REGIEN. 551

quin formaliter constaret de oneris aequitate. Solerti e t iam cura studuit Antistes idem, ut ad pensionis solutionem exci tarentur tardi ores; qui, opimis inspectis reditibus, quibus d i tantur , facili rat ione propria implere valerent one ra , in auxil ium quamplurimorum parochorum, qui omni dest i tuun- tu r commoditate, et miseriae aerumnis d ivexantur .

Curae tamen et studia Ant is t i t i s felici caruerunt exitu quoad nonnullos morosos in solvendo: quinimo nonnullus, ex parochis pensione gravat is , eo perven i t , ut futili innixus rat ione, abscisse onera implere renueri t . Qua de re coactus fuit Antis tes Apostolicam adire Sedem, ne frustra tempus et operam impenderet; et ut sanatio accederet expetivit de- cretis episcopalibus, per quae fuerant praedictae pensiones impositae.

Decem et septem, ai t Ordinarius, esse parochos pensione oneratos, et ex his septem t an tum solutionem oneris in te - gram non peregisse. Horum parochorum insimul notulam exhibuit redituum ; animadvertens, rationem qua impositae fuerunt pensiones, haud esse omnino regularem; ast ad an- tiquissimum remeare tempus et omnino manutendas esse ait; quia parochi hisce pensionibus sublevati, in actu concursus au t examinis tempore, easdem consequuti sunt , congruae, aut sin minus beneficii ins tar .

Disceptatio synoptica

EPISCOPI POSSUNT PAROECIIS IMPONERE PENSIONES. Animad-

versum fuit non deesse doctores quamplurimos, qui t r ibu- un t Episcopis facultatem imponendi pensiones personales , seu ad v i tam grava t i . In ter alios recensendus est Fagnanus ad cap. Nisi essent 21 de praebenda.

Nec obstat Constitutio Quanta f. r. Benedicti XIII: nam seu re ten tum fueri t , ipsam respicere t an tum abusus illius temporis, contra quos e vulgata fuit, seu eandem desti- t u t am fuisse suo effectu primissimo, in facto nunc est quod Episcopi consueverunt , Apostolica Sede non r ec l aman te ,