424 SECCOTIEN. SEU ORD. S. BENEDICTI

Demum canonicus Harlon, qui parochialis ecclesiae Sec- coviensis patronus se dicit, syngrapham t ransmi t t i t qua de- clarat se consentire ut pet i ta unionis grat ia fiat.

Disceptatio S jnopt ica

Trident ina Synodus sess. 24 cap. 12 de reform, cavet, ut « in unionibus quibuslibet seu ex supradictis , seu aliis de causis faciendis ecclesiae parochiales monasteriis quibuscum- que , aut abbatiis seu dignitatibus sive praebendis ecclesiae cathedralis non unian tur . »

Imo parochialis unio ita est a Concilio prohibita, ut quaelibet licet parva pars fructuum distrahi a paroecia, et monasterio aut alii causae piae adnecti prohibeatur, prout referunt decisum fuisse a S. C, C. Garcías cap. 2part. 12 n. 87 et Barbosa alleg. 66 n. 30.

Et merito quidem, nam uniones odiosae in iure censentur , et pene instar alienationum habentur , De Luca De parochus discep. 35 n. 6, Reifienstuel ad tit. 5 lib. 3 n. 68.

Quod si in quolibet unionis casu procedit, potissimum valere debet in casu unionis perfectae, quoad beneficium scilicet et officium, seu extinctivae ac translativae tituli, quae in themate exquir i tur .

Unde S. C. C. aliquando, licet recognita iusta unionis causa, uniones perfectas haud voluit sancire, sed quod mi - nimum potuit concessit, veluti in Cracovien. 30 Iunii 1740, et in Compostellana 20 Septembris 1692: in quarum prima collegio Societatis Iesu inopia laboranti, et in al tera conventui P P . Dominicanorum ex simili causa, parochiam uniri permisit quidem, i ta tamen ut ad paroeciam regendam vicarius per- petuus saecularis deputaretur .

Quin dicatur in casu de quo quaerimus magis quam unionem haberi rest i tut ionem ad antiquum s ta tum ex impe- riali Iosephi II decreto violenter turbatimi. Responderi enim potest, quidquid sit de antiquo s ta tu ecclesiae S. Iacobi, et de illegitimo procedendi modo Iosephi I I , circa quae non quaerimus et elementa iudicandi desunt; videtur tamen su-