328 LITTERAE

runt cum vitiis et concupiscentiis (1): ita ut consequens sit, Chri- st i non esse, in quibus non exercitatio sit consuetudoque patiendi cum aspernatione mollium et delicatarum voluptatum. R ev ix i t enim homo infinita Dei bonitate in spem bonorum immortalium, unde exciderat, sed ea consequi non potest, nisi ipsis Christi ve- stigiis ingredi conetur, et ccgi ta tione exemplorum eius mentem suam moresque conformet. Itaque non consilium sed officium, ne- que eorum dumtaxat, qui perfectius vitae optaverint genus sed plane omnium est, mortificatione Iesu in corpore quemque suo circumferre (2). - Ipsa naturae lex, quae iubet hominem cum virtute vivere, qui secus posset salva consistere? Deletur enim sacro baptismate peccatum, quod est nascendo contractum, sed stir- pes distortae ac pravae, quas peccatum insevit, nequaquam tollun- tur. Pars hominis ea, quae expers rationis est, etsi resistentibus viriliterque per Iesu Christi gratiam repugnantibus nocere non possit, tamen cum ratione de imperio pugnat, omnem animi statum perturbat, voluntatemque tyrannice a virtute detorquet tanta vi, ut nec vit ia fugere nec officia servare sine quotidiana dimicatione possimus. Manere autem in baptizatis concupiscentiam vel forni* tem, haec sancta synodus fatetur ac sentit, quae cum ad ago- nem relicta sit, nocere non consentientibus, sed viriliter per Iesu Christi gratiam repugnantibus non valet; quinimo qui legitime certaverit coronabitur (3). - Est in hoc certamine gradus forti- tudinis, quo virtus non perveniat nisi excellens, eorum videlicet, qui in profiigandis motibus a ratione aversis eo usque proiecerunt ut caelestem in terris vitam agere propemodum videantur. Esto, paucorum sit tanta praestantia: sed, quod ipsa philosophia veterum praecipiebat, domitas habere cupiditates nemo non debet: idque ii maiore etiam studio, quibus rerum mortalium quotidianus usus ir* ritamenta maiora suppeditat: nisi qui stulte putet, minus esse vi- gilandum ubi praesentius imminet discrimen, aut, qui gravius ae- grotant, eos minus egere medicina. - Is vero, qui in eiusmodi conflictu suscipitur, labor magnis compensatur, praeter caelestia atque immortalia,, bonis: in primis quod isto modo, sedata pertur- batione partium, plurimum restituitur naturae de dignitate pri- stina. Hac enim lege est atque hoc ordine generatus homo, ut ani- mus imperaret corpori, appetitus mente consilioque regerentur: eo-

(1) Galat. v, 24.

(2) I I Cor. I V , 10.

(3) Conc. Trid. Sess. v, can. 5.