220 MANTUANA

bosa, in Summ. Apóstol. Décision, v. Collegiata n. 3; De off. et Potestate, part. 1 cap. 2 n. 28, P ignate l l i Con- sult. 150 n. 4 tom. 9.

Quod si obiiciatur, ecclesiam s. Andreae, post amissum ex violentia civili, sub finem elapsi saeculi, collegium, re - mansisse in simplici s ta tu parochiali , et ideo eius rectorem Primicer i i nomen iura ac privilegia praesumere non valere novosque beneficiatus alios ac diversos esse, a veteribus ca- nonicis et capitulo ; responderi posset cum Pitonio in cit. discept. 8 regulam esse in hac mater ia quod « quando con- s t a t ab initio de s ta tu collegialitatis, de iure praesumatur continuat io, nisi contrarium plene et concludenter probetur. »

Insuper parochialitas non fuit qualitas superveniens post collegialitatem et quasi ipsam subst i tuens; sed simul cum ipso capitulo aderat , licet alio modo tunc exercere tur , ceu in specie dictum est. Quapropter extincto collegio, unoque Primicerio superst i te , in ipsum sicut et alia iura, sic et istud t ransire debuit, iuxta dicta in articulo praecedenti; et n ihi l difficultatis exinde desumi posse videtur .

Sicut nihi l concludi potest ex facto Episcoporum, qui Pr imicer ium parochum libere nominaverunt sibique subiectum habuerunt . Quandoquidem hoc abusive contigisse dici potest . Praeterquamquod in vigenti disciplina Ordinarii collegialitates destruere non possunt, sicut eas erigere absque apostolica venia non valent .

Collegialitatis enim « suppressio, ait Fer rar i s v. Colle- giata n. 29, non inducitur ex decreto facto ab Episcopo, declarante Ecclesiam non esse collegiatam, sed simplicem parochialem. Cum Episcopus sicut non habet facultatem de non collegiata faciendi collegiatam.. . t an to minus habet hanc facultatem de collegiata faciendi non collegiatam. » I ta etiam Pitonius cit. discep. cum aliis communiter .

QUAE ADVERSARI VIDENTUR PRIMICERIO. At ex al tera

par te non minora occurrunt a rgumenta . Quod ut facilius ac plenius intel l igatur praestat similem casum referre, quem habet Pi tonius in ci tata disceptatione octava, et conclusiones