Thomas Aquinas, In IV Sententiarum – In Libros Sententiarum

Ulterius. Videtur quod eorum usus non erat meritorius. Nihil enim est meritorium nisi sit deo acceptum. Sed sacramenta illa non erant deo accepta; super illud enim Isaiae 1: sanguinem hircorum nolui, dicit Glossa: praeterito utens tempore, ostendit se nunquam sacrificia Judaeorum amasse. Ergo eorum usus non erat meritorius.

Argumentum 2

Praeterea, nullum opus inutile est meritorium.

Sed occisio tot animalium erat omnino inutilis.

Ergo non erat meritoria.

Argumentum 3

Praeterea, nihil efficit nisi hoc quod a deo institutum est. Sed illa sacramenta imposuit deus in onus; sicut in littera dicitur. Ergo eorum exercitium meritorium non erat.

Argumentum 4

Praeterea, Origenes dicit quod illa ratione permisit deus hoc sibi fieri qua permisit libellum repudii. Sed libellus repudii semper malus fuit, et nunquam meritorius. Ergo nec praedictorum sacramentorum usus.

Sed Contra 1

Sed contra, dicit beda, quod sacramenta veteris legis suo tempore custodita vitam conferebant aeternam. Sed nihil perducit ad vitam aeternam, nisi sit meritorium. Ergo erant meritoria.

Sed Contra 2

Praeterea, omnis actus virtutis formatae est meritorius. Sed usus sacramentorum veteris legis erat actus latriae, quae in sanctis viris caritate formata erat. Ergo erat meritorius.