268 CALATAYERONEN.

Iam vero in themate , etsi in processu Curiae Cala taye- ronensis directa inquisitio facta non sit ad dignoscendam matr imonii inconsummationem; eam tamen tamquam corol- lar ium, ex depositionibus deduci. P rae t e r factum enim non cohabitationis sponsorum, concurri t ad probandam ipsam in- consummationem illa insuperabilis aversio Angelae erga spon- sum Nicolaum, quae ante matr imonium manifestata fuit, dum ipsa sponsum reliquit ac mortem sibi inferre t en tav i t .

Si enim, ut docet Coscius de separat, ihori lib. 3 cap. 1, animorum aversio, ac antipathia in ter coniuges existens, va - lidissimum praebet a rgumentum ad probandam matr imonii inconsummationem, etiam in casu, quod sponsi cohabitave- r i n t ; etiam in duriori casu, in quo sponsi condormierint ; a fortiori haec aversio validissimum praebebit a rgumentum pro negat iva consummatione, quando constat , quod sponsi numquam cohabitaverint , idem Coscius loc. cit. n. 247.

Et hoc praecipue valere , ut i docet ci tatus auctor seq. n. 248 « cum post in i tum matr imonium, s ta t im eorum unus , » vel al ter adversus a l terum suam vehementem antipathiam » aversionemque manifes ta t : quemadmodum enim longa pa- » t ientia nocet illi , qui dia silet, Cap. 1 de frigid, et ma- » le fie, i ta tempestiva manifestatio vim auget probationibus » et iam dubiis et praesumptivis , ut idem textus prosequitur . »

Tandem inconsummationis probationi maximam vim au- gere addit superius al lata circa inhonestum amorem, quo Angela Franciscum sponsi fratrem prosequebatur, t um ante tum post celebratum cum Nicolao matr imonium.

Matrimonii inconsummatione in vado posita, perpendit cum Sánchez de matrim, lib. 2 discep. 15 num. 5 quod licet verius sit dispensationem absque causa iusta concessa, esse prorsus i r r i tam ; nihilominus necessariam haud esse cau- sam ad publicum bonum spectantem, sed eam sufficere, quae pr ivatam respicit u t i l i ta tem, et hanc esse sentent iam Caie- tani tom. 1 Opuse. Tract. 28; Fel in . Cons. 26 num. 10; Pignatel l i Consult. 148 n. 9 tom. 1.

In causa autem adesse causas et quidem gravissimas,