First reprinting 1969, johnson reprint corporation pnnted in the united states of america
Ex s. congr. episc. et regularium
256 e x s . c . i n d u l g e n t i a r u m
Mani, et detur decretum in una bisinianen. diei 23 maii 1846.
400 ex a c t i s c o n s i s t o r i a l i b u s
Secgoyien. seu ord. s. benedicti 423
424 seccotien. seu ord. s. benedicti
S e c c o v i e n . s e u o r d . s . b e n e d i c t i 425
426 seccovien. seu ord. s. benedicti
438 a p p e n d i x i i . sacra porro eadem congrega-
Torum elata voce pronuncietur ab una ex monialibus ratihabita men- taliter a ceteris.
452 decretum collegii quitoaní legibus ferendis praepositi.
Signum crucis super populum fa- cere ?
Negative ad secundam. atque ita declaravit et rescripsit. die 20 au- gusti 1880.
Ad iii. pro gratia, et ad men- tem: mens est ut altari imponatur ampla umbella vulgo baldacchino.
644 ex a c t i s c o n s i s t o r i a l i b u s
Ex actis consistorialibus 6 4 5
TRANEN. 109
pore suhurbium dictum novum sur rexi t . Sane Adr ianus IV apostolicis l i t ter is ad Abbatem monaster i i Montis sacri anno 1158 dat is , in ter bona Benedictinis propria commemo- r a t « ecclesiam s. Iacobi ex t ra por tam Barul i cum p e r t i - nent i i s suis et omnibus, t a m infra eamdem civi ta tem, quam in eius episcopatu, vestro monasterio per t inent ibus . » Eos autem monachos peni tus exemptos tunc non fuisse, probari ex verbis, quibus monachis praecipi tur , ut « quaelibet ec - clesiae sacramenta a dioecesano suscipiatis Episcopo ; » idest in Barulensi dis t r ic tu ab Archipresbytero, quippe qui o rd i - n a r i a m ibi iurisdict ionem exercebat,
Nihilominus monachos paul la t im quamquam iur isd ic t io- nem spir i tualem in circumstantes incolas obtinuisse, et s a - cramenta minis t rasse , et sic sensim sine sensu curam an imarum suscepisse et obtinuisse, de l icentia tamen et consensu Archipresbyter i et capituli s . Mar iae , prout no t a t defensor.
Progressu temporis , deficientibus Monachis, et imminuto clero, Abbas monaster i i Montis s. Angel i , qui sub di t ione e ra t Archiepiscopi Sypont ini , ne hospitium et c i rcumstantes incolas omnino desereret , praeser t im cum tunc temporis pestis g rassare tur , a praefato Archiepiscopo peti i t quosdam sacerdotes illuc m i t t i , qui monachorum loco ecclesiam cu- s todirent , e t assuetum an imarum minis ter ium in c i rcum- s tante plebe obirent . Hinc origo cleri saecularis in ecclesia s. Iacobi.
R e s per aliquod tempus absque novi ta t ibus t r anqu i l l e processerunt; quum, saeculo X V I mediante , s ingular is quae- stio na t a est i n t e r clerum s. Iacobi atque Archipresbyterum s. Mar iae . Siquidem cum sacerdotes ad s. Iacobi residentes ab Archiepiscopo Sypontino illuc mi t t i consuevissent cum facultate audiendi confessiones, iam contendebant , se quasi monachos ratione personarum esse exemptos. Sed contro- vers iam diluit Sixtus V anno 1585 definiens priorem et clerum s. Iacobi ratione loci Tranensi ordinario esse debere subiectos.