LÜNEN. SARZANËN. 361

Ant is t i t e , iam si privilegio quoque ordinationis ex t ra t em- pora d e s t i t u e n t u r , nulla esset difficultas; nam huiusmodi regularis beneplacitum proprii Episcopi a t tendere necessario deberet aut ad S. Sedem recurrere. At e contra si suppo- na tu r hunc eumdem regularem, privilegio ordinationis ex t ra tempora pollere, dum altero caret , iam species aliqua diffi- cultatis habetur . E ten im recusante dioecesano Episcopo or- dines ex t ra tempora impert i r i , regularis qui non potest e Dioecesi discedere suo privilegio ordinationis ex t ra tempora f rus t rare tur . Unde quaestio proposita.

Super qua disputari p r imum posset, an Episcopus, qui in sua dioecesi religiosas habet familias indulto ordinatio- num ex t ra tempora fruentes, teneatur eorum postulationibus acquiescere. E ten im religiosi sua indul ta praeseferentes et extollentes, quandoque importune et excessive vexavisse Ep i - scopos ad ordinationes habendas, recolit Benedictus X I V cit. const. Impositi nobis.

Sed dato quod dioecesanus Episcopus legitimis regularium petitionibus hac illave de causa non consentiat , et procla- met se ex t ra tempora ordinationem non esse habi turum, iam subordinata nascitur quaestio, u t rum scilicet regularis ad le- gi t imum sui privilegii exercitium extraneum Episcopum adire possit;- et an sola testificatio proprii Episcopi de ordinatio- nibus ext ra tempora non habendis sufficiat ad legi t imandam alterius Episcopi extraordinariam ordinationem. Sed audia tur Consultor .

VOTUM CONSULTORIS. Ad dubium primum ex propositis ab Illmo et Rmo Episcopo Sarzanensi, censeo in primis animad- ver t i oportere, in al legata Benedictina Constitutione appr i - me distingui privilegi! 1.m concessum a Sede Apostolica qui- busdam Ordinibus regularibus recip endi Ordines a quocum- que catholico ant is t i te , ab alio privilegio recipiendi ordines ext ra tempora, communi Ecclesiae lege const i tuta . Hinc ut dubium propositum, speciem aliquam habeat difficultatis, puto supponi, regularem de quo in casu, carere quidem pr i - mo privilegio non vero secundo.