ANNEGIEN. 243

r i t e dispositos invenerint , diutius denegare non posse panem il lum supersubstantialem, qui est animae vi ta et perpetua sa- ni tas m e n t i s : » S. O. C. die 15 Mart i i 1851 decrevit hunc ar t iculum esse reformandum, et haec docuit : « Nulla cano- nica lege sancitum est ne Communio minis t re tur pueris ante duodecimum aetatis annum ; hinc satius esse visum est Emis Pat r ibus num. 2 pr imam periodum delere ac dicere ad for- mam tam Ri tual is Romani , quam Catechismi romani ad P a - rochos iussu Concilii Tridentini editi : - Nemo ad Sacramen- tum Eucharis t iae prima vice suscipiendum admi t ta tur , qui nondum huius Sacramenti cognitionem et gustum habeat iu- dicio praesertim Parochi ac sacerdotis, cui peccata puer con- fitetur. Meminerint autem Parochi se pueris, quos r i te d is- positos invenerint , diutius denegare non posse panem il lum supersustant ialem, qui est animae vi ta et perpetua sanitas ment i s . »

Quin dicatur , in themate decretum, aetatem 12 annorum pro pr ima communione assignans tolerabile fieri ex eo quod Episcopus dispositus sit ad eius moderationem. E ten im E p i - scopus in publica epistola 2 Februarii 1887 utique adpro- mi t t i t a rigore decreti se dispensaturum ; sed sub hac du- plici conditione 1. ut pauci sint dies qui puero deficiant ad implendam aetatem requisitam; 2. ut parochus ab Episcopo ipso obtinere debeat dispensationem. Ex quibus elucet spon- deri episcopalia decreta in minima prorsus par te moderatum i r i ; imo et sub modo non undique tu to . E ten im S. Poeni- tent iar ia die 8 Iunii 1843 , prout refert ephemeris Amico Cattolico pag. 16 an. 1852, cum deprehendisset praxim in quodam loco vigentem manifestandi superiori ecclesiastico nomina iuvenum quos oportebat ad sacram mensam pr ima vice admit t i , hanc praxim alte reprobavit ; et merito qui - dem : nam non sine aliqua revelatione spiri tualium puerorum necessitatum, et quadam contigua sigilli sacramentalis l ae- sione, huiusmodi manifestatio fieri plerumque non potest.

Neque ad cohonestandum decretum magis valet , iux ta oratorem, appellatio ad tr istes praesentis temporis religiosas