ab india usque aethiopiam, centum viginti septem provinciarum principibus et ducibus, qui ejus imperio subjecti

((cap. xv.)) et mandavit ei ( haud dubium quin estheri mardochaeus ) ut ingrederetur ad regem, et rogaret pro populo suo et pro patria sua. memorare,

((cap. xvi.)) rex magnus artaxerxes ab india usque aethiopiam, centum viginti septem provinciarum ducibus ac principibus, qui nostrae obediunt jussion

Appendicula ad primam partem div. bibliothecae s. hieronymi.

J. martianaei admonitio.

Psalmi ii pars maxima hebraice scripta.

Psalmus xliv, apud hebraeos xlv.

Index rerum quae in hoc tomo nono continevtur.

((Cap. XXXII.)) Post quae et hujuscemodi veritatem, venit Sennacherib rex Assyriorum, et ingressus Judam, obsedit civitates munitas, volens eas capere.

Quod cum vidisset Ezechias, venisse scilicet Sennacherib, et totum belli impetum verti contra Jerusalem, inito cum principibus consilio, virisque fortissimis, 1395B ut obturarent capita fontium, qui erant extra urbem:

Et hoc omnium decernente sententia, congregavit plurimam multitudinem, et obturaverunt cunctos fontes, et rivum qui fluebat in medio terrae, dicentes:

Ne veniant reges Assyriorum, et inveniant aquarum abundantiam.

Aedificavit quoque, agens industrie, omnem murum, qui fuerat dissipatus, et exstruxit turres desuper, et forinsecus alterum murum: instauravitque Mello in civitate David, et fecit universi generis armaturam et clypeos:

Constituitque principes bellatorum in exercitu: et convocavit universos in platea portae civitatis, ac locutus est ad cor eorum dicens:

Viriliter agite, et confortamini: nolite timere, nec paveatis regem Assyriorum, et universam multitudinem, quae est cum eo.

Multo enim plures nobiscum sunt, quam cum 1395C illo.

Cum illo est brachium carneum: nobiscum Dominus Deus noster, qui auxiliator est noster, pugnatque pro nobis.

Confortatusque est populus hujuscemodi verbis Ezechiae regis Juda.

Quae postquam gesta sunt, misit Sennacherib rex Assyriorum servos suos Jerusalem (ipse enim cum universo exercitu obsidebat Lachis) ad Ezechiam regem Juda, et ad omnem populum qui erat in urbe, dicens:

Haec dicit Sennacherib rex Assyriorum: in quo habentes fiduciam sedetis obsessi in Jerusalem.

Num Ezechias decipit vos, ut tradat morti in fame et in siti, affirmans quod Dominus Deus vester liberet vos de manu regis Assyriorum?

Numquid non iste est Ezechias qui destruxit excelsa illius, et altaria, et praecepit Juda et Jerusalem, dicens: Coram altari uno adorabitis, et in ipso 1395D comburetis incensum?

An ignoratis quae ego fecerim, et patres mei cunctis terrarum populis?

Numquid praevaluerunt dii gentium, omniumque terrarum, liberare regionem suam de manu mea?

Quis est de universis diis gentium quas vastaverunt patres mei, qui potuerit eruere populum suum de manu mea, ut possit etiam Deus vester eruere vos de hac manu?

Non vos ergo decipiat Ezechias, nec vana persuasione deludat, neque credatis ei. Si enim nullus potuit Deus cunctarum gentium atque regnorum liberare populum suum de manu mea, et de manu patrum meorum, consequenter nec Deus vester poterit eruere vos de manu mea.

Sed et alia multa locuti sunt servi ejus, contra Dominum Deum, et contra Ezechiam servum ejus.

1396A Epistolas quoque scripsit plenas blasphemiae in Dominum Deum Israel, et locutus est adversus eum:

Sicut dii gentium caeterarum non potuerunt liberare populum suum de manu mea: sic et Deus Ezechiae eruere non poterit populum suum de manu ista.

Insuper et clamore magno, lingua Judaica, contra populum qui sedebat in muris Jerusalem, personabat, ut terreret eos, et caperet civitatem.

Locutusque est contra Deum Jerusalem, sicut adversum deos populorum terrae, opera manuum hominum.

Oraverunt igitur, Ezechias rex, et Isaias filius Amos prophetes, adversum hanc blasphemiam, ac vociferati sunt usque in coelum.

Et misit Dominus angelum, qui percussit omnem virum robustum, et bellatorem, et principem exercitus regis Assyriorum: reversusque est cum ignominia in terram suam.

Cumque ingressus esset domum Dei sui, filii qui 1396B egressi fuerant de utero ejus, interfecerunt eum gladio.

Salvavitque Dominus Ezechiam et habitatores Jerusalem de manu Sennacherib Regis Assyriorum, et de manu omnium, et praestitit eis quietem per circuitum.

Multi etiam deferebant hostias et sacrificia Domino in Jerusalem, et munera Ezechiae regi Juda: qui exaltatus est post haec coram cunctis gentibus.

In diebus illis aegrotavit Ezechias usque ad mortem, et oravit Dominum: exaudivitque eum, et dedit ei signum.

Sed non juxta beneficia, quae acceperat, retribuit, quia elevatum est cor ejus: et facta est contra eum ira et contra Judam et Jerusalem.

Humiliatusque est postea, eo quod exaltatum fuisset cor ejus, tam ipse, quam habitatores Jerusalem: et idcirco non venit super eos ira Domini in diebus Ezechiae.

1396C Fuit autem Ezechias, dives, et inclytus valde, et thesauros sibi plurimos congregavit argenti et auri et lapidis pretiosi, aromatum, et armorum universi generis, et vasorum magni pretii.

Apothecas quoque frumenti, vini, et olei, et praesepia omnium jumentorum, caulasque pecorum:

Et urbes aedificavit sibi: habebat quippe greges ovium et armentorum innumerabiles, eo quod dedisset ei Dominus substantiam multam nimis.

Ipse est Ezechias, qui obturavit superiorem fontem aquarum Gion, et avertit eas subter ad occidentem urbis David: in omnibus operibus suis fecit prospere quae voluit.

Attamen in legatione principum Babylonis, qui missi fuerant ad eum, ut interrogarent de portento quod acciderat super terram, dereliquit eum Deus, ut tentaretur et nota fierent omnia quae erant in corde ejus.

Reliqua autem sermonum Ezechiae, et misericordiarum 1396D ejus, scripta sunt in visione Isaiae filii Amos prophetae, et in libro Regum Juda et Israel.

Dormivitque Ezechias cum patribus suis, et sepelierunt eum super sepulcra filiorum David, et celebravit ejus exsequias universus Juda, et omnes habitatores Jerusalem: regnavitque Manasses filius ejus pro eo.