MANTUANA. 223

fìniit Pi tonius in cit.- discep. 8 innixus DD. sententiis et rotalibus resolutionibus praesert im in Leodien, cor. Rondi- nino et Caesaraugustana cor. Ememx.

Obiicienti quod iura collegii etiam in uno servantur , r e - sponderi potest, hoc quidem verum absolute existere ; sed in themate probandum praecise illud ipsum esse, quod scilicet actualis s. Andreae parochus sit veterum primiceriorum suc- cessor; quod tamen non apparet , imo excludendum videtur ex diversitate eius insti tutionis, officiorum, iurium ac na - turae . Et re quidem vera anno 1805 nova paroeciarum or- dinatio facta est in civitate , et ea occasione ecclesiae s. Andreae rector et parochus datus fui t ; qui tamen positus ibi fuit qua simplex parochus non qua digni tas ; iurisdictio territorialis fuit ipsi assignata, diversa tamen ac olim capi- tulo s. Andreae competebat; subiectus insuper renunciatus fuit, una simul cum sua ecclesia ordinariae episcopali iu- risdictioni, eadem ratione ac ceteri dioecesis parochi ; ac de- mum nullo capitulo fuit circumseptus. Unde nullo modo con- siderari potest qua verus atque effectivus veterum primice- riorum successor eorumque iurium ac privilegiorum realis possessor; sed tantummodo qua simplex parochus loco capi- tul i , ne insignis ecclesia deserta maneret , et ut animarum curae provideretur, suffectus.

Congruit et implicita eorumdem parochorum s. Andreae confessio ; nam potiora iura iurisdictionesque veterum pr i - miceriorum numquam ausi sunt sibi vindicare. Quod si no- men primicerii, et cum nomine honoris quoque insignia et officia sibi t r ibuerunt , hoc sensim sine sensu, ex abusu, vel ex aura populari contigisse potest et facile explicatur. De cetero haec minora quidem sunt : nec destruere valent a r - gumentum quod ex omissione omnium aliorum potiorumque iurium, et ex acquiescientia ad illud, efformatur.

Si autem actuales parochi s. Andreae mero temporis or- dine et nomine tenus veteribus dignitatibus succedunt, mi - nime vero iuridice; iam nihil emolumenti exinde desumere valent . Iura autem dignitat i concessa, interi tu rei, vel amissa