i 4 GALLÏPOLITANA

eximendi . Modo vero quaestionem hac super re denuo ag i - t a r i nedum cum damno pacis et concordiae, sed e t iam cum divini cultus de t r imento . Quandoquidem in t a n t a sacerdo- tum inopia, admodum difficile esse, ut sacerdos inven ia tur , qui fere absque temporal i emolumento t a m grave munus suscipere vel i t .

In hoc re rum s ta tu , Episcopus ad novas quaestiones prae- cavendas, quae in ter capitulum et parochos substi tutos certo certius exurgerent , rem to tam S. C. C. definiendam remis i t .

Hisce acceptis sub die 2 Octobris 1885 rescr iptum fuit: vigore facultatis a SSmo mihi traditae pro gratia exem- ptionis a choro favore trium sacerdotum, de quibus in precibus, durante munere* pro diebus et horis, quibus cura animarum actu impediuntur, amissis distributioni- bus inter praesentes tantum.

Huiusmodi decretum vix Capitulo innotu i t , s ta t im co- mit ia i t e rum i terumque cogere, cum Episcopo conqueri, eo quod in supplici libello affirmaverat habi tualem curam an i - marum capitulo competere, ac reclamare coepit, ne hoc sub p rae tex tu onera sibi auge ren tu r ; t andem S. C. C. recursum porrexi t , u t declararetur curam an imarum habi tua lem esse penes Episcopum, et g ra t i am parochis subst i tut is concessam, non modo obrept i t iam et subrepti t iam ideoque quovis valore des t i tu tam, verum e t iam iust i t iae laesivam et P a t r u m Conc. Tr ident in i ment i cont rar iam esse.

Disceptatio Synoptica.

IURA CAPITULI. Capitul i patronus in primo orat ionis ca- pite ostendere n i t i tu r curam an imarum tam habitu, quam actu ad Episcopum spectare, idque colligi praepr imis ex actis S. Visi ta t ionis , tempore non suspecto, seu anno 1839 peractae ab Episcopo Giove. Sane episcopus in sua relat ione

ad rem haec habe t : « Cara habi tual is et actual is residet penes me; ideoque s ta tu t i sunt in cathedral i Ecclesia t res parochi subst i tu t i pro sacramentorum adminis t ra t ione . In Dioecesi adsunt t a n t u m duae paraeciae rura les , si tae una in