142 P A M P Ì L O N E N .

capitulum Cathedralis ecclesiae omnium reddituum et pro- ventuum q u i . . . persolvebantur fabricae parochiae s. Ioan- ni», exhibet quoque quosdam libros ann i 1724 usque ad nu- pe r r imi s hos dies, in quibus libris proventus sumptusque fabricae cathedralis adscribuntur, semper constanterque... proventus sumptusque similiter fabricae eiusdem paro- chiae continentur, utpote a capitulo collecti et administrati et per soluti.

Et huiusmodi consuetudinem post in i tum concordatum minime evanuisse; ex eo quod concordatum volui t t a n t u m novam paroeciarum circumscriptionem, et hanc non absolute volui t , sed praeviis omnibus, quae iura sacrorum Canonum expos tu lan t , idest capitulis Ca thed ra l i um, parochis respe- ctivis et f ìscalibus cur iarum ecclesiasticarum audi t i s .

Pa t ronus haud inficiatur concordatum parochorum inde- pendent iam a capitulis et collegiis voluisse, sed subdit pa- rochorum independentiam a concordato praescr iptam respi- cere tantummodo spir i tuale curae an imarum exerci t ium, non vero temporalem redi tuum et proventuum parochiae admini - s t ra t ionem.

Neque dicendum huiusmodi consuetudini immemorabil i deroga tum fuisse per consensum a Pontifice concordato praes t i tum. Quandoquidem ex Cap. i De Const. in VI pontifex non censetur abrogare vel derogare consuetudini immemorabi l i , nisi de ea ment ionem specialem fecerit. Cum igi tur in casu de hac immemorabil i ne verbum quidem a Pontifice factum fuerit, h inc concludendum esse, a i t , consue- tudinem abrogatam haud censendam esse.

Ul ter ius observat, quod regio diplomate anni 1854 l i - bera facultas facta fuerit Episcopis decernendi quidquid ad bonum ecclesiae expedire iudieassent, ut ex hoc concludat, concordatum noluisse absolute immemorabilem praescript io- nem in auras amandare .

Quod de regio diplomate, idem de u te r i s regiis anni 1854 et 1865 dicendum esse urget , siquidem, praeterquamquod eae la tae fuerunt, non ad modum legis, sed dumtaxa t consi-