136 BELLUNEN.

I I . An consuetudo exigendi unius libellae oblationem, pro sacris oleis tribuendis, sustineri possit in casu. Et quatenus negat ive ad u t rumque vel ad a l t e ru t rum.

III . An et quando concedenda sit absolutio pro prae- terito in casu.

RESOLUTIO. S. C. Concilii re discussa sub die 28 Apr i - lis 1 8 8 8 respondere censu i t : Ad l m e t 2 M tolerari posse. Ad 3 M provisum.

Ex QUIBUS COLLIGES. I. Fidel ium oblationes, generatim loquendo in eos usus convertendos esse, ad quos offerentium intent ione dest inatae sunt , cum quivis libere donans et of- ferens re rum suarum moderator et arbi ter s i t .

I I . Et hoc valere praeser t im, ubi agatur de eleemosynis Missarum, circa quas Decretum Urbani VII I , die 21 Iu- nii 1 6 2 5 edi tum, praescribi t , ut absolute tot celebrentur, quot, ad rationem attributae eleemosynae, praescriptae fue- rint.

I I I . Ideoque eos, qui al i ter agun t , obligationi suae non satisfacere, quinimo gravi te r peccare et ad res t i tu t ionem tener i .

IV . Nihilominus in vim immemorabil is consuetudinis , quippe quae privilegii Apostolici efficaciam induci t , huius- modi oblationes posse in alios usus pios erogar i , ex eo quod res quae a laicis donantur Ecclesiae, adiecto onere cele- brat ionis missarum, desinunt esse laicales et t r anseun t in dominium et potestatem Ecclesiae, quae habet supremam, generalem et l iberam re rum, ad finem ecclesiasticum dest i - n a t a r u m , dispensat ionem.

V. Sacrificium al tar is esse quidem infinitum ex se, quia , quoad substant iam, idem est ac sacrificium Coenae et Crucis; illud t amen esse, Deo sic volente , finitum quoad effectum.

V I . A iure ve t i tum esse, pro spir i tual ium admin i s t ra - t ione, aliquid exigere, sed null ibi prohibitum esse, quominus accipiatur , quod omnino sponte ac libere offertur. Imo hanc secundam consuetudinem a iure laudabilem appel lar i , et ex- spressis verbis praecipi, ut observetur et manu tenea tu r .