Thomas Aquinas, In IV Sententiarum – In Libros Sententiarum

Ulterius. Videtur quod participare cum excommunicato in casibus non concessis, semper sit peccatum mortale. Quia decretalis quaedam respondet, quod propter timorem mortis non debet aliquis excommunicato communicare: quia aliquis debet prius subire mortem quam mortaliter peccet.

Sed haec ratio nulla esset nisi participare excommunicato esset peccatum mortale. Ergo etc..

Argumentum 2

Praeterea, facere contra praeceptum ecclesiae, est peccatum mortale. Sed ecclesia praecepit quod excommunicato nullus communicet. Ergo participare cum excommunicato est peccatum mortale.

Argumentum 3

Praeterea, nullus arcetur a perceptione eucharistiae pro peccato veniali. Sed ille qui participat excommunicato in casibus non concessis, arcetur a perceptione eucharistiae: quia incurrit minorem excommunicationem. Ergo participans excommunicato in casibus non concessis peccat mortaliter.

Argumentum 4

Praeterea, nullus debet excommunicari majori excommunicatione, nisi pro peccato mortali.

Sed aliquis potest secundum jura excommunicari majori excommunicatione propter hoc quod excommunicato participat. Ergo participare excommunicato est peccatum mortale.

Sed Contra 1

Sed contra, a peccato mortali nullus potest absolvere nisi habeat super eum jurisdictionem.

Sed potest absolvere a participatione excommunicationis quilibet sacerdos. Ergo non est peccatum mortale.

Sed Contra 2

Praeterea, pro mensura peccati debet esse poenitentiae modus. Sed pro participatione excommunicationis, secundum communem consuetudinem non ponitur poena debita peccato mortali, sed magis debita veniali. Ergo est peccatum veniale.