IN QUARTUM LIBRUM SENTENTIARUM

 DISTINCTIO I.

 Pars I.

 Cap. I.

 Cap. II.

 Cap. III.

 Cap. IV.

 Cap. V.

 Cap. VI.

 Pars II.

 Cap. VII.

 Cap. VIII.

 Cap. IX.

 Cap. X.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM I.

 Pars I.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS UNICUS.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II. De Sacramentorum significatione.

 QUAESTIO III.

 QUAESTIO IV. De Sacramentorum efficacia.

 QUAESTIO V. De differentia inter Sacramenta vetera et nova.

 QUAESTIO VI. De gratia in Sacramentis collata.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. I.

 Dub. II.

 DUB. III.

 Dub. IV.

 Dub. V.

 Dub. VI.

 DUB. VII.

 Dub. VIII.

 Dub. IX.

 Dub. X.

 Dub. Xl.

 Dub. XII.

 Pars II.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I.

 QUAESTIO I. Utrum ad remedium originalis suffecerit fides Informis.

 QUAESTIO II. Utrum ad remissionem originalis sufficeret sola fides.

 QUAESTIO III. Utrum In adultis requireretur virtus sacrificii In remedium originalis.

 ARTICULUS II.

 QUAESTIO I. De Institutione circumcisionis.

 QUAESTIO II. De forma sive de Integritate circumcisionis.

 QUAESTIO III. De efficacia circumcisionis.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. I.

 Dub. II.

 Dub. III.

 DUB. IV.

 Dub. V.

 Dub. VI.

 Dub. VII.

 DUB. VIII.

 DISTINCTIO II.

 Cap. I.

 Cap. II.

 Cap. III.

 Cap. IV.

 Cap. V.

 Cap. VI.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM II.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II. Utrum in diversis temporibus debuerint alia et alia Sacramenta institui, vel semper eadem.

 QUAESTIO III. Utrum In tempore gratiae debuerint Institui unum, an plura Sacramenta.

 ARTICULUS II.

 QUAESTIO I. Utrum baptismus Ioannis a Deo fuerit Institutus.

 QUAESTIO II. Ad quid fuerit institutus baptismus Ioannis.

 QUAESTIO III. De usu sive efficacia baptismi Ioannis.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 DUB. I.

 Dub. II.

 Dub. III.

 Dub. IV.

 Dub. V

 DISTINCTIO II.

 Pars I.

 Cap. I.

 Cap. II.

 Cap. iii.

 Cap. IV.

 Pars II.

 Cap. V.

 Cap. VI

 Cap. VII.

 Cap. VIII.

 Cap. IX.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM III.

 Pars I.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I. De his quae pertinent ad integritatem Sacramenti baptismi.

 QUAESTIO I. Quid sit baptismus a parte elementi, utrum aqua, vel Intinctio In aqua.

 QUAESTIO II. Utrum expressio verbi vocalis sit de integritate baptismi.

 QUAESTIO III. Utrum ad completum et integrum

 ARTICULUS II. De his quae pertinent ad formam verbi.

 QUAESTIO I. Utrum verbum exprimens actum baptizandi sit de necessitate formae baptizandi.

 QUAESTIO II. Utrum expressio totius Trinitatis sit de necessitate baptismi.

 QUAESTIO III. De variatione formae.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 DUB. I.

 Dub. II.

 DUB. III.

 Dub. IV.

 DUB. V.

 DuB. VI.

 Pars II.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II. Utrum ex Institutione baptismi aliqua vis sit collata aquis.

 ARTICULUS II, De baptismi Instituti administratione.

 QUAESTIO 1. Quoties baptizandus debeat Immergi.

 QUAESTIO II. Quantum baptizandus debeat Immergi.

 ARTICULUS III. De cessatione circumcisionis.

 QUAESTIO I. Utrum circumcisio debuerit cessare.

 QUAESTIO II. Utrum circumcisio cessaverit ante promulgationem Evangelii.

 Dub. I.

 Dub. II.

 Dub. III.

 DISTINCTIO IV.

 Pars II

 Cap. I.

 Cap. II.

 Cap. III.

 Pars II.

 Cap. IV.

 Cap. V.

 Cap. VI.

 Cap. VII.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM IV.

 Pars I.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I.

 QUAESTIO I. Utrum baptismus in digne suscipientibus deleat omnem culpam.

 QUAESTIO II. Utrum baptismus deleat omnem poenam.

 QUAESTIO III. Utrum baptismus In omnibus aequalem habeat efficaciam.

 ARTICULUS II. De ficte suscipientibus baptismum.

 QUAESTIO I. Utrum aliquis invitus sive coactus recipiat Sacramentum baptismi.

 QUAESTIO II. Utrum fictus recipiat Sacramentum et non rem Sacramenti.

 QUAESTIO III. Utrum fictus recipiat rem post Sacramentum, recedente fictione.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub . I.

 Dub. II.

 Dub. III.

 Dub. IV.

 Pars II.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II. Quis baptismus sit dignior, utrum baptismus aquae, an sanguinis.

 QUAESTIO III. Utrum baptismus sanguinis saltem sit. Sacramentum.

 ARTICULUS II. De sanctificatione parvulorum In baptismo.

 QUAESTIO II. Utrum parvuli in baptismo recipiant plene rem Sacramenti.

 QUAESTIO III.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub . I.

 Dub. II.

 DUB. III.

 Dub. IV.

 Dub. V.

 Dub. VI.

 Dub. VII.

 DISTINCTIO V.

 Cap. I.

 Cap. II.

 Cap. III.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM V.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II. Citrum possint baptizare haeretici.

 ARTICULUS II. De intensione sive efficacia potestatis baptizantibus collatae.

 QUAESTIO I. Utrum mali ministri dent Sacramentum et rem Sacramenti.

 QUAESTIO II.

 ARTICULUS III. De potestate baptizantium per comparationem ad dantem illam.

 QUAESTIO I. Quae sit illa potestas, quam Christus dare potuit ministris et non dedit.

 QUAESTIO II. Utrum Christo data sit potestas dimittendi peccata.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. I.

 Dub. II.

 Dub. III.

 Dub. IV.

 Dub . V.

 DISTINCTIO VI.

 Pars I.

 Cap. I.

 Cap. II.

 Pars II.

 Cap. III.

 Cap. IV.

 Cap. V.

 Cap. VI.

 Cap. VII.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM VI.

 Pars I.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS UNICUS.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II. Ad quid sit character.

 QUAESTIO III. In quo sit character sicut in subiecto.

 QUAESTIO IV. Per quid character imprimatur.

 QUAESTIO V. Utrum character imprimatur delebiliter, vel indelebiliter.

 QUAESTIO VI. Utrum baptismus possit et debeat iterari.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub . I.

 Dub. II.

 Dub. III.

 Dub. IV.

 Pars II.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I.

 QUAESTIO I. . Utrum aliquis in utero possit baptizari.

 QUAESTIO II. Utrum sanctificatus in utero debeat baptizari.

 ARTICULUS II.

 QUAESTIO I. Utrum intentio in conferente sit de necessitate baptismi.

 QUAESTIO II.

 ARTICULUS III.

 QUAESTIO I. Utrum parvuli baptizandi debeant catechizari.

 QUAESTIO II. Virum exorcismus habeat aliquam efficaciam In parvulo, vel adulto.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub I.

 Dub. II.

 Dub. III.

 Dub. IV.

 Dub. V.

 Dub. VI.

 Dub. VII.

 DISTINCTIO VII.

 Cap. I.

 Cap. II.

 Cap. III.

 Cap. IV.

 Cap. V.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM VII.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II. Utrum materia confirmationis sit necessaria.

 QUAESTIO III.

 ARTICULUS II. De confirmatione quoad efficaciam.

 QUAESTIO I. Utrum confirmatio conferat gratiam gratum facientem.

 QUAESTIO II. Utrum eadem gratia conferatur In baptismo et In confirmatione.

 QUAESTIO III.

 ARTICULUS III.

 QUAESTIO I. Utrum usus Sacramenti confirmationis debeat esse generalis.

 QUAESTIO III. Utrum Sacramentum confirmationis possit dari ante baptismum.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. I.

 Dub. II.

 Dub. III.

 Dub. IV.

 Dub. V.

 Dub. VI.

 DISTINCTIO VIII.

 Pars I.

 Cap. II.

 Cap. III.

 Pars II.

 Cap. IV.

 Cap. V.

 Cap. VI.

 Cap. VII.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM VIII.

 Pabs I.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO III. De figurarum praeeminentia.

 ARTICULUS II.

 QUAESTIO I. Utrum Sacramentum eucharistiae debuerit Institui a principio.

 QUAESTIO III. Utrum Dominus eucharistiae Sacramentum prius confecerit, quam verbum protulerit.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub . I.

 Dub. II.

 Dub. III.

 Dub. IV.

 Pars II.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I.

 QUAESTIO 1. De forma verbi super panem.

 QUAESTIO II. De forma verbi supra vinum.

 ARTICULUS II. De significatione Sacramenti eucharistiae.

 QUAESTIO I. Quid In eucharistia sit res, et quid Sacramentum.

 QUAESTIO II. De unitate Sacramenti eucharistiae.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. II.

 DISTINCTIO IX.

 Cap. II.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM IX.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I.

 QUAESTIO I. De duplici modo manducandi eucharistiam.

 QUAESTIO III. Quid sit manducare sacramentaliter.

 QUAESTIO IV. Utrum Christus manducaverit utroque modo.

 ARTICULUS II.

 QUAESTIO I. Utrum mali sumant veraciter corpus Christi.

 QUAESTlO II. Utrum peccator, qui est in peccato ex certa scientia, manducet corpus Christi damnabiliter.

 QUAESTIO III. Utrum peccator sumendo corpus Christi semper mortaliter peccet.

 QUAESTIO IV. Utrum peccet damnabiliter ille, qui corpus Christi dat ei, quem scit esse peccatorem.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. I.

 DUB. II.

 DUB. III.

 DUB. IV.

 DUB. V.

 DUB. VI.

 DISTINCTIO X.

 Pars I.

 Cap. I.

 Pars II.

 Cap. II.

 Pars I.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS UNICUS.

 QUAESTIO I. Utrum Christus sit in Sacramento altaris secundum veritatem.

 QUAESTIO II.

 QUAESTIO III. Utrum corpus Christi sit sub speciebus definitive.

 QUAESTIO iv.

 QUAESTIO V. Utrum corpus Christi sit in qualibet parte hostiae.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. I.

 Dub. II.

 Dub. III.

 DUB. IV.

 Dub. V.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM X.

 Pars II.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I. De eucharistia respectu virtutis transsubslanliantis.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II. Utrum virtus transubstantiandi sit nobilior virtute concipiendi Christum.

 QUAESTIO III. Utrum virtus trwnssubslaitiandi sit data verbo prolato, an solum sit virtus Verbi increati.

 QUAESTIO IV. Utrum virtus verborum possit convertere quantamcumque materiam.

 ARTICULUS II. De eucharistia per comparationem ad virtutem apprehendentem.

 QUAESTIO I, Virum existentia corporis Christi in Sacramento sit supra intellectum viatoris

 QUAESTIO II. Utrum existentia Christi sub Sacramento sit supra sensum comprehensoris:

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. I.

 Dub. II.

 Dub. III.

 DISTINCTIO XI.

 Pars I.

 Cap. I.

 Cap. II.

 Pars II.

 Cap. III.

 Cap. IV.

 Cap. V.

 Cap. VI.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM XI.

 Pars I.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS UNICUS.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II. Utrum totus panis convertatur in corpus Christi, an aliquid remaneat praeter accidentia.

 QUAESTIO III

 QUAESTIO IV. Utrum panis convertatur in totum Christum.

 QUAESTIO V. Pirum haec conuersio sit subita, vel successiva.

 QUAESTIO VI. Quibus verbis illa conversio debeat exprimi.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. I.

 Dub. II.

 DUB. IV.

 Pahs II.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II. Utrum utraque harum specierum sit de integritate Sacramenti.

 QUAESTIO III. Utrum aqua sit de Integritate Sacramenti eucharistiae.

 QUAESTIO IV. Utrum Sacramentum eucharistiae possit confici in omni pane et vino.

 ARTICULUS II.

 QUAESTIO I. Utrum Christus confecerit in azymo, an in fermentato.

 QUAESTIO II. Quale corpus Christus in Coena dederit discipulis.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. I.

 Dub. II.

 Dub. III.

 Dub. IV.

 Ddb. V.

 Dub. VI.

 Dub. VII.

 Dub. VIII.

 DISTINCTIO XII.

 Pars I.

 Cap. I.

 Cap. II.

 Cap. III.

 Cap. IV.

 PAns II.

 Cap. V.

 Cap. VI.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM XII.

 Pars I.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II. Utrum in Sacramento eucharistiae congruat species esse sine subiecto.

 QUAESTIO III. Dirum sit verum, accidentia ibi esse sine subiecto.

 ARTICULUS II. De actione et transmutatione accidentium.

 QUAESTfO I. Utrum species illae possint converti in alimentum.

 QUAESTIO II. Utrum accidentia habeant potentiam convertendi alia In Sacramentum.

 QUAESTIO III. Utrum accidentia Illa operationes habeant per naturam, an per miraculum.

 ARTICULUS III. De fractione specierum.

 QUAESTIO I. Utrum corpus Christi verum In eucharistia frangatur.

 QUAESTIO II. Utrum in speciebus sit vera fractio.

 QUAESTIO III. Quid significent partes hostiae fractae.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. I.

 Dub. III.

 Dub. IV.

 Dub. V.

 Pars II.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II. Utrum hoc Sacramentum habeat efficaciam in aliquo peccatore.

 QUAESTIO III. Quae sit efficacia huius Sacramenti.

 ARTICULUS II. De frequentatione huius Sacramenti.

 QUAESTIO I. Utrum teneamur accedere ad Sacramentum eucharistiae.

 QUAESTIO II.

 QUAESTIO III. Utrum homo debeat se retrahere ab hoc Sacramento propter immunditiam corporalem.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub . I.

 Dub. II.

 DISTINCTIO XIII.

 Cap. I.

 Cap. II.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM XIII.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II. Utrum soli sacerdotes possint conficere.

 QUAESTIO III. Utrum potestas consecrandi magis resideat circa sacerdotem, an circa verbum.

 QUAESTIO IV. Utrum melior sit Missa boni sacerdotis quam mali.

 ARTICULUS II. De sumente eucharistiam.

 QUAESTIO I. Utrum corpus Christi traiiciatar in ventrem muris.

 QUAESTIO II. Utrum corpus Christi descendat In venirem hominis.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. I.

 Dub. II.

 Dub. III.

 Dub. IV.

 DISTINCTIO XIV.

 Pars I.

 Cap. I.

 Cap. II.

 Pars II

 Cap. III.

 Cap. IV.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM XIV.

 Pars I.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II. Utrum poenitentia sit virtus generalis, an specialis.

 QUAESTIO III. Utrum poenitentia sit virtus theologica, an cardinalis.

 ARTICULUS II. De poenitentia in comparatione.

 QUAESTIO I. Quae .vis animae sit subiectum virtutis poenitentiae.

 QUAESTIO II. Utrum poenitentia oriatur ex timore.

 QUAESTIO III. Utrum poenitentia sit prima virtus.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. I.

 Dub. III.

 Dub. IV.

 Pars II.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II. Utrum contingat per paenitentiam resurgere, hoc est poenitentiam iterare.

 QUAESTIO III. Utrum omnis agetis paenitentiam super culpam, quamvis gravissimam, Inveniat veniam a Deo.

 ARTICULUS II.

 QUAESTIO I. Utrum necesse sit resurgere In aequali caritate, vel etiam in maiori.

 QUAESTIO II. Utrum perfecta poenitentia restituat In pristinum gradum.

 QUAESTIO III. Utrum poenitentia restituat homini opera bona, prius mortificata per culpam.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. II.

 Dub. III.

 Dub. IV.

 Dub. V.

 Dub. VI.

 Dub. VII.

 Dub. VIII.

 Dub. IX.

 Dub. X.

 Dub. XI.

 Dub. XII.

 Dub. XIII.

 DISTINCTIO XV.

 Cap. I.

 Cap. II.

 Cap. III.

 Pars II.

 Cap. IV.

 Cap. V.

 Cap. VI.

 Cap. VII.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM XV.

 Pars I.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS UNICUS.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II. Utrum possibile sit Deo. satisfacere de uno peccato sine alio.

 QUAESTIO IV. Utrum opera satisfactoria, facta extra caritatem, adveniente caritate, reviviscant sive vivificentur.

 QUAESTIO V. Utrum homo per talia opera aliquid mereatur.

 QUAESTIO VI. Utrum bona opera extra caritatem facta valeant ad tolerabiliorem paenam.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 DUB. I.

 Dub. III.

 Dub. IV.

 Ddb. V.

 Dub. VI.

 Pars. II.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I.

 QUAESTIO I. Quid sit satisfactio.

 QUAESTIO II. Cui sit satisfaciendum.

 QUAESTIO III. Per qualia opera debeat fieri satisfactio.

 ARTICULUS II.

 QUAESTIO 1. De quibus debeat fieri eleemosyna.

 QUAESTIO ii. Utrum ieiunio contingat satisfacere.

 QUAESTIO III. Utrum contingat satisfacere oratione.

 QUAESTIO IV. Utrum restitutio sit pars satisfactionis.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dob. I.

 Dub. II.

 DUB. IV.

 Dub. V.

 Dub. VI.

 Dub. VII.

 Dub. VIII.

 Dub. X.

 Dub. Xl.

 DISTINCTIO XVI.

 PARS I.

 Cap. I.

 Cap. II.

 Cap. III

 Pars II.

 Cap. IV.

 Cap. V.

 Cap. VI.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM XVI.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II.

 ARTICULUS II. De contritione quoad quantitatem.

 QUAESTIO I. Utrum necesse sit, dolorem contritionis esse maximum.

 QUAESTIO II.

 ARTICULUS III.

 QUAESTIO I. Utrum contritio sit motus instantaneus, an successivus.

 QUAESTIO II. Utrum homo (libeat semper conteri.

 ARTICULUS IV.

 QUAESTIO I. Utrum contritio possit intendi.

 QUAESTIO II. Utrum oporteat intensius conteri de uno peccato quam de alio.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 DUB. I.

 DUB. II.

 Dub. III.

 Dub. IV.

 Dub. V.

 Dub. VI.

 Dub. VII.

 Dub. VIII.

 Dub. IX.

 Dub. XI.

 Dob. XII.

 Dob. XIII.

 Dub. XIV.

 Dub. XV.

 Pars. II.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II.

 ARTICULUS II. De poenitentia post baptismum, quae est de mortalibus.

 QUAESTIO 1. Utrum necesse sit poenitere de peccatis commissis per ignorantiam.

 QUAESTIO II. Utrum necesse sit conteri de peccatis scienter commissis et postmodum oblitis.

 ARTICULUS III. De poenitentia post baptismum, quae est de venialibus.

 QUAESTIO I. Utrum veniale peccatum possit fieri mortale.

 QUAESTIO II. Utrum quis teneatur paenitere de veniali

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dob. I.

 DUB. II.

 DUB. III.

 Dub. V.

 DISTINCTIO XVII.

 Pars I.

 Cap. I.

 PARS II.

 Cap. II.

 Cap. III.

 Pabs III.

 Cap. IV.

 Cap. V.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM XVII.

 Pars I.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II. Utrum ad iustificationem sit necessarius, motas liberi arbitrii.

 QUAESTIO III. Virum ad iustificationem necessaria sit contritio.

 QUAESTIO IV. Utrum ad iustificationem necessaria sit confessio.

 ARTICULUS II. De ordine eorum quae concurrunt ad iustificationem.

 QUAESTIO I. Utrum infusio gratiae necessario praecedat peccati expulsionem.

 QUAESTIO II. Utrum expulsio culpae necessario praecedat contritionem.

 QUAESTIO III: Utrum necesse sit, quod attritio praecedat impii iustificationem sive contritionem.

 QUAESTIO IV.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. I.

 DUB. III.

 DUB. IV.

 DUB. V.

 Dub. VI.

 Dub. VII.

 DUB. VIII.

 Pars. II.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO III. A quo confessio fuerit instituta, utrum a Christo, an ab aliquo eius Apostolo.

 QUAESTIO I. Utrum omnes adulti, boni et mali, ad confessionem teneantur.

 QUAESTIO II. Utrum peccator statim, cum potest, teneatur confiteri.

 QUAESTIO III. An quis quoad modum obligetur confiteri ex caritate.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. I.

 Dub. II.

 Dub. III.

 Dub. IV.

 Dub. V.

 Dub. VI.

 Dub. VII.

 Dub. VIII.

 Pars III.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II.

 QUAESTIO III. Utrum proprio sacerdoti debeat quis confiteri in publico, vel in occulto.

 ARTICULUS II.

 QUAESTIO II. Utrum oporteat confiteri omnem peccati mortalis differentiam.

 QUAESTIO III. Utrum teneamur confiteri omnem peccati circumstantiam.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. I.

 Dub. II.

 Dub. III.

 Dub. IV.

 DISTINCTIO XVIII.

 Cap. I.

 Cap. II.

 Cap. III.

 Cap. IV.

 Cap. V.

 Cap. VI.

 Pars. II.

 Cap. VII.

 Cap. VIII.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM XVIII.

 Pars I.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II.

 ARTICULUS II. De potestate ligandi et solvendi in foro poenitentiali.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II.

 ARTICULUS III.

 QUAESTIO I. Utrum scientia sit clavis.

 QUAESTIO II. Utrum scientia sit alia clavis quam potestas solvendi.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub . I.

 Dub. II.

 Dub. III.

 Dub. IV.

 Pars II.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS UNICUS.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II.

 QUAESTIO III. A quo possit excommunicatio fieri.

 QUAESTIO IV. Utrum aliquis possit pluries excommunicari.

 QUAESTIO V.

 QUAESTIO VI. Utrum aliquis possit absolvi invitus ab excommunicatione.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. I.

 Dub. II.

 Dub. III.

 Dub. IV.

 DISTINCTIO XIX.

 Cap. I.

 Cap. II.

 Cap. III.

 Cap. IV.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM XIX.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II. Utrum malus sacerdos communicet cum bono in potestate clavis, an sit in solo bono.

 ARTICULUS II.

 QUAESTIO I. Utrum claves dentur in ordine sacerdotali.

 QUAESTIO II.

 ARTICULUS III.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II. utrum Inferior possit absolvere superiorem, Ipso volente.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. I.

 DUB. II.

 Dub. III.

 Dub. IV.

 DUB. V.

 DISTINCTIO XX.

 Pars I.

 Sciendum est etiam, quod tempus poenitentiae est usque in.extremum articulum vilae. Unde Leo Papa : Nemo est desperandus, dum in hoc corpore constitu

 Cap. II.

 Pars II.

 Cap. III.

 Cap. IV.

 Cap. Vi

 Cap. VI.

 Cap. VII.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM XX.

 Pars I.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS UNICUS.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II. Virum.poena purgatorii sit maxima poenarum temporalium.

 QUAESTIO III. Utrum poena purgatorii sit voluntaria.

 QUAESTIO IV.

 QUAESTIO V. Utrum poena purgatorii ministerio daemonum infligatur.

 QUAESTIO VI. Utrum locus purgatorii sit superius, an inferius, an iii medio.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. I:

 Dub. II.

 Dub. III. .

 Dub. IV.

 Dub. V.

 Dub. VI.

 Dub. VII.

 Pars II.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS UNICUS. De satisfactionis commutatione.

 QUAESTIO I. Utrum unus pro alio possit satisfacere.

 QUAESTIO II. Utrum possit fieri satisfactionis relaxatio.

 QUAESTIO III. A quo possit relaxatio satisfactionis fieri.

 QUAESTIO IV.

 QUAESTIO V. Virum relaxationes possint fieri existenti in purgatorio, an solum viventi in hoc saeculo.

 QUAESTIO VI. Utrum indulgentiae tantum valeant, quantum praedicatur.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. I.

 Dub. II.

 Dub. III.

 DUB. IV.

 Dub. V.

 Dub. VI.

 DISTINCTIO XXI.

 Pars I.

 Cap. I.

 Cap. II.

 Cap. III.

 Cap. IV.

 Cap. V.

 Cap. VI.

 Pars II

 Cap. VII.

 Cap. VIII.

 Cap. IX.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM XXI.

 Pars I.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II. Virum peccata venialia possint deleri a gratia sine contritione sive interiore poena.

 ARTICULUS II.

 QUAESTIO I. Utrum in purgatorio post hanc vitam fiat purgatio aliqua ab aliqua culpa, an solum a poena.

 QUAESTIO II. Utrum purgatio purgatorii fiat per ignem materialem.

 ARTICULUS III. De liberatione a purgatorio.

 QUAESTIO I. Utrum in purgatorio unus liberetur ante alium.

 QUAESTIO II. Utrum aliquis Sanctorum evolet in caelum ante iudicium.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. I.

 DUB. II.

 DUB. III.

 Pars II.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I. De confessione quoad modum.

 QUAESTIO I. Utrum liceat aliquod peccatum in confessione omittere.

 QUAESTIO II. Utrum liceat aliquid in confessione addere.

 QUAESTIO III.

 ARTICULUS II.

 QUAESTIO. I. Utrum in aliquo casu liceat confessionem revelare.

 QUAESTIO II. Utrum confitens possit licentiare confessarium, ut peccata revelet.

 QUAESTIO III. Utrum sciens aliquid per confessionem et per aliam viam teneatur celare.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. I.

 Dub. II.

 Dub. III.

 Dub. IV.

 DISTINCTIO XXII.

 Cap. I.

 Cap. II.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM XXII.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II. Utrum peccata dimissa redeant quantum ad reatum poenae.

 ARTICULUS II.

 QUAESTIO I. De Sacramento poenitentiae quoad institutionem.

 QUAESTIO II.

 ARTICULUS III.

 QUAESTIO I. Utrum poenitentia habeat in se rationem fundamenti.

 QUAESTIO II.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. I.

 Dub. II.

 Dub. III.

 DISTINCTIO XXIII.

 Cap. I.

 Cap. II.

 Cap. III.

 Cap. IV.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM XXIII.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II. Utrum hoc Sacramentum fuerit institutum a Christo, an ab aliquo eius discipulo.

 QUAESTIO III. Quae sit materia extremae unctionis.

 QUAESTIO IV. Utrum forma verbi sit de essentia Sacramenti.

 ARTICULUS II.

 QUAESTIO I. Oleis debeat administrare hoc Sacramentum.

 QUAESTIO II. Cui debeat dari hoc Sacramentum.

 QUAESTIO III. In quo loco debeat fieri unctio.

 QUAESTIO IV. Quoties debeat hoc Sacramentum dari.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 DUB. I.

 Dub. IV.

 DISTINCTIO XXIV.

 Pars I.

 Cap. I.

 Cap. II.

 Cap. III.

 Cap. IV.

 Pars II.

 Cap. V.

 Cap. VI.

 Cap. VII.

 Cap. VIII:

 Cap. IX.

 Cap. X.

 Cap. XI.

 Cap. XII.

 Cap. XIII.

 Cap. XIV.

 Cap. XV.

 Cap. XVI.

 Cap. XVII.

 Cap. XVIII.

 Cap. XIX.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM XXIV.

 Pabs I.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I. De ordinis signaculo.

 QUAESTIO I. Utrum ordinandi debeant tonsurari sive coronari.

 QUAESTIO II. Utrum corona sit Sacramentum.

 QUAESTIO III. Utrum in susceptione coronae fiat abrenuntiatio temporalium.

 QUAESTIO IV. Utrum praelati Ecclesiae teneantur clericis quantum ad temporale stipendium.

 ARTICULUS II. De ordinis Sacramento in generali.

 QUAESTIO I. Utrum ordo sit in Ecclesia.

 QUAESTIO II. Utrum ordo sit Sacramentum.

 QUAESTIO III.

 QUAESTIO IV.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. I.

 Dub. II.

 Dub. III.

 DUB. IV.

 Pars II.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I. De ordinibus quoad characteris Impressionem.

 QUAESTIO I. Utrum in omnibus ordinibus Imprimatur character.

 QUAESTIO II.

 QUAESTIO III. Utrum characteres diversorum ordinum sint essentialiter ordinatur

 QUAESTIO IV. Quando character imprimatur in diversis ordinibus.

 ARTICULUS II.

 QUAESTIO I. De divisione ordinum In sacros et non sacros.

 QUAESTIO II. Utrum psalmistatus sit ordo.

 QUAESTIO III. Virum episcopatus sit ordo.

 QUAESTIO IV. Utrum ordines sint septem, an plures, vel pauciores.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 DUB I.

 DUB. II.

 Dub. III.

 Dub. IV.

 Dub. V.

 DUB. VI.

 DISTINCTIO XXV.

 Cap. I.

 Cap. II.

 Cap. III.

 Cap. IV.

 Cap. V.

 Cap. VI.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM XXV.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II.

 QUAESTIO III. Utrum simoniacus episcopus aliquem ordinem possit vendere.

 QUAESTIO IV. Utrum dans ordines simoniace ex hoc ipso fiat haereticus.

 ARTICULUS II. De Iis qui possunt suscipere ordines.

 QUAESTIO I. Utrum ad susceptionem ordinis requiratur sexus virilis.

 QUAESTIO II. Utrum ad susceptionem ordinis necessarius sit usus rationis.

 QUAESTIO III. Utrum ad susceptionem ordinis sit necessaria Indivisio carnis.

 QUAESTIO IV. Utrum ad susceptionem ordinis sit necessaria conditio libertatis.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. I.

 Dub. II.

 Dub. III.

 Dub. IV.

 Dub. V.

 Dub. VI.

 DISTINCTIO XXVI.

 Cap. I.

 Cap. II.

 Cap. III.

 Cap. IV.

 Cap. V.

 Cap. VI.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM XXVI.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I. De Institutione Sacramenti matrimonii

 QUAESTIO II. A quo Sacramentum matrimonii fuerit institutum.

 QUAESTIO III. Utrum Institutio matrimonii fuerit sub praecepto.

 ARTICULUS II.

 QUAESTIO I. Quid sit In matrimonio signum, et quid signatum.

 QUAESTIO II. Quid sit in hoc Sacramento causans, et quid causatum.

 QUAESTIO III. Virum carnalis commixtio sit de Integritate matrimonii quoad significationem et efficaciam.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. I.

 Dub. II.

 Dub. III.

 Dub. IV.

 DISTINCTIO XXVII.

 Cap. I.

 Cap. II.

 Cap. III.

 Cap. IV.

 Cap. V.

 Cap. VI.

 Cap. VII.

 Cap. VIII.

 Cap. IX.

 Cap. X.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM XXVII.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I. De matrimonii quidditate.

 QUAESTIO I. Utrum matrimonium sit coniunctio maris et feminae.

 QUAESTIO II. Quid sit matrimonium nomine.

 ARTICULUS II. De matrimonii causalitate.

 QUAESTIO I. Utrum consensus sit causa matrimonii.

 QUAESTIO II.

 ARTICULUS III. De Insolubilitate matrimonii.

 QUAESTIO I. Utrum matrimonium consummatum sit Insolubile.

 QUAESTIO II. Utrum matrimonium ratum sit insolubile.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 DUB. I.

 Dub. II.

 Dub. III.

 Dub. IV.

 Dub. V.

 Dub. VI.

 DISTINCTIO XXVIII.

 Cap. I.

 Cap. II.

 Cap. III.

 Cap. IV.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM XXVIII.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS UNICUS.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II. Utrum consensus ad tempus faciat matrimonium.

 QUAESTIO III. Utrum consensus conditionatus faciat matrimonium.

 QUAESTIO IV. Utrum consensus tacitus faciat matrimonium.

 QUAESTIO V. Utrum consensus de praesenti expressus in occulto faciat matrimonium.

 QUAESTIO VI. An consensus debeat esse in carnalem copulam.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 DUB. I. .

 Dub. II.

 Dub. III.

 DISTINCTIO XXIX.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM XXIX.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS UNICUS. De consensu coacto.

 QUAESTIO I. Utrum consensus coactus faciat matrimonium.

 QUAESTIO II. Utrum consentiens in renitentem generet sibi praeiudicium, ut non possit cum alio contrahere.

 QUAESTIO III. Utrum aliquis possit ad matrimonium compelli per praeceptum patris.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. I.

 Dub. II.

 DISTINCTIO XXX.

 Cap. I.

 Cap. II.

 Cap. III.

 Cap. IV.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM XXX.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS UNICUS.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II. Utrum consensus matrimonialis beatae Mariae Deo fuerit in se placitas et honestus.

 QUAESTIO III. Utrum consensus libidinosus sit causa matrimonii.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. II.

 Dub. III.

 Dub. IV.

 Dub. V.

 Dub. VI.

 DISTINCTIO XXXI.

 Cap. I.

 Cap. II.

 Cap. III.

 Cap. IV.

 Cap. V.

 Cap. VI.

 Cap. VII.

 Cap. VIII.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM XXXI.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II. Utrum tria sint matrimonii bona.

 QUAESTIO III. Virum haec tria bona sint de necessitate matrimonii.

 ARTICULUS II.

 QUAESTIO I. Utram coitus propter prolem possit esse sine omni culpa.

 QUAESTIO II. Utrum coitus coniugalis causa fornicationis vitandae possit esse sine omni peccato veniali.

 QUAESTIO III. Utrum coire eum uxore ratione concupiscentiae satiandae sit semper peccatum mortale.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. i.

 Dpb. II.

 Dub. III.

 Dub. IV.

 Dub. V.

 Dub. VI.

 DISTINCTIO XXXII.

 Cap. I.

 Cap. II.

 Cap. III.

 Cap. IV.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM XXXII.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I.

 QUAESTIO I. Utrum post carnalem copulam possit vir continere, uxore nolente.

 QUAESTIO II. Utrum vir ante carnalem commixtionem possit continere, uxore nolente.

 ARTICULUS II. De obligatione coniugum per comparationem ad accidens superueniens.

 QUAESTIO I. Utrum oporteat coniugi debitum reddere, si alter fiat leprosus.

 QUAESTIO II. Utrum quis teneatur reddere debitum, si alter fiat fornicarius.

 ARTICULUS III. De obligatione coniugum per comparationem ad tempus.

 QUAESTIO I. Utrum tempore menstruorum possit reddi et peti debitum.

 QUAESTIO II. Utrum tempore dierum solemnium possit licite peti et solvi debitum.

 ARTICULUS IV. De tempore, in quo debent nuptiae celebrari.

 QUAESTIO I. Utrum in celebrandis nuptiis debeat tempus observari.

 QUAESTIO II. Utrum matrimonium contractum in tempore indebito debeat separari.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. I.

 Dub. II.

 Dub. III.

 DUB. IV.

 Dub. V.

 DISTINCTIO XXXIII.

 Cap. I.

 Cap. II.

 Cap. III.

 Cap. IV.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM XXXIII.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I.

 QUAESTIO I. Utrum contra legem naturae sit habere concubinam.

 QUAESTIO III. Utrum Deus debuerit dispensare de concubina habenda.

 articulus II.

 QUAESTIO I. Utrum virginitas sit virtus.

 QUAESTIO II. Utrum virginitas praeferatur continentiae coniugali.

 QUAESTIO III. Utrum virginitatis praemium sit aureola.

 ARTICULUS III. De repudio.

 QUAESTIO I. Utrum fuerit licitum uxorem repudiare.

 QUAESTIO III. Utrum uxor post repudium debeat viro reconciliari.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. I.

 Dub. II.

 Dub. IV.

 Dub. V.

 Dob. VI.

 DUB. VII.

 DUB. VIII.

 DISTINCTIO XXXIV.

 Cap. I.

 Cap. II.

 Cap. III.

 Cap. IV.

 Cap. V.

 Cap. VI.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM XXXIV.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I.

 QUAESTIO I. Utrum matrimonium habeat impedimentum.

 QUAESTIO II, De numero et sufficientia impedimentorum.

 ARTICULUS II.

 QUAESTIO I. Utrum impotentia naturalis coeundi sit impedimentum matrimonii.

 QUAESTIO II. Utrum impotentia coeundi accidentalis, quae est per malifidum, impediat matrimonium.

 ARTICULUS III. De defectu ex parte liberi arbitrii.

 QUAESTIO I. Virum furia impediat matrimonium.

 QUAESTIO II. Utrum crimen incestus impediat matrimonium et faciat personam illegitimam.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dob. I.

 Dub. II.

 Dub. III.

 Dub. IV.

 Dub. V.

 Dub. VI.

 DUB. VII.

 Dub. VIII.

 Dub. IX.

 DISTINCTIO XXXV.

 Cap. I.

 Cap. II.

 Cap. III.

 Cap. IV.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM XXXV.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS UNICUS. De divortio.

 QUAESTIO I. Utrum liceat uxorem dimittere ex causa fornicationis.

 QUAESTIO II. Utrum dimittere uxorem fornicariam sit in praecepto.

 QUAESTIO III. Utrum possit aliquis Uxorem fornicantem dimittere propria auctoritate.

 QUAESTIO IV. Utrum, divortio celebrato, vir possit aliam uxorem ducere, vel uxor alium virum.

 QUAESTIO V. Utrum post diuortium possint vir et multe? inuicem reconciliari.

 QUAESTIO VI. Utrum possit fieri divortium, si non praecedat aliqua culpa.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. I.

 Dub. II.

 Dub. IV.

 DUB. V.

 DISTINCTIO XXXVI.

 Cap. I.

 Cap. II.

 Cap. III.

 Cap. IV.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM XXXVI.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II. Utrum conditio servitutis eum errore impediat matrimonii

 QUAESTIO III. Utrum conditio prolis sequatur patrem, an matrem.

 QUAESTIO I. Utrum status aetatis impediat matrimonium.

 QUAESTIO II. Utrum defectus aetatis impediat contractionem sponsalium.

 QUAESTIO III. Virum sponsalia contracta post septennium possint dissolvi per mutuum consensum.

 DUB. I.

 Dub. II.

 Dub. III.

 Dub. IV.

 Dub. V.

 DISTINCTIO XXXVII.

 Cap. I.

 Cap. II.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM XXXVII.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS Ii

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II. Utrum sacer ordo matrimonium impediat.

 QUAESTIO III. Utrum Ecclesia debuerit instituere, ut sacer ordo impediret matrimonium.

 ARTICULUS II. De uxoricidio.

 QUAESTIO I,

 QUAESTIO II. Utrum sit gravius peccatum occidere uxorem quam matrem.

 QUAESTIO III.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. I.

 DUB. II.

 DUB. IV.

 DISTINCTIO XXXVIII.

 Cap. I.

 Cap. III.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM XXXVIII.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I.

 QUAESTIO I. Quid sit votum secundum essentiam.

 QUAESTIO II. De quo sive circa quam materiam sit votum.

 QUAESTIO III. In quo subiecto possit esse votum.

 ARTICULUS II.

 QUAESTIO I. Utrum votum continentiae impediat, vel dirimat matrimonium.

 QUAESTIO II. Utrum votum possit permutari.

 QUAESTIO III. Utrum Summus Pontifex possit dispensare in voto.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. I.

 Dub. II.

 Dub. IV.

 Dub. V.

 Dub. VI.

 Dub. VII.

 Dub. VIII.

 Dub. IX.

 Dub. Xl.

 DUB. XII.

 DISTINCTIO XXXIX.

 Cap. I.

 Cap. II.

 Cap. III.

 Cap. IV.

 Cap. V.

 Cap. VI.

 Cap. VII.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM XXXIX.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II. Utrum Sacramentum matrimonii possit contrahi inter infidelem et infidelem.

 QUAESTIO III. Utrum matrimonium infidelium excuset coitum, ut non sit ibi peccatum.

 QUAESTIO IV.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II. Utrum, altero tantum infidelium veniente ad fidem, matrimonium solvatur quoad infidelem.

 QUAESTIO III. Utrum matrimonium solvatur, si alter coniugum fit infidelis, specialiter quoad fidelem.

 QUAESTIO IV. Utrum in infidelibus venientibus ad fidem solvatur matrimonium.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. I.

 Dub. II.

 Dub. III.

 Dub. IV.

 Dub. V.

 DISTINCTIO XL.

 Cap. I.

 Cap. II.

 Cap. III.

 Cap. IV.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM XL.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS UNICUS. De impedimento consanguinitatis.

 QUAESTIO I. Utrum consanguinitas sit aliquod vinculum.

 QUAESTIO II. Utrum consanguinitas matrimonio praestet impedimentum.

 QUAESTIO III. Usque ad quem gradum se extendat impedimentum consanguinitatis.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. I.

 DUB. II.

 Dub. IV.

 Dub. V.

 DISTINCTIO XLI.

 CAP. I.

 Cap. II.

 Cap. III.

 Cap. IV.

 Cap. V.

 Cap. VI.

 Cap. VII.

 Cap. VIII.

 Cap. IX.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM XLI.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS UNICUS. De impedimento affinitatis.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II. Utrum affinitas transeat in alterum.

 QUAESTIO III. Utrum affinitas praestet matrimonio impedimentum.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. I.

 Dub. II.

 Dub. III.

 Dub. IV.

 DISTINCTIO XLII.

 Cap. I.

 Cap. II.

 Cap. III.

 Cap. IV.

 Cap. V.

 Cap. VI.

 Cap. VII.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM XLII.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I. De cognatione spirituali.

 QUAESTIO I. Utrum cognatio spiritualis contrahatur per aliquod Sacramentum.

 QUAESTIO II. Utrum cognatio spiritualis impediat matrimonium.

 QUAESTIO III. Utrum spiritualis cognatio transeat ab uno in alterum.

 ARTICULUS II. De cognatione legali.

 QUAESTIO I. Utrum cognatio legalis sit aliquod vinculum.

 QUAESTIO II.

 QUAESTIO III. Virum cognatio legalis transeat ab uno in alterum.

 ARTICULUS III. De secundis nuptiis.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II. Utrum secundae nuptiae sint sacramentales.

 QUAESTIO III. Utrum secundae nuptiae sint honorabiles.

 DISTINCTIO XLIII.

 Cap. I.

 Cap. II.

 Cap. III.

 Cap. IV.

 Cap. V.

 Cap. VI.

 Cap. VII.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM XLIII.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II. Utrum resurrectio sit omnium.

 QUAESTIO III. Utrum resurrectio sit omnium simul, an successive.

 QUAESTIO IV. Utrum resurrectio sit eorundem corporum secundam numerum.

 QUAESTIO VI. Quae sit causa nostrae resurrectionis.

 ARTICULUS II. De libro vitae.

 QUAESTIO I. De quidditate libri vitae.

 QUAESTIO II.

 QUAESTIO III. Utrum liber vitae necessario aperietur.

 ARTICULUS III. De libris conscientiae.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II.

 QUAESTIO III. Dirum omnia videantur simul ab omnibus.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. I.

 DUB. II.

 Dub. III.

 Dub. IV.

 Dub. V.

 DISTINCTIO XLIV.

 Pars I.

 CAP. I.

 Cap. II.

 Cap. III.

 Cap. IV.

 Pars II.

 Cap. VI.

 Cap. VII.

 Cap. VIII.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM XLIV.

 Pars I.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II.

 ARTICULUS II.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II.

 ARTICULUS III. Qualia futura sint corpora resurgentium.

 QUAESTIO I. Utrum corpora electorum resurgant cum deformitatibus.

 QUAESTIO II. Utrum deformitates resurgant in corporibus damnatorum.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. I.

 Dub. II.

 Dub. III.

 Dub. IV.

 Pars II.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I.

 QUAESTIO I. Utrum sit infernus.

 QUAESTIO II. Ubi sit infernus.

 ARTICULUS II. De quidditate poenae infernalis.

 QUAESTIO I. Utrum ignis inferni sit verus ignis.

 QUAESTIO II. Utrum puniens in inferno sit solus ignis.

 ARTICULUS III. De actione ignis.

 QUAESTIO I. Utrum ignis inferni consumat corpora damnatorum.

 QUAESTIO II. Utrum ignis inferni affligat spiritum.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. I.

 Dub. II.

 DISTINCTIO XLV.

 Cap. I.

 Cap. II.

 Cap. III.

 Cap. IV.

 Cap. V.

 Cap. VI.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM XLV.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II.

 QUAESTIO III.

 ARTICULUS II. De suffragiis, quae animae defunctorum recipiunt a vivis.

 QUAESTIO I. Utrum suffragia prosint defunctis mediocriter bonis.

 QUAESTIO II.

 QUAESTIO III. Utrum suffragia magis prosint ei qui magis meruit, an ei, pro quo specialiter fiunt.

 ARTICULUS III.

 QUAESTIO I. Utrum Sancti orent pro nobis.

 QUAESTIO II. Utrum Sancti nobis aliqua impetrent suis orationibus.

 QUAESTIO III. Utrum utile sit nobis rogare Sanctos.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. II.

 Dub. IV.

 Dub. V.

 Dub. VI.

 DUB. VII.

 DUB. VIII .

 DUB. IX.

 DISTINCTIO XLVI.

 Cap. I.

 Cap. II.

 Cap. III,

 Cap. IV.

 Cap. V.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM XLVI.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I.

 QUAESTIO I. Utrum per suffragia Ecclesiae aliqua mitigatio fiat damnatis.

 QUAESTIO II. Utrum fiat mitigatio damnatis propter misericordiae pietatem.

 QUAESTIO III. Utrum Deus misericordius agat cum uno quam cum alio.

 QUAESTIO IV. Utrum Deus agat iustius cum uno quam cum altero.

 ARTICULUS II.

 QUAESTIO I. Utrum in aliquo opere Domini sit misericordia et veritas.

 QUAESTIO II. Utrum in eodem opere Domini sit misericordia et veritas.

 QUAESTIO III.

 QUAESTIO IV. Dirum Deus possit aliquem pure remunerare ex iustitia, vel pure ex misericordia.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. I.

 Dub. II.

 Dub. III

 Dub. IV.

 Dub. V.

 DISTINCTIO XLVII.

 Cap. I.

 Cap. II.

 Cap. III.

 Cap. V.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM XLVII.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I. De iudicantibus et iudicandis.

 QUAESTIO I. Utrum Apostoli iudicent.

 QUAESTIO II.

 QUAESTIO III. Utrum omnes iudicabuntur, tam boni quam mali.

 QUAESTIO IV. Utrum Angeli iudicabuntur.

 ARTICULUS II. De igne conflagrationis.

 QUAESTIO I. De quidditate ignis conflagralorii.

 QUAESTIO II. De virtute larius ignis, utrum sit naturalis, an supra naturam.

 QUAESTIO III. De extensione illius ignis.

 QUAESTIO IV. De ordine huius ignis ad ea quae fient in iudicio.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. I.

 Dub. II.

 Dub. III.

 Dub. IV.

 DISTINCTIO XLVIII.

 Cap. I.

 Cap. II.

 Cap. III.

 Cap. IV.

 Cap. V.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM XLVIII.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS 1.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II. Utrum Christus in forma Divinitatis apparebit malis.

 QUAESTIO III. Utrum Christus apparebit reprobis in forma humanitatis gloriosa.

 QUAESTIO IV. Utrum hora iudicii sit nota alicui creaturae.

 ARTICULUS II.

 QUAESTIO I. Utrum corpora supercaelestia remunerabuntur.

 QUAESTIO II.

 QUAESTIO III. Utrum elementa innovabuntur.

 QUAESTIO IV. Utrum innovabuntur plantae et animalia bruta.

 DUBIA CIRCA LITTERAM MAGISTRI.

 Dub. I.

 Dub. II.

 Dub. III.

 Dub. IV.

 Dub. V.

 Dub. VI.

 Dub. VII.

 DISTINCTIO XLIX.

 Pars I.

 Cap. I.

 Cap. II.

 Cap. III.

 Pars II.

 Cap. IV.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM XLIX.

 Pars I.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS UNICUS. De beatitudine.

 QUAESTIO I. Quid sit beatitudo.

 QUAESTIO II. Qualiter beatitudo sit appetibilis.

 QUAESTIO III. In quo subiecto sit beatitudo.

 QUAESTIO IV. Secundum quid beatitudo insit

 QUAESTIO V. Quibus potentiis insit actus sive operatio gloriae.

 QUAESTIO VI.

 Pars II.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I. De corporis glorificatione.

 QUAESTIO I. Ctrum gloria corporis sit de substantia beatitudinis.

 QUAESTIO II. Utrum gloria corporis sit a gloria animae originaliter.

 ARTICULUS II.

 QUAESTIO I. De numero et sufficientia dotium.

 QUAESTIO II. Utrum dolet corporis aequaliter sint in omnibus.

 ARTICULUS III.

 QUAESTIO I. Utrun in patria omnes sensus habeant suos actus.

 QUAESTIO II. Utrum sensus Uti, qui sunt in suo actu, cognoscant per receptionem speciei.

 ARTICULUS I.

 QUAESTIO I. Utrum corpus gloriosum sit passibile ab intrinseco.

 QUAESTIO II.

 ARTICULUS II. De dote claritatis.

 QUAESTIO I. Utrum corpora gloriosa sint pervia, an colorata, an luminosa.

 QUAESTIO II.

 ARTICULUS III. De dote subtilitatis.

 QUAESTIO I. Utrum corpus gloriosum possit penetrare omne aliud corpus.

 QUAESTIO II. Utrum corpus glorificatum sit palpabile a tactu non glorificato.

 ARTICULUS IV. De dote agilitatis.

 QUAESTIO I. Utrum agilitas sit in omnibus corporibus gloriosis.

 QUAESTIO II.

 DISTINCTIO L.

 Pars I.

 Cap. I.

 Cap. II.

 Pars II.

 Cap. III.

 Cap. IV.

 Cap. V.

 Cap. VI.

 Cap. VII.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM L.

 Pars I.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I.

 QUAESTIO I. Utrum damnati velint, se peccasse.

 QUAESTIO II. Utrum voluntate deliberativa damnati malint non esse quam sic esse.

 ARTICULUS II. De excaecatione damnatorum.

 QUAESTIO I. Utrum in inferno sint tenebrae corporales.

 QUAESTIO II. Utrum in damnatis erunt tenebrae spirituales quoad actum cognoscendi.

 QUAESTIO III. Utrum in damnatis sint tenebrae spirituales quoad actum memorandi.

 COMMENTARIUS IN DISTINCTIONEM L.

 Pars II.

 DIVISIO TEXTUS.

 ARTICULUS I.

 QUAESTIO I.

 QUAESTIO II.

 QUAESTIO III. Utrum Beati et damnati mutuo se cognoscant.

 ARTICULUS II.

 QUAESTIO I. Utrum damnati habeant vermem materialem.

 QUAESTIO II. Utrum et qua ratione in damnatis sit vermis spiritualis.

 QUAESTIO III. Utrum vermis ille sit invariabilis.

QUAESTIO IV. De Sacramentorum efficacia.

Quarto quaeritur, utrum Sacramenta sint gratiae effectiva. Et quod sic, videtur:

1. Quia Ista assignatur differentia Sacramentorum novae legis ad Sacramenta veteris legis, quod haec efficiunt, Illa solum figurant ; sed quod efficit est causa efficiens : ergo Sacramenta novae legis sunt gratiae effectiva.

2. Item, Hugo dicit, " quod Sacramenta novae legis Infusa sibi primum benedictione sanctificant": et alibi dicit, quod sunt nex sanctificatione sanctificantia "; sed non sanctificatur anima nisi per gratiam : ergo efficiunt Ipsam gratiam In anima.

3. Item, Magister In definitione Sacramenti In littera dicit, quod " Sacramentum est quod similitudinem gerit et causa existit "; sed non formalis neque finalis neque materialis, ut supra monstratum est: ergo a divisione est causa efficiens.

Item, Idem ratione videtur, quia signum Institutum humana Institutione potest In nobis aggenerare spiritualem cognitionem et affectionem, sicut circulus ante domum aggenerat cognitionem In anima transeuntis, quod Ibi sit vinum ; et patibulum et signa belli aggenerant timorem: ergo si divina Institutio multo potentior est quam humana, et Sacramenta sunt signa secundum divinam Institutionem possunt In nobis aggenerare multo nobiliorem effectum : ergo possunt efficere gratiam.

5. Item, ((opposita nata sunt fieri circa Idem "; unde nihil est susceptibile culpae, nisi sit susceptibile gratiae, et e converso: cum ergo caro, quae est quid corporale, possit adeo vitiari, ut efficiat et generet culpam In anima, quae sibi unitur ; ergo Sacramentum corporale poterit sanctificari adeo, quod transfundat gratiam: nihil ergo prohibet, quod efficiat In anima gratiam spiritualem.

6. Item, sicut in generatione carnis est generans et generatus et ulterius quo mediante fit generatio: ita in spirituali regeneratione est regenerans Christus, regeneratus homo, et illud quo mediante fit regeneratio, scilicet Sacramentum: ergo sicut semen , quod erat medium in generatione carnali, defert culpam, eadem ratione Sacramentum defert gratiam , quae facit Alium ; sed non defert essentialiter: ergo defert causaliter. Si dicas, quod non est simile, quia facilius est male facere sive vitiare quam bene facere: hoc nihil est: quia nunquam Adam fuit potentior ad malum vel eius culpa, quin Christus sit potentior ad bonum et eius passio ; sed Adam sua culpa potuit vitiare omnem carnem: ergo Christus sua passione potuit adeo sanctificare Sacramenta, ut ipsa sanctificata animas sanctificarent et gratiam darent.

7. Item, dicit Anselmus de Conceptu virginali , quod," si Adam stetisset, transfunderet iustitiam originalem "; sed hoc non potest esse nisi mediante carne corporali: ergo multo magis Christus potest mediante corporali Sacramento transfundere iustitiam gratuitam.

Contra: 1. Omnis causa efficiens est nobilior suo effectu, et nullum corporale nobilius est aliquo spirituali: cum igitur gratia sit spiritualis, Sacramentum corporale, ut dicit Hugo ; nullum Sacramentum est causa efficiens ipsius gratiae.

2. Item, Magister in littera dicit, quod " non est gratia ab illis, sed per illa ": ergo videtur, quod sint sicut canales, non sicut fons: ergo non sunt causa efficiens gratiae, sicut nec canales aquae.

3. Item, Hugo dicit, quod " gratia non est ex ipsis Sacramentis, sed in ipsis " sed constat, quod ex dicit causam efficientem, sicut patet ibi: ergo etc.

4. Item, super illud Psalmi : Benedicam Dominum, qui tribuit mihi intellectum: Glossa dicit: " Deus per semetipsum irradiat pias mentes ": ergo cum illa irradiatio fiat per lumen gratiae, constat, quod gratia est a Deo immediate: non ergo a Sacramentis.

5. Item, " virtus est, quam Deus in nobis sine nobis operatur ": si ergo non operatur in nobis virtutem per subiectam creaturam, per consequens nec gratiam.

6. Item, ordo debet servari in agentibus: ergo Deus per minus nobile non debet influere in magis nobile; sed anima nobilior est Sacramento: ergo Deus non influit per Sacramentum gratiam in animam : ergo gratia a solo Deo est effective. Si igitur Sacramentum est gratiae causa, hoc est solum dispositive.

Quaeritur ergo, utrum Sacramentum sit causa disponens ad gratiam. Quod sic, videtur:

1. Quia si Sacramenta novae legis essent solum causa sine qua non, tunc ergo in ratione causandi non differrent a Sacramentis legis veteris et essent in onus ;: sed hoc est inconveniens: ergo etc.

2. Item, tam Hugo quam Magister in littera quam etiam alii dicunt, quod Deus per Sacramenta regenerat animam: ergo Sacramentum est medium actionis divinae in animam; sed omne medium agendi aut est deferens virtutem, aut disponens; sed Sacramentum non defert: ergo disponit.

3. Item, " Sacramenta sunt medicinae spirituales "; sed medicina corporalis disponit ad sanitatem corporalem: ergo medicina spiritualis disponit ad sanitatem spiritualem.

4. Item, si nihil disponerent nec cooperarentur ad sanitatem animae, aeque bene sine his posset fieri salus, sicut cum eis: ergo imposita nobis in nova lege potius dicenda sunt onera quam medicamina, et lex nova lex oneris, non suavitatis .

Sed contra: 1. Dispositio praecedit illud, ad quod disponit, non solum natura, sed etiam tempore ;sed simul est Sacramenti perceptio et gratiae infusio tempore: ergo Sacramentum non disponit ad gratiam.

2. Item, gratia ex nihilo et subito creatur , ergo nullo indiget disponente ad hoc, ut sit: ergo Sacramenta non disponunt ad gratiam.

Si dicas, quod non disponunt ad hoc, quod gratia sit, sed ad hoc, quod insit ipsi animae, unde habilitant ipsam animam disponendo ad gratiae susceptionem: contra: esse gratiae est suum inesse, cum sit accidens : ergo si non habet dispositionem ad hoc, quod sit, nec ad hoc, quod insit.

3. Item, si Sacramenta disponunt animam et habilitant, ergo influunt in ipsam ; sed nullum corporale influit in aliquod spirituale : ergo Sacramenta, cum sint corporalia, non influunt in animam: ergo non habilitant ipsam nec disponunt.

Si dicas forte, quod in ipsis Sacramentis est aliqua virtus spiritualis, per quam influunt in animam: quaeritur ergo ratione huius, utrum in Sacramentis sit aliqua virtus, per quam influant in ipsam animam. Et quod non, videtur:

1, Quia illa virtus aut est substantia, aut accidens. Si substantia, aut Deus, aut Angelus, aut anima: nullum horum esse , certum est, quia si illa virtus est de Sacramento, tunc Deus est de Sacramento. Si accidens: sed nullum accidens spirituale est in subiecto corporali: ergo aut illa virtus est corporalis, et sic non influet: aut si est spiritua-Iis, non est in Sacramento.

2. Item, illa virtus est bonum, constat: aut ergo est bonum magnum, aut mediocre, aut parvum, sicut dividit Augustinus . Non de maioribus, quia tunc esset gratia, vel virtus gratuita, quae est in sola anima: non mediocre, quia talia sunt potentiae animae: ergo est bonum infimum. Sed hoc est bonum corporale: ergo illa virtus non est spiritualis et non influit in animam.

3. Item, nullum corporale recipitur in spirituali corporaliter, sed solum spiritualiter : ergo similiter nullum spirituale recipitur id corpore spiritualiter, sed corporaliter: ergo illa virtus, cum sit in Sacramentis, est ibi corporaliter, et ita non est potens influere in animam: ergo frustra est ibi.

4. Item, " omne quod recipitur in aliquo, est ibi per modum recipientis et non recepti ", sicut dicit Boethius : ergo illa virtus recipitur in Sacramento corporali per modum corporis: ergo etc.

Si dicas, quod verum est, loquendo naturaliter: sed illa virtus est ibi mirabiliter, et supra naturam; contra: quantumcumque sit ibi supra naturam et qualitercumque, tamen est ignobilior ipsa anima; non ergo influit in ipsam: ergo si non ponitur ob aliud, manifestum est etc.

Contra: 1. Beda dicit, quod " Dominus contactu mundissimae carnis suae dedit vim regenerativam aquis ": ergo aliqua vis collata est ipsis aquis; sed haec non potuit esse nisi creata, quia collata est creaturae, et cum esset ad regenerandum, non potuit esse nisi spiritualis, quia operis spiritualis virtus est spiritualis: ergo etc.

2. Item, Augustinus dicit, et habetur in tertia distinctione : "Quae est virtus aquae, ut corpus tangat et cor abluat "? Ergo aliqua virtus est in Sacramento, qua abluitur cor: ergo spiritualis.

3. Item, videmus, quod opera divinae iustitiae fiunt ministerio creaturae corporalis, quae habet a Deo vim aliquam, per quam possit agere in animam

alioquin non posset

sicut patetin igne purgatorio : ergo in operibus misericordiae, quae fiunt per Sacramenta, erit, quod Sacramenta habeant aliquam virtutem a Deo sibi collatam, per quam agant in animam.

4. Item, videmus, quod si aliquis contritus accedat ad baptismum, etsi non conferatur ei gratia, quia iam habet eam, tamen confertur ei remissio omnis poenae, quam non habebat prius : ergo baptismus supra collationem gratiae addit remissionem poenae: ergo aliqua virtus est in baptismo praeter virtutem gratiae: eadem ratione in aliis Sacramentis novae legis.

5. Item, si nulla esset virtus ibi. tunc ergo rediret inconveniens saepe dictum, quod non differrent a Sacramentis veteris legis.

CONCLUSIO.

Probabilis est opinio, cum suis rationibus primo posita, quod Sacramenta respectu gratiae gratum facientis sint causa sine qua non, respectu vero characteris et ornatus sint causa efficiens, respectu denique efjicaeiae gratiae et sanationis potentiarum sint causa disponens. Probabilis etiam est alia opinio, quae negat, ipsis Sacramentis datam esse virtutem efficientem per modum qualitatis absolutae, non relativae.

Respondeo: Aliqui volunt dicere, quod in Sacramentis est aliqua virtus creata, per quam influunt in animam et habent rationem causandi differenter. Dicunt enim, quod in Sacramentis datur gratia gratum faciens: datur etiam in eis gratia gratis data, sicut est character et ornatus animae: datur etiam debilitatio fomitis sive expeditio potentiarum, haec est efficacia gratiae. Dicunt ergo, quod respectu gratiae gratium facientis sunt sicut causa sine qua non ,- respectu characteristicationis et ornatus sunt sicut causa efficiens: respectu illius virtutis, respectu scilicet debililationis fomitis sive roboris potentiarum, sunt causa disponens.

Et hoc sic manifestum est. Nam sicut videmus, quod in purgatione per ignem purgatorium est ipsa anima purgabilis, habens reatum vel maculam venialem: est gratia intra animam, quia sine ipsa non fieret purgatio: est rursus virtus ignis: sic in Sacramento est anima habens defectum et debilitatem potentiarum: est iterum gratia in anima intus operans : est iterum virtus Sacramenti exterior: et his concurrentibus roborantur et sanantur potentiae, et gratia fit efficacior in sua operatione mediante virtute Sacramenti. Sic ergo dicunt, quod Sacramentum est causa gratiae ut sine qua non, scilicet gratum facientis: est causa characteris et ornatus efficiens: est causa efficaciaegratiae et sanationis potentiarum ut disponens: et hoc per virtutem, quae est in ipso Sacramento, spiritualem et a Deo collatam sibi.

His visis, manifesta est secundum ipsos responsio ad obiecta.

1. 2. Ad illud enim quod quaeritur primo, utrum sint causa efficiens gratiae gratum facientis: dicunt,

quod non. Quod ergo obiicitur de differentia horum Sacramentorum et illorum ; dicunt, quod differentia attenditur ratione characteristicationis et ornatus et eficaciae gratiae. Et sic respondent ad illud Hugonis, quod de illa sanctificatione intelligitur.

3. Similiter dicunt de eo quod dicit Magister, quod sit -causa ; tamen si intelligatur quantum ad gratiam gratum facientem, dicunt, quod est causa sine qua non.

Aliter etiam dicunt, quod potest dici, quod sit causa disponens vel ad hoc, quod insit, vel ad hoc, quod efficax sit, et hoc ratione operis operati: non sic autem erat in illis Sacramentis.

4. Ad illud quod obiicitur, quod signum ex humana institutione generat cognitionem et affectionem spiritualem: dicunt, quod hoc est solum dispositiv e sive occasionaliter, non effective; immo ipsa anima conferendo in semetipsa cognitionem generat et affectionem ; sicut patet exemplo manifesto, quod alii vident patibulum et timent, alii non: tamen per hoc non potest ostendi, quod Sacramentum sit causa efficiens gratiae.

Ad illud quod obiicitur de transfusione culpae mediante carne, dicunt, quod sicut gratia non est in aliquo corporali, sic nec culpa. Sed tamen vitiositas in carne habere potest rationem efficiendi culpam in anima: non sic virtus Sacramenti gratiam. Et causa huius est, quia gratia est effectus nobilior omni virtute corporali et fit ex nihilo, et hoc est solius Dei: sed effectus culpae dicit ignobilitatem et imperfectionem et defectum. Ideo omnia argumenta illa non valent, quae fiunt per similitudinem gratiae ad culpam.

6. Ad illud quod obiicitur, quod Christus potentior est in bonum: dicunt, quod verum est: nec tamen sequitur ex hoc, quodsi Adam transmittit culpam mediante carne, quod Christus transmittat gratiam mediante Sacramento. Nam istud esset inordinatio: praeterea, sicut creatura non potest recipere potestatem creandi, sic nec dandi gratiam .

7. Ad illud Anselmi dicunt, quod non intelligitur, quod transfunderet iustitiam carne mediante, sed quod omnes posteri haberent illam iustitiam a Deo, quia non esset impedimentum ex parte carnis.

Ad illud quod quaeritur, utrum Sacramentum sit causa disponens:, dicunt, quod sic, sicut tactum fuit : quia disponit ad efficaciam gratiae, remittendo fomitem, qui impedit operationem gratiae: vel, sicut tactum fuit, disponit ad hoc, quod gratia insit animae, quamvis non disponat ad hoc, quod sit, Et hoc est dicere, quod gratia comparatur ad causam efficientem, comparatur ad substantiam suscipientem. Sacramentum autem non disponit a parte agentis, qui est Deus, sed a parte suscipientis , quod est anima.

2. Et sic patet responsio ad illud quod obiicitur, quod gratia est ex nihilo: dicunt enim: quod Sacramentum non disponit ad gratiam ratione eius ex quo, sed ratione eius in quod recipitur .

1. Ad illud quod obiicitur, quod dispositio praecedit illud, ad quod disponit: dicunt, quod non semper praecedit tempore, sicut patet in dispositione:, quae est necessitas sive in dispositione ultima : sic Sacramentum digne susceptum disponit dispositione ultima, quae simul est tempore cum gratia, sed natura prior, sicut ex parte illa.

3. Ad illud quod obiicitur, quod si disponit, influit: dicunt, quod influit.

Quod ergo obiicitur , quod nullum corporale influit in spirituale: dicunt, quod in Sacramento est aliqua virtus spiritualis:, per quam influit in animam. Tamen illa ratio non valet secundum eos, quia in anima mundanda est considerare ipsam substantiam et ipsam maculam, a qua mundatur; et licet secundum substantiam sit superior omni corpore, tamen ratione maeulae vel defectus est inferior.

Ad illud quod quaeritur, utrum sit in Sacramentis ponere virtutem creatam: dicunt, quod sic.

1. Quod ergo quaeritur, utrum substantia, aut accidens: dicunt, quod accidens.

Quod iterum quaeritur, utrum accidens corporale, aut spirituale; dicunt, quod spirituale.

Quod obiicitur postea, quod accidens spirituale non est in subiecto corporali ; dicunt, quod verum est naturaliter, sed ipsum Sacramentum habet illam virtutem supra naturam secundum ordinem divinae misericordiae, sicut virtus est in igne purgatorio secundum ordinem divinas iustitias supra naturam ignis. Et quod amplius est ex parte hac, quia Sacramentum non est subiectum naturale sive secundum naturam: et ideo non est mirum, si habeat virtutem supra naturam.

2. Ad illud quod quaeritur, utrum sit bonum maximum etc: dicunt, quod virtus illa ponenda est inter bona mediocria, quia est infra gratiam et supra corpus.

Si obiicias, quod tale bonum est animas potentiae: dicunt, quod Augustinus non excludit propter hoc, quin alia sint: sed illud dicit exemplando vel arctando bonum ad subiectum humanum

Si vero obiicias, quod non aget vel influet in potentias animae, cum sit mediocre, et influxus sit a superiori: dicunt, quod non influit in potentias ratione potentiarum, sed ratione ipsarum deficientium per culpam.

3. Ad illud quod obiicitur de receptione substantiae spiritualis: dicunt, quod non est simile: quia, si substantia spiritualis reciperet corporale corporaliter, tunc derogaretur ipsi substantive nec perficeretur in ipsa receptione: sed si aliquod materiale recipiat spirituale spiritualiter, non derogaretur ei in aliquo.

4. Ad illud quod obiicitur, quod omne quod recipitur, est in recipiente per modum recipientis: dicunt, quod hoc verum est de receptione naturali: sed haec est supra naturam. Praeterea, ipsum Sacramentum, secundum quod hujusmodi, est medicina spiritualis: et ideo debet habere virtutem spiritualem. In naturalibus autem maxime consideratur materia, sed in divinis maxime et principaliter consideratur finis: ideo, quia in Sacramentis non consideratur ratio materiae, sed finis, conveniens fuit secundum ipsos virtutem spiritualem in eis ponere.

Ad aliud secundum eos iam responsum est, quia nobilior est virtus ipsa, minus nobilis anima lapsa, non ratione substantive, sed ratione lapsus.

Et patent hoc modo cetera obiecta secundum hanc opinionem. Et haec opinio est magnorum 5.

Est etiam aliorum magnorum circa hoc opinio dicentium, quod in Sacramentis non sit causalitas neque virtus aliqua, nec effectiva nec dispositiva ad gratiam, quae sit qualitas vel proprietas aliqua absoluta, sed per quandam assistentiam.

Sacramento enim dicunt assistere divinam virtutem, quae est causa gratiae, et fidem et devotionem suscipientis , quae disponit ad gratiam.

Et adducunt simile: quoniam ad verbum Elisaei, Naaman se lavante, astitit virtus divina effectiva sanitatis et devotio et obedientia Naaman dispositiva: nulla tamen causalitas fuit nec in verbo Elisaei nec in aqua Iordanis . Si ergo Dominus ita instituisset, ut ad verbum Elisaei non solum ipse Naaman, sed ceteri accedentes curarentur, et hoc ex quadam pactione, ita quod semper assisteret vis divina: aqua illa diceretur curare et sanare lepram et esse causa curationis et habere virtutem curandi. Sic in Sacramentis dicunt quod ad prolationes verbi assistit virtus divina aquis et infundit gratiam et regenerat, dum homo subiicit se per fidei professionem et obedientiam. Dicunt ergo, quod Sacramenta dicuntur habere virtutem et dicuntur causa et dicuntur efficere secundum communem modum loquendi propter assistentiam divinae virtutis.

Et si tu quaeras, utrum habeant virtutem aliquam creatam super increatam: respondent, quod praeter virtutem increatam est dicere aliquam virtutem habere Sacramentum, sed extenso nomine virtutis. Si enim virtus dicat aliquam qualitatem vel naturam sive essentiam advenientem Sacramento, sicut virtus proprie dicitur, sic secundum eos non est dicendum, quod habeat virtutem ; sed extenditur nomen virtutis ad aliquam ordinationem, ut quando aliquid habet efficacem ordinationem ad aliquid , dicitur habere virtutem respectu illius.

Et ponunt hoc exemplum: rex statuit, ut qui habent tale signum, habeant centum libras . Post istam institutionem signum illud non habet aliquam proprietatem absolutam, quam non haberet prius: ad aliquid tamen est ordinatum, ad quod non erat prius. Et quia habet efficacem ordinationem, dicitur habere virtutem, ut faciat aliquem habere centum marcas: et dicitur illud signum valere centum marcas, et tamen nihil plus habet de bonitate nunc quam prius. Si ergo quaeras, quid sit illa virtus in illo signo: dicetur, quod non est aliquid absolutum, sed ad aliquid .

Sic dicunt, quod Sacramenta sunt talia signa a Deo instituta, ut qui ea susceperit debito modo habeat tantum de gratia vel habeat gratiam ad hunc actum: illa, inquam, ordinatio efficax secundum istos virtus est Sacramenti,

et ratione illius disponit hominem, ut habeat gratiam, quia efficaciter ordinat ad habendam et suscipiendam gratiam.

Rursus dicunt, quod ex tali pactione Dominus astrinxit se quodam modo ad dandum gratiam suscipienti Sacramentum: astringit enim quodam modo Deum ad conferendum, et ideo dicitur, habere virtutem ad efficiendum,et etiam disponendum. Et sicut extenditur nomen virtutis, ita verbum efficiendi, vel disponendi, quia nec efficit nec disponit influendo, sed efficaciter ordinando. Et sicut haec extenduntur, ita et nomen causae, quia non dicitur causa, secundum quod est principium operandi, sed secundum quod est ratio ordinandi.

Huic positioni pietas fidei non repugnat, et ''ratio consentit .

Consentit namque ratio, quia valde difficile est intelligere, qualiter illa virtus detur sicut qualitas absoluta; difficilius, quando detur: difficile etiam est intelligere, cui detur, verbo scilicet, an elemento, quae sunt duo nihil unum facientia: difficile etiam est scire, quamdiu duret: difficile est similiter valde intelligere, quomodo influat: difficile etiam, cuius naturae ''sit in seipsa: et multa talia. Alii vero positioni satis faciliter ratio concordat.

Pietas etiam fidei non repugnat. Cavendum est enim, ne, dum nimis damus corporalibus signis ad laudem, subtrahamus honorem gratias curanti et animae suscipienti. - Haec autem opinio non nimis dat neque subtrahit aliquid honoris debiti. Sicut igitur litterae regiae anulo regis sigillatae magnae sunt dignitatis et virtutis et valoris et magna dicuntur et posse et facere, tamen in eis nulla virtus est absoluta, sed sola ordinatio per assistentiam virtu, tis regiae

quod patet, quia, mortuo rege, non plus curatur de litteris suis quam de aliis, tamen nihil absolutum amiserunt - sic intelligendum in Sacramentis, et sic loquuntur Sanctorum auctoritates secundum communem usum.

Et rationes ad oppositum patent.

Et si tu quaeras: super quid fundatur relatio, et quomodo advenit sine donatione proprietatis? dicendum, quod in institutionibus signorum: ut quando nummus fit arrha, nihil datur de novo ipsi nummo .

Utraque harum positionum satis videtur probabilis, haec tamen mihi videtur ad sustinendum facilior: nescio tamen, quae sit verior, quia cum loquimur de his quae sunt miraculi, non multum adhaerendum est rationi. Concedimus igitur, quod Sacramenta novae legis sunt coma et efficiunt et disponunt, extenso nomine, ut dictum est, et hoc securum est dicere: utrum autem plus habeant, nec volo affirmare nec negare. Et secundum hanc ultimam viam omnia quaesi ta patent .