316. In s. Petri ad Vincula.

1. Hauriat ex plana

cantus vox nostra camoena.

2 a. In laudis iubilo

Domino contio

candida

modulans sonat cantica

2 b. Patri per omnia

vocibus consonis

ac poli

unigenito caterva,

3 a. Una simul ac florigera

spirituique

paracleto,

quibus una maiestas

pariter atque potestas

in saecula.

3 b. Qui Deus unus permanet

et dominator

caeli(ci)s cunctis,

ac agmina caelica

suum laudant creatorem

[per] omnia.

4 a. Hinc Iesum

unigenitum et eius

discipulum

laude consona

4 b. Et Petrum

apostolum, aethereum

clavigerum,

pangat vox nostra.

5 a. Petre, tuum Dominum,

virginis filium,

deposcimus supplices,

qui tua solvere

dignatus est vincula,

5 b. Ad te mittens angelum

luce perspicuum,

in medio militum

qui tua latera

percussit in dextera.

6a. Ait: Surge ac te, Petre,

vestibus induere

et cingulo praecingere,

caligis calcia,

6 b. Veni sequens me concite

ac inde egredere,

iam liber es, m manibus

et nulla vincula.

7 a. Et surgens secatus est,

nec sentiunt milites,

patescunt

carcerem lumina,

libera

gressibus fit via.

7 b. Pergant ambo pariter,

egressi de carcere

veniunt

ad portam ferream,

quae ultro

aperta est eis.

8 a. Ecce, processerunt

viculum in via,

et visio discurrit

angelica.

8 b. Petrus conspiciens

se solum timuit,

ad se reversus Deo

dat gloriam.

9 a. Nunc ergo

scio vere, quia

Dominus

angelum miserat

et eripuit

me de manu

Herodis iniqua,

9 b. De malis

omnibus vinculis,

quo misit

filias tetrarchae

[me] Archelai

nequam plebsque

iniqua ludaea.

10 a. Ergo, claviger caelice,

pro nobis

deprecare Dominum,

qui te sua

exaltavit ecclesia:

10 b. Et nos tua oratio

sinceros

donet et participes

esse cum sanctis

in excelsa gloria.

11. Differat amissa

donando

ut ex iure sua.