GALLÏPOLITANA 19

que est s ignum curae habitual is : secus nul la rat io huiusce praxi is assignari posset.

R e v e r a ea explicari nequi t per privilegium competens •capitulo ; quia privi legia prae terquam quod sunt s t r ictae in- terpre ta t ionis et absolutissimam probationem requ i run t , con- cessa alicui, in damnum ter t i i redundare non debent lib. 29 tit. I, I. 14 ff. in princ. At in casu in damnum parocho- rum subst i tutorum vergere t , cum capi tulum non solum in- signia parochorum d u m t a x a t propria sibi t r ibua t , in fune- ribus explendis, sed e t iam duplicem proventuum port ionem recipiat , cum gravi parochorum damno, qui ex alia par te non habent unde honeste v ivan t .

Eo vel minus cum Episcopi iurisdictione convenire vi- detur , ut capi tu lum, quod nullo parochiali t i tulo ins t ruc tum se dicit , unum de suo gremio subst i tuat , qui in funeribus s tolam deferat loco parochi delegati ab Episcopo, penes quem in capi tular ium visione universa parochial i tas exis t i t . E t en im si id grave foret in casu simplicis parochi, g rav is - s imum est in themate , cum de persona Episcopi a g a t u r .

Quandoquidem capi tulum nul lam prae Episcopo invocare potest d igni ta tem, i ta ut haec iura , quasi ex privilegio, contra ipsum praescripseri t .

Vicissim nul lum adesse inconveniens et absurdum, quod penes Capi tulum habi tual is , penes vero Episcopum actualis cura reper ia tur . Siquidem saepenumero cont ingi t , ut qui actu «uram exercet, licet capitulum habi tu sit parochus, capitulo non sit inferior, sed superior, velut i cont ingi t in plerisque cathedral ibus et collegiatis in quibus, p r ima ipsa d ign i tas et capituli caput, est parochus. Qua de re nul lam in iur iam Episcopo obvenire, ex eo quod actual is parochus sit : hoc enim ius velut i pr ima digni tas et capituli caput obt ineret , habi tualem vero cum capi tular ibus par t ic ipare t .

Quin obsit .Episcopum Giove et eius temporis capi tu lum •edixisse in civi tat is paroecia curam actualem et hab i tua lem Episcopo inesse. P r imo enim « vis i ta t ionum libri licet p ro - bent quoad vis i ta t ionem personarum et s ac r amen to rum;