VENTIMILIEN, 169

Contendit tandem ad evincendu m Cathar inam haud coactam fuisse, prae ceteris conferre parentum test imonium, ex eo quod t a m pater , quam mater maxime optant matr imonii dissolu- tione fi l iae, ut ipsa valeat legitime contrahere r i tu eccle- siastico alias nuptias cum alio viro , cum quo iam civiliter v iv i t . Nihilominus ambo negant , fi l iam ad dictum matr imo- nium fuisse coactam. Et mater , cui praecipue t r ibui tur in filiam suam coactio, asserit se consilium tantummodo ipsi tribuisse.

At consilium et suasionem non officere liberae volunta t i contrahent ium, docet R o t a decis. 336 n. 11 p. 2 recent. Cosci lib. 1 De Separat. Tori Coniug. Cap. S n. 76 a i t : Sola persuasio parentum non irritat filiorum connubium.

Testes autem, qui insinuare videntur , matr imonium opera matr is locum habuisse, generice t an tum id affirmare. At communem esse DD. doctrinam cum Cosci lib. 1 De separat. Tori Coniug. Cap. 8 n. 77 quod testes generice deponentes iussu patris per filium nuptias fuisse contractas, metum minime probant. Ideoque theologus concludit non satis con- stare de vi et metu in themate .

Quoad matrimonii consummationem asserit, ex actis pro- cessus concludenter haud probari, mulierem non potuisse virilem congressum pat i . Et mulieri affirmanti matr imonium consummatum haud fuisse, non esse praestandam fidem, ex eo quod contra ipsam tres praesumptiones concurrunt .

P r i m a , quia nunquam, durante connubio, al teri id mani - festavit, et solum nunc , ad effectum, ut solvatur suum ma- tr imonium cum Antonio. Secunda, quia si fuisset mulier t i - moratae conscientiae, non se copulavisset civiliter cum alio viro. Tert ia , quia in processu non legitur, quod aliquis testis affirmaverit, eam verum deposuisse coram Iudice.

Imo veracitatem Actricis destructam remanere iura ta de- positione suae mat r i s , quae affirmât, filiam non fuisse a se coactam; filia vero iuraverat se fuisse a mat re coactam ad illud matr imonium.

Neque validam coniecturam de hac inconsummatione esse