262. De ss. Iusta et Rufina.

1 a. Exsultemus congaudentes

Concordi melodia,

1 b. Ad natale consurgentes

Iustae cum Rufinia.

2 a. Quae, cum essent constitutae

Sub adulescentia,

2 b. Moribus erant imbutae

Fugientes vitia.

3 a. Immunes et alienae

Carnis immunditia,

3 b. Divina virtute plenae

Pollebant munditia.

4 a. In paupertate

Tamquam nihilum habentes

Possidebant omnia,

4 b. Deo dicatae

Curam domus disponentes

Magna providentia

5 a. Nunquam vacabant otio

Feminae sanctissimae,

Mos erat in mercando

Vascula fictilia,

5 b. Istoque mercimonio

Cum egenis maxime

Dividebant ministrando

Sua victualia.

6 a. Instantes orationi

Sinceris animis

Atque contemplationi

Vota solvunt mente pura.

6 b. Tempora iam propinquabant

Sui certaminis,

Ad quod sponte properabant

Terrenorum dempta cura.

7 a. Suscitat commotionem

Idolum, quod Salanchonem

Turba vocat impia;

7 b. Zabulus latens in eo,

Qui colebatur pro Deo,

Fregit mercimonia.

8 a. Sanctae virgines commotae,

Non damno sed fide motae,

Fecerunt similia:

8 b. Monstrum illud confregerunt

Et ad terram prostraverunt

Ferventes audacia.

9 a. Praeses Diogenianus

Eas in custodia

Mitti iussit ut profanus

Dicens: sacrilegia

9 b. Contra deos commisisse

Pro tanta iniuria

Reasque morte fuisse

Nulla data venia.

10 a. Iusta quidem blandimentis

Nec inducta nec tormentis

Post multa supplicia

10 b. Deo patri commendavit

Spiritum et exspiravit

Migrans ad caelestia.

11a. Inclusa mansit Rufina,

Virtute fulta divina,

Vallata constantia,

11b. Diris verberata loris,

Cervice fracta sororis

Sequitur vestigia.

12 a. Sedes Caesaraugustana

Glorificet Dominum

Voce clara,

12 b. Namque metropolitana

Festis harum virginum

Fulsit ara.