ANNECIEN. 251

Et haec quidem omnia confirmat Emus Card. Laviger ie in epistola ad rem data .

Porro « s tandum mul tum esse iudicio Episcoporum » non solum t radi t Fer ra r i s v. Dismembratio, sed et docuit Bene - dictus X I V in const. Cum illud, praescribens « parvi p e n - dendum non esse testimonium illius pastoris, cui divino m a n - datur eloquio oves suas agnoscere. »

Demum 4. ostendit patronus controversam praescriptio- nem haud dici posse canonibus substantiali ter cont rar iam, sed imo potius conformem. Nam Innocentius I I I cap. 12 De poen. licet iubeat omnes fideles communicare postquam ad annos discretionis pervenerint , addit tamen « nisi forte de proprii sacerdotis consilio ob aliquam rationabilem causam, ad tempus ab huiusmodi perceptione duxerint abstinendum. » Quod conforme est Conciliorum Lateranensis IV et T r iden- tini praescriptis. Unde apparet , aetatem ad sacram synaxim pr imum recipiendam non esse apprime a canonibus defini- t am ; sed neque a doctoribus ; qui imo iux ta ea quae habet Benedictus X I V lib. 7 cap. 12 n. 2 De syn. dioec, dispu- t an t in ter se quando sufficiens discretio habeatur ad Chris t i corpus sumendum. Et est Pontificis sententia quod id con- t inga t - intra decimum et decimum quartum aetatis annum - iux ta Suarez, vel in undecimo au t duodecimo anno, i ux t a D. Thomam 4 dist. 9 art. 4 ad 3. Unde est quod et iam Romae pueri duodennes soleant ad pr imam communionem admit t i .

Hisce hinc inde adnotatis , propositum fuit diluendum

Dubium

An decreta Episcopi anneciensis sint confirmanda vel

infirmanda in casu.

RESOLUTIO. Sacra C. C. re cognita sub die 21 Iulii 1 8 8 8 y censuit respondere: Attentis locorum ac temporis circum-

stantiis, affirmative ad primam partem iuxta modum.

Ex QUIBUS COLLIGES. I. Episcopos praecipue repraesen-

ta re fidelem servum, praepositum familiae, quibus commis-