268. De sancto Leonhardo.

1. In laude

Christi congaude,

Caterva christiana.

2 a. In Leonardi festo

Nobis, Deus, adesto

Et dare

Dignare

Corda pura.

2 b. Fama fraglat ut nardus,

Ut leo Leonardus

Vir fortis

Ac mortis

Pellens dura.

3 a. Artatis

Est satis

Pius vir pietatis,

Compeditis

Et afflictis

Adest mitis,

Emaneipat nexos

Valenti dextra.

3 b. Est bonus

Patronus,

Ut ferri pendens onus

Attestatur,

Clamat, fatur:

Hic solatur

Et iuvat oppressos

Intus et extra.

4 a. Ipse Chlodovei

Linquens aulam Dei

Militem sumpsit

Et gessit vitam.

4 b. Patriam et patres

In aula primates

Fugit, ut esset

Israelita.

5 a. Praesulatus

Est oblatus,

Ille cessit,

Non concessit

Malens fructum quam

folia.

5 b. Foenum floris

Et honoris

Onus sprevit,

Rem complevit

Fugiens.....

6 a. Iesu Christi

Ac magistri

Resculpens

Remigii vestigia

6 b. Christum novit

Et refovit

Intentus

Ergastuli custodia.

7 a. Voto fuit rosa,

Sed inter auroram

Confessor albet lilia.

7 b. Effraim effectus

Cinxit fide pectus,

Remansit verbo labia.

8 a. Post diffusa

verbi Dei semina

8 b. Transit sanctus

ad sanctorum agmina.

9 a. Hic solvendi palmam

Praefert saepe claram,

Praedam praefertutin vita

Potens ita

Post exitum hominem

Ad talia.

9 b. Hic praedonum praedo sanc-

tus

Carceratis solvit planctus,

In auram solvit

Et resolvit

Nexus hemicyclios

Potentia.

10 a. Confessor Leonarde,

Nos, qui sumus mentis tardae,

Malis vinctos evincula,

10 b. Ut multos catenarum

Sic nos a vinclis culparum

Absolve prece sedula,

11. Praestante Dei gratia,

Qui regit unus omnia.