156 MONTISPOLITIANI

Qua de re animadversum fuit, quod si praefìxio 168 l i - bellarum, utpote ter t iae par t i totius canonicalis proventus ferme aequivalens, admit t i posset pro iis canonicatibus, qui praebendam 25 libellas non excedentem obt inent ; tolerari nullo modo deberet pro aliis, qui praebenda centum, biscen- tum, tercentarum vel quingentarum libellarum di tantur .

Nec quidquam officere contrariam consuetudinem; quia, prout legitur in Cephal. Distribui. 31 Martii 1770 §. Ad tramites « S . C. C. semper decrevit distributiones quoti- » dianas, non obstante contraria consuetudine, ex ter t ia parte » fructuum cuiusque canonicatus singulis horis canonicis ab » Episcopo esse ass ignandis , quae inter praesentes et divinis » officiis interessentes t an tum essent dividendae, ut in Ale- » coandrina lib. 3 Decret, pag. 22; Albanen. 6 Decem- » bris 1690 ; Carpenct. 21 Iulii 1731 ; Nullius Terrae Pon- » tiani 26 Martii 1735. »

Quam praescriptionem praecipue observandam esse, quando, ceu in casu, distributiones ita tenues sunt , ut prorsus negli- gan t ur , tradidit S. C. C. in Aretina 5 Aprilis 1695.

Res cum i ta se habeant, nul lum adesse videretur dubium, quin Episcopus quotam pro distributionibus quotidianis, saltem pro pluribus canonicatibus suae cathedralis, augere valeat .

Quo vero ad specialem quaestionem, num scilicet univer- sus massae communis redditus in distributiones quotidianas erogari possit ; affirmativam sententiam tenendam esse suadet factum, quod hodiernus massae census iis praedialibus bonis successit, quae ven. m. Card. Bellarminus a praebendis di- st incta voluerat , ad massam communem constituendam sepa- raverat , et principaliter pro quotidiano ecclesiae servitio r e - servaverat .

Perperam vero opponeretur, iniquum videri canonicales proventus ferme ex integro, aut saltem principaliter, ex distr i - butionibus consti tui . Siquidem plures adsunt ecclesiae colle- giatae, in quibus distributiones in singulas horas singulorum dierum s tant loco praebendae. Quem s ta tum non improba- vi t , sed potius admisit S. C. Concilii in Bierden. Absen-